ตอนที่ 41 หนึ่งต่อแสน!

ตอนที่ 41 หนึ่งต่อแสน!

"ได้เวลายุติยุคนี้แล้ว!"

การ์ปผู้ซึ่งรู้จักกันในนามวีรบุรุษแห่งกองทัพเรือลุกขึ้นมาจากกองหิน

เขามายืนเคียงข้างกับเซนโงคุ

"การ์ป!"

"นายควรรู้ผลหากกองทัพเรือแพ้สงครามในครั้งนี้!"

เซนโงคุพูดเสียงเข้ม ดูเหมือนจะเตือนการ์ปว่าอย่าปล่อยน้ำ ปล่อยหนวดขาวออกไป

ทิ้งหนวดขาวเอาไว้ที่นี่

นั่นเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่าการประหารเอส

ในเวลานั้น แม้ว่าสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวจะวิ่งหนีไปหมดแล้ว มันก็ไม่สำคัญ

"อืม"

การ์ปเงียบไปครู่หนึ่งและพยักหน้ารับในที่สุด

เขาเป็นพลเรือโทแห่งกองทัพเรือ

เพราะความรักในครอบครัวเขาจึงเลือกที่จะปล่อยผ่าน

แต่หากเป็นเช่นนั้น เอสก็ยังมีจากมารีนฟอร์ดไม่สำเร็จ บอกได้คำเดียวว่านี่คือชะตากรรมของเอส

ดังนั้นตอนนี้

ไม่สำคัญว่าจะเป็นหนวดขาวหรือหลานทั้งสองคนของเขา

เขาจะไม่แสดงความเมตตาอีก!

"หึ~"

เซนโงคุถอนหายใจออกมา จากนั้นหยิบแมลงโทรสารออกมาแล้วตะโกนใส่มัน: "ทหารเรือทุกนายปฏิบัติตามคำสั่ง เลิกตามล่ากลุ่มโจรสลัดหนวดขาว และเข้าปิดล้อมหนวดขาวทั้งหมด!"

"ครับ!!!"

ทหารเรือทั้งหมดคำรามตอบรับ

เหล่าทหารเรือพุ่งเข้ามาที่ศูนย์กลาง

ทหารเรือชั้นยอดจำนวนเกือบหนึ่งแสนนายพร้อมอาวุธและเครื่องกระสุนเข้ามาใกล้

สามพลเอกปล่อยแรงกดดันออกมา เดินเข้ามาไม่ไกลจากหนวดขาวด้วยสายตาเย็นชา

จอมพลเซนโงคุ วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือการ์ป!

ก้าวไปข้างหน้ายืนอยู่ด้านหน้าของทหารเรือทุกคน

ในตอนนี้…

กองทัพเรือทั้งหมดรวมตัวกัน!

จุดประสงค์ของพวกเขาก็คือ…

กำจัดคนตรงหน้าซะ!

และคนนี้ชื่อว่า…หนวดขาว!

หรือที่รู้จักกันในฉายาชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

วูบ~

สายลมกำลังพัดมา

ลมหายใจแห่งการสังหารพัดกรรโชกไปทั่วเกาะ

ทหารเรือทั้งหมดค่อยๆ ล้อมเข้ามาทีละขั้นตอน บรรยากาศก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

หัวใจของทหารเรือแต่ละคนดูเหมือนจะถูกกดทับด้วยภูเขา

เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้ เหงื่อเย็นยังคงไหลออกมาจากหน้าผาก หัวใจเต้นแรง และคลื่นแห่งความหวาดกลัวก็พุ่งขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

พวกเขากำอาวุธในมือแน่น

ดูเหมือนว่าด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถสร้างความรู้สึกปลอดภัยให้กับตัวเองได้

ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้น

ในแนวทางคงที่…

เหล่าทหารเรือทั้งหมดอยู่ห่างจากหนวดขาวเพียงยี่สิบเมตร

ในระยะทางนี้ ทุกคนต่างหยุดโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าขยับต่อไปแม้แต่ครึ่งก้าว

"โจมตีหนวดขาว!"

"บนเกาะนี้มีกองกำลังที่ทรงพลังสามารถปราบปรามโลกใหม่ได้ทั้งหมด ไม่ว่าหนวดขาวจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็ไม่สามารถหนีออกไปได้!"

แขนของอาคาอินุหลอมเหลว เขาตะโกนออกมาด้วยเสียงเย็นชา

"หนวดขาว นายหนีไปไม่ได้!"

ท่าทางของการ์ปดูซับซ้อนเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะเป็นทหารเรือ

แต่ในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมา เขาก็มีมิตรภาพกับหนวดขาวเช่นกัน

ตอนนี้เพื่อนเก่าในวัยชรากำลังจะตายจากไปทีละคน แม้แต่หนวดขาวก็เช่นกัน มันทำให้เขาโศกเศร้าเล็กน้อย

"หนวดขาว!"

เซนโงคุจ้องมองร่างที่อยู่ข้างหน้าของเขา พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ต่ำมาก: "ในฐานะกลุ่มผู้หลงเหลือจากยุคเก่า ไม่มีเรือลำไหนที่สามารถบรรทุกแกไปในยุคใหม่ได้อีกแล้ว!"

"ดังนั้น…เลิกต่อต้านซะ!"

เอสหนีไปได้ แต่นั่นไม่สำคัญ

หากหนวดขาวถูกจับได้ทั้งเป็นและประหารชีวิตในการถ่ายทอดสด ความยิ่งใหญ่ของกองทัพเรือจะมาถึงจุดสูงสุด

เมื่อถึงเวลานั้นจำนวนโจรสลัดจะลดลงอย่างแน่นอน!

"เราทุกคนเป็นลูกของของทะเลแห่งนี้ เธอจะไม่ทอดทิ้งลูกไปง่ายๆ ตราบเท่าที่เหลือของชายชราไม่จม มันก็จะยังคงแล่นไปพร้อมกับผู้คนในยุคใหม่!"

"การ์ป เซนโงคุ!"

"ถ้าอยากได้หัวของฉัน ก็เข้ามาเอาเลย!!!"

"กู ระ ระ ระ ระ~"

หนวดขาวทุบง้าวของเขาลงบนพื้นอย่างแรง เผชิญหน้ากับทหารเรือเกือบหนึ่งแสนนายโดยไม่มีความเกรงกลัวใดๆ พร้อมกับหัวเราะเสียงดัง

แม้ว่ายุคเก่าจะสิ้นไปเหมือนตะวันลับขอบฟ้า

แต่ชายชราจะไม่มีวันหายไป

ตราบใดที่ในใจยังมีเรืออยู่ ก็ยังสามารถแล่นไปในท้องทะเลได้

ดังนั้น…การเดินทางของเขาจึงยังไม่สิ้นสุด!!!

"หนวดขาว!"

เซนโงคุกัดฟัน หลับตาลงในที่สุด ปล่อยเสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วมารีนฟอร์ด: "ทหารเรือทั้งหมดปฏิบัติตามคำสั่ง…โจมตีหนวดขาว!"

"ครับ!!!"

เหล่าทหารเรือเกือบหนึ่งแสนนายส่งเสียงคำรามตอบรับ

เจตนาสังหารอันเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากผู้คน

แม้ว่าคนๆ หนึ่งจะไม่มีความสำคัญ แต่การรวมตัวกันของผู้คนเกือบหนึ่งแสนคนทำให้เมฆมืดบนท้องฟ้าแตกสลาย

"มา!"

หนวดขาวบีบง้าวเล่มใหญ่แน่น

ในเวลาเดียวกันนั่นเอง การ์ดใบหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เขาตื่นตัวตั้งแต่ต้นจนจบเพราะรู้ว่าทหารเรือเกือบหนึ่งแสนนาย สามพลเอก จอมพลเซนโงคุ และการ์ปหมายถึงอะไร

กรณีที่คนทั้งห้ารวมตัวกันแล้วไม่ปล่อยน้ำ…

เพียงพอต่อการจัดการกับกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิ

เพราะทั้งห้าคนนี้คือขุมพลังอันดับต้นๆ ของโลก!

หากเขาไม่มีการ์ดใบนี้ แม้ว่าร่างกายของเขาจะฟื้นตัวถึงจุดสูงสุด เขาก็จะถูกปิดล้อมและสังหาร

"และการ์ดใบนี้สามารถพลิกสถานการณ์ได้!"

การ์ดใบนี้ได้รับเมื่อเขาเอาชนะมาเจลแลน

มันชื่อว่า…ดับเบิ้ลพาวเวอร์การ์ด!

[พลังการต่อสู้ 2 เท่า: ใช้การ์ดใบนี้เพื่อรับพลังการต่อสู้ 2 เท่าจากตัวคุณ เป็นเวลา 3 นาที]

กล่าวอีกนัยหนึ่งเพียงแค่ใช้การ์ดนี้

เขาจะได้รับความแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นเป็นสองเท่า

แม้จะมีเวลาเพียงแค่สามนาที แต่สามนาทีนี้ก็เพียงพอแล้ว!

ป๊อป~

การ์ดระเบิดแล้วหายไป

หนวดขาวยังรู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นที่ปกคลุมร่างกายของเขา

หลังจากเพิ่มพลังการต่อสู้เป็นสองเท่า ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถจมมารีนฟอร์ดได้ด้วยกำปั้นเดียว และสามารถสร้างพายุทำลายล้างที่ไม่มีที่สิ้นสุดได้

"เซนโงคุ…สงครามนี้ควรจะจบลงได้แล้ว!"

หนวดขาวพูดด้วยเสียงต่ำ

ยกแขนขึ้นไขว้ตรงหน้าของเขา

เมื่อพูดจบเขาก็กระแทกแขนทั้งสองข้างอย่างแรง

บูม!

มีเสียงโครมครามดังสนั่นหวั่นไหว

หากปราศจากการยั้งมือของหนวดขาว และด้วยความสามารถสองเท่าของพลังสั่นสะเทือน อากาศโดยรอบก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

ในตอนนี้…

ท้องฟ้า ทะเล แผ่นดิน!

ทุกสิ่งที่มองเห็นด้วยตาเปล่าสั่นไหวอย่างรุนแรง

รอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น แผ่กระจายไปทั่วทั้งเกาะ เกาะที่แตกแยกอย่างสมบูรณ์ก็จมลงภายใต้เสียงที่ดังกึกก้อง

ในเวลาเดียวกัน…

แรงสั่นสะเทือนก็ทำให้เกิดคลื่นกระแทกตามมาเป็นชุด

คลื่นกระแทกอันน่ากลัวซัดเข้าหาทหารเรือทั้งหมด

น้ำทะเลนอกเกาะกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง ก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์สูงหมื่นฟุตซัดเข้าหาเกาะ

"กู ระ ระ ระ ระ~"

"เซนโงคุ ระหว่างการถอดหัวฉันออก กับช่วยทหารเรือเกือบแสนนายจากเกาะที่กำลังจะจมและคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้ามา นายจะเลือกแบบไหน!"

หนวดขาวหัวเราะเสียงดัง

ชายเจ้าเล่ห์ที่เดิมพันชีวิตของทหารเรือเกือบหนึ่งแสนนาย!

เซนโงคุจะเพิกเฉยต่อการจมของเกาะและคลื่นขนาดใหญ่ที่ซัดเข้ามาเพื่อโจมตีเขาต่อไป

หรือว่าจะระงับการโจมตี ปล่อยให้พลเอกทั้งสามจัดการกับภัยพิบัติที่ใกล้เข้ามาและให้เวลาหนวดขาวในการหลบหนี!

……………………