ตอนที่ 67 วัตถุทางวิญญาณชิ้นแรก

ตอนที่ 67 วัตถุทางวิญญาณชิ้นแรก

“สิงโตเก้าหัว ฆ่าเจ้าปีศาจคางคกนั่นเลย!”

หลังจากที่ซู่เฮาเที่ยนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

"คางคกงั้นรึ คางคกไหนหรือท่านอาจารย์?"

เมื่อสิงโตเก้าหัวได้ยินคำพูดของซู่เฮาเที่ยเขาก็ถามอีกครั้งด้วยความสงสัย

“ท่านอาจารย์ ท่านเรียกเจ้าปีศาจนั่นวางคางคกงั้นหรือ?”

สิงโตเก้าหัวเกาหัวแกร่กๆและถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“เอ้า! นี่ข้าพูดอะไรผิดงั้นรึ ข้าบอกว่าคางคกก็คางคกไง” ซู่เฮาเที่ยนอธิบายอย่างรวดเร็ว

“อย่างงั้นหรอกหรือท่านอาจารย์ ข้าผู้นี้ได้เรียกรู้ศัพท์แปลกๆจากท่านอีกแล้วสินะ”

ใบหน้าสิงโตเก้าหัวกระตุกเล็กน้อยจากนั้นเขาก็หัวเราะแห้งๆออกมาแล้วคว้าค้อนขนาดใหญ่แล้วพุ่งไปหาปีศาจคางคกตัวนั้นทันที

แค๊วกกกก!

เมื่อเห็นว่ามีอันตรายบางอย่างที่กำลังจะเข้ามาหามัน ปีศาจคางคกตัวใหญ่ก็ส่งเสียงแปลกๆออกมา และจู่ๆมันก็ปล่อยน้ำสีแดงเลือดออกมาจากปากของมันพุ่งไปที่ด้านหน้าสิงโตเก้าหัวที่กำลังพุ่งเข้ามาหามันอย่างรวดเร็วทันทีผู้

แต่ถึงอย่างนั้น ครู่ขณะต่อมาค้อนเงินประกายทองก็สลายน้ำสีแดงเลือดที่ปีศาจคางคกปล่อยออกมาแล้วทุบเข้าที่ปีศาจคางคกตัวใหญ่จนกลายเป็นเศษเนื้อภายในครั้งเดียว

ปีศาจคางคกนั้นไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ส่งเสียงออกมาซึ่งทำให้เห็นว่าช่องว่างระหว่างระดับที่ห่างกันนั้นต่างกันมากแค่ไหน

“น้ำทิพย์สีทองอ่อนงั้นรึ! คาดไม่ถึงเลยว่าจะมีของแปลกๆแบบนี้อยู่ในถ้ำใต้ดินนี้ด้วย น้ำทิพย์นี้มีคุณสมบัติที่ผสมกันอยู่สองอย่างนั่นคือทองคำและน้ำ มันเป็นยาศักดิ์สิทธิ์สำหรับการขัดเกลาร่างกาย โชคดีของท่านแล้วล่ะนะท่านอาจารย์”

สิงโตเก้าหัวที่ยกคอนของมันขึ้นจ้องมองไปที่ด้านหลังของปีศาจคากคกที่กลายเป็นเศษเนื้อไปแล้ว และเมื่อเขาได้เห็นของเหลวสีทองอ่อนๆในชาม ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นและอุทานออกมา

“งั้นรึ มันคือน้ำทิพย์สีทองนี่เอง” สิงโตเก้าหัวเจ้าช่วยข้าที ข้าต้องการที่จะดูดซับน้ำทิพย์สีทองนี้เข้าไปในร่างกายของข้า”

ซู่เฮาเที่ยนเหลือบมองของเหลวสีทองในชามหินและอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนที่ต่อมาเขาจะลงไปนั่งขัดสมาธิอย่างรวดเร็ว

ในตอนนี้พลังที่มาพร้อมกับกลิ่นแปลกๆได้เข้ามากระทบใบหน้าของเขาและไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาจากทางจมูก และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือพลังนี้มันทำให้ตำราการฝึกตนของจักรพรรดิเหนิงตงหวงเริ่มการขัดเกลาโดยอัตโนมัติในร่างกายของเขา

เมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งนี้ ใบหน้าของซู่เฮาเที่ยนก็เต็มไปด้วยความดีใจก่อนที่เขาจึงเริ่มฝึกตำราการฝึกตนของจักรพรรดิเหนิงตงหวงในขั้นที่สองทันที และในขณะที่เขากำลังฝึกตนอยู่นั้น น้ำทิพย์สีทองที่แต่เดิมนิ่งสงบนั้นเริ่มเดือดพล่านกลายเป็นก๊าซสีทองและไหลเข้าสู่ร่างกายของซู่เฮาเที่ยนอย่างรวดเร็ว

“ข้าไม่รู้หรอกนะว่าท่านอาจารย์กำลังฝึกตนด้วยวิธีการฝึกฝนแบบใด แต่ดูเหมือนว่าน้ำทิพย์สีทองนี้จะถูกโฉลกกับพลังที่มีอยู่ในร่างกายของท่านมาก เพราะถ้าหากท่านดูดซับมันเข้าไปในร่างกายโดยตรงมันอาจทำลายเส้นลมปราณของท่านได้ และเส้นลมปราณที่ถูกทำลายนั้นจะทำให้ท่านไม่สามารถฝึกตนได้ตลอดชีวิต แต่เมื่อดูจากท่าทีของท่านอาจารย์แล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแม้แต่น้อย”

พลังอันรุนแรงของน้ำทิพย์สีทองได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของซู่เฮาเที่ยนจนทำให้ผิวหนังของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของน้ำและประกายสีทองอย่างรวดเร็ว

แต่สิ่งที่ซู่เฮาเที่ยนรู้สึกนั้น คือร่างกายของเขาถูกคนมีดนับไม่ถ้วนกำลังเชือดเฉือนอยู่ภายในร่างกายซึ่งมันสร้างความเจ็บปวดให้กับเขาอย่างมาก แต่เขาทำได้เพียงแค่เพิกเฉยต่อความเจ็บปวดแล้วทำเพียงควบคุมลมหายใจเท่านั้น เขาพยามยามควบคุมจิตใจของเขาให้มั่นคงโดยใช้ความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาและอดทนต่อความเจ็บปวด

ถ้าหากว่าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเขาก็ต้องอดทน เพราะในเส้นทางของการฝึกตนนั้นไม่มีสิ่งใดได้มาโดยที่ไม่เจ็บปวด

วู้มมมม!

ในตอนนี้ซู่เฮาเที่ยนรู้สึกถึงเสียงที่ดังก้องออกมาจากภายในร่างกายของเขาเท่านั้น การฝึกตนของตำราการฝึกตนของจักรพรรดิเหนิงตงหวงกำลังที่ดำเนินไปอย่างช้าๆ จู่ๆก็กลับกลายเป็นเร็วขึ้นซึ่งความเร็วในการดูดซับน้ำทิพย์สีทองนั้นก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์นี้ ความเจ็บปวดที่เขาต้องได้รับก็เพิ่มเป็นสองเท่าด้วยเช่นกัน จากในตอนแรกมันเป็นเพียงคมมีดที่เชือดเฉือนอยู่ภายในร่างกาย

ตอนนี้มันยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก มันเหมือนกับว่ามีแมลงตัวเล็กๆนับไม่ถ้วนกำลังบินวนอยู่ในร่างกายของเขาแล้วเข้ากัดกินเนื้อเยื่อในร่างกายจนมันทำให้ใบหน้าของเขานั้นบิดไปบิดมาอยู่ตลอดเวลา

ในขณะเดียวกันน้ำทิพย์สีทองในชามหินก็ค่อยๆลดลงอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของซู่เฮาเที่ยนที่ในตอนแรกเป็นปกติก็ค่อยๆเริ่มเป็นสีทองมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน

“ติ๊ง! เนื่องจากท่านได้ดูดซับวัตถุทางวิญญาณได้ ระบบจึงให้รางวัลกับท่านด้วยการเลื่อนระดับขั้น”

ข้อความแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอย่างกะทันหันในใจของซู่เฮาเที่ยน

วู้มมม!

พลังจิตวิญญาณในร่างกายของซู่เฮาเที่ยนได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยที่ออร่าพลังของเขาที่ปล่อยออกมานั้นได้ทำให้พื้นที่โดยรอบกระเพื่อมเล็กน้อย

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ดูดซับวัตถุทางวิญญาณอย่างแรกได้สำเร็จ ท่านได้รับรางวัลเป็นการเลื่อนระดับขั้นหนึ่งขั้น เป็นขั้นที่ 7 ในระดับผู้เปลี่ยนแปลงพลังจิตวิญญาณ"

“ตามที่คาดไว้เลยท่านอาจารย์ ความเร็วของการฝึกฝนของท่านเพิ่มขึ้นอย่างมากจริงๆ”

สิงโตเก้าหัวจ้องมองดูซู่เฮาเที่ยนด้วยความประหลาดใจของเขา