บทที่ 67: เก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊ เปี่ยมด้วยความกล้าและปัญญา!
บทที่ 67: เก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊ เปี่ยมด้วยความกล้าและปัญญา!
บทที่ 67: เก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊ เปี่ยมด้วยความกล้าและปัญญา!
"ขอเพียงใต้หล้าไร้โรคภัย ไยต้องกังวลว่ายาบนชั้นจะเกาะฝุ่น"
ไกลออกไป ท่านอ๋องเหยียนกำลังอารมณ์ดี พึมพำกับตนเอง: "กลอนคู่บทนี้ช่างล้ำเลิศนัก—หลี่เซียวเป็นอัจฉริยะโดยแท้"
"จริงด้วย ในเวลาสั้นเพียงนี้ เขากลับแต่งกลอนคู่ที่ชาญฉลาดปานนี้ออกมาได้ พลิกแพลงแนวคิดเดิมๆ และเป็นกระบอกเสียงให้กับราษฎรอย่างแท้จริง"