บทที่ 57 รายงานสงครามต่างประเทศน่ากลัว ต้าเซี่ยอ่อนแอมาก?!
บทที่ 57 รายงานสงครามต่างประเทศน่ากลัว ต้าเซี่ยอ่อนแอมาก?!
เพราะหลี่เช่อจุดระเบิดถ้ำใต้พิภพก่อนกำหนด ทำให้พื้นที่ถ้ำใต้พิภพทั่วโลกสั่นคลอน
ทางเชื่อมถ้ำใต้พิภพจำนวนมากที่มีสัญญาณไม่มีเสถียรภาพอยู่แล้ว ได้รับผลกระทบทันที เปิดขึ้นก่อนกำหนด
ไม่ใช่แค่ประเทศอินทรี ประเทศอื่นๆ ก็มีสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเช่นกัน!
ทางเชื่อมถ้ำใต้พิภพที่กำลังจะพังอยู่แล้ว ภายใต้คลื่นสั่นสะเทือนนี้แตกออกอย่างสมบูรณ์ รอยแยกน่าสยดสยองทีละรอยฉีกท้องฟ้าก่อนกำหนด เสียงคำรามของอสูรร้ายทะลุผ่านกำแพงมิติ ดังก้องไปทั่วเขตแดนของประเทศต่างๆ
แต่ภาพวันสิ้นโลกที่คาดการณ์ไว้นั้น กลับเปลี่ยนรูปแบบไปภายใต้เสียงระเบิดของอาวุธร้อน
ในยุคที่อาวุธร้อนแพร่หลาย แม้แต่กำลังทหารแต่ละประเทศแข็งแกร่งกว่ากัน ทางเลือกของประเทศเหล่านี้ตรงกับประเทศอินทรีอย่างน่าประหลาด
กวาดล้างด้วยอาวุธร้อน ปืนใหญ่และขีปนาวุธปราบโดยไม่ต้องคิด!
ท่ามกลางเสียงคำรามของอาวุธหนัก ถ้ำใต้พิภพถูกปราบได้อย่างง่ายดาย อสูรร้ายทั้งหมดถูกระเบิดจนสูญสิ้นติดต่อกันในควันดินปืน!
จากนั้น หลังจากปราบอสูรร้ายได้อย่างง่ายดาย
หลายประเทศต่างแปลกใจที่พบว่า สิ่งที่เรียกว่าวิกฤตที่ทำให้ต้าเซี่ยตึงเครียดเตรียมพร้อม ทำท่าเหมือนเผชิญศัตรูใหญ่นั้น ต้าเซี่ยกำลังพูดเกินจริงอย่างสิ้นเชิง!
สิ่งที่เรียกว่าถ้ำใต้พิภพและอสูรร้ายไม่มีอะไรน่ากลัวเลย ด้วยพลังของแต่ละประเทศกำจัดได้ง่ายๆ ไม่ก่อให้เกิดภัยคุกคามใดๆ!
ประเทศเหล่านี้คิดไม่ออกเลยว่าต้าเซี่ยกำลังทำอะไรอยู่ และทำไมถึงต้องทำท่าเหมือนเผชิญศัตรูใหญ่ พร้อมรบตลอดเวลา
แต่
พวกเขารู้สิ่งหนึ่ง
ต้าเซี่ยสร้างกระแสมโหฬารมากมาย แต่ผลสงครามสุดท้ายมีเพียงสี่พันกว่าตัวเท่านั้น
ส่วนพวกเขา ไม่มีผู้บาดเจ็บเลยตลอดการปฏิบัติการ แต่กลับได้ผลสงครามที่รุ่งโรจน์กว่าต้าเซี่ยอีก!
นี่พิสูจน์อย่างเพียงพอถึงความแข็งแกร่งของพวกเขา และยังพิสูจน์ว่าปฏิกิริยาทั้งหมดของต้าเซี่ย เป็นเพียงความตื่นตระหนกเกินความจริงเท่านั้น!
ดังนั้น
วันนี้
รายงานสงครามแห่งแล้วแห่ง ตัวเลขน่าตกใจ ผลสงครามรุ่งโรจน์ถูกประกาศออกมาติดต่อกัน!
ช่องข่าวทั่วโลกต่างเล่นภาพคล้ายๆ กันซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยพร้อมเพรียงกัน!
แสงไฟ ควันดินปืน ซากอสูรร้ายกองสูงเป็นภูเขา และรอยยิ้มเย้ยหยันที่ซ่อนไม่อยู่ที่มุมปากของโฆษกแต่ละประเทศ
ผู้ประกาศข่าวของประเทศไก่เท้าอ่างยิ้มเย็ดเยาะใส่กล้อง:
"ดูต้าเซี่ยสิ!"
"รอยแยกถ้ำใต้พิภพเหมือนกัน พวกเขาทำเหมือนต้นไม้ทุกต้นเป็นศัตรู แต่เราปราบได้ง่ายๆ นี่คือความแตกต่างของพลัง!"
โฆษกกองทัพของประเทศคชสารโบกรายงานสงครามในงานแถลงข่าว:
"ไม่มีผู้บาดเจ็บ ประสิทธิภาพสูง นี่คือวิธีการรับมือวิกฤตที่ถูกต้อง"
"บางประเทศทำเรื่องเล็กให้โตเกินไปหรือเปล่า?!"
"แค่เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่อ่อนแอไร้เดียงสาเท่านั้น ตื่นตระหนกรีบร้อนขนาดนี้ ทำให้เสียท่าทีของมหาอำนาจมนุษยชาติของเราจริงๆ!"
สื่อของประเทศตะเกียบตรงต่อตรงนำรูปภาพการเตรียมพร้อมป้องกันของต้าเซี่ยมาต่อกับ "ผลสงครามรุ่งโรจน์" ของตัวเอง พาดหัวใหญ่โตตัวหนาสีแดงสะดุดตาสุดๆ
《เหตุการณ์รุกรานจากถ้ำใต้พิภพเหมือนกัน ทำไมความแตกต่างจึงมากมายขนาดนี้?》
วันนี้
รายงานสงครามแผ่นแล้วแผ่งเล่าถูกกระจายไปทั่วโลกเหมือนใบปลิว ตัวเลขแต่ละอันไร้สาระกว่ากัน
จาก "สังหารได้ง่ายๆ หลายพันตัว" ถึง "ทำลายได้ทีเดียวหลายหมื่นตัว" เหมือนกับว่าอสูรร้ายที่ทำให้ผู้ฝึกตนในเขตแดนต้าเซี่ยต้องต่อสู้อย่างนองเลือด พอมาถึงที่นี่กลับกลายเป็นไก่เป็ดรอชำแหละ
ที่เจตนามากกว่านั้นคือ ในรายงานสงครามทุกฉบับต้องมีการเยาะเย้ยต้าเซี่ยทั้งชัดเจนและแอบแฝง
ดูเหมือนเป็นการรายงานผลสงคราม แต่ในบรรทัดระหว่างหีบคือ "ดูสิ เราจัดการได้ง่ายๆ มีแต่พวกแกที่ทำไม่ได้" อย่างภูมิใจ
ท่าทีที่ว่าเมื่อเทียบกันแล้วต้าเซี่ยอ่อนแอมาก
แน่นอน
พอรายงานสงครามออกมา บลูสตาร์เดือดดาล
ทั่วโลกจมดิ่งสู่ความคึกคักของ "ชนะอย่างบดขยี้"
ประชาชนแต่ละประเทศตื่นเต้นอวดความภาคภูมิใจของตัวเองบนเครือข่าย เผยความดูถูกและเยาะเย้ยต้าเซี่ยอย่างเหลือขอบ
"เฮ้ ฆ่า 'แมลง' ได้แค่สี่พันตัวเท่านั้น ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าต้าเซี่ยมีหน้าไหนประกาศรายงานสงคราม?!"
"ใช่ ประเทศเราสังหารได้ง่ายๆ หลายหมื่นตัว ขี้เกียจพูดด้วยซ้ำ?!"
"ใครว่าไม่ใช่?!"
"บางทียิ่งอ่อนแอก็ยิ่งต้องการตัวเลขปลอมๆ มาพิสูจน์ตัวเอง?!"
"ฮ่าฮ่า ถูกต้อง ถูกต้อง ก็แบบนี้แหละ!!"
"แค่จัดการกับหนูที่อยู่ในที่มืดยังต้องใช้กำลังมากมายขนาดนี้ ต้าเซี่ยเสียชื่อเสียงใหญ่ของพวกเขาจริงๆ เสียดายที่ก่อนหน้านี้ฉันยังคิดว่าพวกเขานับได้ว่าเป็นมหาอำนาจของบลูสตาร์ แต่ตอนนี้ดูแล้ว แม้แต่ความกล้าก็น้อยน่าสงสาร!!"
ประชาชนต่างประเทศเดือดดาลทั้งหมด ความคิดเห็นบนเครือข่ายท่วมท้น ล้วนเป็นการเยาะเย้ยหัวเราะเยาะต้าเซี่ย
ภายใต้กระแสความคิดเห็นนี้ ทุกคนเชื่อว่าพวกเขาเข้าใจความจริงของเหตุการณ์อย่างสมบูรณ์แล้ว
แม้แต่พวก 'สุนัขหลงใหลต่างแดน' ที่ก่อนหน้านี้เมื่อต้าเซี่ยประกาศคำสั่งเรียกตัว เรียกร้องให้ประชาชนที่อยู่ต่างประเทศกลับมาในเขตแดนแต่ไม่ยอมกลับ ตอนนี้ก็มีสปิริตขึ้นมา
เช่นนักเรียนต่างชาติหลิวเทาจากมหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่งชายฝั่งตะวันตกของประเทศอินทรีก่อนหน้านี้!
เมื่อต้าเซี่ยประกาศคำสั่งเรียกตัว เพื่อนร่วมบ้านเกิดที่เป็นนักเรียนต่างชาติเหมือนกันของเขาชื่อผางเจ๋อเลือกตอบสนองต่อคำเรียกร้องโดยไม่ลังเล ตัดสินใจกลับต้าเซี่ยอย่างมุ่งมั่น แต่เขากลับไม่ยอมกลับเพราะบูชาดวงจันทร์และอากาศของต่างประเทศ
แม้แต่เยาะเย้ยดูถูกเพื่อนร่วมชาติที่วางทุกอย่างตัดสินใจกลับประเทศอย่างหนัก
ภายหลังการกระทำต่อเนื่องของต้าเซี่ยทำให้บลูสตาร์ทั้งโลกได้กลิ่นอายวิกฤตที่ใกล้จะมาถึง เมื่อผู้คนตื่นกลัวไม่สบายใจ แม้เขาจะแสร้งทำเป็นใจเย็นภายนอก แต่จริงๆ แล้วในใจตื่นตระหนกมากแล้ว
แม้แต่อดไม่ได้ที่จะลองยื่นคำขอกลับประเทศ
แต่แน่นอน คำขอของเขาถูกปฏิเสธอย่างไร้ความปรานีเป็นธรรมชาติ!
เมื่อประเทศเรียกให้กลับแต่ไม่กลับ ก็อย่ากลับมาอีกตลอดไป!
ประตูใหญ่ปิดแล้ว อยากกลับก็สายไปแล้ว!
พูดตามตรง เมื่อรู้สึกถึงท่าทีเด็ดขาดของต้าเซี่ย หลิวเทาตกใจเล็กน้อย รู้สึกเหมือนตัวเองพลาดสิ่งสำคัญไป
แม้แต่ในใจเกิดความขุ่นเคืองอย่างหนักต่อการปฏิเสธของต้าเซี่ย
แต่ตอนนี้
เมื่อรายงานสงครามรุ่งโรจน์สุกสว่างของแต่ละประเทศถูกประกาศออกมาติดต่อกัน ทำให้ต้าเซี่ยดูซีดจางหม่นหมอง แม้กระทั่งตกเป็น 'ตัวตลก' หลิวเทาก็มีสปิริตขึ้นมาทันที!
"ฮึ่ม ฉันรู้ว่าตอนนั้นเลือกไม่ผิด!"
"ประเทศอินทรี คือประเทศที่แข็งแกร่งที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก!"
"แค่ต้าเซี่ย ก็เหมือนตัวตลกเท่านั้น จะเทียบกับประเทศอินทรีได้อย่างไร? แม้แต่ประเทศอื่นๆ ไหนๆ ก็แข็งแกร่งกว่าต้าเซี่ยมาก!"
"โชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้กลับไป แต่เลือกเป็นสมาชิกที่รุ่งโรจน์ของประเทศอินทรี จะได้แบ่งปันความรุ่งโรจน์!"
มองดูความคิดเห็นที่ท่วมท้นบนเน็ต หลิวเทาภาคภูมิใจเต็มหน้า มีชีวิตชีวาสดใส!
……
ในเวลาเดียวกัน
ภายใต้การประชาสัมพันธ์อย่างหนักของแต่ละประเทศ รายงานสงครามที่ฟุ้งเฟ้อเหล่านั้นเหมือนมีปีก แพร่กระจายไปในเขตแดนต้าเซี่ยอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ตามตรอกซอกซอย ในฟอรัมเครือข่ายในประเทศ ทุกที่เห็นการประชาสัมพันธ์ผลสงครามรุ่งโรจน์งดงาม
เกี่ยวกับการเยาะเย้ยท่วมท้นของประชาชนต่างประเทศนั้น ประชาชนต้าเซี่ยไม่ได้ใส่ใจอะไร
เพราะประเทศไม่เคยปิดบังพวกเขาเลย ความจริงเป็นอย่างไร พวกเขาเข้าใจชัดกว่าใครๆ
เมื่อเทียบกับตัวเลขที่ลอยอยู่บนฟ้าของต่างประเทศ พวกเขาเชื่อแนวป้องกันที่เสริมกำลังทั้งคืนนั้นมากกว่า เชื่อหลังของทหารในข่าวที่เต็มไปด้วยเลือดแต่ยังตั้งตรงมากกว่า
แต่สิ่งเดียวที่ประชาชนต้าเซี่ยสงสัยเล็กน้อยคือ
สงครามหนึ่งครั้งของต้าเซี่ย เกณฑ์ทหารผู้กล้าจากหน่วยทหารทั่วประเทศ และยังมีสพช.เข้าร่วมรบด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายก็ฆ่าอสูรร้ายได้แค่สี่พันกว่าตัวเท่านั้น
แต่ทำไมพอมาถึงต่างประเทศ จำนวนอสูรร้ายที่สังหารได้กลับมีตั้งแต่หลายพันแม้กระทั่งหลายหมื่น?
และยังไม่มีผู้บาดเจ็บอีกด้วย?
ทำไม อสูรร้ายที่โหดร้ายกระหายเลือดนั้น พอไปต่างประเทศกลับกลายเป็นว่าง่ายเชื่อฟังเสียเฉยๆ เหรอ?
ไม่เช่นนั้นก็อธิบายไม่ได้เลย ความแตกต่างของจำนวนนี้มากเกินไปแล้ว?!
……
(จบบท)