ตอนที่ 391 ตามหาดาบเขี้ยวเสือ

หยานฉีกำลังมองหาอาวุธพลังจิตวิญญาณอย่างแรกอยู่ ซึ่งมันคือดาบเขี้ยวเสืออาวุธพลังจิตวิญญาณระดับสวรรค์ขั้นกลาง

และในใจของเขานั้นมีพิกัดของดาบเขี้ยวเสือปรากฎขึ้นอยู่แล้ว

เฉียนรูซื่อและเล่ยเบานั้นต่างรู้ดีว่าการตามหาพลังจิตวิญญาณระดับสวรรค์นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากนี้มันยังอยู่ลึกในป่าเบ่ยฮวงอีกด้วย

แม้ว่าหยานฉีจะบอกพวกเขาว่าเขารู้ตำแหน่งของพลังจิตวิญญาณนั้นแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อเพราะเป็นไปไม่ได้ที่ใครสักคนจะรู้ถึงตำแหน่งของพลังจิตวิญญาณได้

ระหว่างทางนั้น พวกเขาได้พบกับอาวุธและพลังจิตวิญญาณระดับปฐพีเป็นจำนวนมาก แต่พวกมันนั้นฉลาดมาก พวกมันนั้นรู้ว่าหยานฉีและพรรคพวกของเขาไม่เหมาะกับการเข้าทำร้าย พวกมันจึงเลือกที่จะซ่อนตัวหรือพยายามอยู่เฉยๆ

แต่ว่า...

ความสงบนั้นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นนิรันด์

เพราะในขณะที่พวกเขากำลังเข้าไปใกล้พิกัดในใจมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสามคนก็ได้พบกับพวกปีศาจอีกครั้ง

ปีศาจนับสิบตัวได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขา

และพวกปีศาจที่ปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าในครั้งนี้เป็นแม่ทัพปีศาจขั้นสูง

แม่ทัพปีศาจขั้นสูงได้เยาะเย้ยหยานฉี เฉียนรูซื่อและเล่ยเบาทันที

“เจ้ามนุษย์เอ๋ย การที่เจ้ากล้าที่จะเข้ามายังส่วนลึกของป่าเบ่ยฮวงแบบนี้ พวกเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกแล้วงั้นหรือ?”

แม่ทัพปีศาจขั้นสูงพูดกับหยานฉีและอีกสองคนนั้นอย่างเย็นชา

ในสายตาของแม่ทัพปีศาจขั้นสูงตัวนี้ ชีวิตของทั้งสามคนตรงหน้ามันได้หายไปจากโลกแล้ว

“งั้นรึ ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้เจ้าเลือก” หยานฉีมองไปที่ปีศาจนับสิบที่อยู่ด้านหน้าเขาแล้วพูดต่อ  “ว่าเจ้าจะยอมตายด้วยตัวเองหรือจะให้ข้าฆ่าพวกเจ้า”

ว่าอะไรนะ!!!

เมื่อหยานฉีพูดแบบนี้ออกมา พวกปีศาจนับสิบก็ตกใจเพราะพวกมันไม่คิดว่าหยานฉีจะกล้าพูดแบบนี้ออกมา

“เจ้ามนุษย์ นี่เจ้ากลัวตายจนสมองกลับแล้วงั้นหรือ?”

แม่ทัพปีศาจขั้นสูงมองไปที่หยานฉีด้วยความตกตะลึง

ในความคิดของมันนั้น ตอนนี้หยานฉีกลัวตายจนสมองกลับแล้วมิฉะนั้นเขากล้าจะพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง ?

"ข้าบอกว่าเจ้าจะยอมตายด้วยตัวเองหรือจะให้ข้าฆ่าพวกเจ้า ? "

หยานฉีพูดขึ้นมาอีกครั้ง

เขาแค่ต้องการตามพลังจิตวิญญาณระดับสวรรค์สองดวงตามพิกัดในใจของเขาเท่านั้น แต่เขาไม่คิดว่าจะได้พบกับพวกมดปลวกน่ารำคาญเหล่านี้

ในสายตาของเขา พวกปีศาจนับสิบเหล่านี้อ่อนแอเกินไปสำหรับเขา ถ้าเขาต้องการที่จะฆ่าพวกมัน มันก็ไม่ต่างอะไรจากการปอกกล้วยเข้าปากเลยด้วยซ้ำ

"ฮ่าๆๆๆๆ!"

ทันใดนั้นแม่ทัพปีศาจขั้นสูงก็หัวเราะก่อนจะมองไปที่หยานฉีและพูดด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา "เจ้ามนุษย์ คนอย่างเจ้าน่ะมันเป็นพวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ!"

ใบหน้าที่มืดมนของแม่ทัพปีศาจขั้นสูงหลายสิบตัวนั้นยังคงแสดงสีหน้าที่เย็นชาออกมาอยู่

ในสายตาของพวกมันนั้น มนุษย์คนนี้หยิ่งผยองเกินไปอย่างมาก!

“อันที่จริง คำว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาที่เจ้าพูดน่ะ” หยานฉีมองไปที่แม่ทัพปีศาจขั้นสูงหลายสิบตัวต่อหน้าแล้วพูดต่อ “ข้าขอคืนประโยคยนี้ให้กับพวกเจ้าก็แล้วกันนะ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ แม่ทัพแม่ทัพปีศาจขั้นสูงก็โกรธจัด

“ฆ่าพวกมันให้หมดเดี๋ยวนี้!”

แม่ทัพปีศาจขั้นสูงตะโกนออกมาทันทีด้วยความโกรธ

ด้วยเสียงของแม่ทัพปีศาจขั้นสูง พวกปีศาจหลายสิบตัวได้เข้าโจมตีหยานฉี เฉียนรูซื่อและเล่ยเบาอย่างรวดเร็วทันที

ส่วนแม่ทัพปีศาจขั้นสูงนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่

เพราะมันรู้ว่ายังไงหยานฉี เฉียนรูซื่อและเล่ยเบานั้นก็จะต้องตายไปอยู่แล้วแม้ว่ามันจะไม่ลงมือก็ตาม

ในตอนนี้มันเห็นว่าพวกปีศาจหลายสิบตัวกำลังพุ่งเข้าไปหาทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว

แต่สีหน้าของเฉียนรูซื่อและเล่ยเบานั้นไม่ได้แสดงความหวาดกลัวใดๆออกมา เพราะพวกเขารู้ว่าพวกปีศาจเหล่านี้ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้!

ในขณะที่ปีศาจหลายสิบตัวพร้อมที่จะโจมตีนั้น หยานฉีก็ดึงดาบวิเศษพันราตรีออกมาจากฝักที่ด้านหลังของเขา

ชิ้งง!

คมดาบของดาบวิเศษพันราตรีได้พุ่งออกมาอย่างรวดเร็วในทันที

พวกปีศาจนับสิบนี้เป็นเพียงนักรบปีศาจขั้นต้นเท่านั้น เมื่อร่างกายของพวกมันถูกคมดาบของดาบวิเศษพันราตรีเข้าฟาดฟัน ร่างกายของพวกมันทั้งหมดจึงถูกแยกออกเป็นสองส่วนทันที!