- หน้าแรก
- ในเมื่อจนนักก็วาดเทพเจ้าแห่งโชคลาภขึ้นมาซะเลย
- บทที่ 153 - กำเนิดฉบับคัดลอกต้นกุ้ยฮวา
บทที่ 153 - กำเนิดฉบับคัดลอกต้นกุ้ยฮวา
บทที่ 153 - กำเนิดฉบับคัดลอกต้นกุ้ยฮวา
ยากจะจินตนาการจริงๆ ว่าพี่อาจารย์รักษาจิตใจให้บริสุทธิ์ผุดผ่องท่ามกลาง "ทุ่งลาเวนเดอร์จอมปลอม" อย่างสำนักวิญญาณมาได้ยังไง
แต่ดูจากท่าทีของพี่อาจารย์แล้ว เหมือนจะปลงตกกับเรื่องพวกนี้ไปนานแล้ว
"ว่าแต่ แนวคิดม้วนภาพวัตถุวิญญาณของเธอนี่ชัวร์ใช่ไหม?" เซวียหลิงหลิงถามเสียงเครียด
"ชัวร์ป้าบครับ" อู๋เสียนมั่นใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะผลของ [ต้นกุ้ยฮวา] ต้นฉบับในตอนนี้มันน่าทึ่งเกินไป เขาคงเอาต้นกุ้ยฮวาออกมาเปิดหูเปิดตาพวกนั้นไปแล้ว
ต่อให้ทำฉบับคัดลอกต้นกุ้ยฮวาออกมาแล้วผลลัพธ์ลดทอนลงไปเยอะ ก็ยังดีกว่าไอ้ป่าไผ่หยกดำนั่นแน่นอน
"พี่เสียน ผมเชื่อพี่!" หวังเสี่ยวชงเป็นหน้าม้าคนแรก
"ต่อให้มีผลแค่ครึ่งเดียวของป่าไผ่หยกดำ พวกเราก็รับได้" ตู้กออีฝานเสริม "ยังไงก็เป็นวัตถุวิญญาณของสโมสรเราเอง ไม่ต้องไปง้อใครให้เสียอารมณ์"
"แค่ว่า... ค่าธรรมเนียมแคปซูลฝึกฝนหลังจากนี้ ลดให้พวกเราหน่อยได้ไหมครับ อิอิ?"
อู๋เสียนส่ายหน้ายิ้มๆ "วางใจเถอะ ถูกกว่าป่าไผ่หยกดำเยอะแน่นอน"
ดูจากนิสัยหน้าเลือดของตระกูลหวัง บวกกับค่าบำรุงรักษาอะไรนั่น ค่าใช้จ่ายต้องไม่ใช่น้อยๆ แน่
"เอาล่ะๆ แยกย้ายกันไปได้แล้ว" เซวียหลิงหลิงไล่ทุกคนไป "ศิษย์รัก เสี่ยวโจว ฝากพวกเธอช่วยดูหน่อยนะ ฉันจะไปเก็บตัวแบบสงบๆ สักสองสามวัน"
"เรื่องวันนี้มันอุบัติเหตุครับ ท่านประธานไปเก็บตัวให้สบายใจเถอะ" โจวฉีตบยอกรับประกัน
อู๋เสียนก็แสดงจุดยืนอย่างหนักแน่น
อย่างน้อยในมุมมองของเขา หลังจากนี้คงไม่มีเรื่องอะไรต้องรบกวนพี่อาจารย์ให้ออกโรงแล้วล่ะ
หลังจากส่งเซวียหลิงหลิงไปแล้ว ก็สั่งให้ทุกคนช่วยกันเก็บกวาดความวุ่นวาย
กำลังจะไปวิจัย [ต้นกุ้ยฮวา] ฉบับคัดลอก หวังเสี่ยวชงก็ทำตัวลับๆ ล่อๆ ตามมา "พี่เสียน เคล็ดวิชาเดินพลังที่พี่ใช้เมื่อกี้ไปเรียนมาจากไหนครับ?"
อู๋เสียนชะงักไปนิดหนึ่ง
พอนึกถึงฐานะของปู่หวัง ก็เข้าใจทันที
"กลับไปถามปู่นายสิ" อู๋เสียนแกล้งทำเป็นลึกลับ
"ห๊ะ?" หวังเสี่ยวชงอึ้ง "พี่เสียนรู้จักปู่ผม ไม่สิ พี่เสียนเคยเจอปู่ผมเหรอ?"
ยังไม่ทันถามจบ อู๋เสียนก็เดินเข้าห้องปิดประตูใส่หน้าไปแล้ว
หวังเสี่ยวชงยิ่งคิดยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ
กลับถึงบ้านปุ๊บก็รีบไปหาปู่หวังเฟิงเหนียนทันที
"ปู่ครับ ปู่รู้จักอู๋เสียนอัจฉริยะของสโมสรเราไหม?"
หวังเฟิงเหนียนขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว "ไอ้หนูนั่นเกิดเรื่องอะไรรึเปล่า?"
"เปล่าครับ แค่วันนี้บังเอิญเห็นว่าพี่เสียนเหมือนจะใช้วิชาเดินพลังของตระกูลหวังเราเป็นด้วย" หวังเสี่ยวชงเต็มไปด้วยความสงสัย "หลานเลยลองถามดู พี่เสียนกลับบอกให้มาถามปู่?"
ได้ยินดังนั้น หวังเฟิงเหนียนถึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น "ไอ้หนูนั่นก็ฝึกวิชาเดินพลังด้วยเหรอ?"
นึกว่ามีพรสวรรค์ม้วนภาพดีขนาดนั้น จะไม่แบ่งเวลามาฝึกเรื่องพวกนี้ซะอีก
สมกับเป็นหลานชายของท่านผู้นั้น ยอดเยี่ยมจริงๆ
"ใช่ครับ หลานเห็นมากับตา"
"งั้นคงเป็นลูกหลานเพื่อนเก่าสมัยก่อนของปู่แหละมั้ง ว่างๆ ก็ชวนเขามานั่งเล่นที่บ้านสิ" หวังเฟิงเหนียนตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้
"เพื่อนเก่าปู่เหรอครับ?" หวังเสี่ยวชงแอบแปลกใจ "มิน่าล่ะหลานกับพี่เสียนถึงถูกชะตากัน"
"คบหากันดีๆ เห็นเขาลำบากอะไร ก็รีบมารายงานปู่" หวังเฟิงเหนียนกำชับเสียงเข้ม "ลูกหลานเพื่อนเก่า ปู่ต้องดูแลให้ดีอยู่แล้ว"
"วางใจเถอะครับ ปู่ไม่บอกหลานก็ทำอยู่แล้ว พี่เสียนคือแสงสว่างนำทางของหลานเลยนะ"
"อ้อ?"
"อิอิ ปู่ดูผลงานล่าสุดของหลานสิ รับรองปู่ต้องทึ่ง!"
...
วันต่อมา อู๋เสียนไปกวาดซื้อสมุนไพรวิญญาณและวัสดุมอนสเตอร์พืชจากสมาคมและร้านค้าใหญ่ๆ ในเมืองมาล็อตหนึ่ง
แถมยัง "จิ๊ก" ปัจจัยพลังเทพที่เหมาะสมมาจากอาสามเซวียอีกนิดหน่อย
ลองผิดลองถูกอยู่นาน ก็ยังไม่สำเร็จสักที
สุดท้ายต้องหักกิ่งจาก [ต้นกุ้ยฮวา] ใส่ลงไป กิ่งหนึ่ง ถึงจะทำ [ต้นกุ้ยฮวา] ฉบับคัดลอกออกมาได้สำเร็จ
ยังดีที่ต้นกุ้ยฮวาตัวจริงไม่กลัวโดนหักกิ่ง
ขนาดอู๋กังบนดวงจันทร์สับจนขวานบิ่นยังทำอะไรต้นกุ้ยฮวาไม่ได้เลย
ความเสียหายแค่นี้สำหรับต้นกุ้ยฮวาถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก
"จุ๊ๆ ต้นทุนม้วนภาพวัตถุวิญญาณนี่สูงจริงแฮะ"
ไม่นับกิ่งกุ้ยฮวา แค่สมุนไพรวิญญาณกับวัสดุพืชอื่นๆ ก็ปาเข้าไปเกือบล้านแล้ว
ต้นทุนส่วนใหญ่หมดไปกับสมุนไพรวิญญาณ
ต้องบอกเลยว่า สมุนไพรวิญญาณนี่แพงระยับจริงๆ
[เศษ·ต้นกุ้ยฮวากำเนิด]
ประเภท: ฉบับคัดลอก
ระดับ: แกนทองแดง
ภูตภาพวาด: ★★☆
ค่าพลัง: 46
คุณสมบัติพรสวรรค์: รากวิญญาณไท่อิน
ลองปล่อยต้นกุ้ยฮวาฉบับคัดลอกออกมา ความเร็วในการรวบรวมไอวิญญาณถือว่าใช้ได้
ถึงจะเป็นแค่ฉบับคัดลอกแกนทองแดงสองดาวครึ่ง แต่การเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนพลังวิญญาณก็สูงกว่าเก้าส่วน เกือบจะเท่ากับหนึ่งเท่าตัวเลยทีเดียว
แถมยังแฝงการเพิ่มความรู้แจ้งในกฎเกณฑ์มาให้นิดหน่อยด้วย
แสดงว่าคุณสมบัติเพิ่มความรู้แจ้งในกฎเกณฑ์นี้ ไม่ได้ส่งผลต่อม้วนภาพต้นกุ้ยฮวา แต่ส่งผลต่อรอยประทับม้วนภาพในทะเลความรู้ที่คล้ายกับแผนภาพเทพต่างหาก
จากนั้น ก็โทรหาพี่ใหญ่ถังเปิง ให้โรงงานตระกูลถังช่วยออกแบบแคปซูลฝึกฝนที่เข้าชุดกันมาให้หน่อย
ของพรรค์นี้ไม่มีเทคโนโลยีอะไรซับซ้อน แป๊บเดียวก็ทำเสร็จ
เผลอแป๊บเดียว ข้างนอกก็เริ่มคึกคักขึ้นมา
เพราะวันนี้เวียนมาถึงวันแข่งสนามรบประจำสัปดาห์อีกแล้ว
สองวันนี้ สมาชิกสโมสรได้ม้วนภาพราชาผีรุ่นใหม่มาเสริมทัพ อัตราการชนะเพิ่มขึ้นไม่น้อย
"มาครบกันแล้วนะ?" อู๋เสียนมาถึงก็กวาดตามองทุกคน "ท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่ของเราไม่อยู่ วันนี้ฉันจะไม่ลงแข่งพร้อมกับพวกนายนะ ทุกคนเต็มที่หน่อย อย่าให้ท่านประธานขายหน้า"
สมาชิกสโมสรต่างตอบรับอย่างมั่นใจ
ส่วนหวังเสี่ยวชงก็ยืนแจก [กระบี่วิญญาณผีร้าย] ของตัวเองอยู่อย่างอารมณ์ดี "มาๆๆ แจกคนละเล่ม ถือว่าช่วยผมทดสอบการใช้งานไปในตัว จะได้เอาไปปรับปรุงต่อ"
"จัดไป~ จัดไป" สมาชิกยิ้มรับ
ม้วนภาพฟรี ไม่เอาได้ไง แถมม้วนภาพวัตถุวิญญาณของหวังเสี่ยวชงก็ใช้ดีจริงๆ
ไม่นานนัก การแข่งสนามรบก็เริ่มขึ้น สมาชิกทุกคนเข้าสู่สนามรบทันที
อู๋เสียนในฐานะรักษาการประธาน นั่งบัญชาการอยู่หลังบ้านสโมสร คอยดูฟอร์มของสมาชิกผ่านอุปกรณ์ถ่ายทอดสดของลีก
แผนที่สนามรบครั้งนี้เป็นสนามรบสัตว์อสูร มีสัตว์อสูรหน้าตาแปลกประหลาดดุร้ายมากมายอาละวาดอยู่ในสนามรบ
โชคดีที่สมาชิกทุกคนผ่านศึกมาโชกโชน บวกกับมีม้วนภาพคุณภาพดีเสริมทัพ รับมือได้สบายมาก
บังเอิญไปปะทะกับทีมสโมสรอื่นบ้าง สร้างสีสันให้รายการหน่อย
ยอดคนดูในไลฟ์ก็ยังคงร้อนแรงเหมือนเดิม
แต่ดูไปดูมา สถานการณ์เริ่มแปลกๆ
"หือ?" อู๋เสียนสังเกตเห็นความผิดปกติของทีมเล็กๆ ทีมหนึ่งจากสโมสรทลายฟ้า "ไบ๋สือฉีปล่อยของใหม่ออกมาอีกแล้วเหรอ?"
ม้วนภาพที่ทีมนี้ใช้ไม่เคยเห็นมาก่อน ดูเหมือนจะเป็นม้วนภาพสายวิญญาณชนิดหนึ่ง
ตอนแรกอู๋เสียนยังไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เพราะมีสิบขุนพลยมทูตคอยคุมเชิงอยู่
แต่พอทีมเล็กๆ ทีมนี้ปะทะกับสโมสรราชาผี อู๋เสียนถึงรู้ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ม้วนภาพชุดใหม่ของสโมสรทลายฟ้านี้ ไม่ด้อยไปกว่าซีรีส์มัมมี่จักรพรรดิชุดก่อนเลย
แถมความสามารถด้านวิญญาณบางอย่าง ยังเหนือกว่าซีรีส์มัมมี่จักรพรรดิด้วยซ้ำ
"ทำไมรู้สึกคุ้นๆ กับภูตภาพวาดพวกนั้นจัง?"
อู๋เสียนมองดูม้วนภาพสายวิญญาณหน้าตาประหลาดในจอ สไตล์นั้น รูปร่างนั้น ยิ่งดูยิ่งคุ้น รู้สึกว่าไม่ใช่สไตล์และทางของไบ๋สือฉี
เลยตัดสินใจโทรไปรบกวนพี่อาจารย์
เมื่อวานเพิ่งรับปากว่าจะไม่กวนเวลาเก็บตัว วันนี้ตบหน้าตัวเองซะแล้ว "พี่อาจารย์ครับ รบกวนมาหน่อยได้ไหมครับ? วันนี้แข่งสนามรบ สโมสรทลายฟ้าปล่อยม้วนภาพใหม่ออกมา เห็นชัดว่าเจาะจงเล่นงานพวกเรา"
"..." เซวียหลิงหลิงในวิดีโอคอลดูเหนื่อยใจ "สู้ไม่ได้เหรอ?"
"ก็ไม่ถึงกับสู้ไม่ได้ แค่ดูมันแปลกๆ ไม่เหมือนฝีมือไบ๋สือฉี" อู๋เสียนหันกล้องไปที่หน้าจอถ่ายทอดสด "พี่ลองดูซิรู้จักไหม?"
"?!" เห็นปุ๊บ สายตาของเซวียหลิงหลิงก็นิ่งค้าง "รอเดี๋ยว อาจารย์จะรีบไปเดี๋ยวนี้"
เห็นเซวียหลิงหลิงรีบร้อนขนาดนั้น อู๋เสียนก็งง "เกิดอะไรขึ้น?"
"จ้าวชิงเหอ นั่นคือซีรีส์ภูตผีหยินหยางของจ้าวชิงเหอ!"
น้ำเสียงของเซวียหลิงหลิงแฝงไปด้วยความตกใจ ความแค้น และความตื่นเต้นเล็กๆ
(จบแล้ว)