ตอนที่ 43 ข้าไม่อยากจะเชื่อ...
ตอนที่ 43 ข้าไม่อยากจะเชื่อ...
“เจ้าเป็นอย่างไรบ้างหยานฉี”?
เสียงของซู่คุนที่ถามหยานแด้วยความเป็นห่วง
ในตอนนี้ หยานฉีไม่มีพลังในร่างกายของเขาเลยและร่างกายของเขาก็อ่อนแอมาก
“ข้าสบายดีเพียงแต่ข้าต้องการพักผ่อนเท่านั้น”
หยานฉีกล่าว
ที่ลานกว้างนั้น ลูกศิษย์ทุกคนของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้ากำลังจ้องมองไปที่หยานฉี
หลังจากที่หยานฉีและหลินเที่ยนเจียงปรมาจารย์แห่งโรงเรียนศิลปะการต่อสู้พยัคฆ์ดำได้สู้กันต่อหน้าพวกเขา
พวกเขารู้ได้ในทันทีว่าหยานฉีสามารถต่อสู้กับระดับปรมาจารย์ได้!
พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนว่ามีคนแบบนี้อยู่ด้วย
จากนั้นด้วยความช่วยเหลือจากซู่คุน หยานฉีจึงกลับไปที่ห้องของเขา
หยานฉีนอนอยู่บนเตียง แม้ว่าจะดูเหมือนเป็นการพักผ่อนเฉยๆแต่พลังชีวิตของเขาก็ค่อยๆฟื้นฟูขึ้นเช่นกัน
แม้ว่าอัตราการฟื้นพลังชีวิตจะไม่เร็วมากก็ตาม
ณ ห้องปรมาจารย์
ซู่คุน รองหัวหน้าสองคนและปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ทุกคนล้วนอยู่ในห้องนั้น สีหน้าของพวกเขาดูตึงเครียดมาก
"ท่านหัวหน้า จริงๆแล้วหยานฉีเป็นใครกันแน่? เขามีตราปรมาจาย์ผู้สอนการศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงของท่านซู่มูอยุ่ด้วย"
“ข้าไม่รู้ ข้าเองก็เจอเขาที่เมืองเจียงเมื่อไม่นานมานี้”
ซู่คุนส่ายหัว หยานฉีหยิบตราอินทรีทองสามดาวออกมาและปล่อยให้พวกเขาประหลาดใจจนถึงขีดสุด
"ข้าจะพูดสิ่งหนึ่งที่เจ้าอาจคิดว่ามันจะเหลือเชื่อมากก็ตาม"
ไม่กี่วินาทีต่อมาซู่คุนเหลือบมองผู้คนในห้องนั้น
ในห้องโถงนั้น ผู้คนต่างตกตะลึง หยานฉีที่มีตราอินทรีทองดาวสามดวงของซู่มูอยู่ก็น่าประหลาดใจอยู่แล้ว พวกเขาทุกคนยังต้องรู้ว่ามีบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อกว่านี้อีกงั้นหรือ?
ทุกคนมองไปที่ซู่คุนและต้องการได้ยินสิ่งที่เหลือเชื่อนั้น
ซู่คุนครุ่นคิดอยู่สองสามวินาทีแล้วพูดว่า
"เมื่อครู่นี้ เมื่อหยานฉีและหลินเที่ยนเจียงต่อสู้กันครั้งแรก เขาใช้หมัดเงาปีศาจหมาป่าพวกเจ้าทุกคนเห็นเหมือนกันใช่ไหม"?
“ใช่ มันน่าเหลือเชื่อมากๆ”
รองหัวหน้าสองคนและปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้คนอื่นรู้สึกสงสัย พวกเขารู้ว่าหยานฉีมีพรสวรรค์และเข้าใจศิลปะการต่อสู้ระดับปฐพีหมัดเงาปีศาจหมาป่าได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งไม่ทำให้พวกเขาประหลาดใจมากเท่าไหร่
“ท่านหัวหน้า ท่านจะบอกว่าหยานฉีใช้เวลาแค่นิดเดียวใช้การใช้ท่าศิลปะการต่อสู้ระดับปฐพีงั้นหรือ?”
รองหัวหน้ามองไปที่ซู่คุน
"ถูกต้อง ข้าแค่อยากบอกเจ้าว่ามันสั้นมากสำหรับหยานฉีที่เข้าใจท่าศิลปะการต่อสู้ระดับปฐพีได้
รองหัวหน้าทั้งสองและปรมาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ต่างก็มองไปที่ซู่คุน
“เขาเพียงแค่ดู แล้วเขาก็เข้าใจในทันที”
ซู่คุนเหลือบมองผู้คนและพูดแบบนั้นออกไป
แค่มองดูก็เข้าใจได้เลย?
ทุกคนในห้องนั้นตัวสั่น
“มันเป็นไปได้ยังไง”?
"เขาแค่ดูอย่างเดียวจริงๆงั้นหรือ"?
รองหัวหน้าทั้งสองและปรมาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดกลืนน้ำลาย หลังจากที่ได้รู้ว่าหยานฉีแค่ดูก็สามารถใช้ทักษะระดับปฐพีได้?
นี้มันเป็นไปได้อย่างไร?
"แม้ว่าข้าเองก็คิดว่ามันเหลือเชื่อ แต่ความจริงที่ว่าพรสวรรค์ของหยานฉีนั้นหาได้ยากมากในโลกนี้ก็เป็นเรื่องจริง"
ซู่คุนกล่าว
ผู้คนในห้องมองหน้ากันครู่หนึ่ง คิดว่าหากเป็นเช่นนี้ หยานฉีก็ไม่คู่ควรกับคำว่าน่ากลัวอีกต่อไป
แต่คู่ควรกับคำว่าปีศาจในร่างมนุษย์มากกว่า!!!
ในอีกด้านหนึ่ง
ด้านนอกโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้า
มีชายสวมหน้ากากทองคำยืนอยู่
รอบตัวชายนั้นมีออร่าบางอย่างที่มองไม่เห็นครอบงำเขาอยู่จนคนรอบข้างกลัวที่จะเข้าใกล้ชายคนนี้
ราวกับว่าชายคนนี้เป็นเหมือนกับเทพเจ้าแห่งสงครามที่ไม่มีใครเทียบได้!
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาสวมหน้ากากสีทองอยู่ ทุกคนที่อยู่รอบตัวเขาจะต้องตกใจจนสุดขีด เพราะชายคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนักรบที่ทรงพลังที่สุดในฐานหลินไห่
เขาคือปรมาจาย์ผู้สอนการศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงซู่มู!