ตอนที่ 250 ความเป็นพี่น้อง
ตอนที่ 250 ความเป็นพี่น้อง
ล๊อคไม่ต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อนี้อีก เขามองไปที่ไมล์แล้วจึงถามว่า "เราจะกลับกันเมื่อไหร่งั้นหรอ?"
สิ่งที่ล็อคตั้งตารอมากที่สุดในตอนนี้ ก็คือวัสดุมังกร ซึ่งจากผลงานที่เขาได้ภาพทั้งหมดขององค์รัชทายาทและแผนการป้อมปราการใต้น้ำของแฮธาเวย์ต่างก็ถูกทําลายโดยตัวเขาเองทั้งนั้น
ไมล์เคี้ยวเนื้อชิ้นหนึ่งแล้วหยิบแก้วเบียร์เย็นๆ จากบริกร เขากล่าวว่า “จะรีบอะไรนักหนาล่ะ! เลขาธิการปีเตอร์บอกว่าเราควรรอที่นี่กัน จนกว่าแฮธาเวย์จะเข้ารับตําแหน่งประธานาธิปบดีก่อนแล้วค่อยกลับไปกันน่ะ! เราอาจจะได้กลับไปที่มหานครสวรรค์ในวันพรุ่งนี้หรือวันมะรืนน่ะ!”
“นอกจากนี้ คุณเองก็ได้เพลิดเพลินกับอาหารอร่อยๆ มากมายในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้นี่นา! ฌอนกับฉันเองยังไม่ได้สนุกกับสิ่งดีๆ ที่นี่เลยนะ! ถึงตาของพวกเราบ้างแล้วล่ะ!” ไมล์ดูเหมือนจะชอบอาหารแสนอร่อยด้วยเช่นกัน เมื่อไม่กี่วันก่อนเพื่อไม่ให้เป็นการเปิดเผยตัวเอง ทั้งเขาและฌอนต่างต้องทานอาหารแห้งที่พวกเขามีและไม่ได้มีโอกาสเพลิดเพลินกับอาหารดีๆ เหล่านี้เลย
พวกเขาต่างก็อยากที่จะกินอาหารอร่อยๆ มาเป็นเวลานานแล้ว!
วันต่อมา ผลการลงคะแนนก็ออกมาเรียบร้อยแล้ว
ตามกฎ ผู้สมัครสามารถหาเสียงเพิ่มเติมได้ ก่อนที่ผลสุดท้ายจะออกมา
อย่างไรก็ตาม คะแนนนิยมของแฮธาเวย์นั้นช่างน่าเหลือเชื่อมากเกินไป! เธอได้รับคะแนนเสียงมากกว่า 95% ของคะแนนเสียงทั้งหมดซะอีก
ผู้สมัครคนอื่นๆ ต่างก็ได้ประกาศถอนตัวจากการเลือกตั้งในครั้งนี้โดยสมัครใจเอง
นี่ยังหมายความว่าแฮธาเวย์ได้รับตําแหน่งประธานาธิปบดี จากนี้ไปเธอนั้นจะกลายเป็นผู้นําของเมืองสายน้ำและภักดีต่อราชวงศ์อย่างเต็มที่
ในสํานักงานศาลากลางของเมือง
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะ กับชัยชนะอันงดงามที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้! ถ้าเรามาที่เมืองสายน้ำแห่งนี้ในอนาคต ฉันสงสัยว่าจะมีอะไรดีๆ สําหรับพวกเราบ้างไหมนะ” ฌอนยิ้ม
“แน่นอนสิว่าต้องมีอยู่แล้วล่ะนะ ในขณะนี้แฮธาเวย์ได้เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่สวยงามของประธานาธิปบดี ความงามโดยรวมของเธอนั้นถูกกําหนดโดยรูปร่างที่สูงโปร่งและบุคลิคที่โดดเด่นของเธอแล้ว! มันน่าจับตามองเป็นอย่างมาก!
“อย่าลืมบาปของคุณด้วยล่ะ คุณไม่สามารถออกจากที่นี่เป็นเวลาห้าปี ยิ่งกว่านั้น เรามีคนที่คอยจับตาดูคุณอยู่นะ...” ไมล์เตือนเธอด้วยใบหน้าเย็นชา
“หืม! คงจะดีที่สุดถ้าเป็นเวลาห้าสิบปีล่ะนะ! อย่างไรก็ตามล๊อคจะไม่มาที่นี่อีก!” วันนี้เบลินด้าได้ยืนแนบชิดกับล็อค และเธอก็ไม่อนุญาตให้แฮธาเวย์เข้าใกล้เขาอย่างแน่นอน
“ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ฉันได้คิดทบทวนเกี่ยวกับบางสิ่งอย่างชัดเจนแล้ว ฉันจะไม่คิดที่จะสร้างปัญหาที่อธิบายไม่ได้เหล่านั้นและทําสิ่งที่บ้าคลั่งเหล่านั้นอีกต่อไป ความฝันนั้นต้องสําเร็จอย่างสง่างามและเปิดเผย...” แฮธาเวย์มองไปที่ล๊อคที่เงียบอยู่ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆมากมาย
"ทุกคน นี่คือกาแฟของพวกคุณ..."
ในเวลานี้ รองประธานทั้งสองได้เสิร์ฟกาแฟที่ดีที่สุดในเมืองสายน้ำเป็นเหมือนเพนักงานคนหนึ่งเท่านั้น
“คุณสองคนเองก็ควรที่จะเป็นผู้นําของหอการค้าให้ดีในอนาคตด้วยล่ะ เนื่องจากพวกคุณอยู่ในระหว่างการสร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่ คุณควรช่วยประธานาธิปบดีฟื้นฟูเศรษฐกิจของเมืองสายน้ำให้เจริญอย่างเต็มที่นะ...” ล๊อคมองไปที่คนขี้งกทั้งสองคนนี้
“ครับ ครับ! ฉันจะไม่ทําสิ่งที่ไร้ยางอายเหล่านั้นอีกต่อไปแล้วล่ะ...”
“คุณเคซี่ย์ ไม่สิ! คุณล็อค ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ! หากคุณมีปัญหาใด ๆ ในเมืองสายน้ำในอนาคต โทรหาเราได้เลยนะ!”
สฟิงซ์และแฮโรลด์ให้สัญญาด้วยรอยยิ้มของพวกเขา
“พิธีสาบานตนเข้ารับตําแหน่งจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ทุกคน ฉันขอเลี้ยงอาหารเย็นพวกคุณจะได้ไหม เพื่อเป็นการขอบคุณทุกคนน่ะ...” ดวงตาของแฮธาเวย์เผยให้เห็นถึงความจริงใจของเธอ
“ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว! ที่ร้านอาหารทะเลนี้มีบาร์บีคิวที่ฉันจับตามองมานานแล้วด้วยล่ะ...” ไมล์ตะโกนออกมา
“สฟิงซ์! คุณรับผิดชอบเรื่องนี้กับเรื่องเครื่องดื่มนะ ฉันต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับคนเหล่านี้น่ะ!”
"ได้ครับ ท่านประธาน!" แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดถึงตัวตนที่แท้จริงของแฮธาเวย์ แต่สฟิงซ์ก็รู้ดีเกี่ยวกับความสามารถของเธอ นอกจากนี้ หอการค้านั้นก็ยังปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดีด้วยเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้วางแผนที่จะจากที่แห่งนี้ไป
“กัปตันกับฉันอยากไปที่สวนน้ำน่ะ!” ฌอนถือโอกาสนี้ขอออกมา
"แฮโรลด์!"
“ได้โปรดปล่อยให้ฉันเป็นผู้นำพาไปเอง! ฉันจะไปกับคุณตลอดการเดินทาง! ฉันจะพาท่านสุภาพบุรุษทั้งสองคนไปเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดในเมืองสายน้ำ!” แฮโรลด์ออกไปเตรียมเรือยอทช์ในทันที
ในตอนบ่าย พระอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้าในเมืองน้ำและเมืองทั้งเมืองก็จมอยู่ในบรรยากาศแห่งความสุข
เมื่อเห็นประชาชนเริ่มโค้งคํานับแฮธาเวย์ ล็อคก็รู้สึกว่าทางเลือกของปีเตอร์นั้นฉลาดเป็นอย่างมาก
แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเข้มแข็งมาก แต่เธอก็จำเป็นต้องทําสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จอย่างงดงามด้วยการสนับสนุนที่ดีเคียงคู่ไปด้วย
ในแผนในอุดมคติของเธอนั้น เธอมีจิตวิญญาณในการตัดสินใจที่ดีที่สุดสําหรับประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับผู้ที่อยู่ด้านล่างสุดของสังคมที่อ่อนแอที่สุด พวกเขามักจะได้รับความช่วยเหลือจากเธอเสมอ
ในอนาคตเมืองสายน้ำแห่งนี้ คงจะสงบสุขมากยิ่งขึ้นกว่านี้ไปอีกอย่างแน่นอน
ปีเตอร์รู้เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เป็นอย่างดี และเลือกที่จะปล่อยให้เธอได้ไถ่บาปของตัวเอง ซึ่งถือว่าเป็นวิธีที่ดีในการฆ่านกสองตัวด้วยหินก้อนเดียว
ทั้งสามคนได้มาถึงที่สวนน้ำที่เงียบสงบแล้วก็อาบแดดกันอย่างสบายใจ
ตั้งแต่ต้นจนจบ เบลินด้ายืนอยู่ตรงกลางระหว่างล็อคและแฮธาเวย์ โดยไม่ได้ให้โอกาสน้องสาวของเธอได้ใกล้ชิดกับล็อคเลย
“ฮิฮิฮิ... บอกไปแล้วว่าเธอนั้นยังไม่โตซะที เธอคิดว่าจะหยุดฉันด้วยวิธีแบบนี้ได้จริงงั้นหรอ? เมืองสายน้ำนั้นเป็นอาณาเขตของฉัน ถ้าฉันต้องการไปที่ห้องของล๊อคมันง่ายมากเลยล่ะ...” แฮธาเวย์ยั่วยุเธออีกครั้ง
“หืม! ช่างหน้าด้านจริงๆเลยนะ! ฉันจะปกป้องล๊อคไว้ในคืนนี้เอง! มาดูกันสิว่าเธอนั้นจะสามารถทําอะไรได้บ้างน่ะ! และเราเองก็จะออกเดินทางกันในวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ! อย่าแม้แต่จะคิดเกี่ยวกับมันเลย!”
หลังจากพูดจบ เบลินด้าก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมา
หลังจากที่เธอจากไปแล้ว ทั้งสองพี่น้องยังคงไม่รู้ว่าพวกเขาจะได้พบกันอีกหรือไม่
นอกจากนี้ งานและหน้าที่ของประธานาธิปบดีนั้นก็ยุ่งและเยอะมาก แฮธาเวย์เองก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากเมืองสายน้ำแห่งนี้ไปไหนได้อีก
ทั้งสองสาวต่างก้มศีรษะลงอย่างเงียบ ๆ
ล๊อครู้ว่าทั้งสองกําลังเศร้าและลำบากใจ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาเพื่อคลายความกังวลในเรื่องนี้ของพวกเขาแทน
“มีความคืบหน้าในเรื่องของอาจารย์ของคุณหรือเปล่า? เบลินด้ากับฉันตกลงกันไว้แล้ว ฉันช่วยได้นะ!”
ตามที่คาดไว้ เมื่อหัวข้อนี้ถูกหยิบยกขึ้นมา ผู้หญิงทั้งสองคนไม่ได้สนใจการจากกันที่กําลังจะเกิดขึ้นอีกต่อไป และสีหน้าของพวกเธอก็ดูจริงจังมากขึ้น
“ฉันได้ติดต่อกับผู้ทำพิธีที่มีชื่อเสียงแล้วล่ะ แต่พวกเขาเองก็ไม่สามารถที่จะทําลายคําสาปได้ หรือไม่ก็ดูถูกต้นกำเนิดของเราและปฏิเสธที่จะให้การช่วยเหลือ แต่ฉันจะใช้ตัวตนของฉันในฐานะประธานธิปบดีนี้คิดหาทางต่อไปน่ะ!”
“ล็อคตกลงที่จะให้เลือดมังกรแก่เราแล้ว แต่เรายังคงต้องการวัสดุเพิ่มเติมอีกสองสามอย่าง แต่ฉันได้รับข่าวมาแล้ว ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีปัญหาใดๆอีกนะ...”
“เฮ้อออ วิธีการของคุณนั้นมีอยู่เพียงในตํานานเท่านั้น ฉันไม่รู้ว่ามันจะได้ผลหรือเปล่าน่ะสิ”
“เราต้องลอง! เราต้องช่วยอาจารย์ให้ได้!”
“อืม! แม้ว่าฉันจะออกจากที่นี่ไม่ได้ แต่ถ้าคุณต้องการเงินเพื่อซื้อวัสดุเพิ่มเติม บอกฉันได้ทุกเมื่อ! มาลองไปด้วยกันเถอะนะ!”
หญิงสาวทั้งสองคนต่างมองหน้ากัน ด้วยสายตาที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
สิ่งนี้ก็ทําให้ล๊อคถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด...
...
ในตอนกลางคืน ร้านอาหารบาร์บีคิวอาหารทะเลคึกคักเป็นอย่างมาก
นอกจากเจ้าหน้าที่ของราชวงศ์แล้ว ยังมีเจ้าหน้าที่ของหอการค้าอยู่ด้วย
หลังจากที่รู้ว่าพวกเขานั้นไม่ต้องทํางานที่น่ากลัวในการคุกคามราชวงศ์อีกต่อไป พวกเขาทั้งหมดต่างก็รู้สึกผ่อนคลายกัน!
พวกเขาทั้งหมดล้วนดื่มกันอย่างเต็มที่!
ไมล์นั้นเป็นคนที่ชอบดื่มอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงมีความสุขกับทุกคนมากเป็นพิเศษ
ฌอนเมามากแล้วและเขาก็พิงโต๊ะหลับไป
“ขอบคุณมากเลยนะ...” แฮธาเวย์รับแก้วไวน์และนั่งบนที่นั่งเดียวกันกับล๊อคด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนของเธอ
ล๊อคไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แต่เบลินด้าผู้ซึ่งคอยเฝ้าน้องสาวของเธอได้หายตัวไปแล้ว!
ดูเหมือนว่าเบลินด้านั้นจงใจให้พวกเขามีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงลำพังบ้าง!