บทที่ 120 - ในที่สุดบอสก็ใจป้ำสักที

บทที่ 120 - ในที่สุดบอสก็ใจป้ำสักที

โจวโปสวมสร้อยคอตรวจจับ แล้วมองไปที่บอสเหล่านั้น

เทพสมุทรโพไซดอน [ภาพฉาย]: เลือด 3,350,000,000 / 3,650,000,000 (3.35 พันล้าน / 3.65 พันล้าน), โจมตี 3,000,000 - 3,500,000

สกิล: แทงสองที, แทงสามที, กวาดเรียบ, ผ่ากลาง

สกิลติดตัว: ป้องกันสถานะควบคุม, โจมตีจุดตาย

องครักษ์เทพสมุทร [ภาพฉาย]: เลือด 1,650,000,000 / 2,250,000,000, โจมตี 1,000,000 - 1,200,000

สกิล: ดูดเลือด, ฟันคลั่ง

องครักษ์เทพสมุทรพวกนี้มีทั้งหมด 5 ตัว จำนวนไม่น้อยเลย แต่ทั้งหมดถูกควบคุมไว้จนตัวแข็งทื่อขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว

มีเพียงภาพฉายเทพสมุทรที่ยังดิ้นรนต่อสู้สุดฤทธิ์

แต่มันก็แค่การดิ้นรนที่เปล่าประโยชน์

ทันใดนั้น เธอสังเกตเห็นโจวโปที่เพิ่งวาร์ปเข้ามา จึงเปลี่ยนเป้าหมายพุ่งเข้าใส่เขาทันที

ดูท่าบอสตัวนี้จะฉลาดไม่เบา ไม่ใช่พวกมีดีแค่หน้าอกแต่ไร้สมอง

โจวโปสังเกตเห็นสกิลติดตัวของเธอแล้ว คิดว่าอย่าเสี่ยงดีกว่า

เขาจึงรีบใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตากลับไปที่เดิมทันที

ระหว่างรอ เขาออกคำสั่งให้ภูตน้อยงดเก็บของที่ดรอปจากบอสเทพสมุทรตัวนี้

เขาอยากเห็นกับตาว่าบอสตัวนี้จะดรอปอะไรให้เขาบ้าง

ผ่านไปอีกสิบกว่าวินาที โจวโปก็เห็นแจ้งเตือนได้รับค่าประสบการณ์:

[คุณเอาชนะ เทพสมุทรโพไซดอน [ภาพฉาย] เนื่องจากเลเวลของคุณถึงขีดจำกัดแล้ว ครั้งนี้จึงไม่ได้รับค่าประสบการณ์]

ข้อความแบบนี้เขาเห็นมานับครั้งไม่ถ้วน จนเลิกสนใจไปแล้ว

เขาวาร์ปกลับไปที่จุดที่บอสเคยอยู่ทันที

เทพสมุทรโพไซดอน [ภาพฉาย] นอนแน่นิ่งไปแล้ว บนพื้นปรากฏตารางขนาด 7 x 7 ช่อง

ของที่บอสดรอปกระจายเกลื่อนพื้น

โจวโปเดินเก็บไปพลางตรวจสอบไปพลาง

[เซียน•ป้องกันสัมบูรณ์ (หญิง): น้ำหนัก 1, ความทนทาน 25/60, ป้องกัน 750-750, ต้านเวท 750-750, โจมตี 466-466, เวท 466-466, พรต 466-466, ต้องการ 13 จุติ]

[ธาตุ: ลดความเสียหายกายภาพ 12%, ลดความเสียหายเวท 12%, เลือดตัวละคร +450%, มานาตัวละคร +450%, ป้องกันการโจมตีจุดตาย +45%]

เสื้อตัวนี้เขาเคยได้มาจากแมงมุมกลายพันธุ์ที่เป็นมอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกในด่านทางแพร่งมาก่อนแล้ว สเตตัสเหมือนกันเป๊ะ

ไอเทมชิ้นที่สองนี่สิที่ทำเอาเขาประหลาดใจ

[ป้ายม้าคู่ไร้เทียมทาน: น้ำหนัก 1, ความทนทาน 16/20, ป้องกัน 80-80, ต้านเวท 80-80, โจมตี 80-80, เวท 80-80, พรต 80-80, ต้องการเลเวล 5]

[ธาตุ: โจมตี/เวท/พรต +20%, คริติคอล +17%, เจาะเกราะ +14%, ป้องกันการแช่แข็ง +3%]

[คำอธิบาย: ภายในป้ายนี้ผนึกม้ายอดอาชาไร้เทียมทานเอาไว้ สามารถขี่ได้สองคน]

ก่อนหน้านี้เขาก็สงสัยอยู่ว่าเซิร์ฟเวอร์ไซเลนท์ส่วนใหญ่มักจะมีระบบสัตว์ขี่ แต่นี่เล่นมาจน 13-14 จุติแล้วยังไม่เห็นมี นึกว่าทวีปไซเลนท์จะไม่มีม้าให้ขี่ซะแล้ว

ที่ไหนได้ ป้ายม้าดรอปออกมาโต้งๆ เลย

แถมใส่ได้ทันที แต่ต้องถอดอุปกรณ์พิเศษ [หินไซเลนท์] ออกชิ้นหนึ่ง

ที่เขาใส่อยู่คือ หินไซเลนท์ระดับสูงสุด ที่ผสมมา

[หินไซเลนท์ระดับสูงสุด: น้ำหนัก 1, ความทนทาน 30/30, ป้องกัน 10-10, ต้านเวท 10-10, โจมตี 10-10, เวท 10-10, พรต 10-10, ต้องการเลเวล 10]

[ธาตุ: โจมตี/เวท/พรต +15%, คริติคอล +10%, เจาะเกราะ +10%]

[คำอธิบาย: หลังจากหลอมรวมสามารถกระตุ้นคุณสมบัติที่แข็งแกร่งกว่าเดิมได้!]

สเตตัสของชิ้นนี้ด้อยกว่าป้ายม้าเยอะ โจวโปเลยเปลี่ยนมาใส่ป้ายม้าทันที

พลังของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกระดับ

เทพสมุทรตัวนี้ดรอปของดีไม่น้อย โจวโปดูชิ้นต่อไป

[เซียน•แหวนจอมราชันย์: น้ำหนัก 1, ความทนทาน 28/30, ต้านเวท 187-192, โจมตี 190-202, เวท 190-202, พรต 190-202, ต้องการ 13 จุติ]

[ธาตุ: โจมตี/เวท/พรต +85%, เลือดตัวละคร +270%, มานาตัวละคร +270%, โอกาสโจมตีจุดตาย 13%]

[เซต: เซียน•จอมราชันย์ 6 ชิ้น เรียกใช้ เซียน•กายาจอมราชันย์ ดูดซับความเสียหายทั้งหมด 40%!]

[เซียน•หมวกจอมราชันย์: น้ำหนัก 1, ความทนทาน 30/30, ป้องกัน 195-210, ต้านเวท 195-210, โจมตี 195-210, เวท 195-210, พรต 195-210, ต้องการ 13 จุติ]

[ธาตุ: โจมตี/เวท/พรต +85%, เลือดตัวละคร +270%, มานาตัวละคร +270%, โอกาสโจมตีจุดตาย 13%]

อุปกรณ์สองชิ้นนี้สเตตัสใกล้เคียงกัน และเป็นส่วนหนึ่งของเซตเดียวกันพอดี

ทั้งคู่โหดกว่าของที่โจวโปใส่อยู่ไม่น้อย เขาจึงเปลี่ยนใส่ทันที

ส่วนอุปกรณ์ชิ้นอื่นๆ นอกเหนือจากนี้ก็ถือว่ารองลงมา

แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นของระดับ 10 จุติขึ้นไป อันไหนเปลี่ยนได้ก็เปลี่ยนเลย

อันที่เหลือก็เก็บสะสมไว้ เผื่อเอาไว้ใช้เป็นวัตถุดิบเสริมแกร่งในภายหลัง

นอกจากอุปกรณ์ ก็ยังมีไอเทมและวัสดุระดับสูงอีกเพียบ

หินเทพไร้เทียมทาน, ป้ายเหาะเหิน, หินเซียนมารโกลาหล, หินตัดเฉือนไร้เทียมทาน ล้วนแต่เป็นของดี

ส่วนของที่องครักษ์เทพสมุทรดรอปมา เกรดต่ำกว่าหลายขั้น ส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์และวัสดุระดับ 10 จุติ

แต่มีอาวุธชิ้นหนึ่งที่สเตตัสใช้ได้เลย

[เทพราชันย์•กระบี่ไร้คู่เปรียบ: น้ำหนัก 1, ความทนทาน 44/60, โจมตี 270-400, เวท 270-380, พรต 270-380, ความแม่นยำ +140, ค่าโชค +9, ความเร็วโจมตี +8, ต้องการเลเวล 100]

[ธาตุ: คริติคอล +55%, ความเสียหายโจมตี +55%, ดูดเลือด +25%, ดูดมานา +25%, โอกาสโจมตีจุดตาย +35%]

ชิ้นนี้ถือว่าแจ่มแมวมาก โจวโปรีบเอามาเปลี่ยนแทนอาวุธระดับ 5 จุติที่ใช้มานานจนสนิมเกาะ

สเตตัสของเขาพุ่งพรวด พลังโจมตีเวทมนตร์ดีดขึ้นไปที่ 147,000 - 295,000

พวกองครักษ์ยังดรอปไอเทมใหม่อีกอย่าง: ป้ายคำสั่งอัญเชิญขั้น 5, ขั้น 6 ไล่ไปจนถึงขั้น 9

ของที่ไม่เคยเห็นมาก่อนพวกนี้ โจวโปก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีไว้ทำอะไร

ข้อเสียของทวีปไซเลนท์ก็คือตรงนี้ ของหลายอย่างดรอปมาแล้วต้องรอจนกว่าจะได้ใช้ถึงจะรู้ว่ามันใช้ทำอะไร

เวลาปกติมันก็เหมือนขยะรกกระเป๋าดีๆ นี่เอง กินที่ในกระเป๋าและคลังเก็บของ โชคดีที่โจวโปมีช่องเก็บของเยอะ แถมซ้อนทับกันได้ ไม่งั้นของเยอะขนาดนี้ไม่มีทางเก็บหมดแน่

หลังจากจัดการของดรอปเสร็จ โจวโปก็หยิบเก้าอี้ผ้าใบออกมานอนเอกเขนกตามความเคยชิน

นั่งได้จะไม่ยืน นอนได้จะไม่นั่ง

นี่คือคติประจำใจของโจวโป

......

เหล่าร่างแยกจุดเครื่องหอมลากมอนสเตอร์เรียบร้อย กำลังช่วยสัตว์เลี้ยงไล่ตบมอนสเตอร์ตัวเล็กตัวน้อยอยู่

แผนที่วิหารเทพสมุทรนี้พื้นที่ไม่ใหญ่มาก ผ่านไปไม่นาน มอนสเตอร์ก็เริ่มบางตา ไม่พอให้ฆ่า

ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งเดินตามรอยมอนสเตอร์เข้ามาจนเจอกับโจวโปและร่างแยกของเขา

พวกเขาจำได้ทันทีว่าโจวโปคือจอมโหดที่กวาดล้างเผ่ามารจนเหี้ยนเมื่อช่วงบ่าย (เวลาในทวีปไซเลนท์)

เดิมทีอยากจะสบถด่าสักคำสองคำ แต่ก็ต้องกลืนคำด่าลงคอไป

คนคนนี้แตะต้องไม่ได้!

ในขณะที่พวกเขากำลังจะกดหินวาร์ปหนี เสียงของจอมโหดก็ดังมาจากด้านหน้า:

"ผมให้ 1 แสนใบยันต์ ใครบอกได้บ้างว่า ราชาปีศาจวัว [ไร้เทียมทาน] อยู่ที่ไหน?"

"เรื่องนี้ผมรู้ครับ"

นักรบคนหนึ่งชูมือสูง รีบเสนอหน้าออกมาเป็นคนแรก ตะโกนตอบเสียงดัง

"คุณแค่ไปที่แท่นวาร์ปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เข้าสู่มิติแห่งการทดสอบจากตรงนั้น ก็จะสามารถอัญเชิญ ราชาปีศาจวัว [ไร้เทียมทาน] ได้แล้วครับ"

"แต่ว่า การอัญเชิญ ราชาปีศาจวัว [ไร้เทียมทาน] แต่ละครั้ง ต้องใช้ป้ายคำสั่งอัญเชิญขั้น 6 และใบยันต์อีก 5,000 ใบนะครับ"

โจวโปพยักหน้า "ตกลง 1 แสนใบยันต์นี้เป็นของนาย"

[จบแล้ว]

จบบทที่ บทที่ 120 - ในที่สุดบอสก็ใจป้ำสักที