ตอนที่ 8 สายเลือดอสูรสวรรค์

"ไม่นะ! ท่านพ่อฟังข้านะ..ท่านพ่อ...เรื่องทั้งหมดคือซุนชางจินและท่านแม่บอกให้ข้าทำ มันเกี่ยวกับข้านะ!"

"ไม่เลย นายน้อยที่สี่เป็นคนทำเรื่องนี้ด้วยตัวเอง"

"บ้าอะไรกัน เป็นซู่ซงจริงๆงั้นหรือ ซู่ซงเป็นศัตรูของพวกเรามาตลอดเลยงั้นหรือ?!"

“ใช่ ใช่แน่ๆดูจากท่าทางภายนอกของเขาแล้วเขาไม่ต่างอะไรกับสุนัขเลย และข้าเองก็ไม่รู้ว่านั่นคือความทะเยอทะยานของหมาป่า”

“นายน้อยที่สี่ เจ้า..เจ้า ฮึก ฮึก”

ดวงตาที่แดงก่ำพร้อมกับน้ำหูน้ำตาที่ไหลออกมานั้น ออกมาจากปากของซู่เฮาเที่ยนพร้อมกับใบหน้าของเขาที่ค่อยๆซีดลง

“เที่ยนเอ๋อ เจ้าในตอนนี้อ่อนแอมาพอแล้ว เจ้ารีบกลับไปพักก่อนเถอะ”

ซู่หยุนเตะซู่ซงไปอีกด้านหนึ่งด้วยเท้าข้างเดียว ด้วยท่าทีที่ดูสงบผิดปกติราวกับทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเขาอยู่ในความควบคุมของเขาหมดแล้ว

"นายน้อยที่สามเป็นคนดีที่ควรได้รับความรักและความยุติธรรมจริงๆ"

“นายน้อยที่สามนั้นช่างจิตใจงดงามจริงๆ!”

“นายน้อยที่สามดูแลตัวเองด้วย!”

ซู่เฮาเที่ยนเดินกะโผลกกะเผลกออกไปท่ามกลางเสียงชื่นชมของทุกคน

"ฮิๆๆ รู้สึกดีจังที่มีคนให้กำลังใจและชื่นชมฉันแบบนี้!"

"ติ๊ง! การสุ่มรางวัลของระบบได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว จะขอถามท่านว่าท่านต้องการสุ่มรางวัลของท่านตอนนี้เลยหรือไม่?"

"ฉันจะสุ่มรางวัลเดี๋ยวนี้"

เขาตอบโต้ระบบไปในขณะที่ดูรางวัลบนอินเทอร์เฟสของระบบที่ปรากฎขึ้นในใจของเขา

"การเปลี่ยนแปลงของสายเลือด? วิชาระดับสวรรค์? แต้มการเติมโต 100 แต้ม?"

เมื่อได้เห็นแต้มการเติมโต 100 แต้มนั้น ดวงตาของซู่เฮาเที่ยนก็เบิกโตขึ้น

"แต้มการเติบโต 10 แต้มสามารถเพิ่มระดับของฉันได้ถึงสองขึ้นจากระดับเดิมของฉัน ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าฉันได้แต้มการเติมโต 100 แต้มมา ระดับของฉันจะต้องเพิ่มขึ้นจนเหนือกว่าทุกคนในตระกูลแน่ๆ ดีจริงๆมันยอดไปเลย!"

“ไม่ๆๆๆ ใจเย็นๆก่อนฉันต้องไม่คิดอะไรเพ้อฝันแบบนั้น”

ด้วยความคิดนี้มันทำให้ปากของซู่เฮาเที่ยนกระตุกทันที

หลังจากที่ลังเลเล็กน้อย ซู่เฮาเที่ยนได้เลือกที่จะหมุนวงล้อเพื่อสุ่มรางวัลของเขา

เมื่อซู่เฮาเที่ยนเริ่มหมุนวงล้อเพื่อสุ่มรางวัล กระดานขนาดใหญ่ที่เสมือนจริงก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว

ดวงตาของซู่เฮาเที่ยนจับจ้องไปที่ตัวลูกศรสีขาวที่อยู่ตรงกลางด้านบน เขารู้ว่าถ้าลูกศรนั้นชี้ไปที่อะไร เขาก็จะได้สิ่งนั้นจากการสุ่มรางวัลในครั้งนี้

เมื่อวงล้อกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เขาต้องการก็ค่อยๆหายไปก่อนที่มันจะหยุด

"อะไรวะ! นี่มันบ้าอะไรกัน สายเลือดของอสูรสวรรค์มันคืออะไรวะ?"

เมื่อมองไปที่ลูกศรที่หยุดนั้น มันชี้ไปที่ขวดลายครามสีทองขนาดเท่าหัวแม่มือซึ่งทำให้ซู่เฮาเที่ยนพูดไม่ออกเลย

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับรางวัลทางกายภาพ สายเลือดของอสูรสวรรค์"

เมื่อการแจ้งเตือนของระบบเงียบลงนั้น ขวดลายครามสีทองได้กลายเป็นแสงสีทองและพุ่งตรงไปที่หน้าผากของซู่เฮาเที่ยนและหลังจากนั้นเขาได้รีบตรงเข้าไปในห้องโถงก่อนที่จะหายตัวไป

"อั่ก! นี่มันบ้าอะไรกัน"

อ๊ากก! “ท่านพ่อ..ท่านพ่อ ได้โปรดฟังข้าเถอะ ซุนชางจินกับท่านแม่ของข้าบอกข้าให้ทำแบบนี้จริงๆ ได้โปรดอย่าทำอะไรข้าเลย อ๊ากกก!”

เสียงแห่งความเจ็บปวดที่ดังเสียดแทงหัวใจได้ปรากฏขึ้นในใจของซู่เฮาเที่ยน ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

แต่นอกจากนั้น ซู่เฮาเที่ยนยังพบว่าอัตราการไหลเลือดของเขาเริ่มเร็วขึ้น ในตอนแรกเขายังคงรู้สึกได้ถึงการไหลเวียนของเลือด แต่หลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆสายตาพร่ามัว

"อั่ก! อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับระบบกันแน่ ไม่ไหว ฉันไม่ไหวแล้วนะ!"

ซู่เฮาเที่ยนคร่ำครวญออกมาก่อนที่จะล้มลงบนเตียงในห้องนอนของเขา

เมื่อซู่เฮาเที่ยนตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เวลาก็ได้ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว

"ไอ้ระบบบ้านี่มันเป็นอะไรกัน จู่ๆก็บังคับให้ผสมกับสายเลือดของอสูรสวรรค์โดยที่ยังไม่ได้ถามว่าข้าต้องการมันรึเปล่าเลยด้วยซ้ำ! เอาเถอะในไม่ช้าฉันก็ต้องรวมมันเข้าด้วยกันถ้าถึงเวลาอยู่ดี!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ผสานสายเลือดของอสูรสวรรค์ได้สำเร็จ"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่าน ระดับของท่านเพิ่มขึ้นเป็นผู้ฝึกหัดพลังจิตวิญญาณขั้นที่ 7 "

"ดิ๊ง! เนื่องจากท่านประสบความสำเร็จในการผสานสายเลือดของอสูรสวรรค์ ระบบจึงมอบรางวัลพิเศษนั่นคือโอกาสในการได้รับทักษะ"

"ดิ๊ง! ตอนนี้ท่านต้องการเลือกเลยหรือไม่?"

"เลือกเลย!"

ซู่เฮาเที่ยนในตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทีที่อิดโรย หน้าซีด หลังจากที่พึ่งผสานสายเลือดของอสูรสวรรค์ได้สำเร็จ

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับรางวัลทักษะสำเร็จแล้ว"

ชื่อ : ซู่เฮาเที่ยน

ระดับ: ขั้นที่เจ็ดของระดับผู้ฝึกหัดพลังจิตวิญญาณ

เส้นทางทักษะ : กริชทานตะวัน

ทักษะ : กลืนกิน

"กลืนกินงั้นเรอะ? นี่มันทักษะอะไรกัน ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!"

“นายน้อยที่สาม ข้าฮัวเฉิงได้มาส่งรางวัลให้กับนายน้อยขอรับ”

ที่ด้านนอกนั้นมีเสียงของคนที่ดังลอดเข้ามาภายในห้อง