บทที่ 18 ระบบเทพเจ้าเศรษฐีในเมือง (18)

ระหว่างทางที่นั่งรถไปยังร้านอาหาร เหอซงลี่พยายามทำตัวสนิทสนมกับเซี่ยซูหลิงอย่างเต็มที่:

"งานเลี้ยงวังหลวงเป็นร้านอาหารที่หรูที่สุดในเมืองเราเลยนะ ทำเลตรงนั้นน่ะแพงหูฉี่ ที่ฉันรู้ดีก็เพราะบ้านลูกเขยฉันอยู่หมู่บ้านฝั่งตรงข้ามนั่นเอง... ว่าแต่คุณอาของอวี้ตงคะ ไม่ใช่ช่วงเทศกาลอะไร ทำไมถึงกลับมาล่ะ? เห็นเหม่ยเจียวบอกว่าที่ทำงานคุณอาอยู่ไกลจากเมืองเรามาก ตั้งใจกลับมาเยี่ยมพ่อแม่ หรือว่า..."

เซี่ยซูหลิงไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริง จึงตอบตามตรง: "อ้อ พอดีช่วงนี้ว่างน่ะค่ะ เลยกลับมาเยี่ยมพ่อแม่พี่น้อง แล้วก็ถือโอกาสพาหยางหยางมาดูโครงการลงทุนแถวบ้านเกิดด้วย"

เหอซงลี่: ???

เซี่ยหยางจะมาลงทุนที่บ้านเกิดเนี่ยนะ? แน่ใจนะว่าเป็นเซี่ยหยาง? ไม่ใช่ผู้ชายแต่งงานใหม่ของเซี่ยซูหลิงหรอกเหรอ? เธอไม่เชื่อหรอก!

ในรถที่เซี่ยหยางนั่งมา เซี่ยอวี้ฟางก็พูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน: "พี่ครับ ถึงพี่จะมีเงินก็อย่าสุ่มสี่สุ่มห้าลงทุนนะครับ เมืองเล็กๆ ตำบลบ้านนอกแบบนี้จะมีโครงการอะไรดีๆ ให้ลงทุนกัน"

เซี่ยอวี้ฟางกังวลว่าเธอไม่รู้เรื่องแล้วจะไปลงทุนมั่วซั่ว จนสุดท้ายจะขาดทุนย่อยยับ

"อืม พี่ไม่ลงทุนหรอก" เซี่ยหยางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างอย่างเกียจคร้าน "พี่แค่จะใช้เงิน"

"..."

เซี่ยหยางคิดแบบนี้— อู๋เทียนอวี่ คนที่ทำให้โลกเดิมพังทลายไม่ใช่เหรอที่คอยจ้องเงินค่าเวนคืนมหาศาลของเธอ? ในเมื่อเขายังไม่ละความพยายามที่จะดึงเธอลงเรือโจร งั้นเธอก็จะใช้มันให้หมด

ใช้ยังไงน่ะเหรอ? ก็สร้างประโยชน์ให้บ้านเกิดไงล่ะ!

สเต็ปที่ 1: กิน เที่ยว เล่น ครบวงจรจัดไป! สเต็ปที่ 2: ปัจจัยสี่ เสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย การเดินทาง และการแพทย์ จัดเต็ม! สเต็ปที่ 3: เมื่อชีวิตความเป็นอยู่สะดวกสบายแล้ว ก็ต้องมีความสุขทางจิตวิญญาณ! สร้างศูนย์สันทนาการ พักผ่อน และดูแลสุขภาพขึ้นมา!

แต่ตอนนี้เงินค่าเวนคืนยังไม่เข้าบัญชี กระแสเงินสดจากค่าเช่าต่างๆ ยังไม่พอที่จะทำทั้ง 3 สเต็ปพร้อมกัน แถมเมื่อคืนยังเพิ่งลงทุนให้น้องชายไปก้อนหนึ่งด้วย

แต่ไม่รีบร้อน เดือนหน้าค่าเช่าจากที่ต่างๆ โอนเข้าบัญชีเมื่อไหร่ ก็ลุยต่อได้ทันที

ตอนนี้ เซี่ยหยางติดตามคุณนายเซี่ยไปต้อนรับญาติพี่น้องที่ทยอยกันมาถึง

คุณตา คุณยาย ลุงใหญ่ ป้าสะใภ้ใหญ่ น้าเล็ก น้าสะใภ้เล็ก ป้าใหญ่ ลุงเขยใหญ่... ยกเว้นลูกพี่ลูกน้องบ้านน้าเล็กที่เรียนมัธยมปลายในเมือง และลูกพี่ลูกน้องบ้านป้าใหญ่ที่ทำงานในตัวเมืองจังหวัดซึ่งมาไม่ได้ นอกนั้นคนในตระกูลเซี่ยมากันครบทุกคน

"หยางหยาง ตอนวันเที่ยวป้ากลับบ้านเดิมมา ลูกกับแม่ก็กลับหนานเฉิงไปแล้ว เงินแต๊ะเอียปีนี้ป้ายังไม่ได้ให้เลยนะ เอ้านี่! รับไว้!" ป้าใหญ่เซี่ยพอมาถึงก็ยัดซองหนาเตอะให้เซี่ยหยางทันที

เซี่ยหยางทั้งขำทั้งเกรงใจ: "ป้าคะ หนูเรียนจบตั้งนานแล้วนะ"

"จะนานแค่ไหนก็เป็นหลานสาวแท้ๆ ของป้า ตราบใดที่ลูกยังไม่แต่งงาน ในสายตาป้าลูกก็ยังเป็นเด็ก"

ลุงทั้งสองคนเคยให้แต๊ะเอียไปแล้วเมื่อคืนวันส่งท้ายปีเก่า ครั้งนี้ที่มางานเลี้ยง คนหนึ่งแบกถุงใส่ลูกท้อที่ปลูกเองหลังบ้านมาถุงใหญ่ อีกคนหิ้วสาลี่ที่ปลูกบนเขามาให้ หนักอึ้งไปด้วยความรักล้วนๆ!

พวกเขามองดูห้องจัดเลี้ยงที่ประดับประดาด้วยสีทองอร่ามพลางถูมือด้วยความประหม่า: "หยางหยาง ที่นี่คงแพงมากใช่ไหมลูก?"

"ไม่ต้องถามเลย แพงแน่นอน!" คุณยายเซี่ยจับมือเซี่ยหยางไว้ด้วยความเสียดายเงิน พร้อมกล่าวอย่างจริงจังว่า "ยายเพิ่งได้ยินจากแม่ลูกว่า พ่อคนนั้นของลูก... จากไปแล้วทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหมดเลย แต่ถึงจะมีเงินก็ใช้ฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้นะ อีกอย่างพวกเราก็คนกันเองทั้งนั้น ไม่เห็นต้องมาเลี้ยงข้างนอกเลย อยากกินอะไรบอกยาย เดี๋ยวกลับไปยายทำให้กินที่บ้าน"

"นั่นสิคะ" เหอซงลี่ที่เดินผ่านคุณยายหลังจากไปเข้าห้องน้ำมา ตั้งใจจะอวดอ้างเรื่องลูกเขยตัวเองสักหน่อย จึงรีบแทรกบทสนทนาทันที "เอาเงินพวกนี้ไปให้ลูกพี่ลูกน้องยืมซื้อคอนโดเขตการศึกษาดีกว่าไหมคะ ปีนี้ธุรกิจพวกเขาไม่ค่อยดี แผนที่จะซื้อบ้านเลยต้องยกเลิกไป ไม่ใช่ว่าฉันจะว่านะคะ ลำบากแค่ไหนก็ห้ามให้ลูกลำบากเรื่องการศึกษา ดูอย่างลูกเขยฉันสิ ลูกยังไม่ทันเกิดเขาก็ซื้อบ้านเขตการศึกษาไว้รอแล้ว ฉันว่าหลานก็อายุก็ไม่น้อยแล้ว แทนที่จะเอาเงินมาใช้กินเที่ยวเล่น สู้เก็บหอมรอมริบไว้ซื้อบ้านเขตการศึกษาให้ลูกในอนาคตดีกว่านะ"

เธอพูดเร็วเสียจนสองแม่ลูกบ้านโจวห้ามไว้ไม่ทัน

ระบบมหาเศรษฐีกระโดดตัวลอยอยู่ในใจ: 【โฮสต์คะ ยัยนี่หลอกด่าว่าโฮสต์จนค่ะ!】

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าสภาพแวดล้อมปัจจุบันเหมาะแก่การตบหน้า เปิดใช้งานภารกิจย่อยระบบมหาเศรษฐี】

【ติ๊ง! ระบบมหาเศรษฐีพร้อมให้บริการ! ขอมอบภารกิจย่อย: มีบ้านอยู่แค่ในเมืองเดียวจะพอได้ยังไง? อยากซื้อเมื่อไหร่ ที่ไหน ก็ต้องซื้อได้ทันที นี่แหละคือสเปกของมหาเศรษฐี! โปรดให้โฮสต์ไปเยี่ยมชมโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่หรูที่สุดในท้องถิ่น และเซ็นสัญญาซื้อทันที 1 หลัง รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จคือ บ้านแบบเดียวกันฟรีอีก 10 หลัง! เริ่มนับถอยหลัง!】

เซี่ยหยาง: ...

"พี่อยากซื้อบ้านเขตการศึกษาเหรอคะ?" เธอหันไปถามเซี่ยอวี้ตง

เซี่ยอวี้ตงเองก็พูดไม่ออกกับป้าใหญ่ของภรรยา แต่เมื่อน้องสาวถามมา เขาก็ไม่ได้หาข้ออ้าง ตอบไปตามตรง:

"ตอนแรกก็คิดแบบนั้นครับ แต่ปีนี้ธุรกิจชุดนักเรียนทำยากนิดหน่อย เลยกะว่าจะพักไว้ก่อน ยังไงนุ่มนิ่มก็ยังเด็ก ไม่รีบร้อนครับ"

ระหว่างทางมาเซี่ยหยางได้ยินเซี่ยอวี้ฟางพูดถึงธุรกิจของพี่ชายอยู่บ้าง—ที่เน้นรับทำชุดนักเรียนส่งโรงเรียนประถมและมัธยม

ขึ้นชื่อว่าธุรกิจ ย่อมมีการแข่งขัน

ยกเว้นแต่ว่าโรงเรียนนั้นจะเป็นของบ้านเราเอง ถึงจะไม่ต้องกังวลว่าธุรกิจชุดนักเรียนจะโดนเจ้าอื่นแย่งไป

เซี่ยหยางลูบคางพลางครุ่นคิด หรือจะลงทุนด้านการศึกษาดีนะ? แต่นั่นยังไม่รีบ ไว้รอสำรวจดูอีกที ตอนนี้จัดการภารกิจมหาเศรษฐีก่อนดีกว่า

"ราคาบ้านในอำเภอเราสูงไหมคะ? โครงการที่แพงที่สุดประมาณเท่าไหร่?"

เหอซงลี่รีบพูดขัดขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ: "ที่แพงที่สุดก็ต้องเป็นหมู่บ้าน 'สวนหลงจิ่ง' ที่ลูกเขยฉันกำลังจะซื้อนั่นแหละค่ะ เป็นโครงการวิลล่าหรู ราคาตารางเมตรละสามหมื่นห้าถึงสามหมื่นหกเชียวนะ!"

วิลล่าตารางเมตรละสามหมื่นกว่า? ถูกจัง!

เซี่ยหยางโบกมือทันที: ซื้อ! ซื้อ 1 หลัง ได้ฟรี 10 หลัง! รางวัลภารกิจดีๆ แบบนี้ ไม่เอาได้ยังไง!

การกระทำของเซี่ยหยางครั้งนี้ ทำให้รอยยิ้มอวดลูกเขยบนใบหน้าของเหอซงลี่แข็งค้างไปในทันที

เซี่ยอวี้ตงก็อึ้งไปเหมือนกัน: "หยางหยาง แน่ใจนะว่าจะซื้อวิลล่าที่สวนหลงจิ่ง? ถึงราคาต่อตารางเมตรจะไม่สูงมาก แต่ราคารวมไม่น้อยเลยนะ หลังหนึ่งอย่างต่ำก็เจ็ดแปดล้าน..."

เขาอยากจะเตือนว่าการซื้อบ้านไม่เหมือนมานั่งกินข้าวที่งานเลี้ยงวังหลวงมื้อเดียว ต้องคิดให้รอบคอบ

"ก็โอเคค่ะ" เซี่ยหยางพยักหน้า "ทานข้าวเสร็จแล้วพวกเราไปดูด้วยกันนะคะ ถ้าถูกใจ หนูจะซื้อให้พวกพี่บ้านละหลังไปเลย ถึงเวลาอยู่ด้วยกันจะได้คอยดูแลกันได้สะดวก"

"..."

เซี่ยอวี้ตงอ้าปากค้าง อยากจะถามว่า น้องเอ๋ย เงินน้องลอยมาตามลมหรือไง? ถึงจะใช่ แต่นี่คือซื้อวิลล่า! ไม่ใช่เลือกผักกาดขาวนะ! ยังจะแจกคนละหลังอีก...

น้องไม่รู้เหรอว่าครอบครัวเราเป็นครอบครัวใหญ่? แค่รุ่นพ่อแม่ก็มีพี่น้องตั้ง 4 คนแล้วนะ!

หลังจากอิ่มหนำกับมื้ออาหารสุดหรูที่เรียกได้ว่าอลังการที่สุดในอำเภอขนาดเล็กแห่งนี้ (ราคาเฉลี่ยต่อคนหลักพันหยวน) เซี่ยหยางก็นำโขยงญาติพี่น้องมุ่งหน้าไปยังวิลล่าที่หรูที่สุดในอำเภอ—สวนหลงจิ่ง เพื่อดูบ้านและซื้อบ้านทันที

เปล่าหรอก! พูดให้ถูกคือ ไปทำภารกิจมหาเศรษฐีเพื่อรับสวัสดิการบ้านฟรีต่างหาก

"พี่ครับ อึ้งไหมล่ะ?" เซี่ยอวี้ฟางกอดคอพี่ชายพลางยิ้มแป้น "เมื่อคืนผมก็นอนหลับไปด้วยความรู้สึกแบบนี้แหละ"

"..."

เซี่ยอวี้ตง: ไอ้น้องบ้า แกยังหลับลงอีกเหรอ?

ถ้าเป็นเขา คงนอนนับแกะจนปากเป็นฟองก็คงไม่ช่วยอะไร การันตีได้เลยว่าต้องตาค้างถึงเช้าแน่!

และคืนนี้ เขาก็คงจะนอนไม่หลับจริงๆ เสียด้วยสิ