เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 18 กองโจร

ตอนที่ 18 กองโจร

ตอนที่ 18 กองโจร


ส่วนซู่ซวนหวู่นั้นมีท่าทีที่ไม่พอใจเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำเพียงแค่มองไปที่ซู่เฮาเที่ยนและไม่สนใจเขา

เนื่องจากมันจะเป็นการเดินทางที่ยาวนานและไม่สามารถใช้พาหนะวิเศษได้ ทุกคนจึงเลือกที่จะขี่ม้า

ฮี้! ฮี้! หลังจากนั้นทุกคนต่างก็ได้ยินเสียงของม้าสีแดงที่ร่างกายกำยำทั้งสามสิบตัวออกเคลื่อนพลในเวลากลางคืน

สามวันต่อมา พวกเขาก็มาถึงตัวที่ประตูเมืองเมืองเซาหลงในช่วงเวลาบ่ายๆ

ในตอนนี้พวกเขาได้อำพรางใบหน้าของพวกเขาไว้อย่างมิดชิดจากการช่วยเหลือของซู่เฮาเที่ยนและไม่มีใครสามารถรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาได้

ในพริบตานั้น ทุกคนก็เข้ามารวมกันในเมืองเซาหลง หลังจากนั้นพวกเขาแต่ละคนก็แยกกันไปตามจุดที่ตกลงกันไว้และเตรียมรวมตัวกันที่ด้านนอกพื้นที่ตระกูลซุนในตอนกลางคืน

จากแต่เดิมที่เคยสว่าง แสงของดวงอาทิตย์ค่อยๆจางแสงลงทำให้เมืองเซาหลงทั้งเมืองกำลังเข้าสู่ช่วงกลางคืนที่มืดมิดและเงียบสงัด

ซู่เฮาเที่ยนนำทุกคนไปยังเพิงลับที่ซ่อนอยู่ซึ่งอยู่ห่างจากพื้นที่ของตระกูลซุนประมาณหนึ่งร้อยเมตร และอธิบายแผนของเขาให้กับทุกคนได้ฟัง

ผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดอย่างซู่เฉิงเฟิงถึงกับตกตะลึงเมื่อได้ฟังแผนของเขาเป็นครั้งแรก เพราะเขารู้สึกว่าความคิดของเด็กชายวัย 17 ปีนี้ดูโตกว่าอายุของเขาและมีความรอบคอบอย่างมาก

หลังจากที่ได้ฟังแผนการทั้งหมดแล้ว แม้แต่ซู่ซวนหวู่เองก็ปรบมือและชื่นชมความคิดของซู่เฮาเที่ยนด้วย

"ทันทีที่แสงจันถูกบดบังพวกเราจะเข้าไปจัดการกับพวกตระกูลซุนทันที!"

ซู่เฮาเที่ยนออกคำสั่งและรีบออกไปก่อนแล้วหายตัวไปทันที

ตกกลางคืนแสงจันทร์ได้ฉายแสงสลัวอยู่บนท้องฟ้า

ประตูทางเข้าพื้นที่ตระกูลซุนถูกเตะให้เปิดออกด้วยเสียงที่ดังมาก ในชั่วพริบตา กลุ่มคนชุดดำและสวมหน้ากากสีดำกว่าสิบคนได้พากันบุกเข้าไปเข้ามา ก่อนที่จะมีคนตะโกนออกมา "ท่านซุนเค่อเซี่ยงเกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!"

เนื่องจากตระกูลซุนนั้นอยู่ในอันดับที่หนึ่งจากเจ็ดตระกูลของอาณาจักรเที่ยนซวน ทันทีที่มีความผิดปกติในตระกูล ผู้พิทักษ์หลายคนได้วิ่งออกมาจากห้องทันที ระดับของผู้พิทักษ์เหล่านี้เองก็ไม่ธรรมดา ส่วนใหญ่พวกเขาเป็นผู้ฝึกตนในระดับผู้เปลี่ยนแปลงพลังจิตวิญญาณ

ชายที่ดูเหมือนเป็นผู้ดูแลตระกูลคนนั้นตะโกนออกมาด้วยเสียงดังๆ "พวกเจ้าเป็นใครกัน! ทำไมถึงได้กล้าเข้ามาบุกรุกในพื้นที่ของตระกูลซุนเช่นนี้? พวกเจ้าไม่กลัวตายงั้นรึ?"

"อย่ามาพูดบ้าๆ ผู้นำตระกูลของพวกเจ้าเอาเปรียบท่านปู่ของข้า ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะเอาคืนดังนั้นพวกเจ้าจงเอาทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งในตระกูลของเจ้ามาให้พวกข้าซะดีๆ"

ผู้ดูแลตระกูลคนนั้นไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย เพราะพวกคนกลุ่มนี้มาอย่างกะทันหันเกินไป นอกจากนี้เขายังได้ยินเรื่องราวของตระกูลซุนมาบ้าง เป็นไปได้ไหมว่าผู้นำตระกูลของพวกเขาทำแบบนี้จนทำให้คนกลุ่มนี้โกรธแค้นจนต้องบุกมาแบบนี้?

ปังง!

หลังจากนั้นเสียงอู้อี้เล็กน้อยได้ออกมาจากปากของผู้ดูแลตระกูลก่อนที่ร่างของเขาจะระเบิดออกและตายในทันที

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่สังหารผู้ฝึกตนระดับผู้ฝึกหัดพลังจิตวิญญาณคนแรกได้สำเร็จ ท่านได้รับแต้มการเติบโต 100 แต้ม"

"อะไรกันนั่นมันอาวุธวิเศษแบบไหนกัน มันเร็ว..เร็วมาก รีบไปรายงานท่านผู้นำเดี๋ยวนี้ว่าโจรพวกนี้แข็งแกร่งมาก... ปังง!"

ผู้พิทักษ์ที่อยู่ขั้นที่เก้าของระดับผู้ฝึกหัดพลังจิตวิญญาณถูกยิงด้วยอาวุธลึกลับอีกครั้งโดยไม่ทันได้ตั้งตัวอีกคน

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ของระดับผู้ฝึกหัดพลังจิตวิญญาณขั้นที่เก้าได้สำเร็จ ท่านได้รับแต้มการเติบโต 75 แต้ม"

ซู่เฮาเที่ยนที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดรู้สึกตื่นเต้นมาก "สุดยอดจริงๆพลังของปืนไรเฟิลที่แรงที่สุดในโลกมันสุดยอดแบบนี้นี่เอง"

“ต้องเป็นของนายน้อยที่สามแน่ๆ มันต้องมาจากอาวุธวิเศษประหลาดๆของเขาแน่นอน!”

ซู่เฉิงเฟิงตะโกนขึ้นและทำให้คนอื่นๆรีบบุกเข้าไปในพื้นที่ของตระกูลซุนเพื่อสังหารคนในตระกูล

แต่ในตอนนี้ มีคนสามคนลอยออกมาจากทิศทางของบ้านชั้นในของตระกูลซุนด้วยความเร็วที่สูงมาก ก่อนที่ทั้งสามคนนั้นจะมาถึง เสียงตะโกนของพวกเขาดังนำมาก่อน

“ใครกันที่กล้าบุกเข้ามาในพื้นที่ตระกูลซุนแล้วฆ่าคนในตระกูลเช่นนี้ พวกมันทุกคนต้องตายสถานเดียว” เสียงตะโกนที่น่าสะพรึงกลัวนั้นดังแผ่ซ่านเข้าไปในหูของทุกคน

ซู่เฉิงเฟิง ซู่ซวนหวู่และรองหัวหน้าของหน่วยอินทรี ได้ก้าวออกมาเพื่อจับคู่ต่อสู้กับทั้งสามคนนั้นจากตระกูลซุน

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเจ้าถึงได้กล้าบุกเข้ามาได้ขนาดนี้ไอ้พวกโจร!!”

ชายหนุ่มในวัยสามสิบและอีกหลายคนรีบวิ่งออกมาจากประตูบ้านชั้นในของตระกูลเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่ลานหน้าบ้านที่กำลังเต็มไปด้วยวุ่นวายนั้น พวกเขาก็ตกใจและโกรธอย่างมาก

จบบทที่ ตอนที่ 18 กองโจร

คัดลอกลิงก์แล้ว