บทที่ 10: คดีปล้นร้านทองเมืองเจียงเฉิง 2

บทที่ 10: คดีปล้นร้านทองเมืองเจียงเฉิง 2

หน้าจอสว่างขึ้น แบ่งออกเป็นสี่มุมมอง: ภายในร้านทอง, ทางเข้าร้านทอง, ทางเดินไปห้องน้ำ, ทางเข้าห้องน้ำ

เวลา 16:08:32 น.

ภาพจากกล้องวงจรปิดภายในร้านทอง: หญิงสาวผมลอน (เฉินเสี่ยวหลิง) สวมเสื้อไหมพรมสีเบจและกางเกงยีนส์สีน้ำเงิน เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ พูดคุยกับพนักงาน และรับทองแท่งไป

16:09:15 น.

หญิงสาวคนนั้นหันหลังกลับทันทีแล้วพุ่งออกจากร้านไปพร้อมกับกำทองแท่งไว้แน่น

ภาพจากกล้องตรงทางเข้า: หญิงสาวพุ่งตัวออกมา เลี้ยวขวา และกลืนหายไปในฝูงชน

ภาพจากกล้องบริเวณทางเดิน: ร่างของหญิงสาววูบผ่านไป เธอกำลังวิ่งมุ่งหน้าไปทางห้องน้ำ

ภาพจากกล้องตรงทางเข้าห้องน้ำ: 16:09:41 น. หญิงสาวพุ่งเข้าไปในบริเวณทางเข้าห้องน้ำ

ห้องน้ำหญิง? หรือห้องน้ำชาย?

กล้องวงจรปิดตรงทางเข้าบันทึกได้เพียงจุดที่เดินเข้าไปเท่านั้น ไม่เห็นจุดแยกด้านใน

จากนั้นเวลาเริ่มผ่านไป

16:10:00 น. รปภ. วิ่งไล่ตามมาถึงทางเข้าห้องน้ำ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พุ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิงเป็นอันดับแรก

16:10:30 น. รปภ. เดินออกมาจากห้องน้ำหญิงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก แล้วรีบพุ่งเข้าไปในห้องน้ำชาย

เวลาประมาณ 16:11:00 น. ผู้คนเริ่มมาสมทบมากขึ้น มีการตรวจค้นทั้งในห้องน้ำชายและหญิง

แต่ "เฉินเสี่ยวหลิง" คนนั้นกลับไม่เคยเดินออกมาจากห้องน้ำอีกเลย

"ย้อนกลับไป" เหอเจี้ยนกั๋วชี้ไปที่หน้าจอ "ดูว่าใครเข้าไปในห้องน้ำในช่วงไม่กี่นาทีก่อนเกิดเหตุบ้าง"

ภาพฟุตเทจถูกย้อนกลับไป

16:05:10 น.

ชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวในกล้องวงจรปิดตรงทางเข้าห้องน้ำ

เขาสวมหมวกเบสบอลสีดำดึงปีกหมวกลงต่ำจนบดบังใบหน้า

เขาสะพายเป้สีดำไว้ที่หลัง ฝีเท้าของเขามั่นคงและเดินเข้าไปในทางเข้าห้องน้ำ

เมื่อดูจากทิศทาง ดูเหมือนเขาจะเข้าไปในห้องน้ำชาย

หลังจากนั้นไม่มีใครเข้าไปในห้องน้ำอีกเลยจนกระทั่ง "เฉินเสี่ยวหลิง" พุ่งเข้าไป

และชายสะพายเป้คนนี้—

"เขาออกมาตอนไหน?"

เหอเจี้ยนกั๋วถาม

เจ้าหน้าที่เทคนิคเร่งภาพไปข้างหน้า

16:12:50 น.

ชายสะพายเป้เดินออกมาจากห้องน้ำ

หมวกของเขายังคงดึงลงต่ำ ทำให้มองเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน

เขาเดินไปที่อ่างล้างหน้า ล้างมืออย่างช้าๆ และใจเย็น ถึงขั้นพูดคุยไม่กี่คำกับคนข้างๆ จากนั้นก็เดินจากไปอย่างสงบ กลืนหายไปกับฝูงชนที่มุ่งหน้าไปยังบันไดเลื่อนอีกฝั่งของห้าง

ลำดับเวลาสอดคล้องกัน

"เฉินเสี่ยวหลิง" พุ่งเข้าไปในห้องน้ำตอน 16:09:41 น.

ชายสะพายเป้ออกมาตอน 16:12:50 น.

มีช่วงเวลาห่างกันมากกว่าสามนาที

"สามนาที" เหอเจี้ยนกั๋วจ้องมองหน้าจอ ดวงตาของเขาดูเคร่งขรึม "เปลี่ยนเสื้อผ้า เปลี่ยนเครื่องแต่งกาย เปลี่ยนรูปลักษณ์... มันพอเหรอ?"

ตำรวจฝ่ายสืบสวนรุ่นเก่าที่อยู่ข้างๆ ส่ายหัว

"นอกจากว่าจะมีทีมงานมืออาชีพคอยช่วยเหลือ มีอุปกรณ์เตรียมไว้พร้อมสรรพ และมีเทคนิคการแต่งหน้าขั้นสูง"

"แต่จากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่า เวลาผ่านไปไม่ถึงนาทีระหว่างที่ 'เฉินเสี่ยวหลิง' พุ่งเข้าไปกับตอนที่รปภ. วิ่งไล่ตามเข้าไป การจะเปลี่ยนชุดและแต่งหน้าให้เสร็จภายในหนึ่งนาที... ต่อให้มีผู้สมรู้ร่วมคิดรออยู่ในห้องน้ำ มันก็น่าจะฉุกละหุกเกินไป"

"ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าการแปลงโฉมจะล้ำหน้าแค่ไหน การจะเลียนแบบรูปหน้า รูปร่าง และน้ำเสียงให้แม่นยำขนาดนั้นในช่วงเวลาสั้นๆ เป็นเรื่องที่ยากมาก พนักงานยืนยันว่าน้ำเสียงนั้นเป็นของหญิงสาว และเมื่อนำไปเทียบกับบันทึกเสียงของเฉินเสี่ยวหลิงเอง ความคล้ายคลึงกันนั้นสูงมาก"

"แล้วยังมีเรื่องลายนิ้วมือด้วยครับ" เจ้าหน้าที่เทคนิคเสริม "เราพบลายนิ้วมือของผู้หญิงที่ชัดเจนบนกล่องบรรจุทองแท่งที่ถูกขโมยไป เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับลายนิ้วมือของเฉินเสี่ยวหลิงในฐานข้อมูลตำรวจ ซึ่งเธอมีประวัติจากคดีพิพาทเรื่องการจราจรเมื่อปีที่แล้ว ผลปรากฏว่ามันตรงกันทุกประการ"

คิ้วของเหอเจี้ยนกั๋วขมวดปมจนยุ่ง

ตรงกันทุกประการ?

ชายสะพายเป้คนนั้น ในเวลาเพียงสามนาทีเศษ แปลงร่างเป็น "เฉินเสี่ยวหลิง" วิ่งออกไปขโมยทองแท่ง แล้วกลับมาเปลี่ยนเป็นชายสะพายเป้คนเดิมแล้วเดินออกไปอย่างใจเย็นงั้นเหรอ?

นี่มันหนังไซไฟหรือไงวะ?

"ยืนยันตัวตนของชายสะพายเป้ได้หรือยัง?" เขาถาม

"กำลังสืบสวนอยู่ครับ กล้องมุมอื่นในห้างจับภาพใบหน้าด้านข้างของเขาได้บ้าง แต่หมวกบังไว้มากเกินไป จากการวิเคราะห์ท่าทางระบุว่าเป็นเพศชาย อายุประมาณ 25 ถึง 35 ปี สูงประมาณ 175 เซนติเมตร รูปร่างโปร่ง ดูเหมือนเขาจะเข้ามาในห้างเพียงลำพัง ไม่พบร่องรอยของผู้สมรู้ร่วมคิดที่ชัดเจน"

"สืบต่อไป! ตรวจสอบเส้นทางทั้งหมดหลังจากเขาเข้ามาในห้าง! แล้วก็เฉินเสี่ยวหลิงคนนั้น" เหอเจี้ยนกั๋วชะงัก "จับตัวได้หรือยัง?"

"เรียบร้อยแล้วครับ เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนที่บริษัทของเธอ เธอยืนยันว่าทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัททั้งวันและไม่เคยไปห้างสือไต้เลย บันทึกการเข้างานของบริษัทและคำให้การของเพื่อนร่วมงานช่วยสนับสนุนคำกล่าวอ้างของเธอ ตอนที่เกิดเหตุปล้นร้านทอง เธอเขาร่วมการประชุมแผนก ซึ่งมีคนยืนยันได้อย่างน้อยสิบกว่าคน"

"แล้วเครื่องจับเท็จล่ะ?"

"จัดเตรียมไว้แล้วครับ ผลเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่าเธอมีอาการตกใจและโกรธเคืองเกี่ยวกับคดีปล้นนี้ ไม่เหมือนคนที่มีการปลอมตัวมา"

เหอเจี้ยนกั๋วสบถพึมพำออกมา

คดีนี้มันดูมีเงื่อนงำตั้งแต่ต้นจนจบ

ผู้หญิงที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าอยู่ที่เกิดเหตุกลับปล้นร้านทอง

แล้วเธอก็ระเหยหายไปเหมือนไอน้ำต่อหน้าสายตาผู้คน

"หัวหน้าครับ" ตำรวจหนุ่มขยับเข้ามาใกล้พลางลดเสียงต่ำลง "ในเน็ต... ระเบิดไปแล้วครับ"

เหอเจี้ยนกั๋วไม่จำเป็นต้องดูก็รู้ว่าโลกออนไลน์จะบ้าคลั่งขนาดไหน

เมื่อเขากลับมาที่ศูนย์บัญชาการชั่วคราวซึ่งตั้งอยู่ในห้องรักษาความปลอดภัยของห้าง เสี่ยวจาง เจ้าหน้าที่เทคนิคเครือข่ายของทีมกำลังจ้องมองแล็ปท็อปด้วยใบหน้าซีดเผือด

"ผู้กองเหอครับ" เสี่ยวจางเงยหน้าขึ้นแล้วหันหน้าจอมาทางเขา "ดูนี่ครับ"

หน้าจอแสดงหน้าอินเทอร์เฟซของแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียหลักและแอปวิดีโอสั้นหลายตัว

ในรายการหัวข้อที่กำลังเป็นกระแส แฮชแท็กอย่าง #หญิงสาวปล้นร้านทองเจียงเฉิงหายตัวไป#, #เฉินเสี่ยวหลิงคือใคร# และ #เหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่ห้างสือไต้# ต่างยึดครองอันดับต้นๆ อย่างเหนียวแน่น

เมื่อคลิกเข้าไปจะพบวิดีโอสดจากมุมต่างๆ ภาพสกรีนช็อตจากกล้องวงจรปิด และคำบอกเล่าของผู้อยู่ในเหตุการณ์

กระแสความคิดเห็นของสาธารณชนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากความตกใจและอยากรู้อยากเห็นในตอนแรก กลายเป็นความโกรธแค้น การประโคมข่าว และทฤษฎีสมคบคิด

"สืบเลย! เบื้องหลังผู้หญิงคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่! ปล้นร้านทองกลางวันแสกๆ แล้วหายตัวไปเนี่ยนะ? ใครจะเชื่อว่าไม่มีคนในคอยช่วย?"

"ตำรวจไร้น้ำยาหรือเปล่า? กล้องวงจรปิดชัดขนาดนี้ยังจับใครไม่ได้อีก?"

"ผมว่าไม่ใช่จับไม่ได้หรอก แต่ไม่กล้าจับมากกว่าไหม? ได้ยินมาว่าเฉินเสี่ยวหลิงมีแบ็กดี..."

"ไม่ใช่แค่มีแบ็กธรรมดา! ผมได้ยินมาจากญาติที่ทำงานในกรมว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นเมียน้อยของบิ๊กๆ สักคน!"

"ฉันเห็นวิดีโอในเว็บไซต์หนึ่งด้วย..."

"จริงเหรอ? หลังไมค์มาหน่อยเพื่อน ขอให้คนดีปลอดภัยตลอดไป..."

"พูดไม่ได้ พูดไม่ได้ เดี๋ยวแอคเคาน์บิน พวกคุณก็พิจารณากันเองแล้วกัน ทำไมวิดีโอถึงดังเร็วขนาดนี้แต่ไม่มีรายงานอย่างเป็นทางการเลย? ทำไมโพสต์ที่พูดถึงเฉินเสี่ยวหลิงถึงโดนลบทันทีที่โพสต์เสร็จ?"

"ผมก็สังเกตเห็นเหมือนกัน! โพสต์วิเคราะห์ที่ผมทำเมื่อบ่ายนี้โดนบล็อกภายในสิบนาที!"

"มีมือมืดที่ลึกลับคอยปั่นกระแสสังคมอยู่!"

"ต้องเป็นกองบัญชาการตำรวจเขตตะวันตกแน่ๆ! ผมเคยเห็นผู้อำนวยการของพวกเขา ดูไม่ใช่คนดีเลย!"

"เปิดประตูหน่อยครับคนข้างบน มาตรวจมิเตอร์น้ำครับ"

การคาดเดา ข่าวลือ และการโจมตีตัวบุคคลทุกรูปแบบพุ่งสูงขึ้นราวกับหิมะที่ถล่มลงมา

ที่ประหลาดไปกว่านั้นคือ ตามที่มีบางความเห็นระบุไว้ โพสต์ที่พุ่งเป้าไปที่เฉินเสี่ยวหลิงโดยตรง หรือระบุชื่อหน่วยงานเฉพาะเจาะจง หรือแพร่กระจายทฤษฎีสมคบคิดที่พิสดารเป็นพิเศษ จะหายไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

พวกมันไม่ได้ถูกดันให้จมหายไปอย่างช้าๆ แต่ถูกลบหรือบล็อกทิ้งโดยตรง

ทว่ายิ่งถูกลบ กระแสโต้กลับก็ยิ่งรุนแรง

ข่าวลือใหม่ๆ ปรากฏขึ้นในรูปแบบที่ซับซ้อนและเกินจริงยิ่งกว่าเดิม