ตอนที่ 532 อักขระสีดำ

ทันใดนั้นดวงตาเฉินเฟยมืดลงจนมองไม่เห็นสิ่งใด ในเวลาเดียวกันเสียงต่างๆเริ่มดังก้องในหู

มีเสียงกระซิบเสียงหัวเราะของเด็ก แต่เพียงชั่วครู่ เสียงหัวเราะกลับกลายเป็นเสียงตะคอกสาปแช่งของผู้ใหญ่

การสื่อสารไม่มีความเป็นระเบียบ แต่น้ำเสียงเริ่มเร่งรีบเหมือนกับมีอะไรบางอย่างกำลังไล่ตามอยู่ด้านหลังเสียงเหล่านั้น

เสียงเหล่านั้นไม่กล้าหยุดนิ่ง เหมือนว่าถ้าหยุดแล้วจะมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น

ความมืดตรงดวงตาเฉินเฟยเหมือนถูกบางสิ่งดึงออกไป ดวงตาที่มองไม่เห็นกลับมาสว่างอีกครั้ง

เฉินเฟยหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว ยื่นมือไปบังแสงแดดบนท้องฟ้า หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เฉินเฟยวางมือลงด้วยความสับสนและมองไปรอบด้าน

นี่เป็นหมู่บ้านบนภูเขา แต่ในขณะนี้หมู่บ้านบนภูเขาเงียบอย่างยิ่ง ไม่มีเสียงใดเลย

มันเงียบมากจนเหมือนจะได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง

เสียงแมลงและนกร้องที่ควรได้ยินจากทุกที่กลับไม่ได้ยิน แม้กระทั่งสายลมยังหยุดนิ่ง

ยามบ่ายควรเป็นช่วงเวลาอบอุ่น แต่ในขณะนี้เฉินเฟยรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วร่างกาย สิ่งสำคัญคือในเวลานี้เฉินเฟยลืมตัวตนของตัวเองไปหมดแล้ว

ทุกครั้งที่นึกคิดเล็กน้อย ความเจ็บปวดที่เย็นไปถึงกระดูกยิ่งแพร่กระจาย การไม่คิดถึงเรื่องต่างๆเท่านั้นจึงทำให้ความเจ็บปวดลดลง

เสียงเรียกร้องจากก้นบึ้งหัวใจดังมาจากหมู่บ้าน ดูเหมือนมีเพียงการเข้าไปในหมู่บ้านเท่านั้นที่จะพบคำตอบ

“โฮก!”

ก่อนเฉินเฟยจะก้าวไปข้างหน้า เสียงคำรามมังกรคชสารดังขึ้นในใจเฉินเฟย ภาพตรงหน้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เฉินเฟยหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว จากนั้นลืมตาขึ้นอีกครั้ง หมู่บ้านยังคงอยู่ แต่ในขณะนี้มีลูกตาอยู่เหนือหมู่บ้าน

จิตวิญญาณเฉินเฟยกลับมาชัดเจน มังกรคชสารทำให้จิตวิญญาณสงบลง ดึงจิตวิญญาณเฉินเฟยกลับมาในช่วงเวลาวิกฤติ

เฉินเฟยเงยมองลูกตาเหนือหมู่บ้าน ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

เฉินเฟยคิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องแบบนี้ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณโค่วหยวนเหิง

ความประหลาดตัวหนึ่ง ลูกตานี้เป็นตัวแทนของสิ่งแปลกประหลาด สิ่งแปลกประหลาดตัวนั้นแข็งแกร่งมากด้วย สิ่งแปลกประหลาดได้หว่านเมล็ดพันธุ์นี้เอาไว้ตอนที่การบ่มเพาะของโค่วหยวนเหิงตื้นเขิน

เมื่อลูกตานี้ปรากฏ เฉินเฟยคิดว่ามันเป็นการป้องกันที่นิกายเงาทิ้งไว้ในจิตวิญญาณโค่วหยวนเหิง ป้องกันไม่ให้ผู้อื่นล่วงรู้ความลับของศิษย์

แต่จนกระทั่งเฉินเฟยเกือบเดินไปทางหมู่บ้านตรงหน้า เฉินเฟยจึงแน่ใจว่านี่ไม่ใช่วิธีการของนิกายเงา

นิกายเงาเป็นองค์กรมือสังหารที่โหดเหี้ยมต่อผู้อื่นและอาจโหดเหี้ยมต่อศิษย์นิกายตัวเองด้วย แต่อย่างน้อยความโหดเหี้ยมนั้นต้องเป็นประโยชน์ต่อนิกายเงา

แต่การปลูกฝังสิ่งแปลกประหลาดในจิตวิญญาณนักยุทธ์เช่นนี้ไม่มีประโยชน์ใด

ปลูกฝังสิ่งแปลกประหลาดในพลังจิตวิญญาณเพื่อให้กลายเป็นมนุษย์ประหลาด นี่ไม่ใช่ทางเลือกในการฝึกฝน เป็นเพียงการทำให้โค่วหยวนเหิงปนเปื้อน

โค่วหยวนเหิงไม่เคยสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติเกี่ยวกับตัวเองมาหลายปี แม้กระทั่งในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าหรือนานกว่านั้นสิบปี โค่วหยวนเหิงยังไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ

แต่พอถึงเวลาเหมาะสม นั่นคือเมื่อสิ่งแปลกประหลาดเบื้องหลังลูกตานี้ต้องการ โค่วหยวนเหิงจะถูกควบคุมทันที

ชีวิตความตายไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเองอีกต่อไป บางทีในเวลานั้นโค่วหยวนเหิงอาจไม่เหลือความคิดของตัวเองแล้ว เป็นเพียงคนที่ถูกครอบงำโดยสิ่งแปลกประหลาด

ระดับรวมทวารขั้นกลางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองปนเปื้อน ช่างเป็นเรื่องเลวร้ายนัก

ตามที่โค่วหยวนเหิงพูดไว้ก่อนหน้านี้ จิตวิญญาณนักยุทธ์รวมทวารขั้นกลางสามารถปกป้องตัวเอง เป็นไปไม่ได้เลยที่การบุกรุกธรรมดาจะสำเร็จ

นั่นคือเฉินเฟยต้องทุบตีโค่วหยวนเหิงจนใกล้ตาย จากนั้นอาศัยความมหัศจรรย์ของวิชาจมสู่ฝันบุกรุกจิตวิญญาณ

อย่างไรก็ตามการบุกรุกครั้งนี้เองที่ปลุกสิ่งแปลกประหลาดในจิตวิญญาณโค่วหยวนเหิง และมันต้องการลากเฉินเฟยเข้าสิ่งปนเปื้อน

แต่เฉินเฟยไม่ใช่โค่วหยวนเหิงที่ไปพบกับสิ่งแปลกแปลกประหลาดตัวนี้เมื่อการบ่มเพาะตื้นเขิน ยิ่งไปกว่านั้นในทะเลจิตสำนึกเฉินเฟยมีสยบจิตสยบมังกรคชสาร การป้องกันแข็งแกร่งกว่าระดับรวมทวารขั้นกลางทั่วไปมาก

สิ่งสำคัญคือลูกตานี้ไม่ใช่ร่างหลักสิ่งแปลกประหลาด ร่างหลักของมันควรอยู่ในร่องลึกก้นทะเลซึ่งโค่วหยวนเหิงไปค้นพบวิชาผูกมัดภูเขา

ลูกตาเหนือหมู่บ้านจ้องมองเฉินเฟย เสียงพึมพำนับไม่ถ้วนดังขึ้นในหู มันเหมือนกับเสียงหัวเราะและคำสาปแช่ง แต่เฉินเฟยยังคงนิ่งเฉย

หลังขจัดความสับสนครั้งแรก ดวงตาประหลาดแทบจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเฉินเฟยอีกเลย

ในดวงตาประหลาดมีเส้นเลือดฝอยมากขึ้น เหมือนสิ่งมีชีวิตเดินไปมาอย่างอิสระในตาขาว เพียงครู่เดียวดวงตาประหลาดเปลี่ยนเป็นสีแดง

ดวงตาประหลาดสั่นเทาอย่างรุนแรง หมอกดำที่คล้ายไหมเริ่มลอยอยู่ในอากาศ ด้วยการปรากฏของหมอกดำเหล่านี้ ดวงตาประหลาดเริ่มหดตัวลง ทันใดนั้นเฉินเฟยก้าวไปข้างหน้า ดวงตาประหลาดกลางอากาศอดไม่ได้ที่จะหยุดชั่วคราว

เฉินเฟยเดินครั้งละสามก้าว เดินไปทางเข้าหมู่บ้านอย่างเชื่องช้า ดวงตาประหลาดมองร่างเฉินเฟย แม้ความเร็วจะเชื่องช้า แต่อย่างน้อยยังก้าวไปด้านหน้า

หมอกดำรอบดวงตาประหลาดถอยกลับไป ดวงตาประหลาดกลับมามีขนาดเต็มอีกครั้ง เห็นชัดว่าหมอกดำนี้คือสิ่งที่ดวงตาประหลาดใช้สู้สุดชีวิต

ถ้าเฉินเฟยนิ่งเฉย ดวงตาประหลาดคงทำได้เพียงทำให้ถึงที่สุด

ร่างเฉินเฟยเดินเตาะแตะ ทว่าพอดวงตาประหลาดไม่รู้ตัว เฉินเฟยก็โคจรเคล็ดพันไหมเพื่อแยกความคิดอ่านความทรงจำของโค่วหยวนเหิงอย่างรวดเร็ว

สิ่งแปลกประหลาดหรือไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดไม่สำคัญสำหรับเฉินเฟย ในทางกลับกันความทรงจำของโค่วหยวนเหิงมีค่าสำหรับเฉินเฟยมากกว่า

อย่างน้อยเฉินเฟยจำเป็นต้องรู้ว่านิกายเงามอบภารกิจใดให้โค่วหยวนเหิง ตัวเองทิ้งข้อบกพร่องใดไว้จึงทำให้นิกายเงาคิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับต้วนมู่เซียว

หากเรื่องนี้ไม่ได้รับการชี้แจง ยิ่งเฉินเฟยแกล้งทำเป็นต้วนมู่เซียวจะยิ่งเกิดปัญหา

หากไม่มีความทรงจำของโค่วหยวนเหิง เฉินเฟยคงไม่สามารถแกล้งทำเป็นโค่วหยวนเหิงได้ เมื่อนิกายเงาพบว่าโค่วหยวนเหิงตาย ปัญหาใหญ่ย่อมตามมา

ตอนนี้เฉินเฟยไม่กลัวการเผชิญกับระดับรวมทวารขั้นกลาง แต่นิกายเงาไม่ได้มีเพียงระดับรวมทวารขั้นกลางเท่านั้น ยังมีผู้แข็งแกร่งรวมทวารขั้นปลายอยู่ด้วย

ด้วยความแข็งแกร่งของเฉินเฟยในตอนนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะรับมือกับองค์กรมือสังหารอย่างแข็งขัน

ในแดนลวงตา เฉินเฟยก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว ดูเหมือนระยะทางอยู่ที่ประมาณสิบหมี่ แต่เฉินเฟยถูกบังคับให้เดินไปหลายลี้

ตามจริงแล้วเสียงกระซิบในหูเฉินเฟยดังขึ้นทุกย่างก้าว ความรู้สึกการโดนลากลงเหวยิ่งชัดเจน

โชคดีที่สยบจิตสยบมังกรคชสารรักษาจิตวิญญาณและปิดกั้นสิ่งปนเปื้อนเอาไว้ ดังนั้นในเวลานี้เฉินเฟยยังคงมีสติครบถ้วน

ในสายตาดวงตาประหลาด มนุษย์ด้านล่างกำลังโดนลากเข้าสู่สิ่งปนเปื้อน ในเวลานั้นเมล็ดพันธ์ในโค่วหยวนเหิงไม่เพียงไม่ตาย ทว่ายังสามารถปลูกเมล็ดพันธุ์เพิ่มไว้ในจิตวิญญาณระดับรวมทวารขั้นกลาง

เฉินเฟยหยุดด้วยเท้าขวาตรงทางเข้าหมู่บ้าน อยู่ห่างจากทางเข้าหมู่บ้านเพียงก้าวเดียวเท่านั้น แต่ก้าวสุดท้ายนี้เฉินเฟยลังเลที่จะก้าวไป

ในขณะนี้เสียงในหูของเฉินเฟยกลายเป็นเสียงตะคอก เสียงของวัยและเพศต่างๆพัวพันอยู่ตลอดเวลา อักขระไม่สมบูรณ์บางตัวลอยออกมาจากทางเข้าหมู่บ้าน เข้าไปเกาะติดกับร่างกายเฉินเฟย

ร่างกายนี้แสดงถึงจิตวิญญาณเฉินเฟย เมื่ออักขระสีดำที่ไม่สมบูรณ์เหล่านี้ปกคลุมทั่วร่างกาย แม้เฉินเฟยไม่ได้เข้าหมู่บ้าน ผลลัพธ์ก็จะเหมือนเดิม

ดวงตาประหลาดมองมนุษย์ด้านล่าง พอเห็นว่ายังคงนิ่งเฉย ร่องรอยหมอกดำลอยไหลออกมาจากลูกตาและเข้าไปพัวพันเฉินเฟยอีกครั้ง

เฉินเฟยเงยหน้ามองดวงตาประหลาดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นหายไปจากแดนลวงตา

เฉินเฟยอ่านความทรงจำที่สำคัญทั้งหมดของโค่วหยวนเหิงแล้ว เป็นธรรมดาที่จะไม่อยู่แสดงละครให้ดวงตาประหลาดในแดนลวงตาเห็นอีก

ดวงตาประหลาดชะงักครู่หนึ่งเมื่อเห็นเฉินเฟยหายไป จากนั้นเริ่มสั่นอย่างรุนแรง เสียงพึมพำในอากาศกลายเป็นเสียงคำรามดังก้องไปทั่วท้องฟ้า

ภายในถ้ำ เฉินเฟยลืมตาขึ้น โค่วหยวนเหิงที่บาดเจ็บสาหัสปางตายลืมตาขึ้นเช่นกัน

เพียงแต่ดวงตานี้ไม่เหมือนของโค่วหยวนเหิงก่อนหน้านี้ แต่เป็นเหมือนดวงตาประหลาด ไร้ม่านตา มีเพียงตาขาวและเส้นเลือดฝอยนับไม่ถ้วน

ร่างโค่วหยวนเหิงสั่นไหวหายไปจากจุดนั้น เมื่อปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่ตรงหน้าเฉินเฟย

ร่างโค่วหยวนเหิงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกดำในพริบตา ผิวหนังทั่วร่างกายแห้งเหือดไร้เลือดเนื้อ ยึดติดกับกระดูกโดยสมบูรณ์

ในขณะนี้มีเพียงดวงตาบนแก้มเท่านั้นที่ใหญ่เป็นพิเศษ ใหญ่มากจนปูดนูนออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งเมื่อจ้องมองเฉินเฟย

สีหน้าเฉินเฟยยังคงนิ่งเฉย กระบี่เฉียนหยวนปรากฏในมือ ครู่ต่อมา กระบี่ฟันเข้าร่างโค่วหยวนเหิง

“ตู้ม!”

ถ้ำยกตัวขึ้นด้วยพลังมหาศาล พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกนับไม่ถ้วนกระจายออกมาจากเท้าเฉินเฟย

โค่วหยวนเหิงมาเร็วแค่ไหนก็กลับไปเร็วยิ่งกว่า ร่างกายกระแทกลงพื้น หลุมใหญ่เกิดขึ้นทันทีโดยมีโค่วหยวนเหิงฝังอยู่ด้านล่าง

ตอนที่โค่วหยวนเหิงอยู่ในจุดสูงสุดเฉินเฟยยังไม่กลัว เฉินเฟยใช้แค่สองกระบี่ก็ทำให้อยู่ในสภาพปางตายแล้ว แม้เวลานี้แข็งแกร่งขึ้นเพราะสิ่งแปลกประหลาด แต่จะรักษาความแข็งแกร่งนี้ไว้ได้แค่ไหนกัน

ร่างหลักสิ่งแปลกประหลาดควรแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้ในจิตวิญญาณโค่วหยวนเหิงอย่างมากเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์

เมล็ดพันธุ์ควบคุมโค่วหยวนเหิงได้ตามต้องการ เผาผลาญทุกสิ่งเพื่อระเบิดพลังทั้งหมดออกมา แต่ในการสู้กับเฉินเฟย ไม่ว่าโค่วหยวนเหิงปลดปล่อยพลังออกมาแค่ไหน ผลลัพธ์สุดท้ายจะไม่เปลี่ยนแปลง

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของดวงตาประหลาดเป็นเพียงช่วงที่มันโผล่ออกมาจากม้วนภาพจิตวิญญาณ

เพราะตอนนั้นเฉินเฟยไม่ได้เตรียมตัว หากจิตวิญญาณระดับรวมทวารอื่นเผชิญกับการสัมผัสใกล้ชิดเช่นนั้น เกรงว่าจิตวิญญาณคงถูกปนเปื้อน

ส่วนปริมาณการปนเปื้อนจะขึ้นอยู่กับความสำเร็จในการฝึกฝนจิตวิญญาณของแต่ละคน

ร่างเฉินเฟยวูบไหวปรากฏที่ด้านล่างหลุม โค่วหยวนเหิงพยายามลุกขึ้น แต่เฉินเฟยใช้กระบี่ฟันคอทิ้งเสียก่อน