บทที่ 36 - กำไลทองคำยอดต้านทานและสามศาสตราเทพ

บทที่ 36 - กำไลทองคำยอดต้านทานและสามศาสตราเทพ

ภายใต้สายตาหวาดผวาของเหล่าบอสมินิ โจวโปสะบัดมือวาด กำแพงไฟ ผืนใหญ่ใส่เท้าพวกมันอย่างเลือดเย็น

เหล่าบอสมินิมองดูเปลวเพลิงที่ลุกท่วมวิสัยทัศน์ ในใจคงเหลือเพียงความสิ้นหวังและความเคียดแค้นที่ไม่มีวันจางหาย

มองดูซากศพที่เกลื่อนกลาดและข้าวของที่ดรอปเต็มพื้น โจวโปที่ตอนนี้เลเวลอัปเป็นยี่สิบเก้าแล้ว โค้งคำนับให้แก่ศพเหล่านั้นอย่างงดงาม "ขอบใจมากนะเพื่อนยาก"

ของเยอะฉิบหาย เก็บไม่หมดโว้ย!

ข้อเสียของอัตราดรอปที่สูงเกินไปก็คือเรื่องนี้แหละ โจวโปทำได้แค่เลือกเก็บเฉพาะของเกรดสูงๆ ส่วนพวกของกระจุกกระจิกก็ต้องปล่อยวางแล้วแต่บุญแต่กรรม

สามนาทีผ่านไป ข้าวของบนพื้นเริ่มทยอยหายวับไปกับตา โจวโปเหลือบไปเห็นคทาสีขาวราวหิมะวางอยู่ที่เท้า รีบคว้าหมับขึ้นมาด้วยความไวแสง รักษา คทากระดูกหยก หนึ่งในสามศาสตราเทพเอาไว้ได้หวุดหวิด

สงสัยมันคงจะวางซ้อนกับของชิ้นอื่นอยู่ เขาเลยมองไม่เห็นเมื่อครู่

น่าจะมีของดีๆ อีกเพียบที่หายวับไปต่อหน้าต่อตา แต่โจวโปก็จนปัญญาจะเก็บทันจริงๆ ได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดาย ถ้ามีระบบดูดของอัตโนมัติก็คงดีสิ

โจวโปเปิดกระเป๋าเช็คดูผลประกอบการรอบนี้ เนื่องจากพวกของเกรดท็อปมักจะแยกช่องออกมาต่างหาก ดังนั้นแค่ดูว่าชิ้นไหนวางเด่นเป็นสง่าอยู่ช่องเดียวก็รู้เรื่อง

นับดูคร่าวๆ มีสิบกว่าชิ้น เยอะใช้ได้เลย แต่น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่เป็นพวกบวกสเตตัสแค่แต้มเดียว แทบไม่มีราคาค่างวด มีเพียง กำไลทองคำ วงหนึ่งที่ทำเอาโจวโปตาค้าง

กำไลทองคำ: ต้องการเลเวล 23, น้ำหนัก 1, ความทนทาน 4/7, ป้องกันเวท 2-3, โจมตี 0-8

ถ้าเป็นในเซิร์ฟเวอร์ใหม่ร้อยโซน กำไลวงนี้คงมีราคาประเมินค่าไม่ได้ โจวโปเดาว่าน่าจะเอาไปแลกบ้านเดี่ยวร้อยตารางวาในเมืองชั้นรองได้สบายๆ แบบจ่ายสด

แม้แต่ในโลกความเป็นจริงฝั่งดาวสีน้ำเงิน ถ้าหลุดรอดออกไปคงทำเอาพวกผู้มีอิทธิพลคลั่งตายกันไปข้าง อาจเกิดศึกนองเลือดแย่งชิงกันได้ในชั่วพริบตา

แต่สำหรับเขาแล้ว อุปกรณ์ชิ้นนี้ดูจะไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากเอาไปขายกิน

ขายไหม?

ขายสิวะ!

ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน ตอนนั้นเขาเป็นแค่มดปลวกกลัวโดนเหยียบตาย แต่ตอนนี้เขามายืนอยู่บนจุดสูงสุดเหนือเมฆา ไม่จำเป็นต้องกลัวหน้าไหนทั้งนั้น

อีกไม่กี่วัน ขอแค่ระวังตัวไม่ประมาทเลินเล่อ เขาก็มั่นใจว่าจะกวาดล้างทั่วแปดทิศ พิชิตศัตรูให้ราบคาบ ไม่ต้องมานั่งหัวหดอีกต่อไป

เขาตั้งใจจะโยนกำไลวงนี้ลงตลาด ให้พวกหมามันกัดกันแย่งชิงเอง

นอกจากกำไลวงนี้แล้ว สามศาสตราเทพ ในตำนานแห่งทวีปหม่าฝ่าก็ตบเท้าเข้ามาอยู่ในกระเป๋าโจวโปถึงห้าเล่ม ถือว่ากำไรบานเบอะ

ได้ ไม้พิพากษา มาสองอัน อันหนึ่งเป็นของธรรมดา

ไม้พิพากษา: ต้องการเลเวล 30, น้ำหนัก 80, ความทนทาน 12/32, โจมตี 0-30

อีกอันเป็นของเกรดท็อป

ไม้พิพากษา [เกรดท็อป]: ต้องการเลเวล 30, น้ำหนัก 80, ความทนทาน 21/33, โจมตี 0-31, แม่นยำ +1

อันนี้บวกโจมตีมาหนึ่ง ความทนทานหนึ่ง แล้วก็แม่นยำอีกหนึ่ง ดูเหมือนเพิ่มไม่เยอะ แต่ราคาขายรับรองว่าแพงกว่าอันแรกอย่างน้อยสามเท่าตัว!

ได้ กระบี่ลายมังกร มาหนึ่งเล่ม เสียดายที่ไม่ใช่ของท็อป

กระบี่ลายมังกร: ต้องการเลเวล 35, น้ำหนัก 40, ความทนทาน 5/22, โจมตี 8-20, เต๋า 3-6

ส่วน คทากระดูกหยก ได้มาสอง อันหนึ่งธรรมดา

คทากระดูกหยก: ต้องการเลเวล 35, น้ำหนัก 20, ความทนทาน 8/18, โจมตี 6-12, เวทมนตร์ 2-6

อีกอันเป็นของท็อป

คทากระดูกหยก [เกรดท็อป]: ต้องการเลเวล 35, น้ำหนัก 20, ความทนทาน 11/18, โจมตี 6-12, เวทมนตร์ 2-8

ค่าสเตตัสแทบจะเทียบเท่า คทาดูดวิญญาณ อยู่แล้ว! แม้จะบวกเวทมาแค่สองแต้ม แต่คทากระดูกหยกที่มีเวทพื้นฐาน 2-8 แบบนี้ ราคาคงประเมินยากจนโจวโปเองก็ไม่รู้ว่าจะตั้งราคาเท่าไหร่ดี

ถ้าผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์ใหม่ได้คทาแบบนี้ไป คงดีใจจนเนื้อเต้นเป็นบ้าไปเลยมั้ง?

โจวโปยังไม่มีแผนจะเปลี่ยนอาวุธตอนนี้ เลยกวาดอาวุธเทพพวกนี้ลงกระเป๋าไปก่อน เอาไว้ค่อยตัดสินใจทีหลังว่าจะทำยังไงกับมัน

เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีแล้ว กำแพงไฟ ที่โจวโปวางไว้ยังคงลุกไหม้โชติช่วงไม่มีทีท่าว่าจะมอดลง ไม่รู้มันจะไหม้ไปถึงชาติหน้าเลยหรือเปล่า

พอสกิลผูกติดกับค่าพลังเวท ระยะเวลาแสดงผลก็ยาวนานขึ้นจริงๆ โดยเฉพาะกับนักเวทสายบ้าพลังอย่างโจวโป คาดว่าไฟนรกนี่คงเผาผลาญไปอีกนานโข แต่ก็ไม่รู้สัดส่วนเวลาที่แน่ชัด

โชคดีที่เขาตั้งโหมดการต่อสู้เป็นแบบ "คุณธรรม" เป็นส่วนใหญ่ ไม่ต้องกลัวว่าจะไปเผาโดนคนบริสุทธิ์ ไม่อย่างนั้นไฟกองนี้คงทำให้เขาติดข้อหาฆาตกรรมไปนับครั้งไม่ถ้วน ดีไม่ดีอาจต้องจ่ายค่ากรรมอานกว่าจะล้างชื่อแดงให้ขาวได้

พื้นที่ของสุสานหินชั้นเจ็ดขยายใหญ่ขึ้นร้อยเท่า มอนสเตอร์ก็เยอะขึ้นเป็นเงาตามตัวเกือบร้อยเท่าเช่นกัน ถ้าโจวโปเปิดดูหน้าต่างข้อความคงได้เห็นตัวเลขค่าประสบการณ์ไหลลงมาเป็นน้ำตกดิจิทัลแบบไม่มีสะดุด

หลังจากไล่ตะเพิดคนของกิลด์เทพสงครามไปแล้ว โจวโปคาดว่าคงไม่มีใครหน้าไหนโผล่มาอีกสักพักใหญ่ เพราะแผนที่มันขยายใหญ่เบิ้มขนาดนี้ กว่าจะเดินจากชั้นหนึ่งลงมาถึงชั้นเจ็ดได้ คงต้องใช้ความพยายามระดับรากเลือด

เขาเดินกลับมาหาแก๊งองครักษ์พยัคฆ์ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาฟาร์มเลเวล เจ้าสามตัวยังคงขยันขันแข็งไล่ตบกะโหลกค้างคาว ส่วนเจ้าแม่แมลงวันก็ทำหน้าที่แม่พิมพ์ของชาติได้ดีเยี่ยม พ่นลูกออกมาให้เชือดวินาทีละตัว

หลังจากผ่านการปั๊มเลเวลอย่างเข้มข้น เจ้าหนึ่งเลเวลเด้งขึ้นมาอีกสอง ตอนนี้เลเวลยี่สิบห้าแล้ว ความแข็งแกร่งระดับพระกาฬ

องครักษ์พยัคฆ์ (เจ้าหนึ่ง) [บวก 4]:

เลเวล: 25

ค่าพื้นฐาน: เลือด 39,000/39,000 , ป้องกัน 130-130 , ป้องกันเวท 130-130 , โจมตี 156-312

ออปชั่น 1: อัตราคริติคอล +40%, ความแรงคริติคอล +40%

ออปชั่น 2: ลดความเสียหาย 40%, ต้านทานสถานะผิดปกติ 40%

ออปชั่น 3: ฟื้นฟูเลือดอัตโนมัติวินาทีละ 4026 = 1,040 แต้ม

ออปชั่น 4: ปัญญาประดิษฐ์การต่อสู้ขั้นต้น

ส่วนเจ้าสองกับเจ้าสามก็ไล่กวดขึ้นมาที่เลเวลสิบห้า เริ่มฉายแววโหดขึ้นมาบ้างแล้ว

องครักษ์พยัคฆ์ (เจ้าสอง, เจ้าสาม) [บวก 4]:

เลเวล: 15

ค่าพื้นฐาน: เลือด 24,000/24,000 , ป้องกัน 80-80 , ป้องกันเวท 80-80 , โจมตี 96-192

ออปชั่น 1: อัตราคริติคอล +40%, ความแรงคริติคอล +40%

ออปชั่น 2: ลดความเสียหาย 40%, ต้านทานสถานะผิดปกติ 40%

ออปชั่น 3: ฟื้นฟูเลือดอัตโนมัติวินาทีละ 4016 = 640 แต้ม

ออปชั่น 4: ปัญญาประดิษฐ์การต่อสู้ขั้นต้น

หลังจากสั่งกำชับให้สามทหารเสือตั้งใจเก็บเลเวลตรงนี้ต่อไป โจวโปก็หันหลังเดินมุ่งหน้ากลับไปยังชั้นหก

[จบแล้ว]