บทที่ 25: กองทัพจักรพรรดิโจมตี

บทที่ 25: กองทัพจักรพรรดิโจมตี

เขาใช้กระจกความว่างเปล่าเป็นแกนกลางของค่ายกลใหญ่ และทันใดนั้นสนามพลังที่มองไม่เห็นก็ปกคลุมสิ่งประดิษฐ์หินเหล่านี้ หากมีความเคลื่อนไหวผิดปกติใดๆ พลังขั้นสุดยอดเพียงเสี้ยวเดียวก็จะพุ่งออกมาทำลายโดยตรง!

จีฮวนอวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วนำตัวไหปีศาจกลืนกินสวรรค์ออกมาวางไว้เหนือศีรษะเพื่อป้องกันตนเอง

เมื่อเตรียมตัวพร้อมอย่างเต็มที่แล้ว เขาจึงเริ่มทำลายสิ่งประดิษฐ์หินเหล่านี้ จะโทษว่าเขาระมัดระวังเกินไปก็ไม่ได้ ท้ายที่สุด พลังของยมโลกนั้นแข็งแกร่งเกินไป ครอบครองศาสตราวุธเซียนและยอดฝีมือสูงสุดหลายคน ด้วยขุมกำลังเช่นนี้ เขาจะประมาทได้อย่างไร?

จีฮวนอวี่เริ่มลงมือ ผ่าสิ่งประดิษฐ์หินเจ็ดแปดชิ้น ซึ่งล้วนเป็นหินไร้ค่าและไม่มีอะไรอยู่ภายใน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ท้อแท้และยังคงผ่าหินต่อไป

ทันใดนั้น กลิ่นหอมก็โชยออกมา ราวกับกล้วยไม้และชะมดเชียง สดชื่นและมึนเมาลึกไปถึงกระดูก

หัวใจของจีฮวนอวี่เต้นผิดจังหวะ เขาแอบกระตุ้นพลังเทพ เสริมพลังให้กระจกความว่างเปล่า แล้วผ่าหินต่อไป

“ฉึก, ฉึก, ฉึก…”

เศษหินปลิวว่อน และไม่นาน เปลือกหินส่วนใหญ่ด้านนอกโม่หินก็ถูกลอกออก จีฮวนอวี่พบว่ามีน้ำซึมออกมา

จีฮวนอวี่ค่อยๆ ลอกเปลือกหินออกอย่างระมัดระวัง และในที่สุด จากใจกลางของโม่ เขาก็ได้ผลไม้เนื้อสีชมพูและดูคล้ายลูกท้อออกมา

กลิ่นหอมนั้นโชยออกมาจากผลไม้เนื้อนี้ กลิ่นหอมเข้มข้นของมันทำให้คนอยากกลืนกินเข้าไปทั้งลูก

“ที่แท้ก็ผลหยวนมนุษย์” หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง จีฮวนอวี่ก็เข้าใจที่มาของผลไม้เนื้อนี้

ผลหยวนมนุษย์ ของสิ่งนี้หายากยิ่ง นอกจากปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิดแล้ว มีเพียงราชันปีศาจที่มีเลือดมังกรแท้จริงไหลเวียนอยู่บ้างเท่านั้นที่จะค้นพบได้ด้วยความสามารถพิเศษโดยกำเนิด ผลไม้นี้คือมุกมังกรปลอมที่ก่อตัวขึ้นจากปฐพี

ผลไม้นี้มีประโยชน์มหัศจรรย์มากมาย ในมือของปรมาจารย์ด้านการปรุงยา มันสามารถนำไปหลอมเป็นโอสถทิพย์ได้ แม้แต่ราชาที่บรรลุการตัดเต๋าก็สามารถใช้มันเพื่อยืดอายุขัยได้ห้าสิบถึงหนึ่งร้อยปี

สามารถหลอมโอสถทิพย์และยืดอายุขัยได้ นี่คือของหายากที่ไม่มีใครเทียบได้อย่างแน่นอน

“แม้ผลหยวนมนุษย์จะเทียบไม่ได้กับยาวิเศษโบราณ แต่มันก็ยังเรียกได้ว่าเป็นสมบัติหายาก หากมันสามารถดูดซับแก่นแท้ของฟ้าดินได้อย่างต่อเนื่อง มันก็จะกลายเป็นผลชีวิตปฐพี หรือที่เรียกว่ามุกมังกรปลอม และจะไม่ด้อยไปกว่ายาวิเศษเลย น่าเสียดายที่ผ่ามันออกมาตอนนี้”

จีฮวนอวี่พลิกมือและนำกล่องหยกออกมา วางผลไม้อันล้ำค่าไว้ข้างใน จากนั้นเขาก็ประทับอักษรจักรพรรดิเก้าตัวลงไปเพื่อให้แน่ใจว่าแก่นแท้ของมันจะไม่สูญหาย แล้วค่อยๆ วางมันไว้ด้านข้างอย่างระมัดระวัง

เขายังคงผ่าหินต่อไป ผ่าแผ่นโม่หินแผ่นหนึ่ง เมื่อเขาผ่าไปถึงใจกลางของแผ่นโม่ แสงศักดิ์สิทธิ์นับหมื่นสายก็พุ่งออกมา ราวกับเข็มทองคำนับไม่ถ้วนกำลังบินว่อน ทำให้ไม่อาจลืมตาได้

ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป เปลือกหินหลายชั้นร่วงหล่นลงพื้น และแกนหินก็เหมือนดวงอาทิตย์ดวงเล็ก ไม่อาจมองตรงๆ ได้ ทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

“มันคือต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์!” เขาหรี่ตา นี่คือลูกปัดขนาดเล็กมาก ขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองเท่านั้น และมีเนื้อสัมผัสเบา ไม่เหมือนวัตถุที่จับต้องได้ แต่เหมือนลูกบอลแสงศักดิ์สิทธิ์ที่สุดลูกเล็กๆ

หลังจากลอกแกนหินออกจนหมด แหล่งกำเนิดแสงนี้ไม่ได้จมลงแต่ลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งดูลึกลับมาก มันเหมือนกับเศษเสี้ยวเล็กๆ ของต้นกำเนิดฟ้าดิน ทำให้ผู้คนอยากเข้าใกล้

หลังจากชำเลืองมอง จีฮวนอวี่ก็ไม่ได้สนใจมันอีก ท้ายที่สุด ทรัพยากรทั้งหมดของตระกูลจีอยู่ในความดูแลของเขา และเขาได้เห็นต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์มาแล้วหลายชนิด

เขายังคงผ่าสิ่งประดิษฐ์หินต่อไป ครู่ต่อมา แสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าอีกระลอกหนึ่งก็พุ่งออกมา สว่างไสวและแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม จีฮวนอวี่เมินเฉยต่อต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์นี้ แต่กลับดึงกระจุกขนสีแดงออกมาจากหินที่แตกหัก มันดูชั่วร้ายอย่างน่าเหลือเชื่อ ราวกับเปื้อนเลือด แผ่กลิ่นอายที่น่าสลดและน่าสะพรึงกลัวออกมา

เขาขมวดคิ้ว กระตุ้นอาวุธจักรพรรดิ เปลี่ยนมันให้กลายเป็นความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์ แล้วชำระล้างทั่วทั้งตำหนักก่อนจะรู้สึกโล่งใจในที่สุด

“ชะตากรรมของปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิด… ยมโลก…”

สีหน้าของจีฮวนอวี่เคร่งขรึม และเขาไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้ ผ่าลูกกลิ้งหินและตอม่อหินอีกชิ้น

ลูกกลิ้งหินนั้นไม่มีอะไรอยู่ภายในจริงๆ แต่ตอม่อหินนั้นผิดปกติมาก ในใจกลางของมัน มีผลไม้หินอยู่จริงๆ

เห็นได้ชัดว่าแก่นแท้ของมันได้ระบายออกไปจนหมด แล้วกลายเป็นหินโดยสมบูรณ์ กลายเป็นวัตถุธรรมดา

“น่าเสียดาย นี่ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน แต่แก่นแท้ของมันถูกดูดซับไปแล้ว”

“แกร๊ก!”

เขายังคงผ่าหินต่อไป และหลายสิบชิ้นติดต่อกัน เขาไม่ได้อะไรเลยจนกระทั่งผ่าแท่นหินกลวงชิ้นหนึ่ง

ภายในแท่นหินนั้นกลวง มีช่องว่างขนาดเท่าอ่างล้างหน้า และมีเศษต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์หลงเหลืออยู่เล็กน้อย

จีฮวนอวี่ขมวดคิ้ว ค่อยๆ ผ่าสิ่งประดิษฐ์หินอีกชิ้นอย่างระมัดระวัง แม้ภายในจะไม่กลวง แต่วัตถุประหลาดภายในได้กลายเป็นหินไปแล้ว

เมื่อเห็นสิ่งนี้ แม้แต่จีฮวนอวี่ก็ไม่อาจสงบนิ่งได้ สมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่ปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิดทิ้งไว้นั้นไม่มีอะไรธรรมดาเลย

“นี่คือผลชีวิตปฐพีที่กลายเป็นหินอย่างแน่นอน!”

ภายในสิ่งประดิษฐ์หินนี้คือลูกปัดหินขนาดเท่าชาม คล้ายกับผลหยวนมนุษย์มาก และค่อนข้างเหมือนมุกมังกร มันคือผลชีวิตปฐพีอย่างแน่นอน หรือที่เรียกว่ามุกมังกรปลอม ผลชีวิตปฐพี นั่นคือการดำรงอยู่ที่ไม่ได้ด้อยไปกว่ายาวิเศษอมตะเลยจริงๆ!

หากของสิ่งนี้ปรากฏขึ้น มันจะทำให้โลกตกตะลึงอย่างแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงเจ้าศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ราชันย์จักรพรรดิหลายคนแห่งจงโจวก็จะก้มกราบอ้อนวอนขอมัน

ตลอดประวัติศาสตร์ เจ้าศักดิ์สิทธิ์ชราและราชันย์จักรพรรดิชรา ผู้ปกครองดินแดนนับล้านลี้ ไม่อาจแม้แต่จะได้ยาวิเศษโบราณสักชิ้นเพื่อยืดอายุขัยในบั้นปลายชีวิต และทำได้เพียงเสี่ยงภัยเข้าไปในดินแดนรกร้างด้วยตนเอง

อันที่จริง ยังไม่มีข่าวว่าใครประสบความสำเร็จในการค้นหาเลย

ทว่า สมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่อดีตปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิดทิ้งไว้กลับเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้ แค่คิดก็น่าตกใจแล้ว

จีฮวนอวี่เลือกสิ่งประดิษฐ์หินอีกชิ้นและลอกเปลือกหินออกทีละชั้น ทันทีที่ทำ กลิ่นอายที่เย็นเยียบอย่างยิ่งก็รั่วไหลออกมา และค่อยๆ รุนแรงขึ้น วินาทีที่จีฮวนอวี่ทำลายสิ่งประดิษฐ์หินทั้งชิ้น กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมฟ้าดินแห่งนี้ทันที และทุกสรรพสิ่งในที่นี้มุ่งหน้าสู่จุดจบ ราวกับว่ามันเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายแห่งความตายของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในฟ้าดิน!

ลมเย็นยะเยือกพัดกวาด กลืนกินเก้าสวรรค์สิบพิภพ และขนสีแดงปลิวว่อน ราวกับจะเปลี่ยนโลกมนุษย์ให้กลายเป็นแดนผี!

ภายใต้การปกคลุมของลมเย็นยะเยือก สามารถมองเห็นได้เลือนรางว่าภายในสิ่งประดิษฐ์หินนี้ มีพืชประหลาดที่ใกล้จะกลายเป็นหินแล้ว

แม้สภาพของมันจะย่ำแย่มาก แต่มันก็ยังแผ่แสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาเป็นสาย ปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ และมีกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ราวกับว่ามันสามารถชำระล้างจิตใจและร่างกาย และชะล้างวิญญาณและกายเนื้อของผู้คนได้

“นี่คือ… พืชที่มีรูปร่างเหมือนหงส์เพลิง!”

“หรือนี่จะเป็น… ยาวิเศษอมตะหงส์เพลิง!” ดวงตาของจีฮวนอวี่ระเบิดแสงสว่างอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในขณะนี้ ลมเย็นยะเยือกที่เต็มฟ้าดินหดตัวและควบแน่นเป็นรูปร่าง สัตว์ประหลาดที่ปกคลุมด้วยขนสีแดงตั้งแต่หัวจรดเท้าปรากฏตัวขึ้น ขนของมันแดงอย่างน่าขนลุก ราวกับเลือดกำลังจะหยดออกมา

มันจ้องมองจีฮวนอวี่ ดวงตาเต็มไปด้วยความโลภและความปรารถนา เสียงคำรามสั่นสะเทือนฟ้าดิน และแรงกดดันระดับนักบุญที่ทรงพลังที่สุดก็พลุ่งพล่านออกมา

“หึ่ง!”

ตำหนักโบราณสั่นสะเทือน และค่ายกลจักรพรรดิถูกเปิดใช้งาน พลังเทพอันไร้ที่สิ้นสุดรวมตัวกันภายในตำหนักเล็กๆ แห่งนี้ เปลี่ยนมันให้กลายเป็นลานฝึกซ้อมภายในมิติพิเศษอย่างรวดเร็ว สนามรบถูกจำกัดอยู่ในมิตินี้ ดังนั้นต่อให้พวกเขาสู้กันจนตายอยู่ข้างใน ภายนอกก็จะไม่รับรู้ร่องรอยแม้แต่น้อย

แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องลงมา และกระจกความว่างเปล่าโบราณลอยอยู่ในแดนความว่างเปล่า เสี้ยวหนึ่งของพลังจักรพรรดิขั้นสุดยอดลงมา แสงเลือนราง ศักดิ์สิทธิ์และสูงส่ง แต่ก็มีแรงกดดันราวกับจักรวาลถล่มลงมา

“ตูม!”

สัตว์ประหลาดขนแดงตัวนั้น ทรงพลังพอที่จะทัดเทียมมหาปราชญ์และสามารถทำลายดวงดาวโบราณได้ รู้สึกถึงภัยคุกคามแห่งความตายในขณะนี้ อาวุธจักรพรรดินั้นไร้เทียมทาน ไม่อาจต้านทานได้