บทที่ 21 เส้นสายต้องใกล้ชิดสักหน่อย

บทที่ 21 เส้นสายต้องใกล้ชิดสักหน่อย

ฟู่ซิวลุกขึ้นทันที เดินตรงไปที่ประตูแล้วแย่งกล่องพัสดุมาจากมือทหารส่งของ

นี่เป็นครั้งแรกที่สมาชิกในกองทัพได้เห็นท่าทีร้อนรนของท่านจอมพล ผู้ที่แม้แต่เผชิญหน้ากับกองทัพเซิร์กที่บุกโจมตีก็ยังนิ่งสงบดั่งขุนเขา

หลังจากรับพัสดุมาแล้ว ฟู่ซิวไม่ได้รีบร้อนเปิดดู แต่กลับตรงดิ่งไปยังแผนกการแพทย์ทหารเพื่อตามหาหมอทหารโนเอล

หลังจากยืนยันข้อมูลทางชีวภาพเรียบร้อย ฟู่ซิวจึงเปิดกล่องพัสดุ

ภายในกล่องมีสตรอว์เบอร์รี 5 ลูก องุ่น 1 พวง พริกขี้หนูครึ่งจิน และแอปเปิล 3 ลูก

สตรอว์เบอร์รีลูกใหญ่เท่าไข่ไก่ ฟู่ซิวเพียงแค่ปรายตามองแวบเดียว ก่อนจะส่งมอบทั้งหมดให้กับหมอทหารโนเอล

"เอาทั้งหมดนี่ไปตรวจสอบ"

หมอทหารโนเอลเองก็เคยดูไลฟ์สดของกู้อวี่เพราะพลังธาตุคู่ของเธอ

กลิ่นหอมหวานของสตรอว์เบอร์รียังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาไม่รู้ลืม

ด้วยพลังจิตระดับ 2S เขาสัมผัสได้ถึงความผ่อนคลายเล็กน้อยนั้นเช่นกัน

เขากลืนน้ำลาย มองสตรอว์เบอร์รีสีแดงสดแล้วเอ่ยถาม "ฝ่าบาท ท่านจะไม่เก็บไว้ทานเองบ้างหรือครับ?"

แม้ฟู่ซิวจะรู้สึกว่ารสชาตินั้นยอดเยี่ยม แต่เมื่อเทียบกับความปลอดภัยของจักรวรรดิ ความอยากอาหารเพียงเล็กน้อยนี้ช่างไร้ความหมาย

"ไม่จำเป็น ส่งผลไม้พวกนี้ไปยังสถาบันตรวจสอบต่างๆ ในจักรวรรดิ ฉันต้องการเห็นรายงานผลการทดสอบภายในสองวัน"

"รับทราบครับ!"

หมอทหารโนเอลกำลังจะเอ่ยปากว่า หากผลไม้เหล่านี้มีผลช่วยรักษาสภาพพลังจิตได้จริง ท่านจอมพลควรจะเป็นผู้บริโภคมันด้วยตัวเองจะดีที่สุด เพราะทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาปั่นป่วนวุ่นวายไปหมดแล้ว

ทว่าฟู่ซิวกลับไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย กว่าโนเอลจะตั้งสติได้ เขาก็เดินกลับไปยังห้องฝึกซ้อมเสียแล้ว

ตามการประเมินจากแนวหน้า ฝูงเซิร์กกลุ่มหนึ่งจะเคลื่อนตัวเข้าใกล้ชายแดนในอีกครึ่งเดือน ครั้งนี้จำนวนเซิร์กมีมากถึง 2 พันล้านตัว และยังมีระดับราชาปะปนอยู่ด้วย

เซิร์กระดับราชาเทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับ SS ของมนุษย์ แม้ฟู่ซิวจะมีพลังระดับ 4S แต่พวกเซิร์กมักจะมากันเป็นฝูง อีกทั้งด้วยสติปัญญาที่ต่ำต้อย พวกมันจึงมักต่อสู้แบบไม่กลัวตาย

ในขณะที่มนุษย์ เวลาต่อสู้ นอกจากต้องโจมตีแล้ว ยังต้องคอยระวังป้องกันตัวเองด้วย ทำให้ดูเหมือนจะเสียเปรียบเมื่อเผชิญหน้ากับพวกเซิร์ก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ไม่เพียงแต่อาการบาดเจ็บเก่าของท่านจอมพลจะกำเริบ แต่พลังจิตของเขายังปั่นป่วนเพราะผู้หญิงคนหนึ่งอีกด้วย

สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุด

หมอทหารโนเอลถอนหายใจ

...

ดาวขยะ D-9X05

ฉู่อวี่ใช้เวลาครึ่งค่อนวันในการสร้างหุ่นยนต์ขึ้นมา 2 ตัว

เช่นเดียวกับเสี่ยวอ้าย เพราะเป็นการนำชิ้นส่วนมาประกอบเข้าด้วยกัน รูปลักษณ์ภายนอกจึงดูอัปลักษณ์ไปสักหน่อย

แต่อย่างไรก็ตาม ขอแค่ใช้งานได้ดีก็พอแล้ว

ฉู่อวี่ตั้งชื่อหุ่นยนต์ซีรีส์นี้ว่า "ไม้กวาดน้อยหมายเลข 1" และ "ไม้กวาดน้อยหมายเลข 2" เพราะพวกมันมีหน้าที่หลักในการทำความสะอาดขยะบนดาวดวงนี้

หุ่นยนต์ทั้งสองตัวนี้มีขายาวและปากกว้างเหมือนกัน

ขายาวช่วยให้พวกมันก้าวข้ามกองขยะได้สะดวก ส่วนปากกว้างก็เอาไว้กลืนกินขยะและสิ่งปฏิกูลต่างๆ จากนั้นจึงใช้พลังงานจากผลึกต้นกำเนิดเพื่อย่อยสลายขยะที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้

การใช้ผลึกต้นกำเนิดย่อยสลายขยะนั้นสิ้นเปลืองพลังงานมาก ฉู่อวี่ลองคำนวณดูคร่าวๆ พบว่าหุ่นยนต์หนึ่งตัวจะใช้ผลึกต้นกำเนิดสังเคราะห์หมดไปหนึ่งก้อนในเวลาประมาณ 3 วัน

และในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอเพิ่งจะสังเคราะห์ผลึกต้นกำเนิดได้เพียง 5 ก้อนจากการคัดเลือกอย่างยากลำบาก

ช่วยไม่ได้ ดาวดวงนี้ถูกทิ้งร้างมานานเกินไป พลังงานในผลึกต้นกำเนิดที่หลงเหลืออยู่ในกองขยะส่วนใหญ่จึงหมดสภาพไปแล้ว

ฉู่อวี่เพิ่งจะสังเคราะห์ผลึกต้นกำเนิดได้ 2 ก้อน ป้าใจร้ายของเธอก็ติดต่อวิดีโอคอลเข้ามาอีกครั้ง

เธอกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย ผลักกองขยะรอบตัวออกไปให้พ้นทาง จากนั้นจึงเร่งการเจริญเติบโตของต้นสาลี่ขึ้นมาต้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ฉู่อวี่ใช้พลังธาตุน้ำขับ "เหงื่อ" ออกมาตามรูขุมขน แล้วยืนพิงต้นสาลี่ รับสายวิดีโอคอลด้วยท่าทางอ่อนแรงราวกับคนป่วย

"ป้าคะ มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

เธอพูดไปขยี้ตาไป หยดน้ำไหลซึมออกมาจากรูขุมขนไม่ขาดสาย

ฉู่เอ้อร์ยาที่กำลังจะอ้าปากด่าทอ พอเห็นสภาพของหลานสาวก็ถึงกับพูดไม่ออก

ทำไมถึงได้ดูโทรมขนาดนี้?

คนตระกูลเว่ยมาทวงตัวเธออีกหลายรอบ วันนี้เกือบจะลากซือซือไปแล้ว นางกำลังจะบ้าตายอยู่แล้ว

"เสี่ยวอวี่ ทำไมยังไม่กลับมาอีก?"

ฉู่อวี่รีด "เหงื่อ" ออกมาเพิ่มอีก แสร้งทำเป็นว่าร่างกายขาดน้ำอย่างหนัก

เธอยกมือขึ้นเด็ดสาลี่มาหนึ่งลูก แล้วกัดเข้าปากคำโต

"ป้าคะ หนูเผลอทำต้นผลไม้ตายไปอีกต้นแล้วค่ะ ท่านกู้อวี่บอกว่าต้องทำงานใช้หนี้อีกสองเดือน"

"กู้อวี่?" ฉู่เอ้อร์ยาขึ้นเสียงสูง "แกพูดว่าใครนะ?"

ฉู่อวี่กะพริบตาปริบๆ ตอบด้วยน้ำเสียงใสซื่อ "ท่านกู้อวี่ไงคะ คนที่กำลังดังมากในสตาร์บรอดแคสต์ตอนนี้"

หลังจากแน่ใจว่าเป็นกู้อวี่คนนั้นจริงๆ ฉู่เอ้อร์ยาแทบคลั่ง

ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เพราะความกลัว

พวกนางเลี้ยงดูฉู่อวี่ให้เป็นคนไร้ประโยชน์มาหลายปี กีดกันไม่ให้ติดต่อกับคนภายนอก ก็เพราะกลัวว่าถ้าเธอได้เห็นได้ยินอะไรมากเข้า จะเริ่มมีความคิดเป็นของตัวเอง

จากการโทรคุยครั้งก่อน แม้กู้อวี่คนนั้นจะดูเข้มงวดกับเธอ แต่ก็ให้เธอกินอะไรก็ได้ตามใจชอบ การดูแลเอาใจใส่ดีเกินไป

นังเด็กฉู่อวี่คนนี้หน้าตาดีใช้ได้ ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่งกู้อวี่จะเกิดนึกอะไรขึ้นมาแล้วให้ท้ายมัน?

เมื่อเห็นสีหน้าของป้าใจร้ายเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาราวกับถังย้อมผ้า ฉู่อวี่ก็กลั้นขำในใจ แล้วสุมไฟใส่เข้าไปอีก

"ป้าคะ หนูคุยนานไม่ได้แล้ว ถ้าท่านกู้อวี่มาเห็นหนูอู้งาน หนูต้องโดนสั่งให้ทำงานหนักเพิ่มอีกสองเดือนแน่ๆ"

เห็นฉู่อวี่ทำท่าจะวางสาย ฉู่เอ้อร์ยารีบห้ามไว้ทันที

จะยอมให้นังเด็กนี่รับเงินแล้วไม่กลับมาไม่ได้เด็ดขาด

ประจวบเหมาะพอดีที่นังเด็กนี่รู้จักกู้อวี่ เส้นสายใหญ่โตขนาดนี้ ต้องตกเป็นของซือซือ

"เสี่ยวอวี่ อย่าเพิ่งร้อนใจไป ป้ากำลังหาทางช่วยให้แกได้กลับมาอยู่นี่ไง?"

ฉู่เอ้อร์ยาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สีหน้าดูใจดีอย่างที่สุด

"แกลองไปบอกท่านกู้อวี่ดูสิว่าแกเป็นคนซุ่มซ่าม อาจจะเผลอทำต้นกล้าตายอีกก็ได้"

"ลองเจรจากับเขาดู ให้ซือซือไปดูแลต้นกล้าแทนแก อย่างแรกจะได้ช่วยแกใช้หนี้บุญคุณ อย่างที่สองจะได้ไม่ต้องให้แกอยู่ที่นั่นสร้างความรำคาญใจให้ท่านกู้อวี่"

"ท่านเป็นผู้มีพลังธาตุคู่เชียวนะ ทั่วทั้งจักรวรรดิหาคนที่สามไม่ได้อีกแล้ว"

ฉู่อวี่ต้องหยิกต้นขาตัวเองอย่างแรง กลัวว่าจะเผลอหลุดขำออกมา

โอ้โห ป้าคนนี้เห็นเธอเป็นคนโง่จริงๆ สินะ

"ทำแบบนั้นได้จริงๆ เหรอคะ?"

ความดีใจที่เจือไปด้วยความหวาดกลัว ช่างเข้ากับภาพลักษณ์ของเธอในสายตาป้าใจร้ายได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?"

ฉู่เอ้อร์ยาถอนหายใจอย่างโล่งอก

นังเด็กโง่นี่ยังหลอกง่ายเหมือนเดิม

"แกลองไปขอร้องท่านกู้อวี่ดู ท่านต้องยอมตกลงแน่นอน"

"งั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูจะลองดู!"

ฉู่อวี่ทำท่าทางดีใจราวกับนกน้อยที่จะได้หลุดออกจากกรงขัง ซึ่งทำให้ฉู่เอ้อร์ยาเบ้ปากด้วยความสมเพช

คนโง่เง่า มีโชคลาภหล่นทับใส่หัวแท้ๆ กลับไม่รู้จักคว้าไว้

หลังจากวางสาย ฉู่เอ้อร์ยาที่โล่งใจแล้วก็รีบวิ่งลงไปห้องใต้ดินเพื่อหาหลัวซือซือที่ซ่อนตัวอยู่

กลัวว่าคนตระกูลเว่ยจะบุกมาชิงตัว พวกนางจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องซ่อนหลัวซือซือไว้

ปีนี้หลัวซือซืออายุ 23 ปี หน้าตาสะสวยน่ารัก

พลังจิตของเธออยู่ที่ระดับ A ซึ่งถือว่าสูงกว่าค่าเฉลี่ยของคนทั่วไป

"ซือซือ โครงการลงทุนของพี่มีปัญหา เงินหมุนไม่ทัน เธอช่วยไปขอให้ป้าของเธอโอนเงินมาให้พี่อีกสัก 20 ล้านได้ไหม?"

คนที่กำลังคุยกับหลัวซือซือคือจอยซ์ ลูกชายของท่านดยุกปาซาต

จอยซ์มองหลัวซือซือด้วยสายตาหวานเชื่อม ท่าทางสุภาพบุรุษและมีเสน่ห์แบบชนชั้นสูงนี่แหละที่ดึงดูดใจหลัวซือซือ

ตระกูลหลัวเดิมทีเป็นเพียงพลเมืองธรรมดาในดาวดวงที่ 5 ไม่มีพรสวรรค์ทางพลังจิตที่โดดเด่น และไม่เก่งเรื่องธุรกิจ อันที่จริง ก่อนที่ฉู่อวี่จะมีชื่อเสียง ครอบครัวของพวกเขาต้องพึ่งพาสารอาหารสงเคราะห์เพื่อประทังชีวิต

ตอนนี้ อาศัยเงินของฉู่อวี่ พวกเขาได้กลายเป็นพลเมืองของดาวดวงที่ 2 และยังมีโอกาสได้คบหากับพวกขุนนาง

หลัวซือซือฝันว่าจะได้แต่งงานเข้าตระกูลสูงศักดิ์

เธอไม่อยากเป็นซินเดอเรลล่าที่ต้องกินสารอาหารสงเคราะห์อีกต่อไป