ตอนที่ 11 : จักรพรรดิยุโรปตัวจริง!

ตอนที่ 11 : จักรพรรดิยุโรปตัวจริง!

ถึงตรงนี้ อาจจะมีคนถามว่า ทำไมไม่เสริมแกร่งปืนพกล่ะ? ยังไงซะก็มีโอกาสที่จะเจออันตรายตอนขึ้นเกาะนี่นา

แต่สิ่งที่อันหลิงพิจารณาคือ เนื่องจากที่นั่นเป็นเกาะมือใหม่ อย่างแรกเลยคือระดับความอันตรายคงไม่สูงมากนัก และอย่างที่สอง ใครจะรู้ว่าปืนพกจะเปลี่ยนเป็นอะไรหลังจากการเสริมแกร่ง?

ถ้าเกิดมันกลายเป็นปืนไรเฟิลล่ะ? เธอคงแบกมันไม่ไหวแน่ๆ

"เดี๋ยวสิ นี่มันความสามารถของการ์ดอัปเกรดไม่ใช่เหรอ?"

อันหลิงเอียงคอครุ่นคิด ช่างเถอะ ใครสนล่ะ!

มันเป็นเกาะมือใหม่ ดังนั้นลำดับความสำคัญต้องอยู่ที่การตุนของ และเป้สะพายหลังดีๆ ที่ใช้งานได้จริงคือสิ่งสำคัญที่สุด

คงไม่มีใครขึ้นเกาะด้วยตัวเปล่าล่อนจ้อนเหมือนมนุษย์ยุคหินหรอกจริงไหม? ภายในกฎกติกา มันต้องอนุญาตให้พกเสบียงติดตัวไปได้แน่

เมื่อคิดได้ดังนี้ อันหลิงก็ใช้การ์ดใบนี้กับเป้ลายพรางของเธอทันที

เมื่อการ์ดหายไป เป้ลายพรางก็เกิดการเปลี่ยนแปลง ขนาดของมันยังคงเท่าเดิม แต่รูปลักษณ์ภายนอกเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม และมีตุ๊กตาหมีขาวตัวเล็กๆ ห้อยอยู่ที่ซิป

ดูดีไม่เลวเลยทีเดียว

"เป้มิติเก็บของสองระบบ : ไอเทมเฉพาะสำหรับผู้เอาชีวิตรอด ของจำเป็นที่ผู้เอาชีวิตรอดต้องมี!"

และก็เป็นไปตามคาด อันหลิงเห็นช่องเก็บของสีดำขนาด 4x4 หลังจากเปิดเป้ออก นอกจากนั้น ถึงจะไม่มีช่องเก็บของมิติ เป้ใบนี้ก็ยังสามารถใช้ใส่ของอื่นๆ ได้เหมือนเป้ปกติ

16 ช่อง ขนาดเท่ากับครึ่งหนึ่งของกล่องเก็บของมิติ อันหลิงลองหยิบวัสดุที่มีเยอะที่สุดออกมาทดสอบ

ตะปูเหล็ก ตอนนี้เธอมีอยู่ 58 ตัว เมื่อใส่ลงในกล่องเก็บของ จำนวนจะแสดงขึ้นมาโดยตรง เห็นได้ชัดว่ายังไม่ถึงขีดจำกัด

แต่พอใส่ในเป้ มันใส่ได้แค่ 50 ตัว ส่วนอีก 8 ตัวที่เกินมาถูกจัดไปอยู่ในช่องที่สองโดยอัตโนมัติ

"ดูเหมือนความจุจะต่างกันแฮะ" อันหลิงผู้ละเอียดรอบคอบได้ข้อสรุปนี้ จากนั้นเธอก็จัดระเบียบเสบียงใหม่และตกปลาต่อ

เธอยังหวังว่าจะได้กุญแจอีกสักดอกในวันนี้

เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงอย่างรวดเร็ว และการจัดของก็ทำให้เธอเสียเวลาไปมากโข

ปกติแล้ว ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ถ้าโชคดีเธออาจจะเจอไม้สักสองกล่อง แต่อันหลิงที่มีพรจักรพรรดิยุโรปคุ้มครอง ตกได้สามกล่องรวด และทุกกล่องล้วนติดล็อค

ทีนี้ก็งามไส้ เธอไม่ได้กุญแจเลยสักดอก แต่ดันมีกล่องไม้ติดล็อคเพิ่มมาอีกตั้งสามใบ

นอกจากนั้น วัสดุธรรมดาอื่นๆ ที่เธอตกได้ก็เป็นของพื้นๆ

ได้แก่ : ผ้ากอซ * 2, เชือก * 3, ไม้ * 5

น้อยมาก แต่อันหลิงไม่สนใจ เธอเข้าใจดีว่าในฐานะจักรพรรดิยุโรป ทางรอดเดียวของเธอคือการเปิดกล่อง

ดังนั้นเป้าหมายของเธอจึงอยู่ที่กล่องไม้มาโดยตลอด วัสดุธรรมดาพวกนี้มีปริมาณตายตัวและไม่ได้ช่วยอะไรเธอได้มากนัก

เมื่อกลับเข้ามาในบ้านไม้ อันหลิงหยิบบิสกิตอัดแท่งออกมาห่อหนึ่งแล้วเริ่มกิน คราวนี้เป็นรสสับปะรด จากนั้นก็ตามด้วยน้ำหนึ่งขวด เป็นอันจบมื้อเที่ยง

บิสกิตอัดแท่งรสชาติแย่มาก อย่างน้อยเธอก็ไม่ชอบมัน แต่ตอนนี้มันเป็นอาหารที่มีเยอะที่สุด เธอเลยต้องหาวิธีกินมันให้หมดๆ ไป

อันหลิงก็เป็นแบบนี้แหละ เธอจะเก็บของอร่อยไว้กินทีหลัง และกินของที่ไม่ชอบให้หมดไปก่อน

ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนเบาๆ ก็ส่งมาจากมือขวาของเธอ พอมองดูใกล้ๆ ก็เห็นว่ามีใครบางคนส่งข้อความหาเธอผ่านหน้าจอแสงของระบบ

"ผู้เอาชีวิตรอด 37 คนเมื่อวานงั้นเหรอ?"

เธอกดเข้าไปดูแชทของคนแปลกหน้า และทันทีที่เห็นข้อความ อันหลิงก็ดีใจขึ้นมาทันที

ผู้เอาชีวิตรอด 37 : "พี่ชาย ผมมีกุญแจดอกหนึ่ง พี่อยากได้ไหม...?"

อันหลิง : "เอาสิ แน่นอนว่าฉันอยากได้ แลกกับอาหารเหมือนเดิมใช่ไหม?"

ผู้เอาชีวิตรอด 37 : "อื้อๆ อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่บิสกิตอัดแท่ง ผมอยากเก็บมันไว้สำรองตอนขึ้นเกาะพรุ่งนี้..."

"หมอนี่จริงใจจริงๆ เลยแฮะ อยากรู้จังว่าเขาจะรู้สึกยังไง ที่เมื่อวานเพิ่งตกได้กล่องล็อคแต่วันนี้ดันมาได้กุญแจ"

ที่อันหลิงพูดไปเมื่อวานก็แค่พูดตามมารยาท เธอไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะทักมาหาเธอจริงๆ

อันหลิง : "ขนมปังครีมหนึ่งก้อนบวกน้ำหนึ่งขวด ฉันจะแถมน้ำให้อีกขวด คราวหน้าถ้ามีอีกอย่าลืมทักมาหาฉันนะ"

ผู้เอาชีวิตรอด 37 : "ขอบคุณครับพี่ชาย พี่เป็นคนดีจริงๆ!"

คราวนี้ไม่มีจุดไข่ปลาต่อท้ายประโยค ดูเหมือนเขาจะดีใจจริงๆ

อันหลิงรับกุญแจมาถือไว้ในมือ แล้วรีบเดินตรงเข้าไปหากล่องไม้ทันทีด้วยความกระตือรือร้นที่จะเปิดมัน

ก่อนเปิด เธอจงใจเขย่ากล่องดูเพื่อฟังเสียงว่ากล่องไหนมีของข้างในเยอะกว่ากัน

"ฉันเลือกนาย!"

อันหลิงเลือกเปิดกล่องไม้ที่เบาที่สุด นี่หมายความว่ายังไง? มันมีโอกาสสูงมากที่จะมีการ์ดอยู่ข้างใน!

ยิ่งกล่องไม้หนักเท่าไหร่ โอกาสที่จะมีการ์ดก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น เพราะสำหรับกล่องไม้ติดล็อคประเภทเดียวกัน ปริมาณวัสดุข้างในไม่น่าจะต่างกันมากนัก

และก็เป็นไปตามคาด ภายในกล่องไม้ใบเล็กนั้นว่างเปล่า มีเพียงการ์ดสีม่วงใบหนึ่งวางสงบนิ่งอยู่ที่ก้นกล่อง

การ์ดสิ่งก่อสร้าง!

ถึงแม้โชคของเธอจะไม่ดีเท่าครั้งก่อน แต่นี่ก็ถือว่าดีมากแล้ว ปกติจะไปหาโชคแบบนี้ได้จากที่ไหน?

อันหลิงรีบหยิบการ์ดขึ้นมาดูรูปด้านหน้า มันเป็นรูปเตาเหล็กทรงกลม

"การ์ดสิ่งก่อสร้างเตาเหล็ก : ไม่ต้องพูดอะไรมาก ของมันต้องมีติดบ้าน วัสดุที่ต้องการ : เศษเหล็ก * 10 ได้รับคะแนน * 2"

เธอเปิดดูและมองไปที่กล่องเก็บของข้างๆ เยี่ยม ตอนนี้เธอไม่มีเศษเหล็กเลย

ไม่มีก็ไม่เป็นไร มีระบบแลกเปลี่ยนบนหน้าจอแสงอยู่แล้วนี่

ตะปูเหล็กสองตัวแลกเศษเหล็กได้หนึ่งชิ้น ในเวลาสั้นๆ เธอก็รวบรวมเศษเหล็กได้ครบ 10 ชิ้น

"สร้าง!"

อันหลิงวางเตาเหล็กไว้ข้างโต๊ะช่างและเตียงของเธอ ไม่ได้วางไว้ตรงกลาง เพราะจุดนี้อยู่ใกล้กับหน้าต่างอีกบานของบ้านไม้ ซึ่งสามารถใช้เป็นปล่องระบายควันได้

ตอนนี้เธอแค่ต้องการภาชนะเพื่อต้มน้ำร้อนโดยตรง เตาไม่ได้ใหญ่มาก เล็กกว่ากล่องไม้ทั่วไป และสามารถใส่ถ่าน ไม้ หญ้าคา หรือวัสดุติดไฟอื่นๆ เข้าไปเป็นเชื้อเพลิงได้

ด้านล่างยังแสดงเวลาในการเผาไหม้ด้วย ถ้าเป็นคนอื่นคงหาแหล่งกำเนิดไฟไม่ได้ แต่อันหลิงไม่เหมือนคนอื่น เธอมีไฟแช็ก!

"สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกประเภททำความร้อนสำเร็จ รางวัล : หม้อเหล็ก * 1, ชามและตะเกียบ * 1"

"บ้าจริง สมพรปากชะมัด!"

ทันใดนั้น หม้อเหล็กก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือเตาเหล็ก มาพร้อมฝาปิด เหมือนกับหม้อเหล็กขนาดปกติในครัวเรือนทั่วไปไม่มีผิด

ส่วนชามและตะเกียบทำจากไม้ทั้งหมด ผ่านการขัดเงามาอย่างดี ผิวเรียบเนียน และไม่ต้องกังวลว่าจะทำแตก

แต่พูดตามตรง อย่างน้อยตะเกียบไม้ก็ใช้ดีกว่าตะเกียบสเตนเลสเยอะ

ตอนนี้ยังเป็นเวลากลางวัน และอันหลิงยังไม่มีแผนจะจุดเตาเหล็กในตอนนี้ กลางคืนมีเวลาว่างถมเถ เป้าหมายหลักของเธอตอนนี้คือรีบเริ่มตกปลาช่วงบ่ายให้ไวที่สุด