- หน้าแรก
- ในเมื่อจนนักก็วาดเทพเจ้าแห่งโชคลาภขึ้นมาซะเลย
- บทที่ 48 - เสน่ห์จักรกลและสายข่าววงใน
บทที่ 48 - เสน่ห์จักรกลและสายข่าววงใน
บทที่ 48 - เสน่ห์จักรกลและสายข่าววงใน
คุยสัพเพเหระกันไประหว่างเดินออกจากงานมอเตอร์โชว์ แล้วก็ร่ำลาแยกย้ายกับพี่วิน
แลกเบอร์ติดต่อกันไว้เรียบร้อย
ระหว่างนั่งแท็กซี่กลับเขตถนนเหนือ จู่ๆ ก็ได้รับสายจากอาจารย์พี่ เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีอาจารย์อยู่คนหนึ่ง
"ศิษย์รักทำอะไรอยู่? หายหน้าไปหลายวันไม่เห็นมาขอคำชี้แนะจากอาจารย์เลย ทำแบบนี้อาจารย์รู้สึกไร้ตัวตนนะเนี่ย!" น้ำเสียงของเซวียหลิงหลิงแฝงความน้อยใจ
"เอ่อ พอดีชินกับการเรียนรู้ด้วยตัวเองครับ" อู๋เสียนหัวเราะแห้งๆ "วันหลังมีอะไรไม่เข้าใจจะรีบไปถามอาจารย์ทันทีครับ"
"แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย" เซวียหลิงหลิงพอใจ "มะรืนนี้สโมสรจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เธอมาโชว์ตัวหน่อยนะ อย่ามาสายล่ะ"
"รับทราบครับ"
"อ้อ อาจารย์ส่งแนวคิดการสืบทอดของเหล่าราชาผีไปให้แล้ว เธอลองศึกษาดูเองก่อนนะ" เซวียหลิงหลิงพูดต่อ "วันหลังจะให้ต้นฉบับลิขสิทธิ์แก่เธอ เราสองคนศิษย์อาจารย์ช่วยกันขยันขันแข็ง ทำให้สโมสรยิ่งใหญ่เกรียงไกรกันเถอะ!"
"หา?"
ถึงอู๋เสียนจะไม่ค่อยอินกับม้วนภาพชุดราชาผีของเธอเท่าไหร่ แต่การที่จู่ๆ เธอก็จะยกต้นฉบับลิขสิทธิ์ให้แบบนี้ ทำเอาเขาตั้งตัวไม่ทัน
อาจารย์มวยวัดคนนี้ใจป้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
หรือว่ามีวาระซ่อนเร้นอะไร?
ระหว่างที่กำลังสงสัย สายก็ตัดไปแล้ว ในวีแชตมีไฟล์แนวคิดการสืบทอดซีรีส์ราชาผีฉบับสมบูรณ์ส่งมาให้
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับการสืบทอดและแนวคิดม้วนภาพของโลกนี้ จะว่าไป ซีรีส์ราชาผีของอาจารย์พี่ก็น่าสนใจดีเหมือนกัน
แถมยังทำให้เขารู้สึกคุ้นๆ อย่างประหลาด โครงสร้างความคิดและการตั้งค่าโดยรวม ดูจะบังเอิญไปตรงกับพวกราชาผีที่บันทึกไว้ใน "พระสูตรตี่จ้างโพธิสัตว์" ยังไงชอบกล
"บังเอิญเหรอ?" อู๋เสียนอดคิดไม่ได้
การที่มีภาพลักษณ์และตัวละครคล้ายคลึงกันในระบบตำนานที่ต่างกันไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะจินตนาการของมนุษย์มันเชื่อมโยงถึงกันได้
มีคำกล่าวที่ว่า มนุษย์ไม่สามารถจินตนาการถึงสิ่งที่ตัวเองไม่เคยเห็นได้
ดังนั้น แนวคิดของจิตรกรม้วนภาพจึงหนีไม่พ้นอิทธิพลจากสิ่งที่พบเห็นในชีวิตประจำวัน
เพียงแต่ความรู้สึกคุ้นเคยและความเหมือนในแนวคิดของเซวียหลิงหลิงมันสูงเกินไป จนเกือบจะเทียบเท่ากับผลงาน "กระต่ายหยกตำยา" ที่เจ๊เถียวเอาไปดัดแปลงแล้ว
"หรือว่า จะเกี่ยวข้องกับข้อมูลสืบทอดของตระกูลเซวีย?"
เรื่องนี้ทำให้อู๋เสียนเกิดความสนใจในตระกูลเซวียที่อยู่เบื้องหลังเซวียหลิงหลิงขึ้นมาทันที
พอกลับถึงเขตถนนเหนือ
เขาลองวาดตามแนวคิดของเซวียหลิงหลิงดูแบบคร่าวๆ
ในฐานะอดีตนักวาดภาพประกอบที่เป็นดั่งวัวควายพลังนิวเคลียร์ในบริษัทรับจ้างผลิต การเรียนรู้และทำความเข้าใจสไตล์การวาดของเซวียหลิงหลิงนั้นง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วย
เพียงแต่ตอนวาด เขามักจะมีความรู้สึกอยากแก้โน่นแก้นี่ตลอดเวลา
ไม่ใช่แค่อยากแก้ภาพลักษณ์และสไตล์ของราชาผี แต่ถึงขั้นอยากรื้อโครงสร้างแนวคิดใหม่ทั้งหมด
เรียนรู้เสร็จแล้ว ถ้าได้ต้นฉบับลิขสิทธิ์จากเซวียหลิงหลิงมา ภายหลังช่วยเธอทำฉบับสำเนาหรือฉบับคัดลอกก็คงไม่มีปัญหา อาจจะมีเพี้ยนไปบ้างเพราะสูตรผสมสีต่างกัน แต่ก็ทำออกมาได้แน่
"ชิ~ ที่แท้อยากให้เราเป็นแรงงานทาสสินะ?"
อู๋เสียนเริ่มเข้าใจเจตนา
ด้วยคุณภาพม้วนภาพของเซวียหลิงหลิง ในอนาคตยอดขายต้องถล่มทลายแน่ ถึงตอนนั้นลำพังตัวเธอคนเดียวคงทำไม่ทัน
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็อย่าโทษที่ศิษย์คนนี้หัวทึบ รับภาระใหญ่หลวงไม่ไหวก็แล้วกัน
แน่นอน ถ้าอาจารย์พี่ยอมแบ่งกำไรให้ เขาก็ยินดีที่จะเป็นแรงงานทาสให้
เรื่องเงินไม่เข้าใครออกใคร
"แต่จะว่าไป ถ้าแนวคิดม้วนภาพชุดนี้เกี่ยวข้องกับพระสูตรตี่จ้างโพธิสัตว์จริงๆ อาจจะลองพิสูจน์ดูได้"
ดวงตาของอู๋เสียนเป็นประกาย เขาเริ่มเรียบเรียงความคิดและผสมสีที่สอดคล้องกันทันที
ครู่ต่อมา เขาเริ่มลองวาดราชาผีตามจินตนาการของเขาที่มีต่อราชาผีในพระสูตรตี่จ้างโพธิสัตว์ลงบนกระดาษฝึกวาด
ปัง!
วาดไปได้แค่ครึ่งเดียว กระดาษฝึกวาดก็ระเบิดแตกกระจาย
ปรับสูตรสีและแนวคิด ลองใหม่อีกครั้ง ก็ยังพังตอนวาดได้ครึ่งเดียวเหมือนเดิม
ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นขวางไม่ให้เขาวาดม้วนภาพนี้
"ติดลิขสิทธิ์?"
อู๋เสียนสูดหายใจเฮือกใหญ่ จากนั้นเขาลองวาด [กระต่ายหยกตำยา] ฉบับดั้งเดิมดู ผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนกันเป๊ะ
ชั่วพริบตาเดียว เขาขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ดูท่าคงต้องหาโอกาสตะล่อมถามอาจารย์พี่ดูบ้างแล้ว
ตกเย็น ปู่หวังชางหมิงเดินทอดน่องกลับมา
"อ้าว~ วันนี้ปู่อารมณ์ดีเชียวนะ นึกอะไรออกแล้วเหรอครับ?"
สีหน้าและราศีของปู่วันนี้ดูดีกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด
"นึกเรื่องบางอย่างออกแล้ว แต่ยังนึกเรื่องสำคัญไม่ออก" แววตาของปู่ดูมีมิติขึ้น "แกไม่ต้องมาห่วงเรื่องไร้สาระ ตั้งใจทำเรื่องของแกไปเถอะ"
อู๋เสียนก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ
หลังมื้อเย็น โดนปู่ลากไปฝึกซ้อมร่างกายยกใหญ่
ค่ำคืนผ่านไปกับการฝึกฝน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ก็ได้รับวิดีโอคอลจากสองพ่อลูกตระกูลถัง
แตกแตน! แตกแตนแล้ว!
ยอดสั่งจองพี่เบิ้มออพติมัสระเบิดเถิดเทิง
แม้บริษัทตระกูลถังจะประกาศชัดเจนว่าจำหน่ายแบบจำกัดจำนวนเป็นรอบๆ ก็ไม่อาจขวางกั้นความคลั่งไคล้ของประชาชนได้
เป็นไปตามคาด การปรากฏตัวของพี่เบิ้มออพติมัส คือการตบหน้าวงการยานยนต์ของโลกนี้อย่างจัง
จากเดิมที่เป็นวงการยานยนต์ระดับล่างที่เน้นตลาดพลเรือน ตอนนี้กลับจุดกระแสในกลุ่มผู้ควบคุมภูตชนชั้นกลาง แม้แต่บอร์ดจิตรกรม้วนภาพยังเต็มไปด้วยกระทู้เกี่ยวกับพี่เบิ้ม
ถึงตลาดรถบรรทุกหนักจะเล็ก แต่พี่เบิ้มแกมีร่างหุ่นยนต์ แปลงร่างเป็นม้วนภาพสายต่อสู้ได้ด้วยนี่นา
ประเด็นคือพี่เบิ้มแกหล่อ! หล่อในแบบที่มหาชนยอมรับ!
นี่ไง ในเว็บรวมม้วนภาพมีข้อมูลสมุดภาพของพี่เบิ้มขึ้นแล้ว
[ผู้นำออโตบอตส์ - ออพติมัส ไพรม์] ม้วนภาพแกนทองแดง
คะแนน: ยังไม่มี
คำแนะนำ: ยังไม่ค่อยรู้ข้อมูลละเอียด แต่ผู้เขียนบอกได้คำเดียวว่า โคตรเจ๋ง!
เนื่องจากยังไม่มีผู้ใช้จริง เลยยังไม่มีคะแนนรีวิว แต่ช่องคอมเมนต์ใต้สมุดภาพแทบจะระเบิดแล้ว
"สมกับเป็นเว็บรวมม้วนภาพ ข่าวเพิ่งออกเมื่อกี้ ที่นี่มีข้อมูลแล้ว"
"ใครอยู่ในงานบ้าง ขอรูปเพิ่มหน่อยยยย!"
"คุณพระ~ เป็นรถก็ได้ แปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ต่อสู้ก็ได้ นี่มันไอเดียอัจฉริยะอะไรเนี่ย?"
"ประเด็นคือมันโคตรหล่อ! หล่อวัวตายควายล้ม"
"หล่อก็ส่วนหล่อ ขอแค่อย่าสวยแต่รูปจูบไม่หอมก็พอ"
"สุดยอด! สุดยอด!"
"เซ็ง เว็บล่ม เข้าไปกดซื้อไม่ได้เลย"
"รับซื้อราคาสูง ใครขายทักแชต เบอร์ 189*******"
"สมรรถนะการต่อสู้เป็นไง? มีคนวงในบอกหน่อยได้ไหม"
"สนที่ไหนล่ะ หล่อก็พอแล้วป่ะ!"
"ด้วยหน้าตาแบบนี้ แค่เอามาตั้งโชว์ก็เจริญหูเจริญตาแล้ว!"
"บริษัทตระกูลถังเมืองเย่าหยาง? ไม่เคยได้ยินชื่อเลยแฮะ?"
"ไม่เคยได้ยินไม่เป็นไร ในอนาคตต้องเป็นบริษัทรถอันดับหนึ่งของโลกแน่ ผมฟันธง!"
"ได้ข่าวว่าเป็นผลงานออริจินัลของลูกชายเจ้าของบริษัทตระกูลถัง แถมยังเป็นแค่จิตรกรม้วนภาพฝึกหัดด้วย"
"แค่ฝึกหัด? อัจฉริยะชัดๆ!"
"ผมมีลางสังหรณ์ว่า คนคนนี้อาจจะเป็นผู้นำการปฏิวัติม้วนภาพสายจักรกล"
"พวกเจ้าของเหมืองคงจะคลั่งน่าดู"
"จบกัน เจ้าของเหมืองลงมาเล่น แล้วเมื่อไหร่จะถึงคิวคนธรรมดาอย่างเรา?"
"พอเทียบกับออพติมัสแล้ว ม้วนภาพจักรกลอื่นกลายเป็นเศษเหล็กไปเลย"
"นี่มันปีศาจซัคคิวบัสจักรกลชัดๆ!"
"มีใครจะตั้งตี้ไปเมืองเย่าหยางไหม? ไปต่อแถวก่อนเก็งกำไรได้แน่"
"พ่อค้ารีเซลตายซะ!"
ดูคอมเมนต์ในเว็บ อู๋เสียนเหมือนได้กลิ่นเงินลอยมาเตะจมูก
ต้องบอกว่ามีคอมเมนต์หนึ่งพูดถูก พี่เบิ้มออพติมัสนี่มัน "ปีศาจซัคคิวบัสจักรกล" ชัดๆ
ว่าแต่โลกนี้มีคอนเซปต์ซัคคิวบัสด้วยเหรอ แล้วมีม้วนภาพซัคคิวบัสจริงๆ ไหมนะ?
วันหลังต้องไปศึกษาหน่อยแล้ว
แม้ตอนนี้จะไม่สะดวกเปิดเผยตัว แต่ในฐานะผู้สร้างตัวจริง อู๋เสียนก็อยากมีส่วนร่วมมากๆ
เขาเลยตัดสินใจแปลงร่างเป็น "คนวงใน" เข้าไปโพสต์ในโซนพูดคุย อวยสินค้าตัวเองซะเลย
《ข้อมูลภายใน: ข้อมูลการทดสอบศักยภาพห้ามิติของพี่เบิ้ม》
แล้วก็อัปโหลดรูปพี่เบิ้มฉบับปรับแต่งสวยๆ ลงไปสองสามรูป
ตบท้ายด้วยประโยคว่า: อย่าถามว่าเอาข้อมูลมาจากไหน ลุงผมเป็นผู้บริหารตระกูลถัง
(จบแล้ว)