บทที่ 10 รายการระเบิดความฮา!

บทที่ 10 รายการระเบิดความฮา!

เมื่อทั้งสองปรากฏตัวขึ้นด้วยวิธีการที่เหนือความคาดหมาย ใบหน้าของทุกคนก็เต็มไปด้วยความรู้สึกทั้งขำทั้งสงสาร

ในตอนนี้ ผมของเร่อปาถูกลมพัดจนฟูฟ่องเป็นรังนก ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงระเรื่อ

เธอถลึงตาใส่ซูหราน แล้วเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของทุกคน ก็รีบปั้นยิ้มทักทายทุกคนอย่างกระตือรือร้นทันที "ฮาย... สวัสดีค่ะทุกคน มากันเร็วจังเลย!"

"พวกเธอ... พวกเธอ..."

PD หลี่มองจักรยานที่เก่าแก่ยิ่งกว่าคุณย่าของเธอ แล้วหันไปมองซูหรานที่ดูคึกคักกับเร่อปาที่ดูสิ้นหวัง ชั่วขณะหนึ่งเธอก็ลืมไปเลยว่าจะพูดอะไร

"พวกเธอขี่ไอ้นี่มาเนี่ยนะ?"

อวี่ซูซินเบิกตากว้าง เดินวนรอบจักรยานรุ่นคุณปู่ พลางอุทานด้วยความทึ่ง "จักรยานคันนี้อายุน่าจะพอๆ กับย่าฉันเลยมั้งเนี่ย"

หวังเฮ่อตี้มองซูหรานด้วยความชื่นชมเช่นกัน "พี่ชาย สุดยอด!"

เมิ่งจื่ออี้และหลี่อวิ๋นรุ่ยสบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นแววตาไม่อยากจะเชื่อของอีกฝ่าย

ขี่จักรยานโบราณแบบนี้ ซ้อนคนมาหนึ่งคน จากสถานีโทรทัศน์มาถึงที่นี่?

ความอึดระดับนี้... มันจะน่ากลัวเกินไปแล้วมั้ง?

"ทั้งสองคน... ลำบากแย่เลยนะ..."

ในที่สุด PD หลี่ก็หาเสียงตัวเองเจอ และส่งสัญญาณให้ทีมงานบันทึกเวลา "พวกคุณเป็นคู่สุดท้ายที่มาถึงค่ะ"

คู่สุดท้าย?

ซูหรานและเร่อปาแอบหัวเราะในใจ

ถ้ารู้ว่าพวกเราไม่ได้เสียเงินสักแดงเดียว สีหน้าพวกคุณจะเป็นยังไงกันนะ?

PD หลี่ถามตามธรรมเนียม "ทั้งสองคนช่วยรายงานค่าใช้จ่ายด้วยค่ะ? แล้วเก็บใบเสร็จไว้ครบหรือเปล่า?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหรานก็ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วกระดิกไปมาต่อหน้าทุกคน

"หนึ่งหยวน?!"

อวี่ซูซินเดา "หรือว่ายืมรถคนผ่านทางมา? แต่เขาบอกว่าห้ามใช้หน้าตาหากินไม่ใช่เหรอ?"

ซูหรานส่ายหน้า

"สิบหยวน?"

หลี่อวิ๋นรุ่ยเดา หรือว่าจะเป็นค่าเช่าจักรยาน?

แต่ดูสภาพจักรยานแล้วไม่น่าจะใช่รถเช่านะ

ซูหรานส่ายหน้าอีกครั้ง

ทุกคนมองซูหรานด้วยความสงสัย

ซูหรานฉีกยิ้มกว้าง แล้วพูดอย่างช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ "ไม่ได้จ่ายสักแดงเดียว!"

"???"

"!!!!!"

บรรยากาศเหมือนจะแข็งค้างไปชั่วขณะ

ทุกคนเบิกตากว้าง มองซูหรานอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ไม่ได้ใช้เงิน?!

ขี่จักรยานมาถึงนี่ ไม่ได้เสียเงินสักแดงเดียว?!

เป็นไปได้ยังไง!

"ไม่ได้ใช้เงิน?"

PD หลี่สงสัยว่าตัวเองหูฝาด จึงถามย้ำอีกครั้ง "ซูหราน คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้ใช้เงินเลย?"

"แน่ใจแน่นอนครับ"

ซูหรานพยักหน้าอย่างมั่นใจ แล้วชี้ไปที่จักรยานรุ่นคุณปู่พร้อมอธิบาย "ส่วนเรื่องพาหนะ เราหาเอาแถวนั้นแหละครับ 'ยืม' มาจากผู้กำกับหวังของเรานี่เอง การเดินทางแบบรักษ์โลกของแท้ ปล่อยมลพิษเป็นศูนย์ ต้นทุนเป็นศูนย์!"

ทันทีที่พูดจบ ห้องไลฟ์สดก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

【พรืดดด—ยืมมา?! ผู้กำกับหวังรู้เรื่องไหมเนี่ย ฮ่าๆๆ!】

【อะไรคือ 'หาเอาแถวนั้น'! นายสะเดาะกุญแจเอานี่นา เฮ้ย!】

【ซูหราน: เคยได้ยินคำว่าช้อปปิ้งศูนย์หยวนกันไหมครับ?】

【คู่เซ่าโม: ฉันหมดไป 12 หยวน นึกว่ารอดแล้วนะ...】

【คู่ชางหลัน: ฉันหมดไป 14 หยวน นึกว่า 12 หยวนคือน้อยสุดแล้ว...】

【ซูหราน: ขอโทษทีครับ ทุกคนในที่นี้ยังอ่อนหัด!】

คู่อื่นๆ อีกสองคู่ถึงกับอึ้งกิมกี่

พวกเขาอุตส่าห์วางแผนสารพัด ทั้งขึ้นรถไฟใต้ดิน เบียดรถเมล์ ขี่จักรยานแชร์ แต่สุดท้ายเจ้าพวกนี้ดันเล่นมุก "ช้อปปิ้งศูนย์หยวน"!

แบบนี้จะเอาอะไรไปสู้?

เมิ่งจื่ออี้มุมปากกระตุก อดถามไม่ได้ "เร่อปา จักรยานคันนี้... ยืมมาจริงๆ เหรอ?"

"......."

สีหน้าของเร่อปาดูไม่เป็นธรรมชาตินัก เธอไม่แน่ใจว่าแบบนี้จะเรียกว่ายืมได้หรือเปล่า

แต่ซูหรานกลับหน้าไม่อาย ไม่มีความเขินอายเลยแม้แต่น้อย พูดว่า "แน่นอน! ผมทักทายตากล้องต่อหน้าผู้ชมทั้งประเทศแล้ว และที่สำคัญที่สุด ผู้กำกับหวังก็ตกลงให้ผมยืมด้วย!"

ในเวลานี้ หวังเจิ้งอวี่ที่อยู่หน้าจอมอนิเตอร์หลังเวที อายจนแทบจะเอาเท้าจิกพื้นสร้างเป็นอะพาร์ตเมนต์สามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นได้อยู่แล้ว

ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่านายจะสะเดาะกุญแจเป็น!

ถ้ารู้ ฉันคงไม่พูดอะไรโง่ๆ อย่าง 'ถ้านายไขได้ก็ขี่ไปได้เลย ฉันให้ยืม' แน่ๆ!

ทีมงานคนอื่นๆ ก็พยายามกลั้นขำกันสุดชีวิต

คราวนี้ผู้กำกับหวังตกหลุมพรางเข้าเต็มเปา!

ปกติเขาเป็นคนวางกับดักคนอื่นตลอด มีเมื่อไหร่กันที่โดนหลอกหัวทิ่มแบบนี้?

เห็นซูหรานแถหน้าตาย เร่อปาก็ทนดูไม่ได้ รีบเอามือปิดหน้า

แต่รอยยิ้มที่มุมปากที่ปิดไม่มิดก็เผยความในใจของเธอออกมา

ฮิฮิ อึ้งกันไปหมดเลยสิท่า?

แต่เร่อปาก็แฉเขาซะอย่างนั้น "เขาโกหกพวกคุณค่ะ จะไปฟรีได้ยังไง?"

เธอจงใจเว้นวรรค พอทุกคนถอนหายใจโล่งอก เธอก็เปลี่ยนเรื่อง เผยรอยยิ้มขี้เล่น "ซูหรานซื้อไอติมเลี้ยงฉันด้วยค่ะ อันนั้นตั้งสองหยวนแน่ะ!"

ทุกคน: "..."

【ฮ่าๆๆๆ! เร่อปาก็ชักจะร้ายกาจขึ้นทุกที!】

【ฉันให้คะแนนเต็มกับความร่วมมือนี้! คนนึงรับผิดชอบขี้โม้ อีกคนรับผิดชอบเจาะรูเล็กๆ ให้ความแตก!】

【คุณพระ! พี่เรซูเม่ซื้อไอติมให้เร่อปาด้วย? พวกเราพลาดอะไรไปเนี่ย?】

【ต้องเป็นตอนที่ตัดภาพเมื่อกี้แน่ๆ พลาดช็อตเด็ดไปแล้ว!】

【ไอ้ความรู้ใจกันแบบนี้มันคืออะไร? จู่ๆ ฉันก็อยากจิ้นคู่นี้ขึ้นมาเฉยเลย!】

PD หลี่อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วติดต่อทีมผู้กำกับผ่านหูฟัง จนในที่สุดก็ได้คำตอบสุดฮา

PD หลี่กลั้นไม่ไหว ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น

เสียงหัวเราะกะทันหันนี้ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ทันที

สุดท้าย PD หลี่ก็พยายามกลั้นขำแล้วอธิบาย "เธอนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ... ผู้กำกับหวังบอกว่าให้เธอจ่ายค่าแม่กุญแจอันใหม่ให้เขาด้วย"

สิ้นเสียงของเธอ ทั้งสองคู่ก็อึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมน้ำตาแห่งความเข้าใจ

"เอ๋ เอ๋ เอ๋..."

มาดของคู่เซ่าโมพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ เมิ่งจื่ออี้หัวเราะจนปวดท้อง "หมายความว่า นายสะเดาะกุญแจเพื่อ 'ยืม' จักรยานมาเหรอ?"

หลี่อวิ๋นรุ่ยยกนิ้วโป้งให้ ไอ้วลีช้อปปิ้งศูนย์หยวนนี่มันหมายความตามตัวอักษรเป๊ะๆ เลยสินะ!

อวี่ซูซินหัวเราะจนแทบจะล้มไปซบอ้อมอกหวังเฮ่อตี้ และหวังเฮ่อตี้ก็นับถือซูหรานจากใจจริง "พี่ชาย นายแน่มาก!"

"พื้นฐานครับ 6!"

ซูหรานหัวเราะเบาๆ ไม่รู้สึกเขินอายสักนิด แถมยังพูดอย่างมั่นใจ "เขาเรียกว่าอะไรนะ? นี่เขาเรียกว่าการใช้ช่องโหว่ของกฎอย่างสมเหตุสมผล! ภารกิจบอกแค่ว่าห้ามใช้หน้าตา ไม่ได้บอกว่าห้ามใช้ 'เทคนิคการปลดล็อก' นี่นา!"

"แถมนะ"

เขาขยิบตาให้กล้อง "ผมยังช่วยผู้กำกับหวังทดสอบระบบความปลอดภัยของแม่กุญแจด้วย! เห็นไหม ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่ามันต้องเปลี่ยนใหม่จริงๆ! โชคดีนะที่เป็นผม ถ้าเป็นคนอื่น ป่านนี้ขี่หนีไปไม่เอามาคืนแล้ว!"

พรืดดด!

ทันทีที่พูดจบ ฉากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นราวกับสวนสัตว์แตก

มีเพียงเร่อปาที่เอามือปิดหน้า... เธอรู้สึกอายแทนเหลือเกิน

ผู้ชมบางส่วนในห้องไลฟ์สดที่ไม่รู้เรื่องมาก่อน ตอนนี้ก็หัวเราะจนน้ำตาแทบไหล

【ฮ่าๆๆ! รายการนี้เอฟเฟกต์ระเบิดเถิดเทิงมาก!】

【ขำจนหัวหลุดแล้วเนี่ย!】

【"หาเอาแถวนั้น" "การเดินทางแบบรักษ์โลกของแท้"】

【ไอ้ขี้โม้ นั่นนายใช่ไหม?】

【ผู้กำกับหวัง: งั้นฉันควรขอบคุณนายสินะ?】

【ผู้กำกับหวัง: ไม่รู้สิ ดูเหมือนเขากำลังปั่นหัวฉันอยู่!】

【เร่อปา: นี่มันผิดกฎหมายชัดๆ ชีวิตดูมีอนาคตขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย!】

"ตรรกะวิบัติไปหมด! ฉันว่านายรู้วิธีปั่นประสาทคนเก่งนะเนี่ย!"

แม้ปากจะบ่นซูหราน แต่รอยยิ้มที่มุมปากและแววตาขบขันของเร่อปาก็ปิดไม่มิด

PD หลี่มองดูเหล่าแขกรับเชิญที่หัวเราะกันอย่างควบคุมไม่อยู่ด้วยสีหน้าทั้งขำทั้งเอ็นดู

เธอเข้าใจแล้ว

"รายการโรแมนติก" นี้จะต้องกลายเป็นรายการที่ไม่เหมือนใครอย่างแน่นอน อย่างที่หวังเจิ้งอวี่พูดไว้ เพราะการมาถึงของซูหราน

วันต่อๆ ไปจะต้องน่าสนใจมากแน่ๆ

"อะแฮ่ม! เอาล่ะ ทุกคนเลิกขำกันก่อน! ถึงแม้กระบวนการ... เอิ่ม... จะเหนือความคาดหมายไปมาก แต่ทั้งสามคู่ก็มาถึงกระท่อมได้อย่างปลอดภัย! สำหรับการจัดอันดับและรางวัลของภารกิจนี้..."

เธอเหลือบมองซูหราน ส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ "เราต้องขอเวลาประเมินผลสักหน่อยค่ะ! ตอนนี้เชิญทุกคนเข้าพักผ่อนในกระท่อมแห่งรักได้เลยค่ะ!"

พฤติกรรมสุดโต่งของซูหรานทำเอาทีมงานตั้งตัวไม่ติดจริงๆ การประเมินผลเลยต้องใช้เวลาสักหน่อย

ทุกคนพยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจ

"โอเค งั้นทุกคนตามฉันมา..."

PD หลี่เดินนำหน้า แขกรับเชิญเดินตามหลัง

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวของซูหราน:

【ติ๊ง! โฮสต์เปิดเผยความจริงเรื่อง "จักรยานที่ยืมมา" สำเร็จและสร้างเสียงหัวเราะครึกโครม ได้รับแต้ม 'ความคึกคัก' 100 แต้ม!】

คุณพระ!

แต้ม 'ความคึกคัก' 100 แต้ม?

ดวงตาของซูหรานเป็นประกายทันที เขาอดอุทานในใจไม่ได้ว่า: ระบบป๋ามาก!