ตอนที่ 8 อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด!

ตอนที่ 8 อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด!

ชั้นเข็มนรกดอกบัวแดง

ชั้นสัตว์อสูรนรก

ชั้นนรกแห่งความอดอยาก

ชั้นนรกโลกันต์

ในเวลาเพียงสั้นๆ หนวดขาวและโจสทะลุผ่านชั้นที่สี่ของคุกใต้ดินมาถึงชั้นที่ห้า นรกเยือกแข็ง!

แม้ว่าระหว่างทางจะมีผู้คุมคอยขัดขวาง แต่โจสก็แก้ไขได้อย่างง่ายดาย

การกระทำของทั้งสองดึงดูดความสนใจของนักโทษทุกคน

"มันคือหนวดขาว!"

นักโทษที่อยู่ในชั้นห้าตกใจกลัว

ทุกคนไม่คาดคิดว่าหนวดขาวซึ่งเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิจะปรากฏตัวในอิมเพลดาวน์

แต่หลังจากที่ทุกคนตั้งสติได้ นักโทษทั้งหมดก็เริ่มโวยวาย

"ไอ้หนวดขาว แกกล้าดียังไงมาที่อิมเพลดาวน์ ปล่อยฉันออกไป ฉันต้องการล้างแค้นให้ลูกเรือของฉัน!"

"หนวดขาว แค่ต้องปล่อยฉันออกไป ฉันเต็มใจเข้าร่วมกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว!"

"ได้โปรดพาฉันออกไป!"

นักโทษคำรามอ้อนวอนและสาปแช่ง

ทุกคนรู้ดีว่าหนวดขาวเป็นตัวแทนของอะไร

ถ้าหนวดขาวต้องการเอาพวกมันออกไปจริงๆ พวกมันสามารถออกจากนรกนี้ได้อย่างแน่นอน

บูม!

หนวดขาวทุบด้ามมีดลงกับพื้นอย่างแรง

สายตาอันน่าเกรงขามกวาดตามองนักโทษทั้งหมดในคุกเลเวลห้า มีเสียงหัวเราะลึกๆ อยู่ในปากของเขา

"กู ระ ระ ระ ระ~"

"พวกแก…อยากออกไปข้างนอกไหม"

เมื่อพูดจบ เสียงในคุกก็เงียบลงทันที

นักโทษที่อยู่ในห้องขังล้วนแต่เบิกตากว้าง

แม้ว่าพวกเขาจะตะโกนให้หนวดขาวปล่อยเขาไป แต่ทุกคนก็รู้ว่าเรื่องแบบนั้นเป็นไปไม่ได้

ท้ายที่สุด หลายคนที่ถูกขังอยู่ที่นี่ต้นเหตุมาจากหนวดขาว

มีบางคนที่หนวดขาวส่งมาด้วย

แต่ตอนนี้หนวดขาวถามพวกเขาว่า…

ต้องการที่จะออกไปไหม?

"หนวดขาว ตราบใดที่แกปล่อยฉัน ความเกลียดชังก่อนหน้านี้ของเราจะถูกลบล้าง จากนี้ไปฉันจะจดจำแกในฐานะกัปตัน!"

นักโทษคนหนึ่งกระแทกเข้ากับลูกกรงห้องขังและตะโกนด้วยความตื่นเต้น

เขาเป็นโจรสลัดที่มีค่าหัวสูงถึงสองร้อยล้านเบรี

เมื่อเจ็ดปีก่อน เขามุ่งเป้าไปที่กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวโดยประมาท พยายามเอาชนะหนวดขาวและแทนที่สี่จักรพรรดิ

สุดท้ายก็พ่ายแพ้ในที่สุด ลูกเรือถูกสังหารทั้งหมด และเขาที่นอนรอความตายอยู่ถูกจับโดยนาวิกโยธิน

อาจกล่าวได้ว่าเขามีความเกลียดชังอย่างสุดซึ้งกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

แต่นั่นเป็นเรื่องของอดีต

หลังจากที่เข้าสู่อิมเพลดาวน์ เขาถูกทรมานด้วยอุณหภูมิที่เยือกแข็ง แล้วตอนนี้เขาถึงขีดจำกัดแล้ว

หากไม่ออกไปก็ต้องตายที่นี่ไม่ช้าก็เร็ว

เขาลืมเรื่องล้างแค้นหนวดขาวไปนานแล้ว

ตราบใดที่หนวดขาวปล่อยเขา เขาก็ยอมเป็นหมากัดใครก็ได้เพื่อหนวดขาว

"ใช่!"

"ตราบใดที่ปล่อยพวกเราออกไป เรายินดีจ่ายทุกอย่าง!"

"หนวดขาว ได้โปรด ปล่อยพวกเราออกไป!"

นักโทษคนอื่นๆ ก็ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นเช่นกัน

ต้องเผชิญกับการทรมานที่ไม่มีวันจบสิ้น แม้แต่โจรสลัดชั่วร้ายก็ยังถูกกวาดล้าง ตอนนี้พวกเขาต้องการหนี หนีออกจากนรกเยือกแข็งนี้!

"งั้นก็สู้สิ"

"มีที่ให้นรกเยือกแข็งสิบแห่ง ชายชราจะพาคนออกไปสิบคน"

"ส่วนใครจะออกไปนั้นขึ้นอยู่กับพวกแกที่จะตัดสินใจ!"

หนวดขาวพูดช้าๆ

หลังจากพูดโดยไม่เปิดโอกาสให้เหล่านักโทษได้ตอบโต้ เขาก็พาโจสไปที่ชั้นหก

"มันขึ้นอยู่กับเราที่จะตัดสินใจ?"

นักโทษหลายคนมีปฏิกิริยาและเข้าใจความหมายของคำเหล่านี้

นักโทษที่ต้องการมีชีวิตอยู่มีแสงสีแดงในดวงตาของพวกเขา พวกเขาไม่ลังเลเลยที่จะสังหารคนรอบข้าง

ในไม่ช้า นรกเยือกแข็งก็มีเสียงกรีดร้องดังออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว

……

ลงมายังชั้นหก!

นรกนิรันดร์กาล!

นักโทษที่สามารถลงมาอยู่ชั้นนี้ได้ล้วนเป็นรุ่นที่ทรงพลังหรือชั่วร้ายมาก

โจรสลัดที่มีค่าหัวหลายร้อยล้าน มีอยู่มากมายในชั้นนี้!

หลังจากที่ได้รับคำสั่งจากมาเจลแลนแล้ว ฮัลนิบาลก็รีบขึ้นลิฟท์ตรงมาที่นี่ทันที

เขาเปิดห้องขังให้เร็วที่สุดและรีบเดินเข้าไป

มีนักโทษสองคนอยู่ในกรงนี้

ทั้งสองถูกมัดด้วยโซ่ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษจากหินไคโร เพื่อป้องกันการหลบหนีของนักโทษที่มีพลังจากผลไม้ปีศาจ

และหนึ่งในสองคนนั้นก็คือ เอส หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอสหมัดอัคคี!

และเป็นเป้าหมายในการช่วยชีวิตจากหนวดขาวในครั้งนี้ด้วย!

"นำเอสหมัดอัคคีออกไป!"

ฮัลนิบาลพูดด้วยใบหน้าหนักใจ

ผู้คุมสองคนที่อยู่ข้างๆ เขาลงมือปลดโซ่ตรวน เข้าควบคุมเอสแล้วรีบออกไป

"เอส!"

จินเบลืมตาขึ้น

เมื่อมองไปยังเอสที่ถูกพาตัวไป แววตาของเขามีความกังวล

"พัศดีมาเจลแลนไม่มา แต่รองพัศดีรีบพาเด็กน้อยนี่ออกไป มันน่าสนใจจริงๆ!"

เสียงหัวเราะลึกๆ ดังขึ้น

จินเบหันศีรษะไปมอง และเห็นครอกโคไดล์ อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด กำลังมองดูฮัลนิบาลจากไปด้วยความเย้ยหยัน

"ครอกโคไดล์ นายหมายความว่ายังไง!"

จิบเบอดไม่ได้ที่จะถาม

"ยังไม่เข้าใจ?"

ครอกโคไดล์หัวเราะเยาะ: "เด็กคนนั้นเป็นลูกชายของตาแก่หนวดขาว เขามีความสำคัญกับกองทัพเรือมาก ถ้าต้องส่งตัวไปยังมารีนฟอร์ด จะถูกตรวจสอบโดยมาเจลแลนด้วยตัวเองอย่างแน่นอน"

"แต่ตอนนี้มีเพียงฮัลนิบาลเท่านั้นที่มาถึง แล้วท่าทางของมันก็รีบร้อนอยู่มาก"

"แกคิดว่าเรื่องแบบนี้มันสมเหตุสมผลไหม"

เมื่อสิ้นสุดคำพูด จินเบก็ผงะไป

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

"นายหมายความว่ามีการเปลี่ยนแปลงในเรือนจำนี่งั้นเหรอ และการเปลี่ยนแปลงนี้อาจเกี่ยวข้องกับเอส ดังนั้นฮัลนิบาลจึงต้องพาเอสไปล่วงหน้า?"

พูดอย่างมีเหตุผล นี่ยังห่างจากวันสุดท้ายของการประหารชีวิตอีกระยะหนึ่ง

ในเวลานั้นเองที่เอสจะถูกนำตัวออกไป

แต่ตอนนี้เอสถูกพาตัวไปแต่เนิ่นๆ

มันเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ในอิมเพลดาวน์เปลี่ยนไป ทำให้ผู้คุมต้องทำเช่นนั้น

"ฮึ!"

"แค่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!"

ครอกโคไดล์เอ่ยเย้ยหยัน

"......"

จินเบแอบถอนหายใจ

แม้ว่าจะมีการคาดการณ์ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นภายนอก แต่นักโทษที่ถูกควบคุมตัวอย่างพวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ทำได้เพียงรอการพัฒนาของสถานการณ์เท่านั้น

แต่สิ่งที่ทั้งสองคนไม่คาดคิดก็คือ

หลังจากที่เอสถูกพาตัวไปไม่ถึงยี่สิบนาที

มีเสียงกรีดร้องดังมาจากระยะไกล มันเสียดแก้วหูมากในคุกอันเงียบงันที่ไร้ขอบเขตนี้

ในขณะเดียวกันร่างสูงก็ค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างช้าๆ

ในที่สุดก็ปรากฏตัวต่อสายตาของนักโทษทั้งหมด!

……………………