ตอนที่ 47 แค่คำราม

ในโลกใบนี้ผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่เหนือกว่าทุกสิ่ง ส่วนผู้อ่อนแอนั้นจะต้องตกเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าอย่างเลี่ยงไม่ได้

ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ทำไมซู่เฮาเที่ยนถึงได้โกรธมากขนาดนี้ เป็นเพราะเขาไม่ได้เป็นผู้ที่อ่อนแอแต่เขานั้นเชื่อว่าเขานั้นแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเที่ยนซวนแห่งนี้

หัวใจของซู่เฮาเที่ยนกำลังเต้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับความโกรธอย่างมหันต์ที่ได้กลายเป็นแรงผลักดันสำหรับการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเป็นเพียงแค่ขยะไร้ค่าของตระกูล แต่หลังจากที่ตายแล้วเกิดใหม่มาหนึ่งครั้งพร้อมกับระบบเขาก็ไม่ต้องการที่จะใช้ชีวิตแบบเดิมอีกต่อไป

เขาต้องการพาตระกูลของเขาขึ้นอำนาจสูงสุดในอาณาจักรเที่ยนซวนแห่งนี้ และเขาเองก็ต้องการที่จะเป็นชายผู้แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า

"ติ๊ง! ภารกิจหลักใหม่ได้เริ่มขึ้น “ผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดเหนือทุกสิ่งในทวีปซวนหวู่” ท่านต้องเป็นผู้ที่อยู่เหนือทุกสิ่งและร่างกฎเพื่อขึ้นปกครองทวีปซวนหวู่ หากภารกิจสำเร็จท่านจะได้รับรางวัลแต้มการเติบโต 10,000 ล้านแต้ม โอกาสในการอัญเชิญสุดยอดผู้พิทักษ์ โอกาสได้รับการถ่ายทอดทักษะ โอกาสสุ่มรับรางวัล โอกาสจับสลากรับรางวัล ระยะเวลาของภารกิจคือ 10 ปี"

เมื่อเป้าหมายในใจของซู่เฮาเที่ยนนั้นเริ่มชัดเจนขึ้น ภารกิจใหม่ของระบบก็ปรากฎขึ้นทันทีซึ่งเป็นภารกิจหลักที่มีรางวัลเป็นแต้มการเติบโต 1 หมื่นล้านแต้ม ซึ่งมันทำให้เขามีความชัดเจนในเป้าหมายของเขามากขึ้น

"ท่านอาจารย์ ใจเย็นๆไว้ก่อน"

สิงโตเก้าหัวที่ยืนอยู่ข้างๆซู่เฮาเที่ยนนั้นรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความโกรธที่เดือดดาลอยู่ภายในใจของซู่เฮาเที่ยน นอกจากนี้เขายังสามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของชิงหยวนซี่อีกด้วย

“ไอ้เด็กนรก เจ้ากล้าดียังไงถึงได้มาด่าและขัดขืนข้าแบบนี้ เจ้าไม่กลัวว่าจะทำให้ตระกูลของเจ้าลำบากเลยงั้นรึ!?”

ชิงหยวนซี่จ้องมองไปที่ซู่เฮาเที่ยนแล้วพูดขึ้นด้วยความโกรธและเหยียดหยาม

“เห้ยๆ พูดอะไรระวังปากหน่อยไอ้เฒ่า”

เนื่องจากสิงโตเก้าหัวในตอนนี้ยืนห่างจากชิงหยวนซี่อยู่ประมาณ 100 เมตร เขาจึงตะโกนออกมาด้วยความโกรธเช่นกัน

เสียงคำรามของเขานั้นดังลั่นราวกับเสียงฟ้าผ่า ซึ่งทำให้ทุกคนที่ได้ฟังทำถึงกับตกตะลึง ตัวสั่นและขนลุกไปตามๆกัน

ด้วยความตกใจนั้นทำให้กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังชิงหยวนซี่นั้นเลือดพุ่งออกมาจากจมูก และร่างกายของพวกเขาก็ระเบิดออกทันที

เสียงคำรามของสิงโตหัวเก้านั้นทรงพลังมาก ว่ากันว่าเสียงคำรามของเขานั้นสามารถสั่นสะเทือนได้ทั้งท้องฟ้าและพื้นดิน!

"อะไรกัน? นี่เจ้าเป็นปีศาจงั้นรึ เป็นไปได้ยังไงกัน นี่เจ้า... เจ้าจะเต็มใจให้ชายหนุ่มที่อ่อนแอเหมือนกับมดคอยออกคำสั่งกับเจ้างั้นหรือ ศักดิ์ศรีของเจ้าตอนนี้มันหายไปไหนหมดแล้วงั้นรึ?”

ชิงหยวนซี่ตอนนี้กำลังทรุดลงไปนอกอย่างอ่อนแรงอยู่บนพื้น เขากำลังนอนเจ็บกระดูกทั่วร่างกายของเขาและพูดออกมาด้วยความเหลือเชื่อและหวาดกลัว

"คนเดียวที่สามารถออกคำสั่งกับข้าได้คือท่านซู่เฮาเที่ยนเท่านั้น!"

"ฮ่าๆๆ พลังของเจ้านั้นช่างน่าทึ่งจริงๆ แค่เพียงเสียงคำรามก็ทำให้ผู้นำนิกายสายธารถึงกับหวาดกลัวเลยงั้นรึ? ดูเหมือนว่าพลังของเจ้าจะเหนือกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากเลยนะ!"

เมื่อซู่เฮาเที่ยนได้ยินคำพูดของสิงโตเก้าหัวเขาก็รู้สึกดีใจเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเดินออกมาจากด้านหลังและพูดด้วยใบหน้าที่เขินอาย

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับท่านอาจารย์”

เมื่อสิงโตเก้าหัวได้ยินซู่เฮาเที่ยนยกย่องเขา ใบหน้าสีทองของเขาก็แสดงความตื่นเต้นออกมาทันที

“อาจารย์งั้นรึ? เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้ มดอย่างมันจะเป็นอาจารย์ของปีศาจที่ทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไงกัน? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

ชิงหยวนซี่นั้นไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวราวกับว่าตอนนี้โลกทัศน์ของเขากำลังเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นได้จริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องแบบนี้มันก็เกิดขึ้นต่อหน้าเขาแล้ว

“นั่นสินะ จริงๆแล้วโลกนี้น่ะอะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอล่ะ อย่างเช่นเจ้าบอกว่าข้านั้นเป็นเหมือนมด แต่ตอนนี้มดอย่างข้ากำลังจะข้าเจ้าด้วยมือของข้าเอง เห้อ คงเจ็บใจน่าดูเลยสินะที่กำลังจะถูกมดอย่างข้าฆ่าแบบนี้น่ะ?”

“นายน้อยที่สาม เจ้าอย่าฆ่าผู้อาวุโสหยวนซี่เป็นอันขาดมิฉะนั้นตระกูลซู่ของพวกเราจะตกอยู่ในทางตันทันที ข้าอยากให้เจ้าลองคิดดูดีๆอีกสักครั้งก่อน!”

ซู่เฉิงเฟิงไม่เคยคิดว่าเรื่องมันจะกลับกลายเป็นแบบนี้ได้ แม้ว่านายน้อยที่สามนั้นจะแข็งแกร่งมาก แต่นิกายสายธารนั้นก็เป็นหนึ่งงในนิกายขนาดใหญ่ ตระกูลเล็กๆอย่างตระกูลซู่นั้นจะต้านทานกองกำลังทั้งหมดของนิกายสายธารได้ยังไงกัน?

“ใช่แล้วไอ้เด็กเปรต เจ้านะฆ่าข้าไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเจ้าไม่อยากให้ตระกูลของเจ้าลำบากก็จงขอโทษข้าแล้วปล่อยข้าไปซะ และข้าจะไม่มายุ่งกับตระกูลของเจ้าอีกในอนาคต”

ประกายแห่งชัยชนะในดวงตาของชิงหยวนซี่ค่อยๆปรากฏขึ้น เพราะเขาเชื่อว่าตระกูลซู่นั้นไม่กล้าทำอะไรกับเขา และเมื่อเขารอดไปได้ เขาจะกลับมาฆ่าทุกคนในตระกูลซู่อีกครั้ง