ตอนที่ 22 ทำไมพวกเจ้าถึงไม่เข้ามา

ลูกศิษย์ทั่วไปมากกว่าสิบคนมองไปที่ด้านหลังของหยานฉี

พวกเขากำลังเดินตามหยานฉีไป

แต่ขณะที่พวกเขาเดินไป พวกเขาพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ใกล้จะถึงห้องโถงชั้นยอดแล้วใช่ไหม”?

“เขาเป็นลูกศิษย์ของห้องโถงชั้นยอด?”

พวกเขารู้ว่าลูกศิษย์ทุกคนในห้องโถงชั้นยอดเป็นพวกชนชั้นสูงของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้า

หยานฉีเดินไปข้างหน้า เขาไปด้านนอกห้องโถงชั้นยอด

ลูกศิษย์ทั่วไปมากกว่าสิบคนยังคงเดินตามหลังหยานฉีไป

มีลูกศิษย์สามประเภทในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้า

ลูกศิษย์ทั่วไป ลูกศิษย์ขั้นสูง ลูกศิษย์ชั้นยอด

ลูกศิษย์ทั่วไปหมายถึงลูกศิษย์ที่ยังไม่ถึงผู้ฝึกวิชาการต่อสู้ขั้นต้น ในขณะที่ลูกศิษย์ขั้นสูงได้ไปถึงระดับผู้ฝึกวิชาการต่อสู้ขั้นต้นแล้ว ในขณะที่ลูกศิษย์ชั้นยอดเป็นชื่อที่มีเพียงผู้ฝึกวิชาการต่อสู้ขั้นกลางเท่านั้นที่สามารถได้รับฉายานี้

“อย่ากังวลไปเลย เขาแค่แกล้งเท่านั้น จากการแสดงออกของเขาในลานกว้างนั้น เจ้าคิดว่าเขาเป็นลูกศิษย์ชั้นยอดงั้นหรือ”?

“ใช่ เขาต้องทำให้เราคิดว่าเขาเป็นลูกศิษย์ชั้นยอด ดังนั้นเราจะไม่หลงกลเขา”

“มันต้องไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน”

หยานฉีเดินไปที่ประตูของห้องโถงชั้นยอด ลูกศิษย์ทั่วไปมากกว่าสิบคนรู้ว่าหยานฉีไม่กล้าเข้าไป หากลูกศิษย์ทั่วไปเข้าไปในห้องโถงชั้นยอด พวกเขาจะถูกลงโทษอย่างรุนแรง

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือหยานฉีเดินเข้าไปจริงๆ

“เขาไม่กลัวตายเหรอ?”

ลูกศิษย์ทั่วไปหลายสิบคนตกใจ

หลังจากเข้าไปในห้องโถงชั้นยอด หยานฉีพบว่ามีลูกศิษย์ทั่วไปทั้งหมดนั้นไม่ได้เดินตามเขามา

“ทำไมพวกเจ้าไม่เดินเข้ามา”?

หยานฉีมีสีหน้าสงสัย

แน่นอน หยานฉีไม่รู้ว่าลูกศิษย์ทั่วไปไม่สามารถเข้าไปในห้องโถงชั้นยอดได้

ลูกศิษย์ทั่วไปมากกว่าสิบคนเห็นหยานฉีเข้าไปในห้องโถงชั้นยอด จากนั้นก็ไปปรากฏตัวที่ประตูโดยไม่มีใครตามเขาไป

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว หยานฉีนั้นป็นลูกศิษย์ชั้นยอดจริงๆ

เมื่อลูกศิษย์ทั่วไปเหล่านั้นรู้พวกเขารู้สึกเหมือนกับโดนฟ้าผ่าให้อยู่กับที่

พวกเรากำลังล้อเลียนลูกศิษย์ชั้นยอดอยุ่งั้นเหรอ?

พวกเขาไม่ใช่ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นด้วยซ้ำ แต่พวกเขาคิดว่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ขั้นกลางนั้นเป็นบ้า?

ลูกศิษย์ทั่วไปมากกว่าสิบคนตรงนั้นรู้สึกร้อนที่ใบหน้าเหมือกนกับตัวตลกเวลาอาย

เมื่อมองดูท่าทางตกใจของลูกศิษย์ทั่วไปกว่าสิบคน หยานฉีก็รู้สึกเบื่อหน่าย

แทนที่จะสนใจพวกเขา เขาหันหลังกลับและเดินเข้าไปในห้องโถงชั้นยอด

"พี่จาง ข้าควรทำอย่างไรดีตอนนี้"

หนีกันเถอะ!

ลูกศิษย์ทั่วไปกว่าสิบคน เริ่มวิ่ง พวกเขาหวังเพียงว่าหยานฉีนั้นจะจำพวกเขาไม่ได้

ไม่อย่างนั้นการแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นกลางจะเป็นเรื่องที่สาหัสมาก

หลังจากที่หยานฉีเข้าไปในห้องโถงชั้นยอดแล้ว ซู่ซุนเอ๋อก็เข้ามา

"หยานฉี เจ้ารู้ไหมว่าใครเป็นสุดยอดลูกศิษย์คนนั้น? ข้าต้องการสู้กับเขา!"

เดิมทีลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าคือซู่ซุนเอ๋อ แต่ตอนนี้มีสุดยอดลูกศิษย์ปรากฎตัวออกมา ดังนั้นซู่ซุนเอ๋อจึงไม่มีความสุขอย่างมาก

"ข้าไม่รู้"

“ไม่มีทาง เจ้าต้องรู้แน่”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหยานฉีดูซู่ซุนเอ๋ออาบน้ำในภูเขาฮ่วงฉีหรือด้วยเหตุผลบางอย่าง ซู่ซุนเอ๋อจึงชอบมีปัญหากับหยานฉีเสมอ

"เอาล่ะ ข้ารู้ก็ได้"

"เจ้ารู้งั้นเหรอ?"

“ก็ข้านี่แหละเป็นสุดยอดลูกศิษย์คนนั้น”

หยานฉีมองไปที่ซู่ซุนเอ๋อ

ซู่ซุนเอ๋อตกตะลึงในตอนแรก จากนั้นความเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "งั้นก็เข้ามาเลย ถ้าเจ้าเป็นสุดยอดลูกศิษย์จริง เจ้าจะทำอะไรได้อีกนอกจากการฟาดฟันดาบ"