บทที่ 105 - เขตผสานมิติ

ถังชิงเสวียนหลบสายตาด้วยความกระอักกระอ่วน ชัดเจนว่าโดนอู๋เสียนพูดจาเหน็บแนมจนแทบอ้วก

แต่ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เธอเป็นฝ่ายผิดก่อนล่ะ?

"เถียวเถียว พวกเราออกเดินทางกันได้หรือยัง"

ถังชิงเสวียนพยายามสงบสติอารมณ์ เอ่ยถามเบาๆ

"ได้ๆๆ ออกเดินทางกันก่อน!" ถังเถียวเถียวนำทางอย่างคึกคัก "พี่ชิงเสวียนวางใจได้ พวกเราไม่เป็นตัวถ่วงหรอก"

ได้ยินแบบนั้น ถังชิงเสวียนก็ยิ้มเจื่อนๆ

ทั้งสามคนเดินทางไปด้วยกัน เข้าสู่สถานีพักพิงดันเจี้ยนเครื่องจักรระดับกลาง

ต่างจากสถานีพักพิงเครื่องจักรที่ผ่านมา ครั้งนี้เป็นสถานีพักพิงที่ชื่อว่า [ฐานทัพหุ่นรบ]

"นี่ก็เป็นม้วนภาพอาณาเขตของสำนักเครื่องจักรเหรอครับ?" อู๋เสียนถามอย่างสงสัย

"ไม่ใช่" ถังชิงเสวียนส่ายหน้า "ฐานทัพหุ่นรบเป็นม้วนภาพอาณาเขตของสำนักเติงเฟิง คุณภาพงั้นๆ"

"สำนักเติงเฟิงมีสายเครื่องจักรด้วยเหรอ?" อู๋เสียนแปลกใจ

ถังชิงเสวียนยิ้ม "ระบบของสำนักเติงเฟิงซับซ้อน ม้วนภาพประเภทไหนก็มีหมด แต่ในความเห็นฉัน ค่อนข้างจะจับฉ่ายแต่ไม่เชี่ยวชาญสักอย่าง"

อู๋เสียนยิ้มรับอย่างเข้าใจ

ในมุมมองของเขา แนวคิดและปรัชญาของสำนักเติงเฟิงกลับสมเหตุสมผลที่สุด

แต่ในช่วงแรกของการพัฒนาก็คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดสถานการณ์จับฉ่ายแต่ไม่เชี่ยวชาญ

หลังจากออกจากสถานีพักพิง ก็เข้าสู่เขตดันเจี้ยนมิติระดับกลางอย่างเป็นทางการ กลิ่นอายพลังวิญญาณในอากาศเข้มข้นกว่าฝั่งดันเจี้ยนระดับต้นอย่างเห็นได้ชัด มอนสเตอร์เครื่องจักรที่โผล่ออกมาก็เป็นระดับสี่ห้ากันทั้งนั้น แทบไม่เห็นเงาของมอนสเตอร์ระดับสองสามเลย

มาดันเจี้ยนมิติระดับกลางครั้งแรก ถังเถียวเถียวอดตื่นเต้นไม่ได้

แต่ถังชิงเสวียนกลับทำหน้าสงสัย "แปลกจัง เขตควบคุมระดับกลางของเมืองเย่าหยางพวกเธอพลังวิญญาณต่ำขนาดนี้เลยเหรอ?"

เมืองเล็กก็คือเมืองเล็กสินะ?

ระดับความเข้มข้นของพลังวิญญาณแค่นี้ ที่เมืองพวกเธออย่างมากก็แค่ระดับต้นเท่านั้นแหละ

"ก็จริง ม้วนภาพกระแสหลักทางฝั่งพวกเธอก็คุณภาพทั่วไป คงควบคุมพื้นที่อันตรายมากๆ ไม่ไหวหรอก"

สาบานต่อฟ้าดิน ถังชิงเสวียนแค่จะวิเคราะห์เฉยๆ ไม่ได้มีเจตนาอื่นจริงๆ

แต่พอเข้าหูอู๋เสียน กลับเหมือนการดูถูกพวก "บ้านนอก" ทางอ้อมซะงั้น

"เมืองเล็กๆ น่ะครับ เทียบกับเมืองใหญ่ของพวกคุณไม่ได้หรอก"

"ที่แท้ดันเจี้ยนระดับเดียวกันของเมืองใหญ่ก็โหดกว่าทางเราเหรอเนี่ย?" ถังเถียวเถียวแปลกใจ

ถังชิงเสวียนหยิบอุปกรณ์เครื่องจักรประณีตชุดหนึ่งออกมา หลังตรวจสอบสักพัก ก็ล็อคเป้าหมายไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

"ทางนั้นดูเหมือนจะมีเขตผสานมิติ โอกาสเจอวัสดุหายากน่าจะเยอะกว่า"

อู๋เสียนสงสัยเต็มประดา แต่ติดที่ฟอร์มจัด เลยไม่อยากถาม

ยังดีที่เจ๊เถียวเราก็ขี้สงสัยเหมือนกัน "นี่เครื่องอะไรอะ? ตรวจจับทิศทางเขตผสานมิติได้ด้วยเหรอ?"

"เครื่องตรวจจับมิติที่มีทั่วไปนี่แหละ เดี๋ยวพอเธอไปถึงสำนักเครื่องจักร ก็จะได้สัมผัสเอง"

"โอเค" ถังเถียวเถียวพยักหน้าว่าง่าย หันมามองอู๋เสียนตาละห้อย "จริงสิเสี่ยเสียน ลืมบอกนายไปเลย ต่อไปฉันอาจจะต้องไปเรียนต่อที่สำนักเครื่องจักรแล้ว วันหน้าคงไม่ได้เล่นกับนายแล้วนะ"

อู๋เสียนที่รู้เรื่องอยู่แล้ว แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นเพิ่งรู้ "ไม่เป็นไร อนาคตเจ๊เถียวสำคัญกว่า ไว้มีเวลาจะไปหาที่สำนักเครื่องจักร"

"ฮิฮิ เสี่ยเสียนรู้ใจฉันที่สุด"

ถังชิงเสวียนมองเหตุการณ์ทั้งหมด แกล้งทำขรึม ทำเป็นไม่ได้ยิน

"ว่าแต่ ท่านอู๋เสียนมาเดินบนเส้นทางจิตรกรม้วนภาพได้ยังไง?" ถังชิงเสวียนนำทางไปพลางถามหยั่งเชิงไปพลาง "ได้ยินว่าคุณไม่เคยเรียนห้องศิลปะเลย อาศัยตัวเองล้วนๆ สร้างม้วนภาพยอดเยี่ยมพวกนี้ขึ้นมาได้ยังไง?"

"มีปัญหาเหรอครับ?" อู๋เสียนเลิกคิ้ว

"เปล่า แค่ไม่ค่อยเข้าใจ" ถังชิงเสวียนมองแปลกๆ "ต้องรู้ก่อนนะว่า การคิดค้นม้วนภาพที่สมเหตุสมผลและยอดเยี่ยมสักชุดมันยากมาก"

"สงสัยผมจะเกิดมาเพื่อเป็นจิตรกรม้วนภาพมั้งครับ" อู๋เสียนตอบเสียงเย็น

ยิ่งถามไม่ได้ความ ถังชิงเสวียนก็ยิ่งสงสัย

ในขณะเดียวกัน ทั้งสามคนก็มาโผล่เหนือเขตผสานมิติ

สิ่งที่เรียกว่าเขตผสานมิติ ก็คล้ายกับซากปรักหักพังเครื่องจักรที่เจอในหุบเหวลึกลับก่อนหน้านี้ เป็นพื้นที่ที่มิติต่างๆ ปะทะและหลอมรวมกันตอนบุกรุก มอนสเตอร์ในเขตนี้ส่วนใหญ่จะปรากฏในรูปแบบมอนสเตอร์ผสาน

อู๋เสียนมองป่าดงดิบสลับซับซ้อนเบื้องล่าง อดสงสัยไม่ได้ "นี่มันเขตผสานกับต่างมิติอันไหนเนี่ย?"

"มิติสัตว์อสูรมั้ง?" ถังชิงเสวียนวิเคราะห์

"มิติสัตว์อสูร?" อู๋เสียนงง "เมืองเย่าหยางมีแค่สามต่างมิติบุกรุกไม่ใช่เหรอ?"

ถังชิงเสวียนทำหน้าแปลกๆ ทำไมหมอนี่ดูไม่รู้อะไรเลย "ยุคกลายพันธุ์เมื่อพันปีก่อน ทุกต่างมิติบุกรุกโลกเราพร้อมกันหมดนั่นแหละ รอยแยกมิติทั้งสามของเมืองเย่าหยาง เป็นเพราะโดนสามต่างมิตินี้เจาะเข้ามาได้เฉยๆ

ถ้าคุณออกไปนอกเขตควบคุมมิติสักรอบจะพบว่า ทุกต่างมิติมันบิดเบี้ยวอยู่ด้วยกัน แทบทุกที่ล้วนเป็นเขตผสานมิติ"

"อ้อ"

อู๋เสียนทำหน้าบรรลุ

ทั้งสามคนค่อยๆ ลดระดับลง บินต่ำ ค้นหาร่องรอยวัสดุหายากในป่าดงดิบซับซ้อนนี้

บางครั้งก็เห็นสัตว์อสูรที่ถูกดัดแปลงเป็นเครื่องจักร และมอนสเตอร์เครื่องจักรที่กลายสภาพเป็นสัตว์อสูร

"ระวัง ข้างล่างมีมอนสเตอร์ระดับสูงสี่ดาวที่มีระดับการผสานสูงมากตัวหนึ่ง"

ถังชิงเสวียนตาเป็นประกาย เตือนทั้งสองคน

พอมองไป ก็เจอกอริลลายักษ์ที่อวัยวะครึ่งซีกถูกดัดแปลงเป็นเครื่องจักร ให้อารมณ์เหมือนคิงคองจักรกล

"ระดับการผสาน?" อู๋เสียนไม่เข้าใจ

"มอนสเตอร์ในเขตผสานมิติก็มีแบ่งเกรดนะ" ถังชิงเสวียนไม่หวงวิชา อธิบายให้อู๋เสียนฟัง "เมื่อกี้คุณก็น่าจะสังเกตเห็น มอนสเตอร์ผสานส่วนใหญ่จะผสมกันมั่วซั่ว จนกลายเป็นตัวประหลาดพิการๆ

แต่ตัวข้างล่างนี้ดูสมส่วนมาก วัสดุจากมอนสเตอร์ผสานเกรดพรีเมียมแบบนี้ ก็จะดีกว่าพวกเบี้ยวๆ บูดๆ ที่ผสมไม่สมบูรณ์พวกนั้นเยอะ"

อู๋เสียนเข้าใจแจ่มแจ้ง เทพเจ้าโชคลาภกับเทพงูเพลิงปีกโผล่ออกมาข้างกาย

ทางด้านถังเถียวเถียวก็ปล่อยอัศวินจันทรากับอัศวินยมทูตออกมา

ส่วนข้างกายถังชิงเสวียน คือเทพสงครามจักรกลสองตัวที่เกือบโดนเขาตีแตกนั่นเอง

ตูม!

เทพสงครามจักรกลแกนทองคำเปิดฉากด้วยปืนใหญ่สองนัดจากด้านหลัง เข้าเป้ากอริลลาจักรกลเต็มๆ ระเบิดมันกระเด็นไปไกล

"ปืนแรงเวอร์!" ถังเถียวเถียวอุทาน

อู๋เสียนเองก็ตกใจกับอานุภาพกระสุนปืนใหญ่สองนัดนั้นเหมือนกัน

คืนนั้นเพราะมีเกราะโชคลาภคุ้มกาย เลยไม่ค่อยรู้สึกถึงความเก่งของเทพสงครามจักรกลสองตัวนี้เท่าไหร่ มาดูตอนนี้ ถังชิงเสวียนที่เป็นหัวกะทิสำนักเครื่องจักรก็มีของเหมือนกันแฮะ

อย่างน้อยพลังโจมตีตามหน้าเสื่อก็เถียงไม่ออก แค่เทียบกับม้วนภาพเทพๆ อย่างเทพเจ้าโชคลาภแล้ว ขาดความสามารถในระดับ "กลไกกฎเกณฑ์" ไปหน่อย?

โบราณว่าไว้ กลไกโกงเท่านั้นที่แข็งแกร่งจริง

"แย่แล้ว มีอีกตัว——!"

ได้ยินเสียงคำรามปนเสียงเครื่องจักรดังมาจากส่วนลึกของป่า

ต้นไม้ใหญ่ล้มระเนระนาด กอริลลายักษ์อีกตัวที่ตัวใหญ่กว่าและแทบจะเป็นเครื่องจักรทั้งตัวพุ่งออกมา ดันเป็นมอนสเตอร์ระดับสูงห้าดาว

พร้อมกันนั้น กอริลลาครึ่งจักรกลที่โดนระเบิดกระเด็นไปก็คำรามฆ่ากลับมา

ตูม! ตูม!

เทพสงครามจักรกลแกนทองคำมีดาบแสงโผล่ที่แขน ปะทะซึ่งหน้ากับกอริลลาจักรกลห้าดาวตัวนั้น

สองฝ่ายแลกหมัดกันนัวเนีย มันสะใจ วัดค่าพลังกันล้วนๆ

ทางด้านเทพเจ้าโชคลาภรับมือกอริลลาครึ่งจักรกลสี่ดาวตัวนั้นลำพัง ภายใต้เกราะโชคลาภมหาศาล คำว่ากดดันสะกดไงไม่รู้จัก

สายฟ้าฟาดใส่กอริลลาครึ่งจักรกลจนร้องจ๊ากๆ

แส้เหล็กฟาดลงไป เนื้อแตกหนังฉีก ส่วนที่เป็นเครื่องจักรถูกทุบจนแตกเป็นเสี่ยงๆ บวกกับไฟพิษจากปีกของเทพงูเพลิงปีกเผาผลาญ แป๊บเดียวก็ทรมานกอริลลาครึ่งจักรกลจนปางตาย

จากนั้นฉวยโอกาส กิ่งกุ้ยฮวาพุ่งออกไป แทงตาข้างที่ไม่ได้เป็นเครื่องจักรบอดสนิท

วินาทีถัดมา เห็นเงาดำลอยมา อู๋เสียนรีบพุ่งหลบ

พอมองชัดๆ ถึงเห็นว่าเป็นเทพสงครามจักรกลแกนเงินที่โดนกอริลลาจักรกลเหวี่ยงกระเด็นมา

"โล่แสงสีทองของคุณเพิ่มให้เทพสงครามจักรกลของฉันได้ไหม?"

ทางด้านถังชิงเสวียนส่งสายตาคาดหวังมาให้

(จบแล้ว)