บทที่ 10 - เพิ่มอัตราดรอปและเลเวล 11

บทที่ 10 - เพิ่มอัตราดรอปและเลเวล 11

ติ๊ง: คุณใช้เงิน 10,000 เหรียญทองเสริมแกร่งอัตราการดรอปของ เพิ่มอัตราดรอปพื้นฐาน 100%

ไม่นึกเลยว่าจะทำได้จริง! โจวโปยิ้มแก้มปริ

นี่เท่ากับดรอปคูณสองแล้วสินะ? แต่แค่นี้มันยังไม่สะใจ อัตราดรอปมันต้องยิ่งเยอะยิ่งดี เอาให้ทะลุเพดานไปเลย ตีตัวไหนของร่วงตัวนั้น ดรอปทีเต็มหน้าจอแบบ 8x8 หรือ 9x9 ไปจนถึง 100x100 ไปเลย!

ติ๊ง: คุณใช้เงิน 20,000 เหรียญทองเสริมแกร่งอัตราการดรอปของ เพิ่มอัตราดรอปพื้นฐาน 200%

ดรอปคูณสี่!

น่าเสียดายที่แม้จะเป็นคูณสี่แล้ว แต่โจวโปกลับรู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่ ตีแมลงไปหลายสิบตัว โอกาสดรอปเงินดูจะเพิ่มขึ้นนิดหน่อย ปริมาณเงินที่ได้ก็มากขึ้นเป็นสิบกว่าถึงหลายสิบเหรียญ แต่สิ่งที่เขาอยากได้ที่สุดอย่างอุปกรณ์สวมใส่กลับไม่โผล่มาให้เห็นสักชิ้น

ดูเหมือนเรตดรอปที่นี่จะต่ำกว่าเซิร์ฟเวอร์จริงสมัยก่อนเสียอีก

สมัยนั้นตีมอนสักสิบยี่สิบตัว อย่างขี้ริ้วขี้เหร่ต้องมีกำไลกระจอกๆ หลุดมาให้เห็นบ้าง แต่นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?

ไอ้คนวางระบบนี่มันหมาจริงๆ!

โผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! พ่อจะเอาคีย์บอร์ดฟาดหน้าให้ยุบ!

โจวโปกระโดดโหยงเหยงด่ากราดไปพลางยิงบอลเพลิงไปพลาง ลีลาการด่าดุเดือดยิ่งกว่ามนุษย์ป้าปากตลาด

ไม่รู้ว่าอุปกรณ์ในมือพวกพ่อค้ามันดรอปออกมาได้ยังไง หรือว่าบางคนจะปลุกพลังพรสวรรค์ด้านอัตราดรอปมา?

ดรอปคูณสิบ?

ดรอปคูณร้อย?

หรือมองเห็นของดรอปล่วงหน้า?

เป็นไปได้หมดแหละ

คนเล่นเกมย่อมต้องอิจฉาพรสวรรค์พวกนี้ตาร้อนผ่าว โดยเฉพาะพวกดวงซวยที่เปิดกาชาเกลือตลอดชาติ

ทำไมเกมที่มีแหวนมองทะลุถึงเคยฮิตระเบิดระเบ้อ? ก็เพราะมันมองเห็นของที่จะดรอปได้ไงล่ะ

"จี๊ด จี๊ด จี๊ด"

เสียงร้องแปลกหูแว่วมาจากข้างหน้า ฟังดูคุ้นหูพิกล นี่มันเสียงของมินิบอส 'แมลงยักษ์หลายเขา' นี่นา!

เจ้าแมลงตัวนี้คือขวัญใจของผู้เล่นระดับล่าง และเป็นหนึ่งในมอนสเตอร์ไฟต์บังคับที่รุ่นพี่ผู้ข้ามมิติต้องมาล่าในช่วงเริ่มต้น

ในที่สุดก็ถึงตาของฉันบ้างล่ะ!

โจวโปดีใจจนเนื้อเต้น รีบหันขวับไปมอง แต่กลับเห็นเพียงความมืดมิด

จัดการหนอนทรายตรงหน้าเสร็จ เขาก็ค่อยๆ ย่องตามเสียงไป

เดินไปไม่ไกล ในสายตาก็ปรากฏร่างของแมลงเปลือกแข็งขนาดมหึมาใหญ่กว่าตัวปกติหลายเท่า มันคือมอนสเตอร์สวัสดิการสำหรับมือใหม่—แมลงยักษ์หลายเขา (เรียกสั้นๆ ว่า 'ตัวตัว')

เพราะเจ้าตัวตัวมีพลังป้องกันเวทมนตร์สูงมาก นักเวทเลเวล 10 ทั่วไปมักจะเอามันไม่ลง แต่โจวโปไม่ใช่นักเวททั่วไป พลังป้องกันกายภาพเขาปาเข้าไป 5-16 แข็งกว่านักรบเลเวล 20 เสียอีก บวกกับมีหินโลหิตเทวะช่วยฮีล เขาจึงยืนแลกหมัดกับตัวตัวได้สบาย พลังโจมตีเขามี 6-10 ตีเจ้าตัวตัวที่เกราะบางเฉียบได้เข้าเนื้อเน้นๆ

ลุยเลยพวกเรา โจวโปรีบเคลียร์ลูกน้องรอบๆ ตัวตัวจนเกลี้ยง แล้วชักดาบเหล็กพุ่งเข้าไปฟันแลกแบบตัวต่อตัว

เจ้าตัวตัวมีเลือดแค่ 250 โจวโปฟันทีหนึ่งลดไป 8 แต้ม ใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีก็ส่งมันไปเกิดใหม่

ซูม~

ไอเทมจำนวนมหาศาลพุ่งกระฉูดออกมาจากซากศพ ราวกับน้ำพุ แตกกระจายเป็นวงกว้างขนาด 5x5 ช่อง!

นี่คงเป็นอานิสงส์จากอัตราดรอปคูณสี่ของเขา เพราะปกติเจ้าตัวตัวจะดรอปของแค่ประมาณ 4x4 หรือ 4x5 เท่านั้น

โจวโปวิ่งวนเก็บของราวกับผึ้งงานตัวน้อยที่กำลังร่าเริง

แป๊บเดียวของบนพื้นก็เกลี้ยงกระเป๋า

สรุปยอดของที่ได้: กำไลเหล็กกล้า1, กำไลยักษ์1, แหวนแก้ว1, หมวกทองสัมฤทธิ์1, เกราะเบา (หญิง)1, ดาบสายลม1, คัมภีร์ 《แสงแห่งการล่อลวง》1, คัมภีร์ 《วิชาดาบพื้นฐาน》1, คัมภีร์ 《วิชาพิษ》1 แถมด้วยเงินอีกพันกว่าเหรียญ น้ำยาขนาดกลางและเล็กเกือบสิบขวด และน้ำยาสุริยันอีกห้าขวด!

เจ้ากำไลยักษ์นั่นเป็นของระดับท็อปที่มีออฟชั่นเสริม พลังป้องกัน 1-2 พลังโจมตี 0-1 เพิ่มป้องกันมา 1 และโจมตีอีก 1

เสียดายที่มันต้องการเลเวลแค่ 9 เลยเสริมแกร่งได้แค่ครั้งเดียว

ของชิ้นอื่นก็มีประโยชน์กับเขาทั้งนั้น อันไหนใส่ได้ก็ใส่ อันไหนไม่ได้ก็ขายทำทุน คัมภีร์สกิลก็เหมือนกัน น้ำยาพวกนี้ก็เอาไปทำกำไรได้อีก

จะมีก็แต่เกราะเบา (หญิง) นี่แหละที่นอกจากขายทิ้งแล้วก็เอาไปทำอะไรไม่ได้ น่าเสียดายชะมัด

เข้ามาตั้งนาน เขาไม่ยักกะเจอผู้เล่นหญิงสักคน ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้น

ช่างมันเถอะ เรื่องนี้มันทะแม่งๆ ชอบกล

โจวโปเลิกสนใจเรื่องชาวบ้าน จับกำไลยักษ์กับกำไลเหล็กกล้ามาเสริมแกร่งอย่างละทีแล้วสวมใส่ พลังป้องกันพุ่งพรวดขึ้นอีกโข ตอนนี้มอนสเตอร์กากๆ หน้าเมืองดินแทบจะสะกิดเขาไม่เข้า นักรบเลเวล 15 มาฟันเขาก็คงเหนื่อยเปล่า แถมตอนนี้เลือดเขาเยอะตั้ง 89 แต้ม เท่ากับนักรบเลเวล 10 เป๊ะ ในช่วงเลเวลต่ำกว่า 20 เขาถือว่าถึกทนระดับรถถัง

คนใจร้อนคงฮึกเหิมไปลองของในถ้ำแมลงแล้ว แต่โจวโปไม่ทำ เขาเป็นคนเน้นความมั่นคง

เขาเชื่อว่าคนที่มั่นคงเท่านั้นถึงจะยืนหยัดได้นานที่สุด

แม้หลายคนจะชอบแซะว่าความมั่นคงคือการ "หัวหด" แต่เขาไม่สนหรอก พวกนั้นมันก็แค่พวกปากหอยปากปู

แน่นอน ถ้าศัตรูมั่นคงกว่าเขา นั่นถึงจะเรียกว่าหัวหดของจริง! ห้ามเถียง

ดังนั้น โจวโปจึงปักหลักอยู่ในทะเลทรายอันเวิ้งว้าง ไล่ตบหนอนทราย แมลงยักษ์ แมลงเกราะ เหยี่ยว และตัวอ่อนแมลงวิสเซอร์ต่อไป

ด้วยความเร็วในการฆ่ามอนระดับนี้ ค่าประสบการณ์ที่ได้ถือว่าไม่เลว ถ้ามอนสเตอร์เกิดถี่กว่านี้หน่อยจะแจ่มมาก การต้องวิ่งหาไปมามันเสียเวลาไปนิด แต่ก็มีข้อดีคือได้พักฟื้นมานาไปในตัว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป แสงสีทองส่องประกายขึ้นจากเท้า โจวโปอัพเลเวล 11 จนได้

สิ่งแรกที่ต้องทำคือเสริมแกร่งตัวเอง

ติ๊ง: คุณใช้เงิน 20,000 เหรียญทองเสริมแกร่งสมรรถภาพร่างกาย ค่าสถานะบางส่วนได้รับการพัฒนา

โจวโปเปิดหน้าต่างสถานะดู พบว่าการเสริมแกร่งรอบนี้ให้ผลลัพธ์มากกว่ารอบแรกเสียอีก

พลังป้องกันและต้านเวท +[5-5], พลังโจมตี/เวท/เต๋า +[5-5], ความแม่นยำและความว่องไว +3, พลังชีวิตสูงสุด +100, มานาสูงสุด +200, คุณสมบัติดูดเลือดเพิ่มเป็น 20% ด้วยสเตตัสระดับปีศาจขนาดนี้ ความแข็งแกร่งของเขาก้าวกระโดดไปไกลลิบ ยกเว้นเรื่องสกิลที่มีน้อยนิด พื้นฐานของเขาแกร่งกว่านักเวทเลเวล 30 ที่ใส่ชุดวอมาร์ครบเซตเสียอีก

นอกจากนี้ พละกำลัง น้ำหนักอุปกรณ์ที่แบกได้ และน้ำหนักกระเป๋า ยังเพิ่มขึ้นอีกอย่างละ 20, 20 และ 100 แต้ม นั่นหมายความว่าเขาสามารถใส่ชุดหนักระดับซูม่าที่ไม่มีข้อจำกัดเลเวลได้ก่อนใคร และแบกน้ำยาได้มหาศาล

ส่วนเสริมพวกนี้ดูเหมือนไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่แค่สเตตัสหลักที่เพิ่มมาก็ทำเอาเขาฟินจนตัวลอยแล้ว ของแถมพวกนี้ถือเป็นกำไรชีวิต

พอพลังเพิ่มขึ้น เขารู้สึกเหมือนมีไฟลุกโชนไปทั้งตัว ลองตบพุงดู ไขมันที่เคยเกาะแน่นเริ่มยุบลงไปเยอะ

เก่งขึ้นแล้วทำอะไรต่อดี?

ก็ต้องไปล้างแค้นสิครับ! เขาไม่เคยลืมวีรกรรมการวิ่งหนีหางจุกตูดครั้งนั้นหรอกนะ

แต่ก่อนไปต้องเปลี่ยนเกราะเบาให้มั่นใจก่อน

ใช้หินวาร์ปกลับเมือง (เหมิงจ้ง) โจวโปวาร์ปกลับมาที่เขตปลอดภัยเมืองดินทันที

ที่นี่คนยังพลุกพล่าน เสียงตะโกนขายของและหาปาร์ตี้ดังเซ็งแซ่ ไม่ต่างจากตอนที่เขาจากไป

สอบถามราคาอยู่พักใหญ่ โจวโปกัดฟันควักเงินก้อนโต 12,000 เหรียญซื้อเกราะเบาชายที่มีความทนทานเหลือแค่ 1/6

เกราะเบา (ชาย): ต้องการเลเวล 11, น้ำหนัก 8, ความทนทาน 1/6, พลังป้องกัน 3-3, พลังต้านเวท 1-2

พอพ่อค้ารู้ว่าโจวโปมีเกราะเบา (หญิง) อยู่ในมือ ก็ทำท่าเหมือนไม่สนใจ แต่แอบเร่งเร้าขอซื้อในราคาสูงถึง 1,500 เหรียญ

โจวโปยิ้มมุมปาก เบ้ปากใส่ทีหนึ่ง แล้วกดวาร์ปสุ่มหายตัวไป

"หือ? เมื่อกี้ไอ้เวรนั่นใช้อะไรบินหนีไป? เหมือนจะเป็นหินสีเทาๆ หินสุ่มวาร์ปเหรอ?" พ่อค้าพึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย

...

วาร์ปมาโผล่ที่ลานทรายว่างเปล่า โจวโปไล่เก็บแมลงแถวนั้นจนเกลี้ยง แล้วหยิบเกราะเบาชายออกมาเสริมแกร่ง สองครั้งรวด ชุดเกราะใหม่ไฉไลกว่าเดิมก็ปรากฏในมือ

เกราะเบา (ชาย): ต้องการเลเวล 11, น้ำหนัก 8, ความทนทาน 1/6, พลังป้องกัน 3-8, พลังต้านเวท 1-7, คุณสมบัติธาตุ: ลดความเสียหาย 5 แต้ม

มองดูชุดเกราะใหม่ โจวโปพอใจสุดๆ มีเจ้านี่แล้วโอกาสรอดยิ่งสูงลิ่ว โดยเฉพาะคุณสมบัติธาตุที่เพิ่มมาใหม่ ลดดาเมจตั้ง 5 แต้ม!

คุณพระช่วย นี่มันคุณสมบัติเทพสำหรับสายแทงค์ชัดๆ!

"วันนี้วันดี..."

โจวโปเผลอฮัมเพลงแห่งความโชคดีออกมาเบาๆ

เอาล่ะ เตรียมตัวพร้อมแล้ว มุ่งหน้าสู่ทางลับกันเลย!

ฟุ่บ~

หินสุ่มวาร์ปทำงาน

[จบแล้ว]