บทที่ 5 เรือเบาล่องผ่านภูผาหมื่นลี้ แปดหมัดสยบคอสเวย์เบย์!

บทที่ 5 เรือเบาล่องผ่านภูผาหมื่นลี้ แปดหมัดสยบคอสเวย์เบย์!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ค่าความคึกคัก 50 แต้ม!]

[ติ๊ง! ระบบตรวจพบว่าโฮสต์ร้องเพลง นางมารสวรรค์ (เวอร์ชันสายกิน) ระบบคลังเพลงจีนได้ทำการล็อกอัตโนมัติ (ไม่มีใครสามารถจดทะเบียนตัดหน้าได้) และลิขสิทธิ์เพลงได้รับการจดทะเบียนอัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว... คาดว่าจะดำเนินการเสร็จสิ้นภายใน 2 ชั่วโมง]

ได้มาแล้ว!

หีบสมบัติทองแดงอยู่ในมือแล้ว!

แถมระบบยังรู้ใจช่วยล็อกและจดลิขสิทธิ์ให้อัตโนมัติอีกเหรอเนี่ย?

จะรู้ใจกันเกินไปแล้ว!

ซูหรานยกนิ้วโป้งให้ระบบในใจ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะอยากแลกหีบสมบัติออกมาเปิดดูเดี๋ยวนี้เลยก็ตาม

แต่ติดที่ว่าตอนนี้กำลังถ่ายรายการอยู่ ซูหรานจึงทำได้แค่อดทนไว้ก่อน

ที่สำคัญไปกว่านั้น...

ตอนนี้เขากำลังโดนแม่สาวเจ้าล็อกคออยู่

"ซี๊ด..."

ต้องบอกเลยว่า ยัยผู้หญิงคนนี้แรงเยอะจริงๆ

อีกด้านหนึ่ง

ทีมงานรายการทุกคนตกอยู่ในห้วงความคิด

อัตราการเต้นของหัวใจเร่อปา : 102 ครั้งต่อนาที

ทีมงานทุกคนมองดูข้อมูลนี้อย่างตื่นตะลึง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า อัตราการเต้นของหัวใจของเร่อปาจะทะลุ 100 ครั้งต่อนาทีด้วยวิธีนี้

"แบบนี้จะนับว่าเป็นความรู้สึกหวั่นไหวได้ไหมเนี่ย?"

"ของรางวัล... เราควรให้ไหม?"

"ทำไมจะไม่นับล่ะ? นี่ก็ไม่ได้ผิดกฎรายการสักหน่อย"

หลังจากทุกคนหารือกัน ก็มีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะมอบรางวัลภารกิจอัตราการเต้นของหัวใจให้กับซูหรานและเร่อปา

ตัดกลับมาที่หน้างาน

"เอาล่ะ ทั้งสองคนเลิกเล่นกันได้แล้ว ต่อไปเป็นช่วงมอบของขวัญของเร่อปานะ"

พีดีหลี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขณะเข้ามาช่วยกู้ชีพซูหรานที่กำลังถูกท่อนแขนของเร่อปาล็อกคออยู่

เมื่อได้ยินดังนั้น ในที่สุดเร่อปาก็ยอมปล่อยมือ พลางคิดในใจว่า จบกัน ความลับที่ฉันเป็นสาวห้าวถูกเปิดเผยซะแล้ว!

เป็นความผิดของซูหรานคนเดียวเลย!

เร่อปาถลึงตาใส่ซูหรานอย่างโกรธเคือง คิดในใจว่าจะต้องจัดการไอ้ผู้ชายทึ่มที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่คนนี้ให้ได้ไม่ช้าก็เร็ว!

เมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิต ซูหรานก็รีบกระโดดถอยห่างออกมาหนึ่งก้าว แล้วพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า "คุณจะทำอะไร? คุณอัดผมไปแล้วนะ ยังจะเอาอีกเหรอ?"

เร่อปา "......"

เธอมีความรู้สึกอยากจะฆ่าหมอนี่ให้ตายจริงๆ

พีดีหลี่ยิ้มพลางส่ายหัว แล้วเร่งว่า "เริ่มมอบของได้แล้วค่ะ"

เธอกลัวสองคนนี้จริงๆ ตอนนี้เธอมีความคิดเดียวคือรีบๆ ถ่ายช่วงนี้ให้จบ

ไม่อย่างนั้นเธอกลัวว่าจะขำจนตายอยู่ที่นี่

"อะ นี่เป็นของขวัญที่ฉันให้คุณ หวังว่าคุณจะชอบนะ"

ถึงแม้เร่อปาจะโกรธมาก แต่เธอก็ยังยื่นถุงของขวัญให้กับซูหราน

"ขอบใจนะ เดี๋ยววันหลังผมจะหาของขวัญมาชดเชยให้ โอเคไหม?"

ซูหรานรับของขวัญมาอย่างเกรงใจ พลางอธิบายว่า "ผมไม่รู้จริงๆ ว่านี่เป็นรายการเดต ก็เลยไม่ได้เตรียมของขวัญมา"

"ไอ้ เพลง นั่นไม่ใช่ของขวัญหรอกเหรอ?"

เร่อปาเลิกคิ้ว เมื่อได้ยินว่าซูหรานจะหาของขวัญมาชดเชยให้ ในใจเธอก็มีความสุขมาก แต่ภายนอกยังคงแสร้งทำเป็นโกรธ

"เอฟเฟกต์รายการ เป็นเอฟเฟกต์รายการเฉยๆ อย่าไปถือสาเลย!"

ซูหรานยิ้มแห้งๆ และรับประกันซ้ำๆ "ผมจะเลือกของขวัญที่คุณพอใจให้แน่นอน"

"ฮึ่ม! แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย"

รอยยิ้มสดใสเบ่งบานบนใบหน้าของเร่อปา เธอเร่งเร้าว่า "รีบเปิดดูเร็วเข้า"

ซูหรานพยักหน้า จากนั้นเปิดถุงของขวัญ แล้วก็ต้องพบกับก้อนนมแห้งอยู่ข้างใน

ให้ของกินงั้นเหรอ?

ถึงจะผิดคาดไปหน่อย แต่ก็พอเข้าใจได้

เร่อปาเป็นสายกิน ดังนั้นการให้ของกินแสดงว่าเธอใส่ใจมาก

เพราะสำหรับสายกินแล้ว การแบ่งปันขนมโปรดของตัวเองให้คนอื่นถือเป็นการให้ความสำคัญระดับสูงสุด!

"นี่คือกูเลต์จากบ้านเกิดฉัน หรือเรียกว่านมก้อน หวังว่าคุณจะชอบนะ"

พูดจบ เร่อปาก็มองซูหรานด้วยความคาดหวัง "อยากลองชิมไหม?"

ขนมโปรดของเธอคือนมก้อน และเธอก็มักจะแนะนำให้ทุกคนที่เธอรู้จัก

ซูหรานหยิบถุงนมก้อนออกมา ฉีกซอง แล้วยื่นให้เร่อปาพร้อมรอยยิ้ม "อ่ะ คุณกินก่อนสิ"

"โอเค~ ขอบใจนะ~"

เร่อปาหยิบก้อนนมขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปาก กลิ่นหอมของนมจางๆ แผ่ซ่านไปทั่วปาก

ซูหรานก็หยิบชิ้นเล็กๆ ขึ้นมาลองชิมเช่นกัน

"เป็นไงบ้าง? อร่อยไหม?"

เมื่อเห็นซูหรานกินนมก้อนเข้าไป เร่อปาก็รีบถามทันที

"รสชาตินี้ค่อนข้างพิเศษนะ"

ซูหรานพยักหน้าและยิ้ม "ความเปรี้ยวเข้มข้นกระจายอยู่ที่ปลายลิ้น แล้วก็มีกลิ่นหอมของนมจางๆ ผมค่อนข้างชอบนะ"

"หา จริงเหรอ?"

สีหน้าประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเร่อปา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับผลตอบรับในแง่บวกหลังจากแนะนำให้คนนับไม่ถ้วน

"ใช่ อร่อยดีออกไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องทำท่าตกใจขนาดนั้นด้วย?"

ซูหรานชะงักไปครู่หนึ่ง ทำไมเธอต้องตื่นเต้นขนาดนั้น?

"คุณไม่เข้าใจหรอก... คุณจะรู้ถ้าหันไปมองสีหน้าพีดีหลี่"

เร่อปาแทบจะซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ในที่สุดก็มีคนที่เข้าใจความอร่อยของนมก้อนสักที!

สำหรับสายกิน เรื่องนี้ถือเป็นเหตุการณ์ที่มีความหมายพิเศษสุดๆ!

ซูหรานหันศีรษะไปมองตำแหน่งที่พีดีหลี่ยืนอยู่

ในขณะนี้ พีดีหลี่ก็ได้กินนมก้อนไปชิ้นหนึ่งเช่นกัน แต่สีหน้าของเธอดูทรมานเล็กน้อย และเธอก็ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

คนแบบไหนกันที่คิดว่านมก้อนอร่อย?

ในขณะนี้ ช่องแชทถ่ายทอดสดกำลังขำกันท้องแข็ง

[ฮ่าฮ่าฮ่า พีดีหลี่คงใกล้จะสงสัยในชีวิตแล้ว!]

[พีดีหลี่กำลังสงสัยด้วยซ้ำว่าซูหรานแกล้งแสดงละครเพื่อเอาใจเธอหรือเปล่า!]

[สองคนนี้พอมารวมตัวกันตอนปกติ ก็ดูหวานดีนะ?]

[มีบางอย่างผิดปกติ! ผิดปกติมาก! นี่ไม่ใช่คู่รักจอมสร้างกระแสที่เรารู้จัก!]

......

หลังจากช่วงมอบของขวัญจบลง รายการก็ตัดภาพไปสู่ช่วงรีวิวอย่างรวดเร็ว

พีดีหลี่ที่ในที่สุดก็ตั้งสติได้ ตอนนี้เธออยากจะรีบๆ ถ่ายให้จบแล้วกลับบ้านไปพักผ่อนเต็มที

ดังนั้น พีดีหลี่จึงมองไปที่ซูหรานและเร่อปาแล้วพูดว่า "ช่วงแลกเปลี่ยนของขวัญ สื่อรัก จบลงแล้ว ตอนนี้เชิญพวกคุณวิจารณ์ของขวัญของกันและกันหน่อยค่ะ"

พีดีหลี่มองไปที่เร่อปาก่อนแล้วถามด้วยรอยยิ้ม "เร่อปา ช่วยวิจารณ์ ของแทนใจ ที่ซูหรานมอบให้คุณหน่อยได้ไหมคะ?"

"......"

เร่อปาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า "ของขวัญชิ้นนี้มีความหมายมาก ฉันจะจดจำมันไว้ในใจอย่างแม่นยำเลยค่ะ!"

พูดจบ เธอก็ถลึงตาใส่ซูหรานอย่างดุเดือด ราวกับจะบอกว่า ถ้านายไม่หาของขวัญมาชดเชยให้ฉัน นายตายแน่!

ซูหรานพยักหน้า เป็นสัญญาณว่าเขาเข้าใจแล้ว

ทันทีหลังจากนั้น พีดีหลี่ก็ถามอีกครั้ง "แล้ว... ความประทับใจแรกของคุณที่มีต่อซูหรานเป็นยังไงคะ?"

"หน้าตาดี แต่งตัวมีรสนิยม เป็นประธานจอมเผด็จการระดับเทพบุตร!"

ว้าว!!!

ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมา ผู้ชมทุกคนในไลฟ์สตรีมต่างตกตะลึง

นี่เป็นการประเมินที่สูงมาก!

พีดีหลี่ถามต่อ "แล้วตอนนี้ล่ะคะ?"

เร่อปาสูดหายใจเข้าลึกๆ มองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของซูหราน แล้วพูดว่า "น่าเสียดายที่เขามีปาก ตอนนี้ฉันแค่อยากจะวางยาให้เขาเป็นใบ้"

พีดีหลี่กลั้นขำ "ขอคำนิยามสั้นๆ ได้ไหมคะ?"

เร่อปาส่ายหัวแล้วพยักหน้า ก่อนจะพูดช้าๆ ว่า "ประธานจอมเผด็จการระดับคนบ้า!"

ซูหราน "......"

"พรืด ฮ่าๆ... ขอโทษที... ปกติฉันไม่ค่อยหัวเราะนะ"

พีดีหลี่ทุบโต๊ะรัวๆ "แต่ฉันอดไม่ได้จริงๆ!"

เร่อปาพูดได้ตรงจุดเผงเลย!

ช่องแชทถ่ายทอดสดทั้งหมดก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเช่นกัน

เร่อปาก็คือกระบอกเสียงของชาวเน็ตชัดๆ!

หลังจากหัวเราะอยู่นาน พีดีหลี่ก็นวดแก้มที่ปวดเกร็งจากการหัวเราะ แล้วหันกลับมามองซูหราน "ที่เธอพูดมาถูกต้องไหมคะ?"

ถูกต้อง?

จะไปถูกต้องได้ไง?

ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?

แล้วคุณยังมาถามผมอีกเหรอ?

ในขณะที่ซูหรานกำลังจะปฏิเสธ พีดีหลี่ก็พูดขึ้นลอยๆ ว่า "ถ้าเธอตอบผิด เงินรางวัลสำหรับการเดตของคุณจะถูกหักครึ่งหนึ่งนะคะ รู้ใช่ไหม"

"......"

ซูหรานสูดหายใจเข้าลึก กัดฟันพูดว่า "...อ่า ใช่ครับ ใช่ ใช่!"

ช่องแชทถ่ายทอดสดหัวเราะกันอย่างสนุกสนานยิ่งกว่าเดิม

"แล้วความประทับใจแรกที่คุณมีต่อเร่อปาล่ะคะ?"

พีดีหลี่มองไปที่ซูหราน จู่ๆ ก็รู้สึกคาดหวังกับคำตอบของเขาขึ้นมา

เร่อปาแสร้งทำเป็นไม่สนใจ แต่จริงๆ แล้วเธอตื่นเต้นมาก

เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าความประทับใจแรกของซูหรานที่มีต่อเธอเป็นอย่างไร

ซูหรานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "เงียบขรึม สวยสง่า และมีดวงตาที่พูดได้"

หืม???

เร่อปาชะงักไปครู่หนึ่ง นี่ใช่ซูหรานคนเดิมหรือเปล่า?

เขา... ชมคนเป็นด้วยเหรอเนี่ย?

หัวใจของเร่อปาเต้นแรงขึ้นอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงระเรื่อ ซึ่งดูน่ารักมาก

พีดีหลี่รุกต่อ "งั้นช่วยสรุปเป็นประโยคเดียวหน่อยค่ะ?"

ซูหรานถอยหลังไปตั้งหลักหนึ่งก้าวแล้วยิ้มกว้าง "มัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา วิหคแตกตื่นเพราะเสียงกึกก้อง สามหมัดซัดเมกะทรอนดับ!"

ห๊ะ???

"ซู! หราน! หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ฉันจะฆ่านาย!!!"

เสียงคำรามดังขึ้น ซูหรานก็ออกตัววิ่งหนีทันที

แต่เนื่องจากพื้นที่คับแคบ ในที่สุดซูหรานก็ถูกจับตัวได้

ซูหรานถอนหายใจ "เรือน้อยล่องผ่านภูผาหมื่นลี้ แปดหมัดฟาดคอสเวย์เบย์ราบคาบ..."

เร่อปา "!@#￥%"

ช่องแชทถ่ายทอดสด "พรืด ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เอาอีก เอาอีก!"