บทที่ 110 - ทุ่งน้ำแข็งอุดร

บทที่ 110 - ทุ่งน้ำแข็งอุดร

...

บนเนินหิมะที่หนาวเหน็บ สมาชิกกิลด์ 'ตำนานเทพ' ยืนแข็งทื่อเป็นก้อนน้ำแข็ง

สายตาจับจ้องไปยัง "สมบัติลับ" ที่พวกเขาวาดฝัน

ภาพตรงหน้าคือทะเลเพลิงที่แผดเผาทุ่งน้ำแข็งจนกลายเป็นไอน้ำพวยพุ่ง สร้างปรากฏการณ์เมฆหมอกเจ็ดสีสวยงามตระการตา

และใจกลางความงดงามนั้น... คือชายหนุ่มที่นอนห่มผ้าหลับสบายอยู่บนเก้าอี้

รายล้อมด้วยกองทัพร่างแยกและสัตว์ประหลาดหนอนยักษ์ที่กำลังไล่ตบมอนสเตอร์อย่างเมามัน

"..."

ความเงียบเข้าปกคลุมทีมล่าสมบัติ

ความตื่นเต้นเมื่อครู่มอดดับลงเร็วกว่าไฟโดนน้ำสาด

"กลับเถอะ... ที่นี่ไม่มีอะไรให้เราหวังแล้ว"

หัวหน้าเคราแพะถอนหายใจเฮือกใหญ่ มองดูศพของบอส [จักรพรรดิภูตผี] ที่นอนตายอนาถอยู่ไม่ไกล

บอสที่พวกเขารุมตีแทบตาย เลือดลดไปแค่ 20%

แต่พอวิ่งมาถึงตรงนี้ โดนไอ้กลุ่มคนแปลกหน้า (ที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ) รุมสกิลใส่ไม่ถึง 20 วินาที... ร่วง!

ความห่างชั้นนี้มันอะไรกัน?

มันช่างน่าท้อแท้สิ้นหวังเหลือเกิน

เหมือนเอารถจักรยานไปแข่งกับเครื่องบินเจ็ท

ลูกน้องคนอื่นๆ พยักหน้าอย่างจำยอม ไม่มีใครกล้าห้าวเป้ง

วูบ! วูบ! วูบ!

แสงวาร์ปสว่างวาบติดต่อกัน กิลด์ตำนานเทพถอนกำลังกลับบ้านเก่าไปอย่างเงียบๆ

ทางด้านร่างแยกของโจวโป พอเห็นแขกไม่ได้รับเชิญกลับไปแล้ว ก็เก็บเวทเตรียมพร้อม แล้วกระจายกำลังเฝ้าระวังต่อ

ถือว่าพวกนั้นยังรู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

...

หลายชั่วโมงผ่านไป

โจวโปบิดขี้เกียจลุกขึ้นนั่ง

"อืม... หลับเต็มอิ่มดีจัง"

เขากวาดตามองรอบตัว ร่างแยกยังคงทำหน้าที่อย่างแข็งขัน

มองไปไกลๆ ยังมีมอนสเตอร์ระดับ 'จอมราชันย์' วิ่งต่อแถวเข้ามาตายอย่างไม่ขาดสาย

พวกมันช่างเป็นมอนสเตอร์ตัวอย่างที่น่ายกย่องจริงๆ ขยันเอา exp กับของมาเสิร์ฟถึงที่

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์สงบเรียบร้อย โจวโปเลยถือโอกาสเช็คของ

เปิดกระเป๋าดู... โอ้โห แน่นเอี๊ยด!

กระเป๋า 4 หน้า (360 ช่อง) แทบจะระเบิด

เมื่อไหร่จะมีเควสต์ขยายกระเป๋านะ? หรือต่อให้ซ้อนไอเทมได้ 9999 ชิ้น มันก็ยังไม่พออยู่ดี

เขาคัดแยกของขยะเตรียมโยนเข้าคลังร้านค้า (ที่ตีบวกจนมี 1000 ช่อง) เพื่อแก้ขัดไปก่อน

สายตาไปสะดุดกับไอเทมชิ้นหนึ่ง

[ผู้สังหารแห่งรัก (Love Slaughterer)]

รูปร่างเหมือนช่อกุหลาบแดงสดสองช่อซ้อนกัน

"เหรียญตราเหรอ?" โจวโปเดา

พอกดดูรายละเอียด...

[ผู้สังหารแห่งรัก]

น้ำหนัก: 1 / ความทนทาน: 52/60

พลังโจมตี: 240-350 / เวท/พรต: 235-305

ความแม่นยำ: +160 / โชค: +10 / ความเร็วโจมตี: +8

เงื่อนไข: เลเวล 100

คุณสมบัติธาตุ: คริติคอล +30%, ดาเมจ +30%, ดูดเลือด/มานา +18%, โอกาสโจมตีจุดตาย +22%

"เฮ้ย! นี่มันอาวุธนี่หว่า!"

สเตตัสโหดใช้ได้เลย!

เขาเช็คที่มา... อันนึงดรอปจาก 'ขุนนางสายเลือดบริสุทธิ์' ที่โลกใหม่ อีกอันดรอปจาก 'จักรพรรดิภูตผี' เมื่อกี้นี้

เทียบกับ [กระบี่วายุอัสนี•เทพประทาน] (ระดับ 5 จุติ) ที่ใช้อยู่...

[กระบี่วายุอัสนี•เทพประทาน +7]

โจมตี: 120-225 / เวท/พรต: 95-170

โชค: +40 / ความเร็ว: +39

ธาตุ (จากการตีบวก): คริติคอล +78%, ดาเมจ +78%, เจาะเกราะ +70%, อัตราดรอป(คน) +70%

อืม... ของเดิมสเตตัสพื้นฐานสู้ไม่ได้ แต่ธาตุจากการตีบวกมันโกงกว่าเยอะ โดยเฉพาะเจาะเกราะกับอัตราดรอป

โจวโปชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจไม่เปลี่ยนอาวุธดีกว่า รอให้ตีบวกอันใหม่ได้ก่อนค่อยว่ากัน

นอกจากอาวุธ ยังมีเสื้อคลุมระดับสูงอีกตัว

[โลกใหม่ (ชาย)]

ระดับ: 100

ป้องกัน/ป้องกันเวท: 230-260

โจมตี/เวท/พรต: 200-220ish

ธาตุ: ลดดาเมจกายภาพ/เวท 6%, HP/MP +300%, ต้านทานคริติคอล +28%

อันนี้แหละของดี!

ถึงจะยังตีบวกไม่ได้ แต่มันบวก HP/MP พื้นฐานเยอะมาก (300%!)

โจวโปถอด [ปีกภูตพราย] (เลเวล 88) ออก แล้วใส่เสื้อโลกใหม่เข้าไปแทน

วูบ!

หลอดเลือดพุ่งพรวดขึ้นมาอีก 2 แสนกว่าแต้ม! ตอนนี้เฉียดล้านเข้าไปทุกที

ความอุ่นใจระดับ 10 กะโหลก!

ต้องยอมรับว่าถึงบอส 'จักรพรรดิภูตผี' จะกาก แต่มัน 'ป๋า' มาก

นอกจากเสื้อกับอาวุธ ยังดรอปเครื่องประดับเซต 'โลกใหม่' ให้อีก ทั้งสร้อยทั้งกำไล

โจวโปจับเปลี่ยนยกเซต สเตตัสพุ่งกระฉูด

ส่วนเหรียญตรา [บุปผาแห่งรัก] ที่ใช้มานาน ก็ถึงเวลาปลดระวาง

แทนที่ด้วย [ฟีนิกซ์เพลิง] ที่ดรอปจากมอนสเตอร์แถวนี้

[ฟีนิกซ์เพลิง +6]

เงื่อนไข: เลเวล 52

สเตตัสพื้นฐาน (หลังตีบวก): 13-50

ธาตุ (หลังตีบวก): คริติคอล +60%, ดาเมจ +60%, ลดดาเมจ +60%, เจาะเกราะ +60%, HP +60%

จากของขยะเลเวล 52 พอผ่านมือโจวโป (ตีบวก +6) ก็กลายเป็นของเทพเจ้า

ใส่ปุ๊บ... เลือดเด้งขึ้นมาอีกแสนกว่า

รวมยอดสุทธิ... HP ทะลุ 1,120,000!

ส่วนพลังโจมตีเวท ขยับขึ้นมาเป็น 105,000 - 223,000

"ก็... ดีขึ้นนิดหน่อยละมั้ง" โจวโปพูดด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้ (ขิงเบาๆ)

มองไปรอบๆ มอนสเตอร์เริ่มบางตา แถวนี้คงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว

โจวโปเก็บข้าวของ เตรียมย้ายแมพ

เขากลับไปที่วิหารจอมราชันย์ เพื่อเช็คดูว่าแท่นวาร์ปอื่นซ่อมเสร็จหรือยัง

วูบ!

พอกลับมาถึง เขาก็ต้องแปลกใจ

"ทำไมคนเยอะจัง?"

รอบๆ แท่นวาร์ปมีผู้เล่นมุงกันอยู่หลายชั้น ส่งเสียงเอะอะโวยวาย

โจวโปสะกิดถามคนข้างๆ "พี่ชาย มีเรื่องไรกันอะ?"

ชายคนนั้นหันมามองชุดของโจวโป แววตาเกรงใจวูบหนึ่ง ก่อนตอบ:

"แท่นวาร์ปไป ทวีปใหม่ ซ่อมเสร็จแล้วครับ ใครๆ ก็อยากไปดู

แต่ปัญหาคือ... มันเป็น 'ทางวันเวย์' (One-way) น่ะสิ!

เห็นเขาว่าไปแล้วกลับยากมาก แถมค่าตั๋วก็แพงหูฉี่

พวกนี้เลยกำลังประท้วงขุนนางผู้คุมกฎกันอยู่"

โจวโปพยักหน้า "อ๋อ... ขอบใจมากพี่"

สำหรับคนอื่นอาจจะเป็นตั๋วเที่ยวเดียว แต่สำหรับโจวโปที่มี [หินข้ามภพ] และ [สกิลวาร์ปกลับเมือง] ... มันก็แค่ประตูโดราเอมอน อยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับได้

เนื่องจากคนมุงเยอะและเป็นเขตห้ามบิน เขาเลยปีนขึ้นไปบนกองวัสดุก่อสร้าง

มองเห็นแท่นวาร์ปว่างเปล่า ไม่มีใครกล้าขึ้น (เพราะกลัวไม่ได้กลับ + งกค่าตั๋ว)

โจวโปไม่รอช้า วาร์ปข้ามหัวฝูงชนไปยืนบนแท่นทันที

วิ้ง!

[แจ้งเตือน: นี่คือแท่นวาร์ปทางเดียว ปลายทางคือ 'ปฐมบทแห่งเทพ' (God's Starting Point)]

[ค่าธรรมเนียม: 100,000 ยันต์วิญญาณ]

[ยืนยันที่จะไปหรือไม่?]

โจวโปกดปุ่มโดยไม่ลังเล

"ไป!"

[จบแล้ว]