ตอนที่ 31 อีลีทหายาก

ตอนที่ 31 อีลีทหายาก

ฉู่เกอคิดในใจว่ากับดักสัตว์นี่มันของแสลงสำหรับพวกอันเดดจริง ๆ สรุปแล้วเจ้าอัศวินโครงกระดูกนี่นอกจากจะอึดกว่าและตีแรงกว่าโครงกระดูกทั่วไปแล้ว ก็แทบไม่ต่างอะไรกับลูกกระจ๊อกเลย

เขาเดินเข้าไปล้วงศพอย่างกระตือรือร้น

ดาบยาวอัศวินโรแลนด์ (อาวุธ/ดาบมือเดียว)

ความเสียหายจากการฟัน 30

ความเสียหายจากการแทง 25

ความเร็วโจมตี ปานกลาง

ระยะโจมตี 105

ความทนทาน 28 ใน 40

คำอธิบาย ดาบยาวอัศวินมาตรฐาน เป็นอาวุธยอดนิยมของเหล่าอัศวินแห่งอาณาจักรโรแลนด์

ดาบเล่มนี้ดูดีใช้ได้ แต่ฉู่เกอรู้สึกว่ายังสู้ดาบฟันม้าและดาบถังเตาของเขาไม่ได้ ดีไซน์ดูโบราณขลังดี เอาไปแขวนโชว์ฝาบ้านน่าจะเท่ไม่หยอก

ฉู่เกอไม่เสียเวลาชื่นชมนาน ล้วงต่อ

ชิ้นที่สองเป็นถุงมือ

ถุงมือโซ่ถักอัศวิน (เกราะ/ถุงมือ)

พลังป้องกันมือ 12

คำอธิบาย ถุงมือที่ทำจากโลหะ เป็นชิ้นส่วนหนึ่งของชุดเกราะเต็มยศ

ขยะชัด ๆ ฉู่เกอมองถุงมือโซ่ถักในมืออย่างเซ็ง ๆ ถ้าเป็นเกราะอกยังพอเอาไปตั้งโชว์ได้ แต่ถุงมือเน่า ๆ นี่เอาไปทำอะไรได้วะ

ล้วงต่อ

ชิ้นที่สาม ในที่สุดก็ได้ของดีสักที เป็นแหวนวงหนึ่ง

แหวนยืนยง (เครื่องประดับ/แหวน)

คุณสมบัติ เพิ่มขีดจำกัดน้ำหนักที่แบกได้ 10 แต้ม

คำอธิบาย แหวนที่ตีขึ้นจากเหล็กดำ เวทมนตร์ที่สถิตอยู่ช่วยให้ผู้สวมใส่แบกรับน้ำหนักอุปกรณ์ได้มากขึ้น ทำให้ต่อสู้ได้ยาวนานขึ้น

เพิ่มน้ำหนักบรรทุกเหรอ เฮ้อ ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

ฉู่เกอสวมแหวนที่นิ้ว พูดตามตรงเขาอยากได้ตำราสกิลมากกว่า แต่ดูเหมือนมันจะดรอปยากน่าดู แต่แหวนก็ไม่เลว อย่างน้อยก็สวมใส่สะดวก ตอนนี้เขามีแหวนสามวงแล้ว คือ แหวนยืนยง (เพิ่มน้ำหนักบรรทุก), แหวนต้านพิษ (กันพิษ) และ แหวนคริสตัลสีแดง (เพิ่มพละกำลัง)

ไม่รู้ว่าแหวนนี่ใส่ได้จำกัดวงไหม ถ้าใส่ได้ไม่อั้น วันหน้าเขาคงใส่ข้างละห้าวง แล้วห้อยเครื่องรางเต็มคอ แค่อัดค่าสถานะก็คงเทพแล้ว

แต่ต้องยอมรับว่าแหวนวงนี้เห็นผลทันตา พอสวมปุ๊บ ตัวเบาหวิวขึ้นทันที ชุดปราบจลาจลที่แม้จะเบากว่าเกราะเหล็กแต่ก็หนักหลายกิโล ตอนนี้กลับรู้สึกเบาเหมือนใส่เสื้อยืดธรรมดา อาวุธในมือก็ดูเหมือนจะเบาลงด้วย

ฉู่เกอเดาว่า 10 แต้มน้ำหนัก น่าจะเทียบเท่ากับ 10 กิโลกรัม

จัดการบอสตัวที่สองเสร็จ ฉู่เกอยังไม่รีบไปต่อ

ห้องโถงที่อัศวินไร้นามเฝ้าอยู่เป็นเหมือนทางแยก สองข้างของห้องโถงมีประตูหิน ข้างหน้าเป็นบันไดลงสู่ห้องบอสใหญ่ ส่วนด้านหลังคือทางที่เขาเดินผ่านมา

ฉู่เกอสำรวจประตูหินทั้งสองฝั่งก่อน ประตูซ้ายถูกล็อกตาย บนบานประตูมีแป้นหมุนหินห้าอันที่มีอักษรรูนสลักอยู่ ดูเหมือนต้องหมุนให้ถูกต้องถึงจะเปิดได้

ฉู่เกอพยายามแกะรหัสอยู่พักใหญ่แต่ก็มืดแปดด้าน เห็นได้ชัดว่าต้องมีรหัสผ่านถึงจะเข้าไปได้

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ประตูขวา ประตูนี้ไม่มีกลไกล็อก แค่ผลักเบา ๆ ก็เปิดออก

ฉู่เกอชะโงกหน้าเข้าไปดูแล้วก็ต้องชะงัก นอกจากโลงศพหินหลายโลงแล้ว ยังมีคนยืนอยู่ด้วย ไม่ใช่โครงกระดูก แต่เป็นคนเป็น ๆ สวมเสื้อคลุมสีทึม ๆ สวมฮู้ดผ้าลินินสีเทาปิดหน้า บนบ่าแบกอีเต้ออันเบ้อเริ่ม

กริมเม้าท์ (โจรปล้นสุสาน) หลังชื่อมีดาวสีเงินประดับอยู่

เฮ้ย อีลีทหายากเหรอเนี่ย ฉู่เกอตื่นเต้นแกมยินดี ช่วงนี้เขาศึกษาข้อมูลระบบดันเจี้ยนมาพอสมควร ตามข้อมูลบอกว่าในดันเจี้ยน นอกจากบอส มอนสเตอร์ทั่วไป และมอนสเตอร์ผู้ติดตามแล้ว ยังมีมอนสเตอร์อีกสองประเภท คือ อีลีท และ อีลีทหายาก

มอนสเตอร์อีลีท คือพวกที่เก่งกว่าลูกกระจ๊อกแต่ยังไม่ถึงขั้นบอส ตอนนี้ฉู่เกอยังไม่เคยเจอ เพราะดันเจี้ยนระดับชาวบ้านคงไม่มีมอนสเตอร์ระดับนี้

ส่วนอีลีทหายาก ก็เก่งกว่าลูกกระจ๊อกแต่อ่อนกว่าบอสเหมือนกัน แต่ที่ต่างคือมัน หายาก สมชื่อ ดังนั้นของดรอปย่อมต้องมีค่าแน่นอน

ไม่นึกว่าจะเจอเร็วขนาดนี้

ไหน ๆ บอสสองตัวแรกก็งกของนัก งั้นขอจัดหนักกับแกแทนแล้วกัน

แม้โจรปล้นสุสานคนนี้จะไม่ใช่บอส แต่ฉู่เกอก็ไม่ประมาท แม้เสื้อผ้าจะดูซอมซ่อไร้เกราะป้องกัน แต่อีเต้อในมือนั่นดูอันตรายชะมัด หน้าตาคล้ายของโคโบลด์แต่ใหญ่กว่าเป็นเท่าตัว ฟาดทีเดียวเกราะแตกแน่ เพื่อความปลอดภัย ฉู่เกอวางกับดักสัตว์ไว้หน้าประตู แล้วเปิดฉากด้วยธนู

กริมเม้าท์กำลังง่วนอยู่กับการงัดแงะโลงศพหิน โดนลูกธนูปักเข้ากลางหลัง ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เลือดลดไปราวหนึ่งในสี่ เขาหันขวับกลับมา ดวงตาภายใต้ฮู้ดฉายแววอำมหิต

กริมเม้าท์ (โจรปล้นสุสาน) “ดูสิว่าใครมา โจรอีกคนงั้นเรอะ แกมาผิดที่แล้วไอ้หนู สมบัติพวกนี้เป็นของข้า ของข้าคนเดียว!”

กริมเม้าท์ตะโกนลั่น เงื้ออีเต้อวิ่งเข้าใส่ฉู่เกอ แต่พอถึงหน้าประตู เขาก็หยุดกึก ก้มมองกับดักสัตว์ที่พื้น เงยหน้ามองฉู่เกอ แล้วก้าวข้ามกับดักหน้าตาเฉย

เชี่ยเอ๊ย ไอ้นี่ฉลาดแฮะ ฉู่เกอคิดในใจ กับดักสัตว์คงใช้ได้ผลกับพวกอันเดดไร้สมองเท่านั้นสินะ

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดมาก บอสก็ฆ่ามาสองตัวแล้ว จะมากลัวอีลีทตัวเดียวทำไม

“ไปตายซะ!” เขายิงดอกที่สอง แล้วรีบสลับอาวุธเป็นดาบถังเตากับโล่ปราบจลาจล

กริมเม้าท์เอียงคอหลบลูกธนูระยะเผาขนได้อย่างเหลือเชื่อ แล้วเหวี่ยงอีเต้อฟาดใส่ฉู่เกอเต็มแรง

ฉู่เกอรีบยกโล่รับ เขาจำที่ครูฝึกสอนได้แม่นยำ ไม่รับตรง ๆ แต่เอียงหน้าโล่ผ่อนแรง ตูม แขนเขาสะเทือน แต่ก็กันได้สำเร็จ เขาตวัดดาบสวนกลับไป

กริมเม้าท์เอนตัวหลบวูบ แต่คมดาบยังเฉือนโดนหน้าอก เสื้อผ้าขาดวิ่นพร้อมเลือดซึมออกมา กริมเม้าท์รีบเงื้ออีเต้อจะฟาดซ้ำ แต่อาวุธหนักย่อมช้ากว่าดาบเบา ฉู่เกอพลิกข้อมือฟันเข้าที่แขนโจร เลือดสาดกระเซ็น กริมเม้าท์ร้องลั่น อีเต้อชะงักกลางอากาศ เปิดช่องว่างมหึมา ฉู่เกอไม่ปล่อยโอกาสทอง แทงดาบเข้าเต็มท้องโจรปล้นสุสาน

ดาบทะลุหน้าท้อง เลือดทะลักออกมาอุ่น ๆ เหนียวเหนอะหนะ ทั้งสองยืนประจันหน้ากันใกล้จนฉู่เกอเห็นความเจ็บปวดและความบ้าคลั่งในแววตาของอีกฝ่าย หัวใจเขากระตุกวูบ นี่ฉันฆ่าคนเหรอ ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว แต่สัญชาตญาณและการฝึกฝนสั่งให้ไม่หยุดมือ เขาโขกหัวกระแทกหน้าอีกฝ่ายจนหงายหลัง ดึงดาบออกแล้วฟันซ้ำ จนกระทั่งหลอดเลือดของกริมเม้าท์หมดเกลี้ยง ร่างทรุดลงแน่นิ่งไป เขาถึงหยุดมือ

(จบตอน)