บทที่ 205 - เปิดตัวระบบสุ่มกาชา

หนึ่งในนั้นจำอู๋เสียนและเซวียเจิ้งอิงได้ทันที ร้องเสียงหลง "แย่แล้ว ไอ้เด็กสโมสรยมโลกนั่น!"

หัวหน้าทีมวางก็ชะงัก "อะไรนะ?"

ทีมห้าคนหน้าเอ๋อรับประทาน กองทัพภูตผีมืดฟ้ามัวดินนี่ เป็นฝีมือของสโมสรยมโลกเหรอ?

นี่มันเรื่องตลกนานาชาติอะไรกันเนี่ย?

ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ชายหน้าตาดุดันขี่เสือโคร่งก็พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง กลางอากาศยังมีตะขาบยักษ์ที่ปกคลุมด้วยหมอกดำ

ต่อมา ก็เห็นสุนัขเทพสีทองยักษ์คำรามลั่น พื้นที่กว้างใหญ่รอบด้านกลายเป็นสีแดงฉานทันตา น้ำเหล็กสีทองแดงก่อตัวขึ้นกลางอากาศ กลายเป็นกรงขังเปลวเพลิงขนาดมหึมา ขังพวกเขาไว้อย่างสมบูรณ์

อู๋เสียนเหยียบกระบี่บินลอยเข้ามา พูดหยอกเย้า "ไหนๆ ก็มาแล้ว ไม่อยู่จิบชากันก่อนเหรอครับ?"

ทีมสโมสรสุนัขเทพทั้งห้าคนหน้าตาตื่น สีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

ยังดีที่ในฐานะทีมหลักของสโมสรสุนัขเทพ พวกเขาก็มีฝีมือพอตัว

เสียงคำรามดังก้อง สุนัขเทพทองคำและสัตว์อสูรปรากฏขึ้นในสนามรบ เข้าตะลุมบอนกับเทพนักษัตรสุนัขทอง จงขุย และตะขาบยมโลก

"โห ม้วนภาพที่มีค่าความชำนาญสูงนี่มันต่างกันจริงๆ แฮะ!"

อู๋เสียนเองก็เพิ่งเคยเจอม้วนภาพทองคำเลเวลสูงและค่าความชำนาญสูงเป็นครั้งแรก

ไม่ว่าจะเป็นค่าสถานะโดยรวม หรืออานุภาพและผลลัพธ์ของสกิล ก็เห็นได้ชัดว่าเหนือกว่าหน่วยล่าสุนัขพวกนั้นมาก

และในฐานะทีมหลักของสโมสรสุนัขเทพ ม้วนภาพของห้าคนตรงหน้าก็เป็นม้วนภาพชั้นสูงของสโมสรสุนัขเทพอยู่แล้ว พลังต่อสู้และเกรดของตัวมันเองก็สูงมาก

จะว่าไป ตอนอยู่มิติเผ่าแมลงก็เคยเจอผู้เล่นค่าความชำนาญสูงพวกนี้เหมือนกัน

แต่ตอนนั้นสถานการณ์วุ่นวายเกินไป แถมถอนตัวเร็ว เลยไม่มีโอกาสได้ปะทะซึ่งหน้ากับม้วนภาพค่าความชำนาญสูงพวกนี้

"ใช่ โดยเฉพาะเจ้าแม่ทัพสุนัขหิมะตัวนั้น ค่าความชำนาญน่าตกใจมาก" เซวียเจิ้งอิงพยักหน้า "เดาว่าเป็นลูกหลานตระกูลวาง"

น่าเสียดาย ต่อให้ทีมสโมสรสุนัขเทพทีมนี้จะมีค่าความชำนาญสูงแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานกองทัพทหารยมโลกนับหมื่นได้

บวกกับการสนับสนุนจากอู๋เสียนและเซวียเจิ้งอิง ทั้งห้าคนก็ถูกซ้อมจนเริ่มสงสัยในชีวิต ร้องโหยหวนไม่หยุด

ต่างมิติไม่มีกฎหมายคุ้มครอง ในเมื่อมาแล้ว ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้กลับไปแบบมีลมหายใจ

หัวหน้าทีมวางผู้นั้นหมดสิ้นความหยิ่งผยองและการดูถูกเหมือนตอนแรก บนใบหน้ามีแต่ความสิ้นหวังและหวาดกลัว

เขาไม่เข้าใจ สโมสรเล็กๆ ที่เพิ่งตั้ง ทำไมถึงได้เถื่อนขนาดนี้?

เขาคิดไม่ออก ทำไมอาแท้ๆ ของเขา ถึงส่งเขามาตาย?

ที่เข้าใจไม่ได้ยิ่งกว่าคือ ภูตผีในหุบเหวลึกลับพวกนี้ ทำไมถึงเชื่อฟังคำสั่งของสองคนนั้น?

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมสี่คนพ่ายแพ้ราบคาบ สุนัขเทพทองคำทีละตัวพังทลาย หัวหน้าทีมวางก็สติแตกโดยสมบูรณ์

เขารีบขว้างม้วนภาพฉบับคัดลอกแกนทองคำออกมา กลายเป็นปลอกคอสีแดงคล้ำที่คุ้นตา พยายามจะสยบเทพนักษัตรสุนัขทองและตะขาบยมโลก

วินาทีถัดมา กลับเห็นเหนือหัวอู๋เสียนกางแผนภาพเทพออก เงาร่างสองสายปรากฏกาย ปล่อยแสงสีทองที่มีปีกเล็กๆ บินออกมา

ฟิ้ว~!

[ปลอกคอสุนัขเทพ] ที่ตระกูลวางภาคภูมิใจยังไม่ทันได้แสดงฤทธิ์เดช ก็ถูกตัดขาดการเชื่อมต่อกับเขาทันที ถูกเงินตรามีปีกม้วนเอาไป ตกลงในมืออู๋เสียน

"ดูท่าจะเป็นลูกหลานตระกูลวางจริงๆ"

อู๋เสียนพิจารณาม้วนภาพปลอกคอทองคำในมืออย่างสนใจ ถึงจะเป็นแค่ฉบับคัดลอก แต่วัสดุที่ใช้เหมือนกับฉบับสำเนาคราวก่อนเป๊ะ

คราวนี้อาวุธวิเศษและอาวุธอื่นๆ ของเทพเจ้าแห่งโชคลาภก็มีที่ลงแล้ว

รู้สึกว่าคนตระกูลวางนี่ "ใจบุญ" จริงๆ

"ทำไมเป็นแบบนี้?" หัวหน้าทีมวางหน้าเอ๋อ เหมือนกับประธานวางอาของเขาที่คลุ้มคลั่ง ขี่สัตว์อสูรทองคำพุ่งเข้าใส่อู๋เสียนอย่างบ้าคลั่ง "ไอ้หนู คืนปลอกคอมานะ!"

น่าเสียดาย พริบตาเดียวก็จมหายไปในกองทัพทหารยมโลกอันมืดมิด

ไม่นานนัก กองทัพทหารยมโลกนับหมื่นก็จัดระเบียบกลับค่าย

ส่วนทีมหลักจากสโมสรสุนัขเทพ ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว

...

เมืองเอกตงเฟิง สโมสรสุนัขเทพ

ประธานวางผู้มีภารกิจรัดตัวทุกวัน กำลังเปิดดูวิดีโอการแข่งขันของสุนัขเทพสีทองยักษ์ตัวนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งศึกษาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของสุนัขเทพตัวนั้น

"ถ้าเอามันไปถวายให้นายท่านได้ นายท่านต้องพอใจมากแน่ๆ"

ตอนนั้นเอง สมาชิกสโมสรสองสามคนก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามา

"ท่านประธาน แย่... แย่แล้วครับ" คนมาใหม่พูดลิ้นพันกัน "หัวหน้าทีมน้อยวางกับพี่น้องอีกหลายคนเหมือนจะขาดการติดต่อไปครับ"

"ล้อเล่นอะไรกัน?"

ประธานวางตกใจ รีบสัมผัสแผนภาพเทพแม่ทัพสุนัขหิมะ หน้าซีดเผือดทันที

ในฐานะผู้ติดตามของเขา การสั่นพ้องของจิตวิญญาณระหว่างหลานชายกับแม่ทัพสุนัขหิมะดูเหมือนจะหายไปโดยสิ้นเชิง

"ทำไมเป็นแบบนี้? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลานชายกับพวกไม่ได้ไปป่วนสถานีพักพิงต่างมิติใหม่ของสโมสรยมโลกหรอกเหรอ?

หรือว่าโดนสโมสรอื่นซุ่มโจมตีระหว่างทาง หรือไม่ก็เจอบอสโหดๆ ในหุบเหวลึกลับ?

...

วันรุ่งขึ้น เมืองเย่าหยางสงบสุข

เพียงแต่ภายใต้ความสงบสุขนี้ เต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกประหลาด

นักผจญภัยผู้ควบคุมภูตนับไม่ถ้วนเฝ้าหน้าจอมือถือและคอมพิวเตอร์แต่เช้าตรู่ รีเฟรชหน้าเว็บสโมสรยมโลกไม่หยุด

"ใกล้แล้วๆ อีกสิบกว่านาที"

"คราวก่อนชักช้า ออเดอร์รันไปสองปีให้หลัง คราวนี้ต้องชิงลงมือก่อนให้ได้"

"ไม่รู้อู๋เสียนคิดอะไรอยู่? วิธีขายแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว จะมาสร้างเรื่องวุ่นวายทำไม หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ"

"ช่างเถอะ มีโอกาสได้กดสั่งจองเข้าคิวใหม่ก็ดีถมไปแล้ว"

"ดีบ้าอะไรล่ะ พ่อจะถึงคิวอยู่แล้วเชียว คราวนี้ต้องมากดสั่งจองใหม่ ถ้าคราวนี้ไม่ได้คิวต้นๆ พ่อจะเปลี่ยนจากติ่งกลายเป็นแอนตี้แม่มเลย"

"กฎเดิม ฝากทักทายแม่พวกพ่อค้ารีเซลกับพวกเก็งกำไรด้วย!"

"จะว่าไปก็แปลก ออเดอร์แกนทองแดงยกเลิกก็ช่างเถอะ แต่ออเดอร์อัปเกรดแกนเงินของพวกเราจะยกเลิกทำไม?"

"ใครจะไปรู้? ปรมาจารย์อู๋คงมีเหตุผลของเขามั้ง"

เวลาผ่านไปทีละนิด คนแห่เข้าเว็บสโมสรยมโลกมากขึ้นเรื่อยๆ

มณฑลเทียนเฟิง เมืองหูเหยียน ภายในคฤหาสน์นายกเทศมนตรี

นับตั้งแต่ได้เห็นม้วนภาพของสโมสรยมโลกในการแข่งท้าชิง หูเหยียนเฟยก็ติดตามเว็บสโมสรยมโลกมาตลอด

เดิมทีอยากจะมาดูมาตรฐานการขอพรม้วนภาพทองคำที่อู๋เสียนจะประกาศ แต่กลับได้ข่าวว่าอู๋เสียนจะปฏิรูประบบการขายม้วนภาพครั้งใหญ่

พูดตามตรง เขาคิดไม่ออกว่าอู๋เสียนจะทำอะไร

ตั้งแต่มีรูปแบบสโมสรเกิดขึ้น จิตรกรม้วนภาพก็ใช้วิธีขายแบบนี้มาตลอด เป็นวิธีที่ผ่านบททดสอบของเวลาและประวัติศาสตร์มาแล้ว

ดังนั้นในมุมมองของเขา รอบนี้อู๋เสียนทำตัวเหลวไหลไปหน่อย

ในขณะเดียวกัน การนับถอยหลังบนหน้าเว็บก็สิ้นสุดลง หน้าเว็บเกิดอาการหน่วง

หูเหยียนเฟยกดรีเฟรชทันที แล้วก็ได้เห็นหน้าการขายแบบใหม่แกะกล่อง ด้านบนเขียนอักษรตัวเบ้อเริ่มเท่ๆ สี่ตัวว่า: อธิษฐานม้วนภาพ

"อธิษฐานม้วนภาพ? อะไรวะเนี่ย?" หูเหยียนเฟยงงเป็นไก่ตาแตก

ไม่ใช่แค่เขา ตอนนี้ชาวเน็ตทุกคนที่เฝ้าหน้าเว็บอยู่ต่างก็มึนตึ้บกับหน้าเว็บใหม่นี้ ทุกคนตกอยู่ในสภาพมืดแปดด้าน

"สถานการณ์เป็นไงเนี่ย? หน้าสั่งจองของฉันล่ะ? ทำไมหน้าข้อมูลม้วนภาพก็หายไปด้วย"

"มีใครรู้บ้างว่าภาพรวมญาติ [สิบขุนพลยมทูต] ตรงกลางหน้าเว็บคืออะไร? แล้วไอ้ปุ่มอธิษฐานหนึ่งครั้งกับอธิษฐานสิบครั้งข้างล่างคืออะไร?"

"ไม่รู้อะ? แต่ได้รับแจ้งเตือนชดเชยมา แจกไอเท็มสุ่มฟรีหนึ่งครั้ง"

"ชดเชยออเดอร์ม้วนภาพเงินเหมือนจะเป็นการ์ดเสมือนจริง ชื่อว่า [ทหารยมโลก] มีใครรู้ไหมว่าเอาไว้ทำอะไร?"

"ชิงโชค? ม้วนภาพยังเอามาจับฉลากได้ด้วยเหรอ? นี่มันเล่นบ้าอะไรกันเนี่ย"

"ดูไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจเลย รู้สึกว่าคราวนี้ปรมาจารย์อู๋จะทำชื่อเสียงตัวเองพังยับเยินแน่"

"ไม่ใช่สิ พวกนายไม่อ่านประกาศกันเหรอ? ประกาศข้างล่างอธิบายไว้ละเอียดมาก"

ไม่นาน ทุกคนก็เริ่มอ่านประกาศและคำแนะนำระบบอธิษฐานด้านล่างอย่างละเอียด

หูเหยียนเฟยก็เช่นกัน "สุ่มสิบครั้งการันตีม้วนภาพฉบับสำเนาแกนทองแดง? ห้าสิบครั้งการันตีม้วนภาพฉบับสำเนาแกนเงิน?"

หลังจากอ่านจบ หูเหยียนเฟยก็เข้าใจกลไกของระบบสุ่มรางวัลนี้อย่างรวดเร็ว

พูดตามตรง เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมอู๋เสียนต้องปฏิรูปเป็นแบบนี้ รู้สึกว่ามันไม่มีความหมายอะไร

แต่พออ่านต่อ หูเหยียนเฟยก็ต้องลุกพรวดขึ้นยืนด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นข้อความน่าทึ่งชุดหนึ่งในประกาศ

"อะไรนะ? สุ่มสิทธิ์ม้วนภาพทองคำได้ด้วย?!"

แถมยังไม่มีมาตรฐานและข้อเรียกร้องใดๆ ขอแค่จ่ายเงินสุ่มก็พอ

นี่... นี่... นี่มัน... นี่ไม่ใชสิ่งที่เขาอยากได้และต้องการที่สุดหรอกเหรอ?

(จบแล้ว)