บทที่ 24: NPC หญิงในหมู่บ้านมือใหม่?

บทที่ 24: NPC หญิงในหมู่บ้านมือใหม่?

ความว่องไว + 5

ความทนทาน + 5

สติปัญญา + 20

ด้วยแต้มสถานะอิสระ 30 แต้ม สวีชิวอัปเกรดพวกมันทันที!

"เกิดมาไม่เคยต่อสู้แล้วรวยขนาดนี้มาก่อนเลย!"

ค่าสติปัญญาของเขาพุ่งทะยานจาก 59 เป็น 79!

เพิ่มขึ้นมาถึงหนึ่งในสาม

นั่นหมายความว่าพลังต่อสู้ของ [สัตว์อัญเชิญ] ทั้งหมดของสวีชิว ก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งในสามด้วยเช่นกัน!

"ก๊าซ?"

[กิ้งก่าไฟวัยอ่อน] ส่งเสียงร้องอย่างงุนงง

มันยังตั้งตัวไม่ทันกับพลังมหาศาลที่จู่ๆ ก็เอ่อล้นขึ้นมาในร่างกาย

แต่ [หมาป่าโครงกระดูก] ที่อยู่ข้างๆ กลับโน้มตัวลงมา เอาอุ้งเท้าแตะไหล่มัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง"

...รูม่านตาแนวตั้งของ [กิ้งก่าไฟวัยอ่อน] เบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงสุดขีด!

เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติได้ด้วยเหรอ?!

แต่ในเมื่อพวกรุ่นพี่หมาป่าบอกมาแบบนั้น...

เหล่ากิ้งก่าไฟวัยอ่อนต่างหันกลับไปมองเจ้านายมนุษย์ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

"เจ้าพวกนี้มันสื่อสารกันรู้เรื่องได้ยังไง ทั้งที่พูดคนละภาษาแท้ๆ?" สวีชิวเกาหูด้วยความสงสัย

แม้ว่าสัตว์อัญเชิญจะพูดภาษามนุษย์ไม่ได้ แต่พวกมันสามารถส่งผ่านความคิดไปยังผู้เรียกได้โดยตรงผ่านพันธะทางจิต

เมื่อครู่นี้ พวกมันสื่อสารและโต้ตอบกันโดยใช้ 'สวีชิว' เป็นตัวกลางแปลภาษา

"นี่เห็นฉันเป็นเราเตอร์ Wi-Fi หรือไง..."

สวีชิวรู้สึกขำและอ่อนใจไปพร้อมๆ กัน

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่กำจัด [กิ้งก่าไฟ เลเวล 6] สำเร็จ ได้รับ ค่าประสบการณ์ + 147, เหรียญทองแดง + 7, [ถุงไฟ] + 1]

[ติ๊ง! [โชคชะตา] ทำงาน คุณได้รับโบนัส ค่าประสบการณ์ + 588 (4 เท่า), เหรียญทองแดง + 21 (3 เท่า), [ถุงไฟ] + 6 (6 เท่า)!]

...

"แจ๋ว! ดรอป 6 เท่า!" สวีชิวถูมืออย่างมีความสุข

เวลาเก็บรวบรวมวัตถุดิบ [โชคชะตา] นี่มันสกิลเทพชัดๆ!

เขาเพิ่งฆ่าไปแค่สิบกว่าตัว ก็ใกล้จะครบเป้าหมาย [ถุงไฟ] 100 อันแล้ว

"แกรก แกรก!"

ทันใดนั้น สวีชิวก็ได้ยินเสียงบางอย่างเคลื่อนไหวมาจากด้านข้าง

ฝูงหมาป่าโครงกระดูกที่เพิ่งจัดการกิ้งก่าไฟเสร็จ ก็เงยหน้าขึ้นอย่างระแวดระวังและจ้องมองไปในทิศทางนั้นเช่นกัน!

"ใครน่ะ?"

ตามที่สวีชิวคาดเดา การมองเห็นร่วมกับ [หมาป่าโครงกระดูก] เฉลยคำตอบให้เขารู้:

หัวโล้นๆ โผล่พ้นก้อนหินออกมา แล้วทำหน้าดีใจสุดขีดเมื่อเห็นฝูงหมาป่าโครงกระดูก:

"ว้าว! นี่มันหมาป่าของท่านเทพไม่ใช่เหรอเนี่ย!"

"เสียงดังโหวกเหวกกับหัวโล้นเป็นเอกลักษณ์แบบนั้น [หัวหน้าหน่วยรบ] ของกิลด์หมาป่าโลหิตเหรอ?" สวีชิวเลิกคิ้ว สงสัยว่า:

'หมอนั่นมาทำอะไรที่นี่?'

ทันใดนั้น เสียงจอแจอื่นๆ ก็ดังขึ้นพร้อมกัน:

"บอกแล้วไง! ท่านเทพต้องอยู่ที่นี่!"

"ดูแลนักเวทหน่อยไม่ได้หรือไง? เกิดพลัดหลงกันจะทำยังไง?!"

"หุบปากไปเลย นักเวท"

...

เมื่อได้ยินเสียงคนจำนวนมาก สวีชิวขมวดคิ้วเล็กน้อย:

นี่มัน... ยกโขยงกันมาหมดเลยเหรอ?

แต่ก็ไม่ได้มาเยอะขนาดนั้น

ไม่นาน ร่างกว่าสิบคนก็ปรากฏขึ้นในสายตาของสวีชิว

นักรบหัวโล้นแห่ง [หมาป่าโลหิต], นักธนูมาดขรึมแห่ง [วายุเหมันต์], นักเวทปากจัดแห่ง [วิถีเมฆา], นักฆ่าสาวสวยแห่ง [ราตรีดารา]

รวมถึงรองหัวหน้าหน่วยและคนสนิทอีกไม่กี่คน

"นี่คือ... ท่านเทพ 'นิรนาม' คนนั้นเหรอ?"

"หล่อชะมัด! คุณพระช่วย!"

"หล่อกระชากใจฉันไปแล้ว แต่ทำไม... ฉันรู้สึกว่าเขาหน้าคล้าย [หัวหน้าหน่วยรบหิมะพราว] นิดหน่อยนะ?"

"อย่ามาพูดมั่วซั่ว! หิมะพราวเทียบติดที่ไหนกัน?!"

ฉันทำอะไรผิด? ยังไม่ได้อ้าปากพูดสักคำเลยนะ?!

กรงเล็บพิโรธหัวโล้นหัวเราะร่า ถูมือเดินตรงเข้ามาหาสวีชิวพลางพูดว่า:

"ท่านเทพ~ ล่าบอสได้ของอะไรที่ไม่ได้ใช้บ้างไหมครับ? ผมกระเป๋าหนักนะ!"

"เสียมารยาท! กล้าพูดแบบนั้นได้ยังไง!" นักธนูมาดขรึมพุ่งตัวมาหยุดตรงหน้าสวีชิวด้วยความว่องไวสูง พูดด้วยน้ำเสียงคุ้นเคยและนอบน้อม:

"พวกเรามาช่วยแบ่งเบาภาระครับ"

สีหน้าของสวีชิวฉายแววรังเกียจเล็กน้อย

คนพวกนี้มันอะไรกัน...

ในตอนนั้นเอง เซี่ยอวี้ปิง จากกิลด์ [ราตรีดารา] เข้าใจความสับสนของสวีชิว จึงตอบว่า:

"ต้องขอบคุณคุณ ตอนนี้ [กิ้งก่าไฟ] กลายเป็นมอนสเตอร์ที่จัดการง่ายกว่า [หมูป่าหิน] ไปแล้วค่ะ"

"แถมกิ้งก่าไฟเลเวลสูงกว่า อัตราการดรอปไอเทมเลยดีกว่า พวกเราก็เลยพาทีมมาที่นี่"

พูดจบ เซี่ยอวี้ปิงก็พยักหน้าเล็กน้อย:

"หวังว่าเราจะไม่ได้รบกวนคุณนะคะ"

สวีชิวได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าไม่ถูก

ถ้าจะบอกว่ารบกวนตอนนี้ มันจะเสียมารยาทไหมนะ?

"ไม่เป็นไร"

ทันใดนั้น สวีชิวก็โบกมือ

หมาป่าโครงกระดูก 16 ตัว และกิ้งก่าไฟวัยอ่อน 4 ตัว มารวมตัวรอบกายเขาพร้อมกัน

การกระทำนี้ทำเอาหัวหน้าทีมอัญเชิญของกิลด์ [ราตรีดารา] ถึงกับอิจฉาตาร้อน!

"เรียกก็มา ไล่ก็ไป... เท่ชะมัด! ทำไมสัตว์อัญเชิญของฉันไม่เท่แบบนี้บ้างนะ!"

ในจังหวะนั้นเอง [หัวหน้าหน่วยรบวิถีเมฆา] ที่เคลื่อนที่ช้าก็มาถึงในที่สุด:

"ขอโทษทีครับท่านเทพ ผมมาช้าไปหน่อย มีของเหลือให้ผมใช้บ้างไหมครับ?"

กรงเล็บพิโรธหัวโล้นปรายตามอง: "ท่านเทพยังไม่ได้บอกว่าจะขายเลย! แกก็จ้องจะเอาของท่านเทพแล้วเหรอ?! เจตนาแกมันน่ารังเกียจนัก!"

หลังจากการเจรจา สวีชิวก็ได้รู้เหตุผลที่สองที่ผู้เล่นเหล่านี้มาหาเขา:

"ยังไงซะ การแลกเปลี่ยนแบบเจอหน้ากันก็ลดภาษีที่ต้องจ่ายให้ [เดสทินี] ได้ตั้ง 10% แหน่ะ!"

"ใช่แล้ว! [ตลาดแลกเปลี่ยน] มันขยะ! หมายังไม่ใช้เลย!"

"เอาเงินส่วนต่างนั้นมาให้ท่านเทพยังดีซะกว่า?!"

สวีชิว: "..."

แล้วใครกันที่แย่งกันประมูลในตลาดแทบตายตอนนั้น?

"นั่นสิ... คุณพระช่วย! [คทาเพลิงนิรันดร์]! ระดับสีเขียวดีเยี่ยม! แถมเพิ่มดาเมจสกิลธาตุไฟ 20%! 30,000! ท่านเทพ ขายไหมครับ?!"

" [โล่เกล็ดไฟ]! โอ้พระเจ้า! อุปกรณ์เทพ! สะท้อนดาเมจไฟเมื่อถูกโจมตี! ทำไมฉันไม่ได้เล่นอัศวินวะเนี่ย—!"

"ผมขอเหมา [ลูกธนูไฟ] 40 ดอกนี้ครับท่านเทพ เสนอราคามาได้เลย"

"ไอ้หิมะพราว แห่งกิลด์วายุ 'เหมันต์' จะซื้อลูกธนูไฟไปทำซากอะไรวะ?"

"ก็ฉันอยากได้! หนักส่วนไหนของแก?!"

เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น ทุกคนก็นั่งล้อมวงกัน

บางคนคร่ำครวญว่าเงินหมดกระเป๋า บางคนก็ตรวจสอบอุปกรณ์ที่แย่งมาได้อย่างมีความสุข

บางคนมองของที่คนอื่นซื้อมาด้วยความอิจฉา พลางขอร้องว่า "ขอลูบหน่อยน่า~ ทีเดียวเอง~"

และในการซื้อขายครั้งนี้ สวีชิวฟันกำไรไปเหนาะๆ 7 เหรียญทอง 56 เหรียญเงิน (75,600 เหรียญทองแดง)!

รายได้เข้ากระเป๋าอีกเจ็ดหมื่นกว่า!

เล่น [เดสทินี] นี่มันหาเงินง่ายจริงๆ!

แต่สวีชิวก็สังเกตเห็นบางอย่าง ครั้งนี้กิลด์ [ราตรีดารา] ซื้อของน้อยที่สุด

เงินหมดเหรอ?

เซี่ยอวี้ปิงสังเกตเห็นสายตาของสวีชิว จึงตอบว่า:

"เมื่อกี้แย่งซื้อกันดุเดือดไปหน่อย เงินทุนเราเลยร่อยหรอ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วง 'ถอนทุนคืน' ค่ะ"

"แต่ก็คุ้มค่าค่ะ การได้สกิล [กระดูกเสือ] ระดับสีน้ำเงินดีเยี่ยม จาก [วิญญาณหมาป่า] ก็เพียงพอจะใช้ยาวๆ ไปจนถึงเลเวล 20 แล้ว"

ตอนที่เซี่ยอวี้ปิงพูดประโยคแรก บรรยากาศรอบข้างยังจอแจอยู่

แต่พอเธอพูดถึงการได้สกิลระดับสีน้ำเงินดีเยี่ยมจากวิญญาณหมาป่า

บรรยากาศก็เงียบกริบทันที

นี่มันจงใจขิงชัดๆ!

ทุกคนที่นี่ต่างก็พยายามแย่งชิง [วิญญาณหมาป่า] อันนั้น!

แต่เพราะมันเป็นการสุ่มสกิล เลยไม่มีใครกล้าทุ่มหมดหน้าตัก

ผลลัพธ์คือ!

เซี่ยอวี้ปิงจ่ายไปแค่ 20,000 แต่ได้สกิลระดับดีเยี่ยม!

สกิลนี้!

ถ้าเอาไปขายต่อ ราคาพุ่งไปถึง 200,000 ได้สบายๆ!

นี่มันสกิลเทพสำหรับผู้เล่นระดับสูงชัดๆ!

แม้แต่สวีชิวเองก็อดไม่ได้ที่จะมองเซี่ยอวี้ปิงอีกครั้ง พลางข่มความเจ็บปวดในใจแล้วพูดว่า:

"[กระดูกเสือ]? ไม่ใช่สกิลที่ใครๆ ก็ใช้ได้ดีหรอกนะ"

เซี่ยอวี้ปิงยิ้มบางๆ: "ยากนิดหน่อย แต่ก็ไม่เกินความสามารถค่ะ"

[กระดูกเสือ] เป็นสกิลเฉพาะของอาชีพนักฆ่า

เมื่อโจมตีซ้ำที่จุดเดิม เปอร์เซ็นต์ความเสียหายจะซ้อนทับกัน!

ยิ่งเลเวลสูง เพดานเปอร์เซ็นต์ความเสียหายยิ่งสูง!

แต่อย่าลืมว่า มอนสเตอร์มันเคลื่อนที่ได้!

การโจมตีซ้ำจุดเดิมมันยากขนาดไหน?

ยิ่งคุณภาพของ [กระดูกเสือ] สูงเท่าไหร่ บาดแผลที่ซ้อนทับกันได้พร้อมกันก็จะยิ่งมากเท่านั้น

สำหรับผู้เล่นทั่วไป สกิลนี้ก็แค่เอามาประดับช่องสกิลให้รกเปล่าๆ

แต่สำหรับผู้เล่นระดับสูงอย่างเซี่ยอวี้ปิง...

มันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก—

หมูๆ!

ไม่สิ ต้องเรียกว่าเสือติดปีกต่างหาก!

"อ้อ จริงสิ ลืมบอกไปเรื่องนึง"

กรงเล็บพิโรธหัวโล้นที่ไม่ได้ของติดมือกลับไปสักชิ้น ยื่น [โล่เกล็ดไฟ] ให้รองหัวหน้าด้วยความอิจฉา เขาอยากจะหาซีนคุยกับสวีชิวบ้าง จึงพูดขึ้นว่า:

"ท่านเทพ ไม่รู้ว่าเห็นข่าวหรือยัง"

"มี NPC หญิงคนหนึ่งมาที่หมู่บ้านมือใหม่ด้วยนะ"

............