ตอนที่ 50 ปีศาจบุกเมืองธารน้ำ

"ว่าแต่ว่าท่านซู่มู ท่านมีเรื่องอะไรถึงเรียกตัวข้ามาที่สภาหลินไห่งั้นหรือ"?

หยานฉีมองไปที่ซู่มูด้วยความสงสัยบนใบหน้าของเขา

"ตอนนี้ไปกับข้าก่อนไว้ค่อยคุยเรื่องนั้นระหว่างทางแล้วกัน"

ด้วยเหตุนี้ซู่มูจึงลุกขึ้นจากบัลลังก์และลงไปที่ห้องโถง

หยานฉีจึงออกไปกับเขา

หลังจากที่พวกเขาออกจากห้องโถงซู่มูก็พูดกับหยานฉี

"เมืองธารน้ำถูกโจมตีโดยปีศาจ และมีคนบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก รีบไปดูที่นั่นกันเถอะ"

หยานฉีรู้สึกประหลาดใจกับตัวเองโดยคิดว่าจริงๆแล้วท่านซู่มูนั้นน่าจะจัดการกับปีศาจด้วยตัวคนเดียวอย่างสบายๆ

ซู่มูดูเหมือนจะรู้ว่าหยานฉีคิดอะไรอยู่เขาจึงยิ้ม "หยานฉีข้าแค่ต้องการเห็นความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของเจ้า"

หยานฉีได้ยินคำพูดและเข้าใจ

เมืองธารน้ำ

สามวันก่อนเมืองนี้ถูกปีศาจโจมตี ทหาร กองกำลังและผู้อยู่อาศัย บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน!

ถนนในตอนนี้เต็มไปด้วยเลือดและศพกองเป็นภูเขา!

ผู้คนกำลังตกอยู่ในอันตราย!

ปีศาจนั้นมาเร็วเกินกว่าที่ผู้อยู่อาศัยในเมืองจะหนีไปได้

เมืองธารน้ำและเมืองเจียงมีขนาดพอๆกัน ทำให้จำนวนผู้ฝึกตนและกองทหารน้อยเกินไปทำให้ไม่อาจต้านทางกำลังของปีศาจได้

ทันทีที่หยานฉีและซู่มูเพิ่งมาถึงที่เมืองธารน้ำแห่งนี้

เขาก็ได้ยินเสียงคำรามที่น่ากลัวของปีศาจ

โฮกกกกก!!!

จากนั้นเสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองก็ดังกังวาลต่อไป

"รีบเข้าไปกันเถอะ"

ซู่มูกล่าว

พวกเขาเดินเข้าไปในเมืองธารน้ำ

เพียงแค่เข้าไปในเมืองธารน้ำเขาก็ได้พบกับนักรบปีศาจขั้นต้นนับสิบตน!

"กึก!"

นักรบปีศาจขั้นต้นหลายสิบคนยิ้มอย่างเย็นชาให้กับหยานฉีและซู่มู

ในสายตาของพวกมันยานฉีและซู่มูนั้นกำลังจะกลายเป็นอาหารของมัน

"หยานฉีแสดงความสามารถของเจ้าให้ข้าเห็นทีเถอะ"

"ครับท่านซู่มู"

หยานฉีตอบและดึงดาบกระทิงแดงฉานออกมา

"แต้มการฟาดฟัน + 10"

เขาจ้องไปที่นักรบปีศาจขั้นต้นหลายสิบตัวที่อยู่ข้างหน้าเขา "พวกเจ้าน่ะ จงตายไปซะ"

หยานฉีที่ถือดาบกระทิงแดงฉานได้พุ่งไปเพื่อฟาดฟันมัน!

อ๊ากก!

ทันใดนั้นดาบที่น่ากลัวนั้นก็ถูกฟาดฟันออกไป!

นักรบปีศาจขั้นต้นกว่าสิบคนตัวต่างตะลึง พวกมันไม่คาดคิดว่าหยานฉีไม่ได้เป็นเพียงแต่เป็นผู้ฝึกตนทั่วไปเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้ฝึกตนที่ทรงพลังอีกด้วย

พวกเศษสวะ!

ร่างของนักรบปีศาจขั้นต้นกว่าสิบตัวถูกผ่าออกจากตรงกลางลำตัว และสภาพการตายของพวกมันน่ากลัวมาก!

"สังหารนักรบปีศาจขั้นต้น 15 ตัว แต้มการฟาดฟัน + 4500"

เสียงของระบบปรากฏขึ้นในหัวของหยานฉี

ซู่มูมองไปที่มือของหยานฉีและเขาพยักหน้าด้วยความโล่งใจ

แม้ว่านักรบปีศาจขั้นต้นจำนวนหนึ่งสิบกว่าตัวจะอ่อนแอและตัวเล็ก แต่ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นบางคนก็กลัวมันเป็นอย่างมาก

"มากำจัดปีศาจในเมืองธารน้ำนี้ตามลำดับกันเถอะ" ซู่มูพูดช้าๆ

จากนั้นซู่มูก็เดินไปที่แห่งหนึ่ง

เมื่อหยานฉีได้ยินคำพูดนั้น เขาก็เก็บดาบกระทิงแดงฉานเข้าไปในฝักที่ด้านหลังของเขา

บึ้มมม!

มีเสียงระเบิดดังสนั่นเกิดขึ้น!

หยานฉีรีบเดินไปอย่างรวดเร็ว

“มีปีศาจมากมายอยู่ที่นี่พวกเราจะช้าอยู่ไม่ได้แล้ว!”

“ต่อให้จะจัดการมันไม่ได้ก็ต้องยื้อมันไว้ให้นานที่สุด!”

“ข้ายังไม่อยากตาย ข้ายังไม่อยากตายยย!”

เสียงของความโกรธ ความสิ้นหวัง และเสียงร้องไห้ดังขึ้นในหูของหยานฉี

หยานฉีมองไปที่คนหลายร้อยคนที่อยู่ข้างหน้าเขา พวกเขาเป็นทหาร! พวกเขากำลังยิงปืนใส่ปีศาจที่กำลังจะมาถึง!

มีปีศาจเป็นร้อยตนที่กำลังมุ่งหน้าไปทางทหารพวกนั้น!

แม้ว่าปีศาจหลายร้อยตัวจะเป็นนักรบปีศาจขั้นต้น แต่เมื่อพวกมันเผชิญหน้ากับทหารหลายร้อยคนพลังของปีศาจพวกนั้นก็มากว่าทหารทั้งหมดด้วยซ้ำ เพราะการป้องกันของปีศาจนั้นแข็งแกร่งเกินไป แม้แต่หยานฉีเองยังไม่รู้เลยว่าต้องใช้กระสุนกี่นัดในการฆ่าปีศาจพวกนั้นทั้งหมด

นักรบปีศาจขั้นต้นหลายร้อยตัวทะลวงผ่านแนวป้องกัน มีเพียงแค่สิบตัวเท่านั้นที่ตายไป!

และนักรบปีศาจขั้นต้นพวกนี้ก็มาถึงทหารหลายร้อยนายตรงนั้น

"ฮ่าๆๆ พวกมนุษย์ถึงเวลาตายของพวกแกแล้ว!"

สีหน้าของทหารหลายร้อยนายเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

พวกเขารู้ว่าพวกเขาจะต้องไม่รอดแน่ๆ

แต่ทันใดนั้นคลื่นแสงที่พุ่งที่ยาวถึง 20 เมตรได้ออกมาจากดาบของคนที่มาช่วยพวกเขา....