ตอนที่ 15 บอสร่างสอง

ตอนที่ 15 บอสร่างสอง

ฉู่เกอไม่ได้เปิดฉากโจมตีบอสทันที แต่เลือกที่จะเลี่ยงขอบเขตการมองเห็นของบอส อ้อมไปยังประตูเล็กทางซ้ายมือ ประตูนั้นไม่มีบานประตู ฉู่เกอจึงชะโงกหน้าเข้าไปดู พบว่าเป็นห้องเล็ก ๆ ที่มีโคโบลด์องครักษ์สี่ตัวกำลังล้อมวงกินอาหารกันอยู่

ฉู่เกออุทานในใจว่าเกือบไปแล้ว ถ้าเขาเปิดฉากโจมตีบอสเลย พอบอสสั่งการทีเดียว องครักษ์แปดตัวจากสองห้องคงกรูกันออกมาบวกกับบอส คงได้มีคนตายหมู่แน่ ซึ่งคนคนนั้นคงเป็นเขาเอง

แต่ตอนนี้เขาไม่กลัวแล้ว ถ้าแค่โคโบลด์องครักษ์สี่ตัว เขาเอาอยู่

คิดได้ดังนั้น ฉู่เกอก็เดินดุ่ม ๆ เข้าไปพร้อมชักอาวุธ

เริ่มด้วยการยิงธนูเปิดฉากเช่นเคย แม้จะเรียนรู้เวทลูกไฟมาแล้ว แต่ฉู่เกอก็ยังไม่มั่นใจในอานุภาพของมันเท่ากับธนูที่สังหารได้แน่นอนกว่า

ฟุ่บ ลูกธนูปักเข้ากลางอกโคโบลด์องครักษ์ตัวหนึ่ง ตายคาที่

องครักษ์อีกสามตัวที่เหลือรีบคว้าหอกสั้นและโล่ไม้ทรงกลม พุ่งเข้าหาฉู่เกอทันที

ฉู่เกอใจเย็น ยิงสวนไปอีกดอก หัวลูกศรสามเหลี่ยมอันคมกริบทะลุโล่ไม้กระจอก ๆ ผ่าโล่เป็นสองซีกแถมยังลดเลือดศัตรูไปได้ครึ่งหลอด

พอทั้งสามตัวพุ่งมาถึงระยะประชิด ฉู่เกอก็เก็บธนูแล้วชักดาบฟันม้าออกมา

ตวัดดาบฟันออกไป

องครักษ์สองตัวหน้าแทงหอกสั้นสวนกลับมา

น่าเสียดายที่หอกสั้นสนิมเขรอะพวกนี้เจาะเกราะฉู่เกอไม่เข้า ทำได้แค่ฝากรอยขีดข่วนสีขาวจาง ๆ ไว้บนเกราะเรซินของชุดปราบจลาจล ส่วนฉู่เกอกระหน่ำฟันไม่ยั้ง ชั่วพริบตาก็ส่งพวกมันลงนรกไปหมด

ฉู่เกอรีบจัดการล้วงศพ

นอกจากเหรียญทองแดงสามสิบกว่าเหรียญ พวกองครักษ์สี่ตัวนี้ก็ไม่มีอะไรให้เลย ฉู่เกอแทบไม่อยากจะเสียเวลาล้วงด้วยซ้ำ

แต่เขาก็ไม่ท้อใจ เพราะถือว่าพวกนี้เป็นส่วนหนึ่งของบอส ไม่ดรอปของก็ช่างมัน เขาเดินออกจากห้องวนไปทางขวา ทำแบบเดียวกันเป๊ะ ไม่นานองครักษ์อีกสี่ตัวในห้องขวาก็ถูกเก็บเรียบ

กลับมายืนในโถงใหญ่ ฉู่เกอคิดในใจว่าเคลียร์ลูกสมุนหมดแล้ว ถึงเวลาลุยบอสสักที

เจ้าหัวหน้าเผ่าโคโบลด์ยังคงนั่งเอกเขนกอยู่บนบัลลังก์อย่างสบายใจเฉิบ ไม่รู้ตัวเลยว่าลูกสมุนที่อยู่ห่างไปไม่ถึงสามสิบเมตรโดนเก็บเรียบไปแล้ว

ฉู่เกอพักเหนื่อยครู่หนึ่ง หามุมเหมาะ ๆ แล้วยิงธนูออกไป เจ้าหัวหน้าเผ่าตัวมหึมาหลบไม่พ้น โดนลูกธนูปักเข้าที่หน้าอกเต็ม ๆ แต่เลือดลดไปแค่นิดเดียว ลูกธนูปะทะเกราะโซ่ถักเสียงดังแสบแก้วหู บวกกับชั้นไขมันหนาเตอะ ทำให้เลือดลดไปไม่ถึงสี่เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ

เชี่ย ถึกชิบหาย

ฉู่เกอบ่นในใจพลางหยิบลูกธนูออกมาเตรียมยิงดอกต่อไป

หัวหน้าเผ่าโคโบลด์เริ่มมีปฏิกิริยา “ใครบังอาจโจมตีท่านนาร์กผู้ยิ่งใหญ่ ข้าจะสั่งสอนให้รู้สำนึกเดี๋ยวนี้!”

พูดจบมันก็คว้าค้อนยักษ์ที่วางอยู่ข้างตัว ลุกขึ้นวิ่งตึงตังตรงเข้ามาหาฉู่เกอด้วยท่าทางดุดัน

ฉู่เกอถอยหลังยิงสกัดอย่างใจเย็น

หนึ่งดอก สองดอก สามดอก รวมดอกแรกเป็นสี่ดอก กว่าเจ้าหัวหน้าเผ่าจะวิ่งมาถึงตัว

ลูกธนูทุกดอกปักเข้าที่ตัวบอส แต่ความเสียหายที่ได้น้อยนิดเหลือเกิน เกราะโซ่ถักกับชั้นไขมันหนา ๆ ทำให้มันแทบไม่สะดุ้งสะเทือนแม้จะโดนไปสี่ดอกแล้วก็ตาม

พอมันเข้ามาใกล้ ฉู่เกอกัดฟันเล็งยิงอัดใส่หัว แต่อนิจจา ฝีมือยิงธนูของเขามันแค่ระดับสมัครเล่น ยิงเป้าใหญ่ ๆ น่ะพอไหว แต่พอยิงหัวเป้าเคลื่อนที่ ความแม่นยำก็หายไปหมด ลูกธนูเฉียดหัวบอสไปนิดเดียว พลาดเป้าอย่างน่าเสียดาย

ฉู่เกอร้องอุทานในใจ จะยิงซ้ำก็ไม่ทันแล้ว เจ้าหัวหน้าเผ่าโคโบลด์เงื้อค้อนยักษ์ฟาดลงมา ฉู่เกอรีบกระโดดหลบ ตูม พื้นหินตรงที่เขาเคยยืนเมื่อครู่แตกเป็นรอยร้าว

แม่เจ้า แรงควายจริง ๆ ฉู่เกอเหงื่อตก ถ้าโดนเข้าไปสักทีมีหวังพิการแน่

บอสเหวี่ยงค้อนซ้ำเป็นครั้งที่สอง ฉู่เกอกระโดดหลบได้อีก พอถึงครั้งที่สาม เขาก็เริ่มจับทางได้แล้ว

เอ๊ะ การโจมตีดูหลบง่ายกว่าที่คิดแฮะ

ฉู่เกอสังเกตว่าท่าง้างค้อนของบอสชัดเจนเกินไป เห็นปุ๊บรู้ปั๊บว่าจะฟาดมาทางไหน

แถมพอฟาดครบสามที เจ้าหัวหน้าเผ่าก็ดูเหมือนจะหมดแรง ยืนเอาค้อนยันพื้นหอบแฮ่ก ๆ

ฉู่เกออาศัยจังหวะนี้วิ่งหนีไปตั้งหลัก พอหันกลับไปมอง บอสก็เพิ่งจะหายหอบ

ฮ่า ๆ ไอ้นี่มันกากนี่หว่า ฉู่เกอโล่งใจ แม้จะถึกและแรงเยอะ โดนทีเดียวอาจถึงตาย แต่ความเร็วของมันช้าเต่าคลาน แถมอุ้ยอ้ายเหมือนคนอ้วนกินแต่ขยะฟาสต์ฟู้ด ต่อให้ฉู่เกอใส่ชุดปราบจลาจลก็ยังหลบได้สบาย ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น หลังโจมตีสามครั้งมันต้องพักเหนื่อย ฉู่เกอไม่แน่ใจว่าเป็นแพทเทิร์นตายตัวไหม แต่เพื่อความชัวร์ เขาเลือกใช้วิธียิงแล้วหนี (Kite) ต่อไปดีกว่า

ฉู่เกอง้างธนูยิงใส่บอสอีกชุด ดาเมจยังคงน้อยนิด มีแค่ดอกเดียวที่ฟลุ๊กเข้าแสกหน้า ลดเลือดไปได้ราวห้าเปอร์เซ็นต์ รวม ๆ แล้วเพิ่งลดไปแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

หลบการโจมตีชุดสามครั้งได้อีกรอบ เห็นบอสหอบแฮ่ก ๆ ฉู่เกอก็วิ่งหนีไปตั้งหลักอีก

ยิงไปด่าไป บ้าเอ๊ย ถึกชิบหาย มองดูบอสที่มีลูกธนูปักเต็มตัวเหมือนเม่น ฉู่เกอเพิ่งรู้สึกเหมือนกำลังสู้บอสจริง ๆ เป็นครั้งแรก

แม้เขาจะยังไม่เสียเลือดสักหยด แต่พละกำลังของเขาก็เริ่มถดถอยลงเรื่อย ๆ

แต่ไม่เป็นไร ข้าจับทางแกได้หมดแล้ว

ในฐานะเกมเมอร์ระดับเซียน การจับจังหวะการโจมตีของบอสเป็นเรื่องพื้นฐาน ผ่านการปะทะมาสองรอบ เขามองรูปแบบการโจมตีของมันออกหมดเปลือกแล้ว

ห้าวินาที บอสตัวนี้จะหอบเหนื่อยห้าวินาทีหลังจากโจมตีครบสามครั้ง เวลาเป๊ะ ๆ ทุกรอบ ในเมื่อรู้แบบนี้ก็ง่ายแล้ว ฉู่เกอยิงสวนไปอีกดอก พอบอสพุ่งเข้ามา เขาก็เตรียมหลบอย่างใจเย็น

หนึ่งที สองที สามที

ฉู่เกอหลบไปนับเลขไป

จังหวะที่บอสฟาดครบสามทีแล้วยืนหอบ คราวนี้ฉู่เกอไม่วิ่งหนี แต่เก็บธนู ชักขวานต่อสู้ระยะประชิดออกมา ย่องไปข้างหลังบอสเงียบ ๆ มองดูแผ่นหลังที่หอบโยน สลับกับขวานในมือ ด้านหนึ่งเป็นคมขวาน อีกด้านเป็นเหล็กแหลมทรงข้าวหลามตัด เจาะเกราะได้แน่นอน ฉู่เกอเล็งเหล็กแหลมไปที่กะโหลกอันใหญ่โตของบอส แล้วสับลงไปเต็มแรง

ฉึก เหล็กแหลมเจาะทะลุกะโหลกฝังลึกเข้าไป เจ้าหัวหน้าเผ่าร้องโหยหวน เลือดสาดกระเซ็น หลอดเลือดลดฮวบไปหนึ่งในสาม เหลือไม่ถึงครึ่งหลอด

ฉู่เกอกระชากขวานออก ก่อนที่มันจะทันหันมา เขาก็ถอยฉากออกมาแล้ว

เจ้าหัวหน้าเผ่าร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เอามือกุมหัว หันมามองฉู่เกอด้วยสายตาอาฆาตแค้น แต่พอหันมา ฉู่เกอก็วิ่งหนีไปไกลลิบแล้ว

แทนที่จะพุ่งเข้ามาโจมตี เจ้าหัวหน้าเผ่ากลับตะโกนลั่น “ออกมาสิเว้ย ไอ้พวกสมุนหน้าโง่ หัวหน้าพวกแกกำลังลำบากนะเว้ย!”

แต่ห้ององครักษ์ทั้งสองข้างกลับเงียบกริบ สมุนของมันไปเฝ้ายมบาลกันหมดแล้ว

(จบตอน)