บทที่ 26 ภารกิจของเธอ: ออกแบบเครื่องแบบทหาร

ซูหร่วนหลับยาวรวดเดียวจนถึงเที่ยงของวันรุ่งขึ้น

เมื่อลืมตาตื่น หลู้สือเหนียนก็ไม่อยู่แล้ว คาดว่าคงออกไปทำภารกิจ

นับตั้งแต่หลู้สือเหนียนขับไล่พวกเผ่าแมลงออกไป ภัยคุกคามใหญ่หลวงของชาวดวงดาวก็มลายหายไป ทว่าเมื่อไร้กังวลเรื่องศึกภายนอก ศึกภายในและปัญหาจุกจิกย่อมตามมา

โครงสร้างภายในของสหพันธรัฐนั้นซับซ้อน ผู้มีอำนาจบางครั้งก็ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

อย่างไรก็ตาม ด้วยบารมีและชื่อเสียงของหลู้สือเหนียนในหมู่ประชาชนชาวดวงดาว ณ เวลานี้ ใครก็ตามที่คิดจะเล่นงานเขา คงต้องชั่งใจดูว่าตัวเองจะต้านทานกระแสสังคมไหวหรือไม่

ขนาดเรื่องที่เธอหนีตามผู้ชายในงานแต่งงานยังถูกชาวเน็ตรุมประณามจนเละเทะไม่ใช่หรือ? นั่นน่ะหายนะชัดๆ

ตอนนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะเปิดดูข้อความส่วนตัว อย่าว่าแต่จะไปค้นหาหัวข้อสนทนาเกี่ยวกับตัวเองเลย แค่คิดก็เห็นภาพทะเลเลือดแล้ว สยดสยองเกินกว่าจะมองดู

ซูหร่วนถอนหายใจเบาๆ ลุกขึ้นจัดการธุระส่วนตัว แล้วมุ่งหน้าไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย

เนื่องจากปีนี้สาขาพลาธิการมีเธอเป็นนักศึกษาเพียงคนเดียว การเรียนการสอนทุกวิชาจึงเป็นแบบตัวต่อตัว

เมื่อเช้านี้ รุ่นพี่โจวหนิงส่งข้อความมาบอกให้เธอหาเวลาแวะไปที่ห้องพักอาจารย์เย่ฉง

ซูหร่วนรีบไปตามนัดและถึงห้องพักอาจารย์ในเวลาบ่ายสอง

ภายในห้องมีเพียงชายคนหนึ่งหนวดเครารุงรัง เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนฝุ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิงจนแทบจะปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาจึงเงยหน้าขึ้นถาม "เธอคือซูหร่วนใช่ไหม?"

ซูหร่วนพยักหน้า ทักทายอย่างนอบน้อม "สวัสดีค่ะ อาจารย์เย่"

"มานี่สิ เลือกไปใบนึง" เย่ฉงเอ่ยพลางชี้ไปที่ไพ่เจ็ดใบที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะ

ไพ่เหล่านั้นมีสีดำสนิท มีเพียงขอบไพ่ที่ดูเหมือนจะเดินด้วยด้ายทอง เปล่งประกายสีทองจางๆ

ซูหร่วนเลือกหยิบขึ้นมาใบหนึ่งโดยสัญชาตญาณ เมื่อพลิกดู ก็เห็นคำสองคำเขียนอยู่บนนั้น

【เครื่องแบบทหาร】

ซูหร่วน: ???

เย่ฉงปรายตามองแล้วเอ่ยว่า "อ้อ ออกแบบเครื่องแบบทหารสินะ ตกลง เทอมนี้เธอทำแค่อันนี้แหละ"

"นี่คืออะไรเหรอคะ?" ซูหร่วนถามด้วยความงุนงง "ฉันต้องออกแบบเครื่องแบบทหารเหรอคะ?"

เย่ฉงพยักหน้า "หัวไวนี่เรา"

มุมปากของซูหร่วนกระตุก "อาจารย์เย่คะ หนูไม่ค่อยเข้าใจ มันเกี่ยวอะไรกับสาขาพลาธิการที่หนูเรียนเหรอคะ?"

"แล้วเธอคิดว่าสาขาพลาธิการมีไว้ทำอะไรล่ะ?" เย่ฉงย้อนถาม

"เพื่อทำหน้าที่สนับสนุนกองทัพ ให้การสนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดแก่กองทัพ รวมถึงงานช่วยเหลือและงานจัดการหลังเสร็จสิ้นภารกิจ และอื่นๆ ค่ะ" ซูหร่วนตอบอย่างจริงจัง

เย่ฉงโบกมือ "นั่นมันเรื่องในยามสงคราม ตอนนี้เป็นยุคสงบสุข เราไม่ทำเรื่องพวกนั้นหรอก"

"ตอนนี้งานหลักๆ ก็คือช่วยจัดการงานจิปาถะให้กองทัพ อย่างงานออกแบบเครื่องแบบทหารที่เธอจับได้นี่ไง"

เย่ฉงเอียงคอ ใช้คางชี้ไปที่ไพ่สีดำใบนั้น

"เธออยากจะออกแบบยังไงก็ตามใจ ขอแค่สิ้นเทอมส่งผลงานเครื่องแบบทหารที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงมาเจ็ดชุดก็พอ"

"เวลาที่เหลือฉันจะไม่มายุ่งกับเธอ สาขาพลาธิการของเราไม่เหมือนสาขาอื่น เวลาเรียนยืดหยุ่น ภารกิจสบายๆ เธอเลือกถูกแล้วล่ะ!"

พูดไปเย่ฉงก็เริ่มยกยอสาขาตัวเองไป

ซูหร่วน: ...ไม่นะ เธอรู้สึกว่าเธอเลือกผิดมหันต์เลยต่างหาก

คงได้แต่รอให้ครบปีแล้วค่อยทำเรื่องย้ายคณะ

"ถ้าทำชุดจริงมันยุ่งยาก ก็ไปหานายแบบในเครือข่ายดวงดาวเสมือนจริง แล้วออกแบบตามสรีระของเขาแบบหนึ่งต่อหนึ่ง ตอนส่งงานก็แนบสัดส่วนนายแบบมาด้วยก็แล้วกัน"

"เตือนไว้นิดนึง วัสดุที่ใช้ตัดเย็บเครื่องแบบทหารของจริงราคาแพงมาก ทางที่ดีเธอไปฝึกในเครือข่ายดวงดาวเสมือนจริงให้คล่องก่อน แล้วค่อยมาลงมือทำของจริง"

"ส่วนเรื่องวัสดุอุปกรณ์พวกนั้น พอจะลงมือทำจริงๆ ค่อยทำเรื่องเบิกเอา"