บทที่ 35 ผู้ช่วยชีวิตป๋าเย่

บทที่ 35 ผู้ช่วยชีวิตป๋าเย่

เมื่อได้ยินข่าวว่าเซี่ยอวี่หลานกำลังจะระเบิดตัวเอง

เย่เฉินก็ตกใจจนสะดุ้งโหยง

คงไม่ได้คิดสั้นจะพลีชีพเพื่อชาติหรอกนะ?

ไม่มีเวลามาโอ้เอ้

เย่เฉินรีบเก็บกระเป๋าอุปกรณ์สัก แล้ววิ่งลงจากตึก มุ่งหน้าสู่โซนฝึกซ้อมอย่างบ้าคลั่ง

"นั่นเย่เฉินไม่ใช่เหรอ? รีบร้อนไปไหนแต่เช้า?"

"โซนฝึกซ้อม? ขยะอย่างเขาขยันไปฝึกแต่เช้าขนาดนี้ มิน่าล่ะคราวก่อนถึงชนะพวกวิทยาลัยการต่อสู้ได้!"

"เวรเอ๊ย ขนาดขยะยังขยันขนาดนี้ ฉันเพิ่งจะตื่นเอง! ไม่ได้การ ฉันต้องพยายามให้มากกว่านี้!"

เย่เฉินคงคาดไม่ถึงว่า ท่าทางรีบร้อนของเขาในเช้านี้ จะทำให้เหล่านักศึกษาวิทยาลัยสายสนับสนุนเข้าใจผิดกันไปยกใหญ่

แต่มันก็ส่งผลทางอ้อมให้ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่หันมาขยันฝึกซ้อม ก็นับเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง!

โซนฝึกซ้อมตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างวิทยาลัยการต่อสู้และวิทยาลัยสายสนับสนุน

ในสนามฝึกซ้อม นักศึกษาของทั้งสองวิทยาลัยแบ่งแยกกันอย่างชัดเจน

นักศึกษาวิทยาลัยการต่อสู้มักจะกระตือรือร้นในการฝึกซ้อม มองไปทางไหนก็เห็นแต่หนุ่มสาววัยรุ่นที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ดูฮึกเหิมราวกับจะบุกป่าฝ่าดงไปล่าเสือ

บรรยากาศการฝึกซ้อมของนักศึกษาวิทยาลัยสายสนับสนุนอาจไม่เจริญหูเจริญตาเท่าฝั่งวิทยาลัยการต่อสู้ แม้จะไม่ดุเดือดเลือดพล่านเท่า แต่ความจริงจังและสีสันอันแพรวพราวก็มีให้เห็น เพราะทักษะเวทมนตร์บางอย่างเวลาใช้ออกมาก็ดูสวยงามตระการตาอยู่ไม่น้อย

แต่เช้าวันนี้ โซนฝึกซ้อมดูแปลกไปจากทุกที

นักศึกษาที่ควรจะเข้าไปฝึกซ้อม ต่างยืนอออยู่ข้างนอก พากันชะเง้อมองเข้าไปข้างในด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

และเมื่อเย่เฉินเข้าไปใกล้ เขาถึงได้เข้าใจว่าทำไมคนพวกนี้ถึงได้แต่ยืนดูอยู่ข้างนอก ไม่กล้าเข้าไปข้างใน

เพียงแค่เดินผ่านฝูงชน เย่เฉินก็สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนระอุที่พุ่งเข้ามาปะทะหน้า!

มันร้อนแรงยิ่งกว่าแสงแดดเที่ยงวันในฤดูร้อนเสียอีก

อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเพราะความร้อนสูงไปนานแล้ว!

ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นเพราะธาตุไฟเข้าแทรกของเซี่ยอวี่หลานนั่นแหละ!

เย่เฉินสูดลมหายใจเข้าลึก

ถ้าปล่อยให้ยัยนั่นระเบิดตัวเองในวิทยาลัยจริงๆ ถึงเวลาสอบสวน ต้องสาวมาถึงตัวเขาแน่!

เพราะเมื่อคืนมีคนเห็นตั้งเยอะแยะว่าเซี่ยอวี่หลานเดินเข้าโรงเรียนมาพร้อมกับเขา ซูมู่ และเสิ่นเวยเวย!

และตอนนี้ มีเพียงรอยสักของเขาเท่านั้น ที่จะหยุดยั้งเรื่องนี้ได้!

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ฉันเป็นผู้กอบกู้โลกล่ะ!

ให้กำลังใจตัวเองในใจเสร็จ เย่เฉินกัดฟันเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางโซนฝึกซ้อม

ทางฝ่ายบริหารโรงเรียนก็ได้รับแจ้งข่าว และส่งกลุ่มผู้ใช้พลังธาตุน้ำแข็งมาถึงที่เกิดเหตุแล้ว

พวกเขากำลังเร่งลดอุณหภูมิในโซนฝึกซ้อมที่กำลังจะควบคุมไม่อยู่

เจ้าหน้าที่บางส่วนกำลังขึงเส้นกั้นเขตอันตราย ห้ามนักศึกษาเข้าไปในโซนฝึกซ้อมเด็ดขาด

เมื่อเห็นเย่เฉินเดินเข้าไป ผู้คนรอบข้างก็เริ่มซุบซิบ

"เย่เฉินจะทำอะไรน่ะ? ข้างนอกร้อนขนาดนี้ เข้าไปข้างในไม่ละลายเหรอ?"

"ใครจะไปรู้? แต่ฉันได้ยินมาว่าซูมู่กับเสิ่นเวยเวยเข้าไปข้างในตั้งแต่เมื่อคืน ป่านนี้ยังไม่ออกมา สงสัยเย่เฉินจะเข้าไปหาพวกเธอนั่นแหละ!"

"เชี่ย! ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้! เทพธิดาของฉัน อย่าเป็นอะไรไปนะ!"

เย่เฉินดึงเส้นกั้นเขตขึ้นเตรียมจะมุดเข้าไปต่อหน้าต่อตาเจ้าหน้าที่ แต่กลับถูกขวางไว้

"น้องนักศึกษา ตอนนี้ข้างในอันตรายมาก สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน ห้ามเข้าครับ"

จากนั้นโดยไม่เปิดโอกาสให้เย่เฉินได้พูดอะไร เขาถูกดันกลับไปรวมกลุ่มกับนักศึกษาที่ยืนมุงอยู่

เห็นเย่เฉินถูกดันกลับมา หลายคนก็หัวเราะเยาะ

"เย่เฉิน นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็เข้าไม่ได้นี่หว่า!"

"ขำกลิ้ง กะจะโชว์แมนช่วยสาว แต่ดันเข้าประตูไม่ได้ซะงั้น!"

"มีเจ้าหน้าที่โรงเรียนอยู่ ซูมู่พวกเธอต้องปลอดภัยแน่ เย่เฉิน นายคิดว่าตัวเองเก่งกว่าทีมกู้ภัยของโรงเรียนหรือไง?"

ฟังเสียงเยาะเย้ยรอบข้าง เย่เฉินขมวดคิ้วแน่น

ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้เขาต้องเข้าไปข้างในให้ได้!

ไม่มีทางเลือกแล้ว ต้องใช้วิธีนั้นสินะ!

เย่เฉินค่อยๆ ถอยหลัง ถอยไปจนถึงจุดที่ฝูงชนหนาแน่นที่สุด

เขาหาจังหวะเหมาะ แล้วใช้นิ้วจิ้มทะลวงก้นใครคนหนึ่งอย่างแรง ท่าไม้ตาย 'พันปีแห่งความเจ็บปวด'!

"ใครวะ!"

คนคนนั้นกุมก้นหันขวับกลับมา

แต่เย่เฉินผู้ก่อเหตุแอบหลบฉากไปแล้ว

"แกใช่ไหม!"

คนคนนั้นเห็นเพียงคนที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดกำลังมองมาที่ตน จึงเหมาเอาว่าเป็นหมอนี่

"ฉันก็แค่แอบกินขนมที่แกซ่อนไว้เมื่อคืนแค่นั้นเอง แกต้องแก้แค้นกันขนาดนี้เลยเหรอ!"

ทั้งสองคนย่อมรู้จักกัน

คนที่ถูกใส่ร้ายรีบแก้ตัวพัลวัน

เย่เฉินเห็นดังนั้นก็รีบบีบคอตัวเองดัดเสียง ตะโกนยุยงเบาๆ

"จะเถียงกันทำไม? แน่จริงก็ต่อยกันเลยสิ!"

พวกไทยมุงได้ยินดังนั้นก็เริ่มส่งเสียงเชียร์

สองคนนั้นยิ่งพูดยิ่งเดือด สุดท้ายก็ลงไม้ลงมือกันจริงๆ!

เดิมทีหน้าโซนฝึกซ้อมก็มีคนมุงเยอะอยู่แล้ว พอเกิดเรื่องชกต่อย สถานการณ์ก็ยิ่งวุ่นวาย

เจ้าหน้าที่ที่เฝ้าเส้นกั้นเขตเห็นท่าไม่ดี รีบเข้าไปห้ามปรามเพื่อรักษาความสงบ

เย่เฉินย่อมไม่ปล่อยโอกาสทองนี้หลุดมือ อาศัยจังหวะที่ความสนใจของเจ้าหน้าที่ไปอยู่ที่ฝูงชน เขาแอบย่องไปที่มุมอับสายตา

หลบเลี่ยงกลุ่มผู้ใช้พลังที่กำลังปล่อยพลังลดอุณหภูมิ ดึงเส้นกั้นเขตขึ้น แล้วมุดตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว!

ระหว่างที่มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางโซนฝึกซ้อม เย่เฉินไม่ได้ยืมพลังของซูมู่

เพราะกลัวว่าถ้าเกิดปัญหาตอนสักให้เซี่ยอวี่หลาน โดยเฉพาะถ้าเกิดปัญหาแบบเดียวกับเสิ่นเวยเวย เขาอาจต้องยืมพลังรักษาจากหลินเยว่เหยา

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงจำต้องกัดฟันเดินฝ่าเข้าไปด้วยพลังใจของตัวเองล้วนๆ

ภายในโซนฝึกซ้อม

ตอนแรกเย่เฉินยังกังวลว่าอุณหภูมิสูงขนาดนี้ ตัวเองจะทนไปจนเจอซูมู่พวกเธอได้ไหม

แต่พอเข้าสู่พื้นที่ใจกลาง อุณหภูมิกลับไม่ได้สูงอย่างที่คิด

ไม่ไกลนัก เสิ่นเวยเวยยืนอยู่ที่หน้าห้องฝึกซ้อมห้องหนึ่ง พอเห็นเย่เฉินแต่ไกล เธอก็โบกมือเรียก

"ป๋าเย่ ทางนี้!"

ได้ยินเสียงเรียก เย่เฉินก็รีบสาวเท้าเข้าไปหา

รอบกายเสิ่นเวยเวยมีวิญญาณภูตผีที่เธออัญเชิญออกมาคอยคุ้มกัน จึงไม่ต้องกังวลว่าความร้อนจะส่งผลกระทบต่อเธอ

และอุณหภูมิภายในห้องฝึกซ้อมนี้ก็ไม่ได้สูงมากนัก

ซูมู่นั่งซ้อนหลังเซี่ยอวี่หลาน สองมือทาบลงบนไหล่ของเธอ

ไอเย็นยะเยือกพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของซูมู่อย่างต่อเนื่อง ถ่ายทอดเข้าสู่ร่างกายของเซี่ยอวี่หลาน พยายามกดข่มเปลวเพลิงที่ปะทุออกมาจากตัวเธออย่างสุดความสามารถ!

มิน่าล่ะ อุณหภูมิในพื้นที่ใจกลางถึงต่ำกว่าข้างนอก ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

เย่เฉินเข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที

"ป๋าเย่ ในที่สุดคุณก็มา!"

ซูมู่ที่หลับตาตั้งสมาธิกดข่มอาการผิดปกติในร่างกายของเซี่ยอวี่หลาน ได้ยินเสียงเสิ่นเวยเวยเรียกคนด้านนอก

เธอลืมตาขึ้นทันที!

เมื่อเห็นเย่เฉิน ใบหน้าของเธอก็ฉายแววแห่งความหวัง

เธอเชื่อมั่นว่า ขอแค่เย่เฉินมาถึง ปัญหาที่เซี่ยอวี่หลานเผชิญอยู่จะต้องได้รับการแก้ไขอย่างแน่นอน!