ตอนที่ 598 ตัดร่างกายตัดจิตวิญญาณ

ฉวีหมิงเต๋าเป็นคนสร้างค่ายกลกับดักนี้ โดยปกติแล้วความลับของแกนค่ายกลจึงมีเพียงฉวีหมิงเต๋าที่รู้

แม้กระทั่งค่ายกลโด่งดังที่หลายคนรู้จัก หลังเปิดใช้ค่ายกล ตำแหน่งจริงของแกนค่ายกลสามารถปรับเปลี่ยนได้ตามต้องการ

ดังนั้นจะไม่มีอะไรอย่างหนึ่งค่ายกลหนึ่งตำแหน่งแกนค่ายกล

ยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่ก่อตั้งค่ายกลจนถึงตอนพังทลายใช้เวลาเพียงครู่เดียว ในเวลาแค่นี้อีกฝ่ายเจอแกนค่ายกลแล้ว

ฉวีหมิงเต๋าเข้าใจแล้วว่าทำไมซือหยวนหมินต้องการจับเฉินเฟย ท่าร่างของอีกฝ่ายแสดงให้เห็นถึงความลึกล้ำที่ไม่อาจพบได้ในระดับรวมทวาร

ฉวีหมิงเต๋าเหลือบมองเฉินเฟย ร่างวูบไหวปรากฏอยู่ไม่ไกลจากถงหลินหยุน

ค่ายกลกับดักถูกทำลายจึงไม่สามารถหยุดถงหลินหยุนและคนอื่นได้อีก แต่ฉวีหมิงเต๋าไม่อาจปล่อยพวกเขาไป ไม่อย่างนั้นซือหยวนหมิงจะซักไซ้เอาเรื่องในภายหลัง

แต่ขอบเขตฉวีหมิงเต๋าอยู่ในระดับรวมทวารขั้นกลางเท่านั้น เห็นชัดว่าการเผชิญหน้ากับถงหลินหยุนและคนอื่นไม่ใช่เรื่องฉลาด

ท้ายที่สุดตราบใดที่ถงหลินหยุนพัวพันกับเขา มีโอกาสสูงที่ฉวีหมิงเต๋าจะตายภายใต้การปิดล้อมของระดับรวมทวารขั้นต้น เขาไม่ใช่ซือหยวนหมินที่เพิกเฉยการโจมตีของระดับรวมทวารขั้นต้นได้

ฉวีหมิงเต๋าประสานมุทรา อักขระควบแน่นจากความว่างเปล่ากระจายไปทุกทาง

ฉวีหมิงเต๋ามีพรสวรรค์ค่ายกลตั้งแต่อายุน้อย ตอนทะลวงระดับรวมทวารยังใช้ค่ายกลทะลวงผ่าน ดังนั้นขณะนี้เผชิญหน้ากับถงหลินหยุนและคนอื่น ฉวีหมิงเต๋าจึงไม่ได้พยายามทำร้ายใคร เพียงแค่จับคนเอาไว้

ตราบใดที่ชะลออีกฝ่ายสักพักและรอให้ซือหยวนหมินมาถึง ภารกิจของเขาจะเสร็จสิ้น

ถงหลินหยุนเห็นฉวีหมิงเต๋าปรากฏตัวก็เข้าใจความคิดของอีกฝ่ายทันที นางตะคอกเสียงต่ำและพุ่งเข้าหาฉวีหมิงเต๋า ฉินไห่ซานและคนอื่นตามหลังถงหลินหยุนไปโดยไม่ลังเล

ตามที่เฉินเฟยพูดเมื่อครู่ ตราบใดที่พวกเขาจากไปก่อน เฉินเฟยจะตามพวกเขามาในภายหลัง

สำหรับคำพูดเหล่านี้ พวกเขาเพียงคิดว่าเฉินเฟยต้องการใช้พลังของตัวเองหาทางรอดให้ ตอนนี้รู้แล้วว่าเฉินเฟยทำแบบนี้ได้จริง

หากพวกเขายังอยู่ที่นี่ต่อไป สิ่งต่างๆจะแย่ลง

เปลือกตาซือหยวนหมินกระตุกเมื่อเห็นเฉินเฟยทำลายค่ายกล

“ท่าร่างเจ้าใช้ได้ แต่หากเจ้าหลบซ่อนต่อ ข้าคงต้องสังหารพวกเขาก่อน!”

ซือหยวนหมินชี้ถงหลินหยุนและคนอื่นในระยะไกลและพูดอย่างเย็นชาโดยไม่สนใจแสดงท่าทางหยอกล้อ พูดอีกอย่างคือซือหยวนหมินสนใจแค่ผลประโยชน์ สิ่งอื่นเป็นเรื่องรอง

“ไม่ต้องห่วง ข้าแค่ต้องการทดสอบท่าร่างเท่านั้น” เฉินเฟยมองซือหยวนหมินแล้วหัวเราะเบา

เฉินเฟยอยากรู้ว่าหลังรวมกับอักขระ ท่าร่างของเขาได้ไปถึงระดับใหม่ตามที่คาดเดาไว้หรือไม่

แม้เฉินเฟยทดสอบเล็กน้อยภายในห้องฝึกฝนของเมืองไห่อวี้ แต่ในเส้นทางยุทธ์ต้องฝึกฝนก่อนที่ถึงจะเข้าใจว่ามีประโยชน์หรือไม่

ดวงตาซือหยวนหมินหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น

ช่างกล้านัก ทดสอบท่าร่าง? รอให้ข้าหักขาเจ้าก่อนเถอะ แล้วมาดูว่าเจ้าจะใช้ท่าร่างได้อีกไหม

ใบหน้าซือหยวนหมในเต็มไปด้วยความเย็นชา โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย พลังมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ทันใดนั้นหายไปจากจุดนั้น เมื่อปรากฏตัวอีกครั้งกระบี่ในมือก็ปกคลุมไปด้วยหยวนกระบี่น่าสะพรึงกลัว

กระบี่ตัดขาด!

สูญสิ้นความรู้สึกสูญสิ้นความชอบธรรม ไม่ได้หมายถึงการสูญเสียอารมณ์ของมนุษย์ แต่เป็นการสังหารคนสำคัญสำหรับตัวเองด้วยมือของตัวเอง

สังหารครอบครัว สหาย และคนรักด้วยมือตัวเอง ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสจึงสามารถบรรลุการเปลี่ยนแปลงของความขัดแย้งทางจิตใจ จากนั้นจึงนำไปสู่การพัฒนาพลังหยวนของร่างกาย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นวิชาหนึ่งที่ทำลายธรรมชาติของมนุษย์ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าการฝึกฝนวิชากระบี่นี้สามารถทะลวงขอบเขตได้เร็วขึ้น

พรสวรรค์ของซือหยวนหมินไม่นับว่าสูงในระดับรวมทวารขั้นปลาย แต่ความเร็วในการฝึกฝนของเขาช้ากว่าอัจฉริยะเหล่านั้นเพียงก้าวเดียว เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ในวัยเดียวกัน

สิ่งพึ่งพาคือวิชากระบี่ที่สูญสิ้นความรู้สึกสูญสิ้นความชอบธรรมอันนี้

ขณะที่ซือหยวนหมินฟันกระบี่ ในหูเฉินเฟยได้ยินเสียงแผ่วเบาอย่างคลุมเครือเหมือนกำลังพูดคุยกับใครบางคน แต่ทันใดนั้นกลายเป็นเสียงร้องโหยหวน

ความแค้นเคืองพลุ่งพล่านเหมือนแม่น้ำกว้างใหญ่ท่วมท้นจิตวิญญาณ

ไม่เชื่อไม่มั่นใจไม่เต็มใจ ความรักเกลียดการแยกจาก

สองขั้วที่ต่างกันเหมือนจะทำให้ผู้คนคลุ้มคลั่ง

นี่คือกระบี่ตัดขาด ตัดร่างกายตัดจิตวิญญาณ แต่หากมีความสับสนเล็กน้อย ผลที่ตามมาก็จะถึงจุดจบ

ทะเลจิตสำนึกของเฉินเฟยแข็งแกร่งราวกับก้อนหิน ท่ามกลางเสียงคำรามมังกรคชสาร ความผิดทั้งหมดปกติถูกระงับไว้

เฉินเฟยก้าวไปข้างหน้า เมื่อใดก็ตามที่เท้าเคลื่อนผ่าน ระลอกคลื่นนับไม่ถ้วนจะปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าเหมือนมีพลังไร้เทียบเคียงพยายามทะลวงผ่านความว่างเปล่า

หยวนกระบี่นับไม่ถ้วนเริ่มปรากฏรอบตัวเฉินเฟย ขณะที่เฉินเฟยแทงกระบี่ไปข้างหน้า หยวนกระบี่เริ่มหดตัวจากนั้นบรรจบที่กระบี่เฉียนหยวน

ลมปราณกระบี่เฉียนหยวนที่เฉียบคมอยู่เฉียบคมขึ้นไปอีก ลมปราณเฉินเฟยเพิ่มขึ้นเช่นกัน จากระดับรวมทวารขั้นต้นไปสู่ระดับรวมทวารขั้นปลาย

พอสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงลมปราณของเฉินเฟย ดวงตาเย็นชาของซือหยวนหมินที่กำลังใช้กระบี่ตัดขาดก็สั่นอย่างรุนแรง

ระดับรวมทวารขั้นปลาย? กลายเป็นระดับรวมทวารขั้นปลายได้อย่างไร!

จากระดับรวมทวารขั้นต้นสู่ระดับรวมทวารขั้นปลาย ใช้เวลาไม่ถึงสิบปี?

ในสมาคมเชียนอวี่ คนที่มีพรสวรรค์มากที่สุดนับตั้งแต่บันทึกมานั้นยังเทียบกับเฉินเฟยได้ยาก

เป็นวิชาลับพิเศษเหมือนลมปราณอสูรทะเลระดับสามสูงสุดก่อนหน้าซึ่งเป็นแค่ภาพลวงตาหรือเปล่า? แต่ในระยะใกล้เช่นนี้ ลมปราณเฉินเฟยไม่เพียงอยู่ในระดับรวมทวารขั้นปลาย ในเวลานี้แม้แต่ขอบของคมกระบี่ในมือยังอยู่ในระดับรวมทวารขั้นปลาย

ไม่ คมกระบี่นี้แข็งแกร่งกว่าระดับรวมทวารขั้นปลายธรรมดา วิชาที่เฉินเฟยฝึกฝนลึกล้ำกว่ากระบี่ตัดขาด และระดับความเข้าใจยังสูงมาก!

เข้าสู่ขอบเขตระดับรวมทวารขั้นปลายในเวลาสิบปี แม้กระทั่งวิชาฝึกฝนยังเข้าใจถึงระดับลึกซึ้ง

ในตอนนั้นขอบเขตหมินเหยียนลู่พัฒนาอย่างก้าวกระโดดตั้งแต่ถึงวัยสวมมงกุฎ แต่เขายังไม่เกินจริงเท่าเฉินเฟย!

เด็กคนนี้เก็บเอาไว้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคงได้ตื่นกลัวตลอดทั้งวัน!

พลังหยวนในร่างกายซือหยวนหมินสั่นอย่างรุนแรง ดอกไม้ปราณหยวนบนจุดรวมทวารผลิบาน พลังของกระบี่ในมือซือหยวนหมินเพิ่มขึ้นทันที ซือหยวนหมินเข้าสู่สถานะสูงสุด

ไม่เพียงเท่านั้น ดวงตาซือหยวนหมินเปลี่ยนเป็นสีเทา ท่าลับในวิชากระบี่ตัดขาดโคจรภายในร่างซือหยวนหมิน

สูญสิ้นความรู้สึกสูญสิ้นความชอบธรรม ตัดความรู้สึกตัดความชอบธรรม!

ลมปราณซือหยวนหมนระเบิดออก ปรารหยวนรอบด้านเดือดพล่าน

ถงหลินหยุนและคนอื่นในระยะไกลอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง เห็นพลังอันน่ากลัวของซือหยวนหมิน

ด้วยพลังนี้ ไม่ต้องพูดถึงฉินไห่ซานและคนอื่น แม้แต่ถงหยุนก็ต้องตายแน่นหากรับหนึ่งกระบี่

“หลบ...”

ถงหลินหยุนตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว ด้วยความหวาดกลัวต่อซือหยวนหมินทำให้ทุกคนเพิกเฉยสิ่งนี้ ขณะนี้ลมปราณเฉินเฟยอยู่ในระดับรวมทวารขั้นปลายเช่นกัน

ฉวีหมิงเต๋าหยุดประสาทมุทราชั่วขณะ คิดไม่ถึงว่าซือหยวนหมินจะระเบิดพลังเช่นนี้เพื่อจัดการกับเฉินเฟย เขาไม่ได้ต้องการจับเป็นหรือ?”

ตอนนี้มันไม่เหมือนการจับเป็นเลย ทว่าเหมือนกับต้องการสังหารเฉินเฟยในกระบี่เดียวเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา!

“ฟู่ม!”

เห็นการเปลี่ยนแปลงของซือหยวนหมิน สี่ระลอกคลื่นกระเพื่อมร่างจากเฉินเฟย

วิชาแยกทวาร! เคล็ดผลาญเลือด! วิชาทลายใจ! วิชาย้ายทิศ!

ท่าต้องห้ามสี่วิชาโคจรภายในร่างกายเฉินเฟยทันที ลมปราณเฉินเฟยเหมือนปีกต้าเผิงปกคลุมไปทุกทมาง

เทียบกับเฉินเฟยในเวลานี้ ลมปราณดุร้ายของซือหยวนหมินไม่คุ้มค่าให้พูดถึง

เลือดในร่างกายเฉินเฟยไหลเวียนเร็วจนเหมือนเสียงคำรามสัตว์ยักษ์โบราณ

หลังสัมผัสถึงลมปราณเฉินเฟย ความมุ่งมั่นที่จะสังหารเฉินเฟยของซือหยวนหมินพังทลายลงทันที

เขากำลังเผชิญหน้าสัตว์ประหลาดแบบไหนอยู่?

ชั่วพริบตาเดียวทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ทันที ช่วงเวลาต่อมาคมกระบี่ของทั้งสองปะทะกัน

“ตู้ม!”

ความว่างเปล่าเกิดรอยย่น เสียงดังก้องไปทุกทาง ผิวทะเลจมลงหลายสิบหมี่ เมฆบนท้องฟ้าถูกแทงทะลุจากนั้นสลายไป

กระบี่ของซือหยวนหมินดันได้เพียงครู่เดียวก่อนจะถอยกระแทกหน้าอก

ชั้นเกราะป้องกันปรากฏบนผิวซือหยวนหมิน แต่มันสั่นไหวและระเบิดเป็นชิ้น ๆ

ผิวหนังบิดเบี้ยวและแตกออก ตามมาด้วยเนื้อและกระดูก พริบตาเดียวก็พร่ามัว

ซือหยวนหมินพ่นหมอกเลือดออกมาเต็มปาก ไม่สามารถควบคุมร่างกายได้อีกและกระเด็นกลับไปด้านหลัง

ระดับรวมทวารขั้นปลาย ท่าต้องห้ามสี่วิชา พลังร่างกายอันน่าสะพรึงกลัว

ซือหยวนหมินเหนือกว่าในด้านขอบเขตเท่านั้น สำหรับส่วนอื่นไม่อาจเทียบได้ แต่การบ่มเพาะของเขาได้มาจากการสังหารญาติและคนรักซึ่งใช้เวลามากกว่าสองร้อยปีถึงจะบรรลุผล

อีกฝ่ายใช้เวลานานแค่ไหน?

ซือหยวนหมินคิดอยู่เสมอว่าประเมินเฉินเฟยสูงเกินไป และเมื่อหลายเดือนก่อนยังได้ทดสอบเป็นการส่วนตัว ดังนั้นจึงไม่น่าเข้าใจผิด

เป็นผลให้วันนี้กลายมาเป็นแบบนี้

“หนี!”

จิตใจซือหยวนหมินว่างเปล่าครู่หนึ่งและตอบสนองทันที เพื่อให้ตัวเองก้าวต่อไปบนเส้นทางยุทธ์ ซือหยวนหมินทำทุกอย่าง เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองมาตายง่ายๆแบบนี้

ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปได้

เลือดเนื้อใต้ผิวหนังซือหยวนหมินเริ่มหายไป ทั้งตัวกลายเป็นผิวหนังหุ้มกระดูกทันที

กระบี่ตัดขาด คนที่รักยังสังหารได้ เป็นธรรมดาที่สามารถสังหารตัวเองได้เช่นกัน

ท้ายที่สุดสิ่งที่คนรักมากสุดคือตัวเอง หากสามารถสังหารตัวตายได้ก็ไม่มีอะไรในโลกที่สังหารไม่ได้!

ทันใดนั้นร่างซือหยวนหมินกหายไป ปรากฏขึ้นอีกครั้งห่างออกไปกว่าสิบลี้ ความเร็วนี้เร็วมาก!

ซือหยวนหมินหันกลับไปมองเฉินเฟย ความชั่วร้ายในดวงตาเขาทำให้ผู้คนต้องตัวสั่น ขณะที่ซือหยวนหมินกำลังจะหนีต่อก็เห็นว่าเฉินเฟยหายไป

ซือหยวนหมินรู้สึกใจสั่น ก่อนที่จะทันตอบสนอง ทันใดนั้นรู้สึกเย็นที่คอ จากนั้นเรี่ยวแรงเริ่มหายไป

ในเวลานี้ซือหยวนหมินสัมผัสได้ว่าลมปราณเฉินเฟยปรากฏอยู่ด้านหน้า

เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

ต่อให้เป็นระดับรวมทวารสูงสุดก็ไม่มีทางเร็วขนาดนี้ เฉินเฟยมาถึงตัวเขาได้อย่างไร?

ซือหยวนหมินพยายามลืมตามองเฉินเฟย ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและไม่เต็มใจ เขาควรหนีไปได้ มันเกิดอะไรขึ้น?

“เคร้ง!”

กระบี่เฉียนหยวนกลืนแก่นแท้วิญญาณระดับรวมทวารขั้นปลายแล้วเปล่งเสียงกระบี่ออกมา

ห่างออกไปสิบลี้ ถงหลินหยุนและคนอื่นตกตะลึงโดยไม่รู้ว่าจะใช้คำพูดใดแสดงอารมณ์ของพวกเขาในเวลานี้