บทที่ 105 คนต่ำช้าจางอู่เถียน

บทที่ 105 คนต่ำช้าจางอู่เถียน

ทันทีที่จางอู่เถียนมองเห็นยาเม็ดตกอยู่บนพื้น เขาก็ตัดสินใจได้ในทันที

ดูท่าครั้งนี้เขาคงหนีไม่รอดแล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ลากเย่เฉินลงนรกไปด้วยกันเลยดีกว่า!

ดังนั้นขณะที่ก้มลงเก็บยาเม็ด จางอู่เถียนจึงสลายพลังของตัวเองทั้งหมด

ในสายตาของเย่เฉิน การกระทำนี้ดูเหมือนจางอู่เถียนรู้ตัวว่าจนตรอก จึงล้มเลิกความคิดที่จะหนี

เขาจึงไม่ได้ระแวดระวังอะไรมากนัก

เพราะจางอู่เถียนที่ไร้ซึ่งพลัง ต่อให้คิดจะทำอะไร ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

แต่เย่เฉินกลับลืมไปเรื่องหนึ่ง

นั่นคือยาเม็ดที่จางอู่เถียนเพิ่งเก็บขึ้นมาจากพื้น!

ในตอนนี้ จางอู่เถียนฉวยโอกาสยัดยาเม็ดเข้าปากเย่เฉินได้สำเร็จ และในชั่วพริบตาที่เย่เฉินยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็รีบตะปบปากเย่เฉิน บังคับให้กลืนยาลงไป!

"ฮ่าฮ่าฮ่า เย่เฉิน ฉันหนีไม่รอด แกก็อย่าหวังว่าจะหนีรอดเหมือนกัน"

"แกกินยาเข้าไปแล้ว แกก็ต้องกลายเป็นเหมือนพวกเรา"

"พี่ชายฉันกำลังจะตาย ฉันก็กำลังจะตาย ตอนนี้ถึงตาแกแล้ว แกต้องไปลงนรกพร้อมกับพวกเรา ฮ่าฮ่าฮ่า!"

จางอู่เถียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ถึงขนาดตะโกนออกไปนอกห้องน้ำเสียงดังลั่น

"ฉันคือจางอู่เถียน รีบเรียกหน่วยบังคับใช้กฎหมายมาจับฉันสิ!"

"มาจับฉันเร็วเข้า!"

เสียงการต่อสู้ที่ดังออกมาจากห้องน้ำก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่ถูกกลบด้วยเสียงระเบิดของดอกไม้ไฟบนท้องฟ้า

มีเพียงคนที่อยู่ใกล้ๆ เท่านั้นที่พอจะสังเกตเห็น

แต่พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก สายตาและความสนใจส่วนใหญ่จดจ่ออยู่กับการแสดงดอกไม้ไฟที่อยู่ไม่ไกล!

จนกระทั่งเย่เฉินสร้างกำแพงไฟขึ้นมา ผู้คนถึงเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติในห้องน้ำ

โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงคนตะโกนบอกว่าเป็นจางอู่เถียน และให้รีบไปแจ้งหน่วยบังคับใช้กฎหมาย หลายคนถึงเพิ่งนึกขึ้นได้

เมื่อเช้าหน่วยบังคับใช้กฎหมายได้ออกประกาศจับบุคคลชื่อจางอู่เถียน

แถมยังมีรางวัลนำจับสำหรับผู้ที่แจ้งเบาะแสอีกด้วย

ทันใดนั้น ก็มีคนรีบติดต่อหน่วยบังคับใช้กฎหมายทันที

ภายในห้องน้ำ

จางอู่เถียนมองเย่เฉินด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน

เย่เฉินกุมลำคอตัวเอง ยาเม็ดนั้นถูกกลืนลงท้องไปเรียบร้อยแล้ว

และคำพูดของจางอู่เถียน ก็ทำให้เขาตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

การที่หน่วยบังคับใช้กฎหมายลงมือด้วยตัวเอง แสดงให้เห็นว่าเบื้องบนของเมืองเซนต์โดให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากแค่ไหน!

ตอนนี้เขากินยาเม็ดนั้นเข้าไปแล้ว หากมีการตรวจสอบขึ้นมา ต่อให้บอกว่าจางอู่เถียนบังคับให้กิน ก็คงยากที่จะอธิบายให้ใครเชื่อ!

เย่เฉินตัดสินใจทันที ล้วงคอตัวเอง

พยายามจะขย้อนยาออกมาในขณะที่ยังไม่ละลาย!

"เปล่าประโยชน์ เย่เฉิน มันสายไปแล้ว"

"พี่ชายฉันบอกไว้ ยาเม็ดนี้ออกฤทธิ์เร็วมาก พอกินเข้าไปแล้ว อย่าหวังว่าจะคายออกมาได้"

"สามนาที หรืออาจจะไม่ถึงด้วยซ้ำ ร่างกายของแกจะดูดซึมฤทธิ์ยาทั้งหมด แล้วแกก็จะกลายเป็นสัตว์อสูรที่น่าเกลียดน่ากลัว!"

"พอหน่วยบังคับใช้กฎหมายมาถึง พวกเขาจะวิสามัญแกทันที! ต่อให้ซูมู่จำแกได้ ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ตระกูลซูต่อให้ยิ่งใหญ่แค่ไหน จะกล้าต่อกรกับหน่วยบังคับใช้กฎหมายแห่งเมืองเซนต์โดเพื่อแกคนเดียวงั้นเหรอ?"

จางอู่เถียนมองเห็นจุดจบของเย่เฉินล่วงหน้าแล้ว

ตอนนี้เขาไม่รีบร้อนจะหนีอีกต่อไป ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมอย่างใจเย็น

ราวกับเตรียมตัวรอดูละครฉากเด็ดที่จะเกิดขึ้นต่อไป!

เย่เฉินเงยหน้าขึ้น จ้องมองจางอู่เถียนเขม็ง

เขาพลาดแล้ว พลาดอย่างมหันต์!

ถ้าตอนนั้นเขาไหวตัวทัน ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ครั้งนี้ เขาจะต้องมาตกม้าตายเพราะจางอู่เถียนจริงๆ งั้นเหรอ?

เขาไม่ยอมแพ้หรอก

ภายนอกห้องน้ำ

เมื่อได้รับแจ้งเบาะแสของจางอู่เถียน หน่วยบังคับใช้กฎหมายก็รีบมาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

หัวหน้าลี่นำกำลังเจ้าหน้าที่ปิดล้อมห้องน้ำไว้ และกำลังสอบถามชายคนที่แจ้งเบาะแส

"คุณแน่ใจนะว่าจางอู่เถียนอยู่ข้างใน?"

ชายคนนั้นพยักหน้า คนรอบข้างก็ช่วยยืนยันเป็นเสียงเดียวกัน

"ทุกคน เตรียมพร้อมต่อสู้!"

เมื่อยืนยันข้อมูลได้แล้ว หัวหน้าลี่ก็สั่งลูกน้องให้เตรียมพร้อมทันที

ซูมู่เองก็รีบตามมาที่นี่

เย่เฉินบอกว่าดื่มเบียร์เยอะขอไปเข้าห้องน้ำ แต่หายไปนานสองนานยังไม่กลับมา

เดิมทีเธอก็ไม่ได้กังวลอะไร แต่พอเห็นหน่วยบังคับใช้กฎหมายยกขบวนมาทางห้องน้ำ เธอก็เริ่มใจคอไม่ดี

"หัวหน้าลี่ เกิดอะไรขึ้นคะ?"

ซูมู่ที่เพิ่งมาถึง รีบเอ่ยถามหัวหน้าลี่ทันที

"คุณหนูซู? คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ?"

หัวหน้าลี่สังเกตเห็นซูมู่ จึงวิ่งเหยาะๆ เข้ามาถามไถ่

"ฉันมาดูดอกไม้ไฟกับเย่เฉินค่ะ"

"ตอนนี้เขาน่าจะยังอยู่ในห้องน้ำ"

"อะไรนะ?"

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของหัวหน้าลี่เปลี่ยนไปทันที

"แย่แล้ว จางอู่เถียนอยู่ข้างใน!"

"ทุกคน เตรียมบุก!"

เรื่องราวระหว่างเย่เฉินกับจางอู่เถียน หัวหน้าลี่พอจะรู้มาบ้าง

โดยเฉพาะหลังจากจับกุมเฉินเฟิง พี่ชายของจางอู่เถียน ก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมจากการสอบสวน

นั่นยิ่งทำให้เขาตึงเครียดขึ้นมาทันที!

"หา?"

พอรู้ว่าจางอู่เถียนอยู่ในห้องน้ำ ซูมู่ก็ตกใจจนหน้าถอดสี

แต่เธอก็ไม่ได้ห่วงความปลอดภัยของเย่เฉินมากนัก

เพราะรู้ดีว่าเย่เฉินสามารถยืมพลังจากพวกเธอมาใช้ป้องกันตัวจากจางอู่เถียนได้สบายๆ

แถมเขายังสวมเกราะอ่อนที่เธอให้ไว้อีกด้วย

แต่ทำไมป่านนี้เย่เฉินยังไม่ออกมาอีก?

เขากับจางอู่เถียนทำอะไรกันอยู่ข้างใน?

หัวหน้าลี่ไม่ได้คุยต่อ หลังจากสั่งลูกน้องเตรียมพร้อมบุก เขาก็เตรียมจะออกคำสั่งโจมตี!

จังหวะนั้นเอง จางอู่เถียนก็ค่อยๆ เดินออกมาจากห้องน้ำ

เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัว แสดงเจตนาว่าจะไม่ต่อสู้ขัดขืน

เห็นจางอู่เถียนยอมมอบตัว หัวหน้าลี่ก็รีบสั่งลูกน้องสองคนเข้าไปใส่กุญแจมือทันที

"อ้าว นี่มันคุณหนูซูไม่ใช่เหรอ? คุณก็มาด้วยเหรอเนี่ย"

"อ้อ มาหาเย่เฉินสินะ!"

"วางใจเถอะ ผมไม่ได้ฆ่าเขา ตอนนี้เขายังอยู่ในห้องน้ำ ผมแนะนำให้คุณรีบเข้าไปดูเขาหน่อยดีกว่า ขืนช้ากว่านี้ กลัวว่าจะไม่ทันได้เห็นหน้าเขานะ"

จางอู่เถียนที่ถูกไพล่มือไว้ด้านหลัง แสยะยิ้มพูดกับซูมู่

แม้จะไม่เข้าใจความหมายที่จางอู่เถียนสื่อ แต่ซูมู่ก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที

หัวหน้าลี่เองก็สงสัยว่าทำไมจางอู่เถียนถึงยอมมอบตัวง่ายๆ แถมยังพูดจาแปลกๆ จึงรีบตามซูมู่เข้าไป!

ทั้งสองคนที่วิ่งเข้ามาในห้องน้ำ พอเห็นสภาพของเย่เฉิน ต่างก็ยืนตะลึงงันอยู่กับที่!