ตอนที่ 116 เสียงที่ลอดมาจากหุบเขา (อ่านฟรีครับผมตอนสั้น)

หยานฉีมองไปที่ตราเทาเที่ยหนึ่งดาวในมือของซู่มู ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกอึ้งเล็กน้อย

ในตอนนี้ข้าแข็งแกร่งกว่าท่านซู่มูแล้วอย่างงั้นเหรอ?

จากนั้นเขาก็รับตรานั้นจากปรมาจารย์ซู่มูผู้ยิ่งใหญ่

“ขอบคุณมากครับท่านปรมาจารย์ซู่มู”

ด้วยเหตุนี้ หยานฉีจึงเก็บตราเทาเที่ยหนึ่งดาวลงในกระเป๋าของเขา

"หยานฉี ในตอนนี้ปีศาจจากถ้ำปีศาจในภูเขาหมังฉานนั้นพร้อมที่จะเข้าโจมตีในทุกๆด้านของเมืองนี้ในอีกไม่นานนัก"

ซู่มูกล่าวกับหยานฉี

หยานฉีรู้ว่าพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของปีศาจในถ้ำปีศาจแห่งภูเขาหมังฉานนั้นคือสุดยอดจอมมารปีศาจขั้นสูงสามหัว

หลังจากพูดคุยกับปรมาจารย์ซู่มูอีกไม่นาน หยานฉีก็ออกมาจากห้องโถงนั้น

ครั้งนี้เขาเตรียมที่จะเติมเต็มทักษะระดับสุดยอดสวรรค์การฟาดฟันหนึ่งร้อยล้านครั้งให้ได้ ระหว่างนั้นเขาได้เดินผ่านชายและหญิงคู่หนึ่ง

ชายและหญิงคู่นั้นมองไปที่ตราเทาเที่ยหนึ่งดาวบนหน้าอกของหยานฉีจู่ๆใบหน้าของเขาก็ซีดลงและอ้าปากค้างไปทันที

“ตะ..ตราเทาเที่ยหนึ่งดาวงั้นเหรอ!”

เมื่อชายและหญิงคู่นั้นตกใจกลัว เสียงที่เหมือนนกกระจิบก็ดังออกมาจากหุบเขาที่ดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา

"หยานฉี พวกเขาบอกว่าเจ้ามาถึงแนวป้องกันนอกเมืองเที่ยนตอนแรกข้าไม่เชื่อเลย ข้าไม่ได้คิดว่าเจ้าจะมาเลยด้วยซ้ำ"

เสียงนั้นมาจากสาวน้อยผู้น่ารัก

ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซู่ซุนเอ๋อ

เมื่อได้ยินคำพูดของซู่ซุนเอ๋อ ชายและหญิงคู่นั้นต่างตกตะลึงและทำอะไรไม่ถูก

หยานฉีงั้นเหรอ?!

ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่หยานฉีอย่างงั้นเหรอ!

ไม่ว่าจะกรณใดก็ตาม ชายคนนี้ไม่เคยคิดว่าชายที่ดูอ่อนกว่าเขาสองปีคือปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่หยานฉีคนนั้นจริงๆ

แย่แล้ว!

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็คุกเข่าต่อหน้าหยานฉี

“ท่านปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่หยานฉี ข้า ข้า ข้าไม่รู้ว่าเป็นท่าน...”

“ช่างมัน เจ้ารีบออกไปได้แล้ว”

หยางฉีพูดกับเด็กชายช้าๆ