ตอนที่ 28 สงครามครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

ตอนที่ 28 สงครามครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

"พลเรือเอกอาโอคิยิได้รับบาดเจ็บ?"

"เป็นไปได้ยังไง!"

"พลเรือเอกจากศูนย์บัญชาการใหญ่ได้รับบาดเจ็บด้วยหมัดเพียงหมัดเดียวได้อย่างไร!"

เมื่อเหล่าทหารเรือที่อยู่รายรอบเห็นสิ่งนี้ พวกเขากุมศีรษะด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

"นี่คือความแข็งแกร่งของพ่อ!"

มัลโก้รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ~"

"แม้ว่าพลเรือเอกจะแข็งแกร่ง แต่พ่อก็เป็นชายผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก แม้แต่พลเรือเอกก็ไม่สามารถต้านทานพ่อได้!"

โจสหัวเราะเสียงดัง

"แล้วการป้องกันของเซนโงคุล่ะ? ตราบใดที่พ่อของพวกเราอยู่ที่นั่น เราจะสามารถฝ่าด่านและช่วยเหลือเอสได้อย่างแน่นอน!"

"ใช่!"

"ศึกนี้ต้องชนะ!"

ลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวโห่ร้องอย่างตื่นเต้น

"เหล่าลูกๆ เอ๋ย…ไปช่วยเอส!"

หนวดขาวยกแขนของเขา ชูง้าวขึ้นชี้ตรงไปยังแท่นประหาร

"ครับพ่อ!!!"

สมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทุกคนคำราม

กระโดดลงจากเรือทีละคน ลงไปยังอ่าวที่กลายเป็นน้ำแข็งพุ่งไปที่ใจกลางเกาะ

"โจมตี!"

เซนโงคุถือแมลงโทรสารตะโกนใส่เสียงดัง

ทหารเรือที่อยู่ในอาการตกตะลึงก็ตื่นขึ้นในทันที

เมื่อเห็นว่าโจรสลัดพุ่งเข้าหาฝั่ง พวกเขาไม่สามารถเหม่อลอยได้อีกต่อไป ยกอาวุธขึ้นทีละคนเตรียมโจมตี

"บรรจุกระสุน!"

"บรรจุกระสุนทันที!"

พลเรือจัตวาชักดาบออกมาชี้ไปข้างหน้าคำรามด้วยความโกรธ

เขาเป็นผู้ควบคุมป้อมปืนมีหน้าที่จุดชนวนปืนใหญ่

บูม! บูม! บูม!

ลูกกระสุนสีดำพุ่งออกไปตกลงบนอ่าว

เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง เศษน้ำแข็งกระเด็นกระจายปลิวว่อนไปทั่ว เปลวไฟก็พุ่งสูงขึ้น

"ไปกันเถอะ!"

มัลโก้เอ่ยขึ้น

"ไป!"

หัวหน้าหน่วยและกัปตันหลายคนตอบรับในทันที กระโดดลงจากเรือทีละคนแล้วพุ่งเข้าหาฝั่ง

ความแข็งแกร่งของหัวหน้าหน่วยนั้นแตกต่างจากสมาชิกลูกเรือทั่วไป หลีกเลี่ยงการโจมตีด้วยกระสุนปืนใหญ่ได้อย่างง่ายดาย

ในช่วงเวลาเพียงพิษตาเดียว พวกเขาก็พุ่งผ่านพื้นที่ส่วนใหญ่ของอ่าว

ถ้าไม่หยุดเกรงว่าอีกไม่นานจะพุ่งเข้าหาฝั่งได้สำเร็จ

"หัวหน้าหน่วยกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว?"

กลุ่มนายพลที่สวมเสื้อคลุมทหารเรือโดดเด่นออกมาจากฝูงชน แรงกดดันของพวกเขาแข็งแกร่งมาก: "ในกรณีนี้ ให้พวกเราเป็นคู่ต่อสู้ของพวกแก!"

"เป็นพลเรือโท!"

"พลเรือโทมากมายมารวมตัวกัน หายากจริงๆ!"

"ตราบใดที่มีพลเรือโทอยู่ที่นี่ หัวหน้าหน่วยของหนวดขาวจะต้องไม่สามารถขึ้นฝั่งได้!"

พลทหารที่อยู่หลายรอบโห่ร้อง

ด้วยเสียงเชียร์ พลเรือโทนับสิบกระโดดลงไปบนพื้นน้ำแข็ง รีบพุ่งไปหาหัวหน้าหน่วยและเหล่ากัปตันของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันท่ามกลางเสียงคำรามของปืนใหญ่

แม้ว่าหัวหน้าหน่วยและกัปตันของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวจะแข็งแกร่ง แต่พลเรือโทจากศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือก็เป็นตัวตนที่ไม่สามารถประมาทอีกฝ่ายได้

ภายใต้การป้องกันของเหล่าพลเรือโท กลุ่มหัวหน้าหน่วยถูกหยุด

"โจมตีต่อไป ภารกิจที่พ่อมอบให้พวกเรา ไม่อนุญาตให้พวกแกหยุดมัน!"

มัลโก้พูดขึ้นหัวเราะเบาๆ

ทันทีที่พูดจบ เปลวไฟสีน้ำเงินก็เผาไหม้แขนทั้งสองข้าง พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนนกตัวใหญ่

ในเรื่องราวต้นฉบับ เขาอยู่กับหนวดขาวเพื่อปกป้องหนวดขาว

แต่ตอนนี้หนวดขาวกลับคืนสู่พลังสูงสุด

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มนักโทษจากอิมเพลดาวน์อยู่รอบๆ ดังนั้นหนวดขาวจึงไม่ต้องการให้มัลโก้ปกป้อง

มัลโก้, โจส และคนอื่นๆ จึงมีงานใหม่

นั่นคือการนำลูกเรือทั้งหมดไปยังใจกลางมารีนฟอร์ดเพื่อเปิดทางในการช่วยเหลือเอส

สำหรับพลังต่อสู้ระดับสูงของกองทัพเรือ หนวดขาวและทีมงานของเขาจะต่อต้านเอาไว้เอง

"งั้น…ฉันไปล่ะนะ!"

มัลโก้หัวเราะเสียงดัง

ล่างบนท้องฟ้าพุ่งลงมาราวกับสายฟ้า เตะอย่างแรงเข้าใส่พลเรือโทโอนิงุโมะ

บูม!

เสียงปะทะดังขึ้น

ก่อนที่โอนิงุโมะจะทันได้ตอบสนอง เขาก็ถูกเตะบินออกไปอย่างรุนแรง

หลังจากที่เขายืนขึ้นอีกครั้ง มัลโก้ก็ออกจากตำแหน่งนั้นไปแล้วพร้อมกับกลุ่มลูกเรือ

"บ้าที่สุด!"

โอนิงุโมะโกรธและรีบไล่ตามทันที

อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งของมัลโก้เข้าใกล้ชายฝั่งมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้โอนิงุโมะทำอะไรไม่ถูก

"บุกเข้าไป โจมตีมารีนฟอร์ดด้วยกำลังทั้งหมดของพวกแก!"

โจสยังตะโกนออกมาเสียงดัง

ประกายของเพชรปกคลุมร่างกายไปครึ่งหนึ่ง หลังนั้นปล่อยหมัดกระแทกผ่านอากาศอย่างรวดเร็ว ต่อยเข้าใส่พลเรือโทดัลเมเชียนอย่างรุนแรง

บูม! บูม! บูม!

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ความแข็งแกร่งของดัลเมเชียนเพิ่มขึ้น โจมตีออกไปด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

แต่แขนของโจสกลายเป็นเพชรไปแล้ว และเขาไม่กลัวการโจมตีด้วยกำปั้น

ในการปะทะกันอย่างรุนแรง โจสกระแทกหมัดเข้าใส่อีกฝ่าย

บูม!

หมัดนั้นตกลงบนท้องของอีกฝ่าย ดัลเมเชียนถอยหลังไปสองสามก้าวคุกเข่าลงบนพื้น กุมท้องของเขาด้วยความเจ็บปวด

และโจสยังใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ในการโจมตีอย่างรวดเร็ว

"ทำได้ดีมากโจส!"

วิสต้าหัวเราะ ในขณะเดียวกันก็กระโดดขึ้นโจมตีเข้าใส่พลเรือโทตรงหน้าเขา

ฟุบ!

ลำแสงดาบที่แหลมคมพุ่งออกไป

ลำแสงที่เหมือนพระจันทร์เสี้ยวสองสายพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ทำให้พลโทสแตนเลสต้องหลบ

ในตอนที่เขารีบหลบเลี่ยงลำแสงดาบนั้น วิสต้าพุ่งตรงเข้ามา

พัฟ!

ใบดาบตัดผ่าน

ด้วยการกระเซ็นของเลือด มีรอยกรีดยาวบนหน้าอกของพลเรือโทสแตนเลส

"โอ้~"

"นี่มันแย่มาก~ ด้วยหัวหน้าหน่วยกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทำให้พลเรือโทถูกผลักดันกลับมา"

คิซารุที่นั่งดูอยู่พูดด้วยท่าทางเกินจริง

"ฮึ!"

อาคาอินุที่นั่งอยู่ด้านข้างมีสีหน้าน่าเกลียด

แม้ว่าเหล่าพลเรือโทจะเข้าสู่สงคราม แต่การยกพลขึ้นบกของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวก็ไม่สามารถถูกหยุดได้

ความแข็งแกร่งของ มัลโก้, โจส, และวิสต้านั้น เหนือกว่าพลเรือโทอย่างชัดเจน

พลเรือโทที่ทรงพลังเช่นโอนิคุโมะ และโดเบอร์แมน แม้ว่าพวกเขาจะไม่เกรงกลัวมัลโก้

แต่มัลโก้และคนอื่นๆ ไม่มีความคิดที่จะพัวพันต่อสู้จนตาย บุกตะลุยไปข้างหน้าทันทีที่พวกเขาบังคับให้พลเรือโทตรงหน้าถอยออกไปได้

เพื่อให้กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเข้าใกล้ฝั่งมากขึ้นเรื่อยๆ

"การต่อสู้ที่ชุลมุนได้เริ่มขึ้นแล้ว!"

ตาเหยี่ยวมิฮอว์คยืนอยู่บนกำแพงชายฝั่งชักดาบยาวออกมา แล้วพ่นลมหายใจอันเฉียบคม กวาดตามองไปรอบๆ

"หึ หึ หึ หึ หึ~"

"ทำไม…ในฐานะนักดาบอันดับหนึ่งของโลก แกต้องการเคลื่อนไหวไหม"

โดฟลามิงโก้หัวเราะ

"ฉันแค่ต้องการทดสอบ!"

"ระยะห่างที่แท้จริงระหว่างฉันกับชายที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก!"

มิฮอว์คถือดาบดำอย่างดุดัน แสงที่เฉียบคมฉายออกมาจากดวงตาของเขา จากนั้นเหวี่ยงดาบดำออกไปข้างหน้าอย่างแรง

บูม!

แสงดาบพาดผ่านสนามรบ

ราวกับว่ามันสามารถตัดทุกสิ่งในโลกนี้ได้ พุ่งตรงไปยังทิศทางของหนวดขาว

เขาไม่ต้องการเป็นศัตรูกับหนวดขาว

แต่เขาอยากรู้ว่าหนวดขาวแข็งแกร่งแค่ไหน และตัวเขาเองยังห่างจากหนวดขาวแค่ไหนกัน!

……………………