ตอนที่ 41 ราชาปีศาจเสือ

"ซู่เฮาเที่ยน เจ้าไม่รู้เลยงั้นหรือว่า หวังเอ๋าเที่ยนนั้นเป็นผู้ปกครองเมืององค์จักรพรรดิได้ส่งมา ส่วนหวังเก๋าจิ้งเองก็เป็นถึงศิษย์หลักของผู้นำนิกายสายธาร ซึ่งข้าคิดว่าผู้นำของนิกายสายธารจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่ายๆอย่างแน่นอน ซึ่งจะทำให้เจ้าต้องรับมือกับกองกำลังทั้งสอง แม้ว่าตระกูลซู่จะมีผู้ฝึกตนระดับผู้ใช้พลังจิตวิญญาณสวรรค์ถึงสามคน แต่ก็อาจจะไม่สามารถหยุดการตอบโต้ของกองกำลังทั้งสองนั้นได้ ข้ากำลังสงสัยว่าเจ้ามีแผนในการรับมือกับสถานการณ์นี้เอาไว้หรือไม่?”

บรรพบุรุษของตระกูลฉินกล่าวเตือนซู่เฮาเที่ยนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ในขณะเดียวกันมันก็เป็นการดูด้วยว่าคำตอบของซู่เฮาเที่ยนนั้นจะทำให้เขาตัดสินใจเลือกข้างถูกหรือไม่ด้วย

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก ก็แค่พวกคนสองกลุ่มเท่านั้น นอกจากนี้ข้าเองก็ไม่ได้ทำอะไรโดยที่ไม่ได้คิดไว้ก่อนเช่นกัน ถ้าหากข้าไม่มั่นใจว่าข้าจะเอาพวกนั้นได้ข้าจะกล้าทำอะไรแบบนี้งั้นหรือ?”

ซู่เฮาเที่ยนเงยหน้าขึ้นพร้อมกับท่าทางที่หยิ่งยโส โดยที่ไป๋ซู่เจินและจือเสียเองก็เอาปิดปากและหัวเราะออกมาเบาๆ

“เจ้าเด็กคนนี้พูดจริงหรือว่ากำลังพูดเล่นอยู่กันแน่? หรือว่าเขายังมีไม้ตายอะไรบางอย่างที่เก็บซ่อนไว้อยู่จริงๆ? แต่การที่เขากล้าที่จะต่อกรกับสองกองกำลังที่ทรงพลังเช่นนั้นมันจะไม่เกินไปหน่อยหรือ?”

……

เช้าวันต่อมา เหล่าลูกหลานที่ไปเข้าร่วมการประลองจากตระกูลซู่และผู้อาวุโสของตระกูลฉินได้เข้าร่วมการประชุมโดยรับคำแนะนำจากผู้พิทักษ์เมืองทั้งสองคนว่า ให้พวกเขาเดินทางออกจากเมืองหยูโจวไปทางประตูทิศเหนือและมุ่งตรงไปยังเมืองต่อไปนั่นก็คือเมืองซี่โจว

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเมื่อทุกคนมาถึงประตูเมืองนั้นพื้นดินที่พวกเขากำลังยืนอยู่ก็เริ่มสั่นเล็กน้อย ก่อนที่จะมีทหารม้านายหนึ่งควบม้ามาด้วยความเร็วแล้วส่งเสียงครวญครางออกมา

สีหน้าของไป๋ซู่เจินและจือเสียนั้นเปลี่ยนไปทันที ก่อนที่ไป๋ซู่เจินพูดกับซู่เฮาเที่ยนว่า

“แย่แล้วล่ะนายท่าน ตอนนี้มีปีศาจที่กำลังมุ่งหน้ามาที่เมืองหยูโจวด้วยความเร็วมาก”

"ใช่แล้วพี่เฮาเที่ยน นอกจากนี้ยังเป็นปีศาจที่แข็งแกร่งมากอีกด้วย"

“มีปีศาจที่แข็งแกร่งมากกำลังมุ่งหน้าเข้ามาทางนี้งั้นรึ?”

ซู่เฮาเที่ยนตกตะลึงไปครู่หนึ่งและทันใดนั้นเขาก็นึกสถานการณ์ปกติในนิยายต่างๆ ซึ่งในตอนนี้น่าจะเป็นตอนที่ตัวเอกกำลังจะโดนตบหน้า

เมื่อคิดได้แบบนี้ ดวงตาของซู่เฮาเที่ยนก็เบิกกว้างขึ้นและใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความอยากรู้

“พี่เฮาเที่ยน พวกปีศาจที่กำลังบุกมาพวกนี้มีผู้นำทัพเป็นราชาปีศาจ แต่สิ่งที่มันแปลกก็คือส่วนใหญ่ราชาปีศาจนั้นจะไม่ปรากฏตัวในสถานที่ที่มีมนุษย์จำนวนมากรวมตัวกันอยู่”

“เธอพูดถูก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกปีศาจได้บุกเข้ามาในเมืองแห่งนี้ เป็นไปได้ไหมว่ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นที่เขตเมืองเหยาซู?”

บรรพบุรุษของตระกูลฉินที่ยืนอยู่ที่ประตูเมืองพูดออกมาด้วยความเคร่งขรึม

“รีบปิดประตูเมืองเร็วเข้า ส่วนพวกทหารประจำเมืองงหมดขึ้นไปบนหอคอยและเปิดใช้รูปแบบป้องกันเพื่อต้านทานพวกปีศาจที่กำลังจะบุกเข้ามาให้เร็วที่สุด!”

หัวหน้าของเหล่าทหารที่คุ้มครองเมืองรีบตอบอย่างรวดเร็วโดยการตะโกนออกมาเสียงดังแล้วรีบไปประจำที่ประตูเมืองทันที

ในตอนนี้ที่ด้านนอกประตูทิศเหนือของเมืองหยูโจว กลุ่มเมฆสีดำยาวเป็นสายได้ปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้าจากระยะไกล ตนทุกคนนั้นสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รุนแรงและมืดมนของเหล่าปีศาจที่อยู่ห่างไกลออกไปได้

เพียงชั่วพริบตา เหล่าปีศาจจำนวนมากก็พุ่งเข้ามาซึ่งส่วนใหญ่นั้นเป็นปีศาจระดับหนึ่งและระดับสอง แต่ถ้าได้เห็นใกล้ๆจะพบว่ามีปีศาจระดับที่สามปะปนอยู่ด้วย

หนึ่งในจำนวนปีศาจเหล่านั้นมีปีศาจงูเหลือมที่ใหญ่เท่าหินโม่ และปีศาจหมาป่าตัวใหญ่เท่าเนินเขาลูกเล็กๆ ดวงตาของปีศาจทุกชนิดเป็นสีแดงราวกับสีเลือดก่อนที่พวกมันจะส่งเสียงคำรามและวิ่งกรูเข้ามาที่กำแพงเมือง

เมื่อได้เห็นแบบนี้ กลุ่มทหารบนกำแพงเมืองก็ถึงกับหน้าซีด ขาของพวกเขาอ่อนระทวย หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นอย่างรุนแรง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังหวาดกลัวกับสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้าอย่างมาก

เมื่อซู่เฮาเที่ยนก้าวขึ้นไปบนกำแพงเมือง เขาก็บังเอิญได้เห็นภาพเหล่าปีศาจที่ส่งเสียงคำรามและพุ่งชนกำแพงเมืองอย่างบ้าคลั่ง

ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ทำให้ ซู่ขลุ่ย  ซู่หนิงซื่อ และทุกคนในตระกูลฉินที่เพิ่งขึ้นมาตัวสั่นด้วยความตกใจ พวกเขานั้นรู้ว่าบนโลกนี้มีปีศาจอยู่แต่พวกเขาไม่เคยได้เห็นกับปีศาจที่บุกเข้ามาเยอะขนาดนี้มาก่อน

“ทำไมถึงได้มีพวกปีศาจจำนวนมากบุกเข้ามาในเมืองหยูโจวเยอะขนาดนี้ เมืองหยูโจวเคยตกเป็นเป้าของพวกปีศาจมากก่อนงั้นหรือ?”

ซู่เฮาเที่ยนขมวดคิ้วสงสัยขณะที่เขาจ้องมองเหล่าปีศาจที่กำลังพุ่งเข้าชนกำแพงเมืองอย่างบ้าคลั่ง

“พวกปีศาจพวกนี้มักจะป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆเมืองอยู่บ่อยครั้ง ในอดีตมีปีศาจระดับหนึ่งเพียงสิบถึงยี่สิบตัวเท่านั้นที่มารวมตัวกันอยู่ที่หน้าเมืองก่อนที่พวกมันจะล่าถอยๆ แต่การรวมตัวของปีศาจที่มากมายขนาดนี้ถือว่าเป็นครั้งแรก และข้าเองก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้จะจบลงแบบใด”

ทหารที่อยู่บนกำแพงเมืองพูดด้วยความสั่นกลัว

“ราชาปีศาจสามารถรวบรวมปีศาจได้เป็นจำนวนมากได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นมันจึงปล่อยกลุ่มปีศาจขนาดใหญ่ออกมา ส่วนเหตุผลนั่นคือการแก้แค้นมนุษย์ และราชาปีศาจที่บุกเข้ามาในครั้งนี้คือราชาปีศาจเสือ”