ตอนที่ 423 มังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่ม

ร้านนี้เสิร์ฟอาหารค่อนข้างเร็ว ผ่านไปไม่นานก็มีอาหารอร่อยหลายจานวางเต็มโต๊ะ

เฉินเฟยจับตะเกียบคีบอาหารใส่ปากแล้วเคี้ยวไปสองสามคำ สีหน้าเฉินเฟยเปลี่ยนไปเล็กน้อย รสชาติดีมาก ในบรรดาร้านอาหารหลายแห่งที่เฉินเฟยเคยไป ร้านนี้ติดอันดับหนึ่งได้เลย

เพียงแต่รสชาติออกหวานเล็กน้อย น่าจะเป็นรสชาติท้องถิ่นในเมืองไห่เหยียน อย่างไรก็ตามความหวานนี้ไม่ส่งผลต่อรสชาติโดยรวมของอาหาร รสชาติยังดีอยู่

“กินเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ” เฉินเฟยกินไปหลายคำแล้ว พอเห็นหมี่เสียนยังไม่ขยับตะเกียบจึงอดหัวเราะไม่ได้

“เจ้าค่ะ” เมื่อได้ยินคำพูดเฉินเฟย หมี่เสียนจับตะเกียบอย่างระวัง คีบผักเขียวชิ้นเล็กใส่ชามตัวเอง

หมี่เสียนอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นความมันวาวบนผักเขียว จากนั้นจึงกัดเข้าไปเล็กน้อย

กัดเพียงคำเดียว ดวงตาหมี่เสียนหรี่ลงอย่างมีความสุข มันอร่อยมากแม้เป็นแค่ผักเขียว หมี่เสียนคิดว่ามันอร่อยกว่าหมูที่นางกินเป็นครั้งคราวเสียอีก

ยัดผักเขียวสองสามอย่างเข้าไปเต็มปาก หมี่เสียนรีบคีบข้าวขึ้นมากินสองสามคำตามและเริ่มเคี้ยวด้วยกัน อาหารอร่อยควรกินพร้อมข้าวเพื่อไม่ให้เสียเปล่า

หลังกลืนข้าวเสร็จ หมี่เสียนยื่นตะเกียบไปคีบผักต่อ แม้ด้านข้างมีจานเนื้ออยู่มากมาย แต่หมี่เสียนไม่กล้าคีบมัน แค่ได้กินผักเหล่านี้หมี่เสียนก็มีความสุขแล้ว

“เจ้าไม่ชอบเนื้อเหรอ?” เฉินเฟยมองหมี่เสียนและถามด้วยรอยยิ้ม

“เอ๋?”

หมี่เสียนเงยหน้ามองด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินคำถามเฉินเฟย จากนั้นเห็นเนื้อบนโต๊ะลอยขึ้นและตกลงชามตัวเอง พริบตาเดียวบนข้าวก็เต็มไปด้วยปลาและหมู

“ขอบคุณนายท่าน!” ดวงตาหมี่เสียนแดงเล็กน้อย นางรีบกินเข้าไปโดยก้มหัวลงอยู่อย่างนั้น

เนื้อสัตว์ย่อมดีกว่าผัก โดยเฉพาะหญิงสาวที่ได้เห็นเนื้อสัตว์ไม่กี่ครั้งต่อปี

อย่างมองว่าวันนี้หมี่เสียนได้เงินสิบตำลึง หากคำนวณทั้งเดือนจะเป็นสามร้อยตำลึง ซึ่งหนึ่งปีจะมากกว่าสามพันตำลึง

ตัวเลขสามารถคำนวณได้ แต่ชีวิตจริงไม่ง่ายเหมือนตัวเลข

มีคนจำนวนมากเข้าออกเมืองไห่เหยียนทุกวัน ในเมืองจึงมีผู้นำทางอย่างหมี่เสียนมากมาย ดังนั้นการแข่งขันค่อนข้างดุเดือด

โดยปกติหมี่เสียนไม่ได้ผู้นำทางหลายครั้งต่อเดือน บางครั้งเงินสิบตำลึงยังตกไปไม่ถึงกระเป๋านาง

งูมีทางของงู หนูมีทางของหนู ในสถานที่เช่นเมืองไห่เหยียน กองกำลังที่นี่อาจกล่าวได้ว่าซับซ้อน

ต้องเป็นระดับขัดเกลาทวารขั้นปลายจึงสามารถเข้าร่วมสมาคมเชียนอวี่ กองกำลังที่ไม่มีระดับขัดเกลาทวารขั้นปลายจึงหยั่งรากในเมืองต่างๆ

เงินสิบตำลึงที่หมี่เสียนได้รับจากเฉินเฟยต้องส่งมอบให้กับแก๊งระบายน้ำ หมี่เสียนสามารถปฏิเสธจ่ายเงินได้ เพียงแต่หมี่เสียนไม่อาจรับผลของการไม่จ่ายเงิน

ครอบครัวหมี่เสียนเป็นผู้อยู่อาศัยระดับล่างของเมืองไห่เหยียน ความหวังของครอบครัวตกอยู่กับน้องชายซึ่งมีพรสวรรค์ฝึกยุทธ์

ในโลกนี้หากต้องการก้าวหน้า มีเพียงวิถียุทธ์ที่สามารถช่วยคุณ มอบพลังยิ่งใหญ่ให้ตัวเอง ควบคุมชะตากรรมของตัวเองโดยตรง

เพียงc9jคนส่วนใหญ่มีพรสวรรค์ฝึกยุทธ์น้อยนิด สุดท้ายแล้วเป็นเพียงการดิ้นรนเอาชีวิตรอด

ตามการพัฒนาปกติ เมื่อน้องชายหมี่เสียนประสบความสำเร็จในการฝึกยุทธ์ ชีวิตของครอบครัวหมี่เสียนจะมีการเปลี่ยนแปลง

เนื่องจากการบ่มเพาะของน้อยชายหมี่เสียนไม่สูงนัก การเปลี่ยนแปลงนี้จึงมีเพียงเล็กน้อย จากนั้นต้องอาศัยคนรุ่นต่อไปทำงานหนักเพื่อเปลี่ยนแปลงต่อไป

นี่คือสภาพของคนธรรมดาในโลกนี้ ทำอะไรไม่ได้แต่นั่นคือความจริง ความมุ่งมั่นที่จะก้าวหน้าเป็นของจริง

หลังเฉินเฟยกินอาหารบางส่วน เขาวางตะเกียบและเทสุราใส่จอก กลิ่นหอมสุราฟุ้งกระจาย

ด้วยการบ่มเพาะของเฉินเฟย อาหารและเนื้อสัตว์ธรรมดาไม่เพียงพอสำหรับกิจวัตรประจำวันของเฉินเฟย แหล่งพลังงานส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นปราณหยวนฟ้าดิน

จุดทวารเชื่อมต่อกับปราณหยวนในอากาศเพื่อรักษาพละกำลังในร่างกาย

ดังนั้นตอนนี้เฉินเฟยกินเพื่อตอบสนองความอยากอาหาร บางครั้งการกินอาหารก็เป็นอารมณ์อย่างหนึ่ง

ควันไฟในโลกเป็นสิ่งที่เฉินเฟยชื่นชอบ นั่นยังเป็นช่วงเวลาผ่อนคลายด้วย

หมี่เสียนกินเนื้อคำใหญ่ ร่างกายเล็กๆของนางมีความอยากอาหารมาก ในเวลาอันสั้นนางกินเนื้อสัตว์และผักทั้งหมดที่เพิ่งเติมเต็มชามใหญ่

หลังกินสิ่งเหล่านี้หมี่เสียนยังไม่พอใจนัก สุดท้ายแล้วนางไม่เคยกินอาหารอร่อยเช่นนี้มาก่อนในชีวิต

หมี่เสียนเหลือบมองเฉินเฟยด้วยความเขินอาย พอเห็นเฉินเฟยไม่ได้ว่าอะไร หมี่เสียนจึงกินอาหารจานอื่นบนโต๊ะ

เพียงแต่หมี่เสียนเป็นเด็กธรรมดา หลังกินไปอีกหลายคำก็ไม่สามารถกินได้อีก

หมี่เสียนลูบท้องอยากกินต่อ แต่ท้องของนางทนไม่ไหวแล้ว พอเห็นว่ามีของอร่อยมากมายอยู่บนโต๊ะแต่กินไม่ได้ หมี่เสียนจึงรู้สึกทุกข์ใจ

เฉินเฟยเคาะโต๊ะเบา เสี่ยวเอ้อที่อยู่ไม่ไกลรีบมาทันที

“ห่อทุกอย่างที่ห่อได้” เฉินเฟยมองเสี่ยวเอ้อ

“ขอรับลูกค้า โปรดรอสักครู่” เสี่ยวเอ้อตอบรับทันที นำใบบัวไปห่ออาหารบนโต๊ะแล้ววางไว้ด้านข้าง

“เอากลับไปกินต่อ” เฉินเฟยชี้ใบบัวบนโต๊ะแล้วพูดกับหมี่เสียน

“ขอบคุณนายท่าน ท่านใจดียิ่งนัก” หมี่เสียนคิดไม่ถึงว่าเฉินเฟยจะสั่งเก็บอาหารเหล่านี้ให้ตัวเอง

หมี่เสียนกำลังคิดว่าในที่สุดนางก็ได้กินอาหารร้านนี้ แต่พ่อแม่นางกับน้องชายยังไม่เคยกินเลย

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่พ่อแม่กับน้องชายจะได้มีโอกาสกินอาหารเหล่านี้

“ในเมืองมีสถานที่ให้เช่าสำหรับพักผ่อนและฝึกฝนหรือไม่?”

เฉินเฟยตัดสินใจฝึกฝนร่างกระบี่เริ่มดวงดาวในเมืองโดยตรง ในระหว่างการฝึกฝน หากพบปัญหาใดจะได้ไปหอตระหนักรู้อีก

“มีเจ้าค่ะ” หมี่เฉิงถือห่อใบบัว ดวงตาหรี่ลงเป็นเส้นตรง

“พาข้าไปที่นั่น จากนั้นเจ้ากลับไปได้” เฉินเฟยอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นท่าทางหมี่เสียน

“ได้เลยนายท่าน โปรดมาทางนี้” หมี่เสียนถืออาหารและกระโดดวิ่งไปข้างหน้า พอคิดว่าพ่อแม่จะได้กินอาหารในห่อใบบัวในภายหลัง ในใจหมี่เสียนจึงเต็มไปด้วยความสุข

“ฟู่ม!”

เฉินเฟยเดินตามหมี่เสียนไป ทันใดนั้นมีคลื่นแปลกๆพัดไปทั่วเมืองไห่เหยียน หอตระหนักรู้ใจกลางลานกว้างเปล่งแสงพุ่งขึ้นฟ้า

ในขณะเดียวกัน นอกเมืองไห่เหยียนมีแสงส่องสว่างขึ้นเช่นกัน มันสะท้อนลำแสงจากหอตระหนักรู้

“สมบัติวิญญาณอีกชิ้น?” เฉินเฟยมองไปนอกเมือง มีเพียงสมบัติวิญญาณระดับเดียวกันที่สามารถทำให้หอตระหนักรู้ตอบสนอง

“รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่ม รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มมาถึงเมืองไห่เหยียนแล้ว!”

ทันใดนั้นมีเสียงอุทานดังขึ้น เฉินเฟยเห็นกลุ่มคนกำลังวิ่งไปนอกเมือง ในไม่ช้าคลื่นฝูงชนต่างรีบพากันออกไป

เฉินเฟยจับไหล่หมี่เสียน ร่างวูบไหวขึ้นไปบนหลังคาเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับฝูงชน

ในขณะนี้บนหลังคามีหลายร่างวูบไหว เป้าหมายยังคงอยู่นอกเมือง ราวกับถ้าไปช้าจะเสียเงินมากมาย

“รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่ม?”

ในขณะนี้เมืองไห่เหยียนเต็มไปด้วยความคึกคัก แม้เป็นตอนกลางคืนแต่กลับวุ่นวายกว่าตอนกลางวัน อย่างไรก็ตามรายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มที่คนตะโกนบอกทำให้สีหน้าเฉินเฟยเปลี่ยนไป

เฉินเฟยเคยได้ยินคำนี้มาก่อน เมื่อมาถึงเมืองไห่เหยียนครั้งแรก เฉินเฟยต้องการเรียนรู้สิ่งต่างๆในเหมืองไห่เหยียนโดยธรรมชาติ เฉินเฟยจึงได้ยินเกี่ยวกับรายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มเช่นกัน

เช่นเดียวกับหอตระหนักรู้ รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มเป็นสมบัติวิญญาณ โดยปกติจะตระเวนไปทั่วทุกมุมของสมาคมเชียนอวี่ และแม้กระทั่งออกจากสมาคมเชียนอวี่ไปยังส่วนอื่นของทะเลอู๋จิ้น

สมบัติวิญญาณนี้เป็นของผู้แข็งแกร่งขุนเขาสมุทรเช่นกัน เพียงแต่ผู้แข็งแกร่งขุนเขาสมุทรคนนี้ไม่ใช่หนึ่งในสองจากสมาคมเชียนอวี่

ผู้คนสามารถใช้หอตระหนักรู้ ตราบใดที่มีศิลาหยวนก็ใช้ได้ไม่จำกัด รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มเช่นกัน ตราบใดที่มีศิลาหยวนก็สามารถใช้งาน

เป็นเรื่องยากที่จะไม่คิดว่าสมบัติวิญญาณของระดับขุนเขาสมุทรกับการกระทำแบบนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งใด

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการคาดเดาส่วนตัวของเฉินเฟย ตอนนี้เฉินเฟยอยู่ในระดับขัดเกลาทวารขั้นปลาย ไม่ใช่ระดับขัดเกลาทวารสูงสุดด้วยซ้ำ ใช้การบ่มเพาะเท่านี้คาดเดาระดับขุนเขาสมุทร ไม่ว่าเดาอย่างไรก็ไม่อาจเดาคำตอบที่ถูกต้อง

เหมือนขอทานเดาว่าวันนี้คนรวยกินไก่กี่ตัว

ไม่ใช่ความคิดขอทานไร้สาระ แต่ความรู้มีอยู่เพียงเท่านั้น

“นายท่านไม่ต้องการไปดูรายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มหรือ?” หมี่เสียนดูตื่นเต้นเหมือนจะได้เหตุการณ์ยิ่งใหญ่

แม้หมี่เสียนไม่ได้ฝึกยุทธ์ แต่นางเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะได้เห็นมัน รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มเป็นแบบอย่างในหัวใจนักยุทธ์ส่วนใหญ่ ดังนั้นพวกเขาจึงตั้งตารอคอยมัน

“ข้าจำได้ว่าสิ่งนี้หยุดอยู่ที่หนึ่งเป็นเวลาสิบวัน?” เฉินเฟยถามเสียงเบา

“ใช่ หลังผ่านไปสิบวัน รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มจะไปสถานที่ต่อไป ข้าได้ยินว่าครั้งสุดท้ายที่รายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่มมาที่นี่คือเมื่อหลายปี” หมี่เสียนหยักหน้า

หมี่เสียนไม่เคยเห็นรายชื่อมังกรซ่อนฟีนิกซ์หนุ่ม ท้ายที่สุดหมี่เสียนยังเด็กนัก

“ในเมื่อยังเหลืออีกสิบวัน เช่นนั้นไม่ต้องกังวล” เฉินเฟยส่ายหน้า

ตอนนี้เฉินเฟยต้องการฝึกร่างกระบี่เริ่มดวงดาวและไปถึงระดับขัดเกลาทวารสูงสุด เรื่องอื่นสามารถเก็บเอาไว้ภายหลัง

รายชื่อนี้ยังอยู่ในเมืองไห่เหยียนเป็นเวลาสิบวัน ถ้าเฉินเฟยอยากเห็นจริงๆ เขาไปช่วงสองวันสุดท้ายได้ ไม่จำเป็นต้องไปตอนนี้

“เจ้าค่ะ” หมี่เสียนพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง เริ่มนำทางเฉินเฟยไปสถานที่เก็บตัวฝึกฝน

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินเฟยทั้งสองหยุดอยู่หน้าค่ายกล

ค่ายกลนี้มีพลังมหาศาลและเชื่อมโยงกับค่ายกลเมืองไห่เหยียน กล่าวคือหากค่ายกลถูกโจมตีก็จะทำให้ค่ายกลเมืองไห่เหยียนตอบสนองด้วย

หากไม่มีความสามารถทำลายค่ายกลเมืองไห่เหยียนในคราวเดียว การป้องกันของที่นี่ย่อมไม่มีปัญหา