ตอนที่ 488 บรรทุกข้าวของกลับมาเต็มลำ

ในถ้ำบนเกาะไม่มีคนอาศัย

เฉินเฟยซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นลืมตาขึ้นโดยไม่อาจซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ได้

ในความฝัน ตวนมู่เซียวรวบรวมสิ่งของที่เก็บไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตวนมู่เซียวยังซ่อนศิลาหยวนระดับกลางกล่องเล็กไว้ใต้เกาะในทะเลด้วย

ตวนมู่เซียวเข้าใจถึงอันตรายของการเป็นมือสังหาร เขาจึงเตรียมเส้นทางหลบหนีไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ

หากเฉินเฟยไม่ใช้วิชาจมสู่ฝันเฝ้าดูตวนมู่เซียวค้นหาสิ่งเหล่านั้น เขาคงไม่คิดว่าตวนมู่เซียวจะซ่อนสิ่งของไว้มากมาย

นอกจากนี้ยังมีมุทราปลดค่ายกล ต่อให้คนอื่นพบกล่องเหล็กเหล่านั้นก็ไม่สามารถนำของด้านในออกมาได้

“ช่างน่าประหลาดใจนัก”

เดิมทีเฉินเฟยแค่อยากดูว่าตวนมู่เซียวมาจากไหน คาดไม่ถึงว่าจะมีสิ่งดีๆรออยู่ในตอนท้าย

สิ่งเหล่านั้นไม่ด้อยไปกว่าการสังหารอสูรทะเลมากนัก

ตวนมู่เซียวอยู่ในระดับรวมทวารสองรอบมาหลายปี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมายังไม่ละทิ้งการฝึกฝนของเส้นทางวิถียุทธ์ ดังนั้นจึงออกไปทำภารกิจบ่อยครั้ง

เป้าหมายคือเพื่อให้มีโอกาสก้าวสู่ระดับรวมทวารขั้นกลางภายในสิบปี

เมื่อก้าวสู่ระดับรวมทวารขั้นกลาง ไม่เพียงจะได้รับค่าจ้างภารกิจมากขึ้น แต่สถานะในนิกายเงายังต่างออกไป

ดังนั้นทรัพย์สินของตวนมู่เซียวถือว่าร่ำรวยอย่างยิ่ง

เทียบกับกวนหงซวนระดับรวมทวารหนึ่งรอบที่เฉินเฟยสังหารก่อนหน้านี้ กวนหงซวนมีทรัพย์สินน้อยเกินไปจริงๆ พูดอีกอย่างคือทั้งสองเทียบกันไม่ติด

เฉินเฟยโบกมือขวา ถุงเฉียนคุนตรงเอวตวนมู่เซียวลอยออกมา

เฉินเฟยเคยคิดว่าจะมีระดับรวมทวารใจมีมามอบถุงเฉียนคุนให้ ตอนนี้มันกลายเป็นจริงแล้ว

ในเวลานี้เฉินเฟยยังเปิดมันไม่ได้เพราะถุงเฉียนคุนมีเครื่องหมายจิตวิญญาณของตวนมู่เซียว แต่เครื่องหมายจิตวิญญาณไม่เหมือนค่ายกลบนกล่องเหล็ก เพียงต้องบังคับลบเครื่องหมายจิตวิญญาณเท่านั้น

เฉินเฟยว่างอยู่แล้วจึงใช้กระบี่เฉียนหยวนลบเครื่องหมาย

“ตึง!”

เครื่องหมายจิตวิญญาณบนกระเป๋าเฉียนคุนสั่นเทา จิตวิญญาณตวนมู่เซียวซึ่งเกือบแตกสลายถูกดึงออกมากะทันหัน เขาจึงส่งเสียงร้องเจ็บปวดออกมา

ตวนมู่เซียวอดค่อยๆลืมตาตื่นด้วยเสียงร้องเจ็บปวดนี้

ภาพในถ้ำดึงดูดสายตาตวนมู่เซียว ตวนมู่เซียวสับสนอยู่บ้าง ตวนมู่เซียวจำได้ชัดเจนว่าตอนนี้กำลังอยู่ในโรงเตี๊ยม แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

ตวนมู่เซียวหันหน้าและเห็นเฉินเฟยด้านข้างทันที ดวงตาตวนมู่เซียวเบิกกว้าง ความสับสนในดวงตาหายไปทันที

ตวนมู่เซียวกำลังจะเคลื่อนไหวแต่ไม่อาจขยับตัวได้เลย ร่างกายส่วนใหญ่ที่ควรหายดี ในเวลานี้กลับบาดเจ็บสาหัสปางตาย

ตวนมู่เซียวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงและภาพลวงตาส่งผลกระทบต่อความคิด

ทั้งๆที่หนีไปได้ ทั้งๆที่อาการบาดเจ็บฟื้นฟูมากกว่าครึ่ง ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้?

ตอนอยู่ในโรงเตี๊ยมถูกเฉินเฟยโจมตีโดยไม่รู้ตัวและถูกลักพาตัวมาที่นี่? เขาอยู่ไกลจากเขตไห่เฟิงตั้งนานแล้ว เฉินเฟยตามหาเจอได้อย่างไร?

ไม่ มีบางอย่างผิดปกติ!

ความคิดอันคลุมเครือของตวนมู่เซียวกลับมาชัดเจนอีกครั้ง ในขณะเดียวกันยังรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ล้วนเป็นของปลอม!

การหลบหนีเป็นของปลอม การไปนิกายเงาเป็นของปลอม พูดอีกอย่างคือไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เขายังอยู่ในถ้ำแห่งนี้

ทุกสิ่งที่เห็นก่อนหน้านี้คือสิ่งที่เฉินเฟยอยากให้เห็น!

“กึก!”

ตวนมู่เซียวเหมือนกัดฟันตัวเองจนแตก ตวนมู่เซียวยังจำความสุขตอนที่หลบหนีได้ แต่ตอนนี้กลับบอกว่าทั้งหมดนั้นเป็นของปลอม

ตวนมู่เซียวจะยอมรับสิ่งนี้ได้อย่างไร!

“กึก!”

ถุงเฉียนคุนตัวสั่นเล็กน้อย เฉินเฟยลบเครื่องหมายจิตวิญญาณของตวนมู่เซียวออกไป ทะเลจิตสำนึกตวนมู่เซียวสั่นไหว ความเจ็บปวดรุนแรงไหลไปทั่วร่าง

ก่อนตวนมู่เซียวจะหลุดจากความเจ็บปวด ความหนาวเย็นกะทันหันทำให้เส้นขนตวนมู่เซียวลุกชัน

“เจ้ามีอะไรจะสั่งเสียหรือไม่?” เฉินเฟยพูดอย่างสงบ

“เมื่อครู่นี้คืออะไร!?”

ตวนมู่เซียวปากสั่น ถึงจะตายอยู่แล้วตวนมู่เซียวก็อยากรู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร

“วิชาจมสู่ฝัน!’

“จมสู่ฝัน!”

ตวนมู่เซียวสะดุ้ง ทันใดนั้นก็ตระหนักว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

ตวนมู่เซียวหัวเราะเสียงดัง จมสู่ฝันจมสู่ฝัน ทั้งหมดนั้นคือความฝัน

ดวงตาตวนมู่เซียวเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ ทุกสิ่งที่ทำในความฝันคือการมอบทุกสิ่งที่สะสมมาตลอดชีวิตให้เฉินเฟย

น่าตลกอะไรขนาดนี้ ช่างน่าตลกสิ้นดี

ตวนมู่เซียวคิดว่าวันหนึ่งอาจตายเพราะภารกิจล้มเหลว แต่ไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่สะสมไว้จะถูกมอบให้เป้าหมายภารกิจ

ตวนมู่เซียวอยากทำลายสิ่งเหล่านั้นดีกว่ามอบให้คนอื่น แต่วันนี้สิ่งต่างๆกลายเป็นเช่นนี้

“ฉึบ!”

หยวนกระบี่แวบผ่าน เสียงหัวเราะตวนมู่เซียวหยุดลง หัวของเขาหล่นกระแทกพื้น

ภายใต้วิชาสังหารวิญญาณ แก่นแท้วิญญาณอันยิ่งใหญ่ลอยเข้าหาเฉินเฟย เฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนนำมันใส่กระบี่เฉียนหยวน

ตอนนี้กระบี่เฉียนหยวนพัฒนาเป็นสมบัติเวทระดับต่ำ เฉินเฟยคิดจะปล่อยให้กระบี่เฉียนหยวนพัฒนาต่อไป แต่หากต้องการพัฒนาสมบัติเวทระดับต่ำเป็นสมบัติเวทระดับกลาง การสังหารระดับรวมทวารหลายคนยังไม่เพียงพอ

กระบี่เฉียนหยวนสั่นเล็กน้อยส่งเสียงกึกก้อง เป็นไปไม่ได้ที่การดูดซับแก่นแท้วิญญาณจะเพิ่มระดับสมบัติเวท แต่อย่างน้อยสามารถทำให้พลังของกระบี่เฉียนหยวนเพิ่มขึ้น

เฉินเฟยโบกมือขวา ร่างตวนมู่เซียวกลายเป็นเถ้าถ่าน

เฉินเฟยออกจากถ้ำในพริบตา ครู่ต่อมาทะยานขึ้นท้องฟ้าบินไปทางตะวันตกเฉียงใต้

ด้วยทรัพยากรมากมายของตวนมู่เซียว เป็นธรรมดาที่เฉินเฟยจะไปรับมันทีละส่วน แม้สถานที่แต่ละแห่งอยู่ห่างกัน แต่เฉินเฟยไม่คัดค้านความจริงที่ว่าสามารถได้รับสิ่งต่างๆมากมายด้วยการเดินทางไปมา

ห้าวันต่อมา เฉินเฟยปรากฏตัวในเมืองมู่วานของดินแดนสุ่ยหลางไห่

ภายในห้าวัน เฉินเฟยเดินทางไปสถานที่หกแห่ง รวบรวมทรัพยากรทั้งหมดที่ตวนมู่เซียวเก็บไว้อย่างรอบคอบ

มีศิลาหยวนระดับกลางสามร้อยยี่สิบเก้าก้อน โอสถระดับสามสำหรับการฝึกฝนสามสิบเจ็ดขวด และสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่มีคุณค่าไม่แพ้กันอีกไม่น้อย

ไม่เพียงแค่นั้น นอกจากกระบี่ที่รับมาจากมือตวนมู่เซียว ตวนมู่เซียวยังซ่อนสมบัติเวทระดับต่ำไว้ที่อื่นด้วย

แต่สมบัติเวทระดับต่ำนี้เสียหายอยู่บ้าง

เฉินเฟยไม่รู้ว่าตวนมู่เซียวคิดจะทำอะไรกับสมบัติเวทนี้ แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว เฉินเฟยไม่มีความคิดติดตามเรื่องนี้ด้วย

สำหรับสมบัติเวทระดับต่ำสองชิ้นนี้ เฉินเฟยจะขายมันทั้งหมด เปลี่ยนเป็นศิลาหยวนระดับกลางโดยตรง

นอกจากที่กล่าวมาข้างต้น เฉินเฟยยังได้รับแผ่นหยกอีกไม่น้อย

แผ่นหยกเหล่านี้ไม่เพียงบันทึกวิชา ยังมีบันทึกแผนที่ด้วย

เฉินเฟยทำการเปรียบเทียบและพบว่าตำแหน่งที่บันทึกไว้บนแผนที่ไม่ได้อยู่ที่ใดในสมาคมเชียนอวี่ แต่อยู่นอก สมาคมเชียนอวี่

ภายนอกสมาคมเชียนอวี่อันตรายมากกว่าภายในสมาคมมาก ไม่ต้องพูดถึงดินแดนทะเลแปลกที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แค่สัตว์อสูรก็ดุร้ายกว่าในสมาคมเชียนอวี่

แผ่นหยกไม่ได้อธิบายว่าแผนที่นี้แสดงถึงอะไร เฉินเฟยเก็บมันไว้ในถุงเฉียนคุนหลังอ่านเสร็จ

ช่วงนี้เฉินเฟยไม่มีแผนออกจากสมาคมเชียนอวี่ แน่นอนว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือแผนที่อย่างเดียวไม่สามารถอธิบายอะไรได้ ใครจะรู้ได้ว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น

บางทีมันอาจเป็นกับดักที่ตวนมู่เซียวจงใจทิ้งไว้ท่ามกลางแผ่นหยกจำนวนมาก สิ่งนี้เป็นไปได้เช่นกัน

แน่นอนว่าความเป็นไปได้นี้ไม่สูงนัก มันเป็นเรื่องยากที่ตวนมู่เซียวจะบอกให้คนอื่นรู้ถึงสถานที่เก็บของเหล่านี้

นอกจากแผนที่นี้ยังมีแผ่นหยกบันทึกสิ่งที่ตวนมู่เซียวเห็นว่าสำคัญ แต่สิ่งสำคัญเหล่านี้ไม่มีความหมายกับเฉินเฟยมากนัก

หลังเฉินเฟยมองดูมันสองสามครั้งก็ทำลายมัน

แผ่นหยกที่เหลือในมือเฉินเฟยเป็นวิชาต่างๆ

วิชามรดกระดับรวมทวารเจ็ดอย่าง สองวิชาสามารถฝึกฝนได้ถึงระดับขัดเกลาทวารสูงสุดและบันทึกท่าลับในเปิดจุดรวมทวาร อีกห้าวิชาฝึกฝนได้ถึงระดับขัดเกลาทวารขั้นปลาย สามารถเปิดจุดทวารได้อย่างน้อยหนึ่งร้อยจุด

วิชาระดับขัดเกลาทวารมีความสำคัญต่อเฉินเฟยน้อยมาก แต่มันสำคัญอย่างยิ่งสำหรับสำนักกระบี่เริ่มดวงดาว

อย่างน้อยศิษย์สำนักจะมีตัวเลือกมากขึ้น ด้วยตัวเลือกมากขึ้น การหาวิชาเหมาะกับตัวเองจึงง่ายกว่าและฝึกฝนได้ราบรื่นกว่า

เพียงแค่เฉินเฟยไม่ฝึกฝนวิชาเหล่านี้ ดังนั้นร่างแยกจะไม่ชี้แนะวิชาเหล่านี้ ในอนาคตศิษย์ที่ฝึกฝนวิชาเหล่านี้ทำได้เพียงพึ่งพาตนเอง

พูดได้ว่ามีทั้งข้อดีและข้อเสีย

ในบรรดาเจ็ดวิชาระดับขัดเกลาทวาร มีเพียงท่าลับอันเดียวที่กระตุ้นความสนใจของเฉินเฟยเล็กน้อย

เงาตัวแทน!

ด้วยการฝึกฝนเงาตัวเอง สามารถใช้ป้องกันการโจมตีร้ายแรงต่อตัวเองในช่วงเวลาวิกฤติ

สิ่งนี้ดูทรงพลังมาก แต่เงาตัวแทนมีขีดจำกัดในการรับการโจมตี โดยทั่วไปแล้วเป็นเรื่องยากที่จะป้องกันการโจมตีของระดับขัดเกลาทวารสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์

ตอนนี้เฉินเฟยอยู่ในระดับรวมทวาร ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเงาตัวแทนสามารถป้องกันการโจมตีระดับนี้ได้มากเพียงใด

อย่างน้อยเฉินเฟยไม่เคยเห็นตวนมู่เซียวใช้มันมาก่อน

สิ่งเดียวคือไม่รู้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ถ้าร่างแยกของเดินหนีสวรรคืผสานกับเงาตัวแทน

นอกจากวิชาระดับขัดเกลาทวาร ยังมีแผ่นหยกวิชาระดับรวมทวารฉบับสมบูรณ์อีกอย่าง มันคือกระบี่แยกแสงตัดเงาวิชาหลักของตวนมู่เซียว

น่าเสียดายที่ตอนสู้กับเฉินเฟยไม่มีโอกาสได้ใช้มันด้วยซ้ำเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัส

นอกจากฝึกฝนวิชาหลัก ยังมีวิชาลับอีกสองอย่างได้แก่กระบี่อ่อนปัดผ่านและเนตรตัดสินซึ่งใช้งานได้จริง เฉินเฟยต้องหาเวลาว่างฝึกฝนมัน

ตวนมู่เซียวสะสมทรัพย์สินเหล่านี้ตลอดชีวิต ตอนนี้ทั้งหมดตกเป็นของเฉินเฟยแล้ว

บนถนน เฉินเฟยตัดลมปราณเปลี่ยนรูปลักษณ์ มาที่ร้านค้าซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของนิกายเงา