บทที่ 4 แม้แต่สวนสัตว์ก็ยังมาขอความช่วยเหลือ

บทที่ 4 แม้แต่สวนสัตว์ก็ยังมาขอความช่วยเหลือ

"สตรีมเมอร์มีอนาคตแล้วนะเนี่ย ขนาดสวนสัตว์ยังมาตามหาเลย!"

"จริงดิ? สวนสัตว์จริงเหรอ?"

"ฉันเช็คแล้ว มีติ๊กถูกสีฟ้าด้วย บัญชีทางการของจริง!"

ผู้ชมหลายคนในไลฟ์ที่กำลังจะกดออก เมื่อเห็นว่ามีเรื่องสนุกให้ดูต่อก็หยุดดูทันที ทุกคนต่างสงสัยใคร่รู้ที่บัญชีทางการของสวนสัตว์มากดเชื่อมต่อกับสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ คนนี้ โดยหวังให้เขาช่วยแก้ปัญหา

"ควรเรียกว่า 'ลูกพี่' หรือ 'เจ๊' ดีครับเนี่ย?"

จางหยวนรู้สึกหัวใจเต้นรัว ไม่คิดเลยว่าแค่เปิดบัญชีสตรีมเมอร์เล่นๆ แถมยังเป็นบัญชีใหม่ คนที่สองที่เชื่อมต่อเข้ามาจะเป็นบัญชีที่มีเครื่องหมายยืนยันตัวตน แถมยังมาจากสวนสัตว์ที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย

"เรียก 'ลูกพี่' ก็ได้ครับ ผมแค่บังเอิญผ่านมาเห็น เลยกดเชื่อมต่อมาดูเพื่อเกาะกระแสหน่อย"

อีกฝ่ายพูดจาสุภาพ ดูเหมือนจะเป็นพนักงานของสวนสัตว์

"สวนสัตว์หงซาน? มีสวนสัตว์นี้ด้วยเหรอ?"

"ไม่คุ้นเลย เมื่อกี้เข้าไปดูมา เห็นมีคนออนไลน์แค่สิบกว่าคน ยอดผู้ติดตามรวมยังไม่ถึง 2,000 เลย"

"งั้นก็บัญชีใหม่เหมือนกันสินะ? มิน่าล่ะ"

จางหยวนมองคอมเมนต์พวกนี้ ไม่นึกว่าคนดูจะกระตือรือร้นและสืบข่าวไวขนาดนี้ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่สวนสัตว์ดังที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยม

"ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะครับ สวนสัตว์เราก็เพิ่งเปิดบัญชีไลฟ์สดอย่างเป็นทางการ ถ้าสนใจสวนสัตว์ของเราก็กดติดตามได้นะครับ ผมแค่มาทักทายและลองหาพื้นที่สื่อดูเฉยๆ"

'ลูกพี่' คนนี้มีอารมณ์ขันใช้ได้เลย ทักทายกันง่ายๆ แบบนี้

จางหยวนมองยอดคนดูในไลฟ์ที่น่าเวทนาของตัวเองที่มีแค่ 7 คน ตอนนี้เขาแยกไม่ออกจริงๆ ว่าอีกฝ่ายมาเกาะกระแสเขา หรือเขากำลังเกาะกระแสอีกฝ่ายกันแน่

"ลูกพี่ มีคำถามอะไรไหมครับ? หวังว่าผมจะช่วยได้นะ" จางหยวนพูดพร้อมรอยยิ้มสุภาพ

เขาแอบสงสัยในใจ ปกติสวนสัตว์ต้องมีสัตวแพทย์และทีมแพทย์มืออาชีพไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมาเชื่อมต่อกับสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา แถมยังอยากให้ช่วยแก้ปัญหายากๆ เหมือน 'ลูกพี่' คนก่อนหน้านี้ที่ดูหมดหนทางแล้ว

"ไม่ถูกต้องนะ สวนสัตว์ไม่มีสัตวแพทย์มืออาชีพเหรอ?"

"นั่นสิ ทำไมต้องมาเชื่อมต่อกับสตรีมเมอร์คนนี้แล้วให้เขารักษาสัตว์ด้วย?"

"หรือว่าสตรีมเมอร์คนนี้มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา แต่เพราะเพิ่งเปิดบัญชีเราเลยไม่รู้จัก จริงๆ แล้วเขาอาจจะเป็นหมอเทวดาในวงการสัตวแพทย์?"

คอมเมนต์เลื่อนขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้เชื่อมต่อกับสวนสัตว์อยู่ ทุกคนเลยสงสัยในตัวตนของเขา เชื่อว่าเขาต้องมีความลับอะไรบางอย่างแน่ๆ

จางหยวนเห็นคอมเมนต์ที่พูดถึงเขา ก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ แก้เก้อ

เพราะเขาไม่ใช่หมอเทวดาที่ไหน เขาเรียกตัวเองว่าเป็นพวกต้มตุ๋นซะยังจะเหมาะกว่า

ไม่เกินจริงเลยที่จะบอกว่า ก่อนจู่ๆ จะได้ 'สกิลประเมิน' นี้มา การเรียน การงาน ชีวิต และวงการประเมินสัตว์เลี้ยงของเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย

เขาหางานยากจริงๆ โรงพยาบาลสัตว์ที่ถูกกฎหมายก็ไม่รับเพราะไม่มีใบประกอบวิชาชีพ เลยต้องมาทางนี้ด้วยความจนตรอก มาเป็นสตรีมเมอร์เผื่อจะพอเลี้ยงปากท้องได้บ้าง

"สตรีมเมอร์ คุณช่วยตรวจดูสัตว์ในสวนสัตว์หน่อยได้ไหมครับ?"

เจ้าหน้าที่สวนสัตว์หงซานที่เชื่อมต่อเข้ามาดูเหมือนจะเป็นคนเลี้ยงสัตว์ เขาคงเจอปัญหาในการทำงาน เลยลองเสี่ยงดวงดูตอนที่บังเอิญเปิดมาเจอ

สถานการณ์ของเขาคล้ายกับ 'ลูกพี่' คนก่อนหน้านี้ ทั้งคู่ต่างก็ลองเสี่ยงเป็นครั้งสุดท้าย หวังว่าจะหาสาเหตุของปัญหายากๆ นี้เจอ

"ผมจะลองดูครับ"

จางหยวนพูดพลางกัดฟัน คิดในใจว่าไลฟ์ครั้งแรกนี่โจทย์ยากระดับนรกแตกจริงๆ ทำเอาเขาอาจจะพังและโดนแฉได้ทุกเมื่อ

ง้างธนูแล้วก็ต้องยิง ไม่มีทางให้ถอยหลัง แม้จะเสี่ยงโดนจับโป๊ะว่าเป็นนักต้มตุ๋นได้ทุกเมื่อ แต่ก็ต้องลุยต่อ

หมายความว่าต่อให้ต้องมั่ว ก็ต้องมั่วให้ดูน่าเชื่อถือ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ภาวนาว่า 'สกิลประเมิน' จะไม่มาพังเอาตอนสำคัญ จนประเมินไม่ได้หรือล้มเหลวสามครั้งติด

ตอนนี้ให้เขาประเมินสัตว์ในสวนสัตว์... เขาไม่มั่นใจจริงๆ ว่าจะทำได้ไหม เพราะระดับสกิลปัจจุบันของเขาประเมินได้แค่สัตว์เลี้ยงในบ้าน

สัตว์ในสวนสัตว์จะนับเป็น 'สัตว์เลี้ยงในบ้าน' ไหมก็ยังเป็นที่ถกเถียง ต้องขึ้นอยู่กับว่า 'ปู่โสมสกิลประเมิน' จะยอมแสดงอิทธิฤทธิ์ไหม และจะตัดสินว่าระดับสกิลนี้ครอบคลุมพวกมันรึเปล่า

"โอเคครับ จริงๆ เรื่องก็ไม่ซับซ้อน มันเกี่ยวกับหงส์ดำตัวเมียที่เราเลี้ยงไว้ในสวนสัตว์..."

'ลูกพี่' คนนี้ใช้มือถือคล่องแคล่ว เขารีบปรับกล้อง หันไปทางทะเลสาบที่ใช้เลี้ยงหงส์ในสวนสัตว์

"สวยจัง!"

"ดีเลย ได้ดูสวนสัตว์ฟรี!"

"หงส์ดำพวกนี้สวยมาก ดูสง่างามสุดๆ"

กล้องที่เชื่อมต่อจับภาพไปที่ทะเลสาบหงส์ของสวนสัตว์

เห็นระลอกคลื่นสีเขียวบนผิวน้ำ ส่องประกายระยิบระยับสะท้อนแสงแดด

หงส์ขาวและหงส์ดำหลายตัวลอยคอและพักผ่อนอย่างสง่างามบนผิวน้ำใส ทำให้คนดูรู้สึกสงบใจ ราวกับได้มาเที่ยวสวนสัตว์ฟรีจริงๆ

จางหยวนสังเกตหงส์เหล่านี้อย่างละเอียด พบว่าทั้งหงส์ขาวและหงส์ดำดูสุขภาพดีมาก ขนเรียบลื่นเป็นมันเงา ยืนยันได้ว่าพวกมันได้รับการดูแลจากสวนสัตว์เป็นอย่างดี

"คือตัวสีดำตัวนี้ครับ ตัวเมีย เธอชื่อหลิงหลิง"

'ลูกพี่' เลื่อนกล้อง ให้ทุกคนในไลฟ์เห็นหงส์ดำตัวหนึ่งที่ดูสง่างามมาก เป็นนางงามในหมู่หงส์อย่างชัดเจน ดูหยิ่งทะนงหน่อยๆ ปลีกตัวไปอยู่ในจุดที่ค่อนข้างห่างไกล

เธอดูเข้าสังคมไม่เก่ง แยกตัวจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ลอยคอเงียบๆ อยู่รอบนอก เทียบกับหงส์ตัวอื่นแล้ว เธอดูแปลกแยกจริงๆ

"เธอสวยจริงๆ ครับ เธอมีปัญหาตรงไหนเหรอ? สัตวแพทย์ตรวจดูรึยัง?"

จางหยวนถามด้วยความสงสัย

ในมุมมองมือสมัครเล่นของเขา เขาดูไม่ออกเลยว่าหงส์ดำตัวนี้มีปัญหาตรงไหน เห็นแค่ว่าสุขภาพดีและดูมีชีวิตชีวามาก

"สัตวแพทย์ดูแล้วครับ ร่างกายแข็งแรงมาก แต่ตอนนี้เป็นฤดูผสมพันธุ์ของหงส์ ตัวอื่นจับคู่กันหมดแล้ว มีแค่เธอที่พอมีตัวผู้เข้าใกล้..."

'ลูกพี่' พูดด้วยน้ำเสียงกังวลและลำบากใจ

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ หงส์ดำตัวผู้ที่แข็งแรงกว่าเห็นหลิงหลิงอยู่ตัวเดียว ก็ถูกดึงดูดทันทีและว่ายเข้ามาหาอย่างกระตือรือร้น หมายจะเกี้ยวพาราสี

แต่ยังไม่ทันที่ตัวผู้จะเข้าถึงตัว หลิงหลิงก็สัมผัสได้ถึงการมาของเขา ราวกับมีศัตรูบุกรุกกระตุ้นสัญชาตญาณ เธอสะบัดปีกขนาดใหญ่สองข้างอย่างแรงเพื่อยืดตัวขึ้นเหนือน้ำและบุกโจมตีหงส์ตัวผู้นั้นทันที

หงส์ตัวผู้ไม่ทันตั้งตัว โดนตีจนต้องถอยหนีอย่างทุลักทุเล ร้องเสียงหลงด้วยความอับอายขณะหนีไป หลังจากถูกไล่ตะเพิด เขาก็อยู่ห่างจากหลิงหลิง และเห็นได้ชัดว่ายังขวัญเสีย มองดูเธอจากระยะไกลด้วยความหวาดระแวง

"หงส์ดุชะมัด!"

"ดุอย่างกับแม่เสือสาว!"

"ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตีก่อนเลย ถ้าเป็นคน นี่ต้องเป็นเมียขาโหดแน่ๆ!"

คอมเมนต์ต่างตกใจในความดุของหงส์ตัวเมียที่ชื่อหลิงหลิง

จางหยวนเองก็ตกใจที่พบว่าพอหงส์ตัวเมียตัวนี้บทจะดุขึ้นมา ก็ต่างจากสาวงามผู้เงียบขรึมเมื่อครู่นี้อย่างสิ้นเชิง

"แล้ว... ลูกพี่อยากถามอะไรครับ?"

ด้วยความรู้สึกหนักใจยิ่งกว่าเดิม เขาถามเจ้าหน้าที่สวนสัตว์ด้วยรอยยิ้มขื่นๆ ปัญหานี้แม้แต่สัตวแพทย์ของสวนสัตว์ยังแก้ไม่ได้ การมาถามสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา มีแต่จะยิ่งยากเข้าไปใหญ่

เขามีลางสังหรณ์ว่าจะพังก็คราวนี้แหละ ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองจะประเมินปัญหาของหงส์ตัวเมียตัวนี้ได้รึเปล่าด้วยซ้ำ