ตอนที่ 354 บดขยี้

“ปึง!”

ศพล้มกระแทกพื้น หัวใจผู้คนในคุกน้ำเต้นรัวเพราะคิดว่าหยานฉือกวงจะต่อว่าพวกเขาอีก หลังรออยู่สักพักกลับไม่มีเสียงใด ทว่ามีกลิ่นเลือดอบอวล

ทุกคนเงยหน้าขึ้น เห็นหยานฉือกวงที่เย่อหยิ่งเมื่อครู่มีหัวกับตัวแยกออกจากกัน ด้านข้างหยานฉือกวงมีเงาหนึ่งยืนอยู่

ใต้คุกน้ำมีคบเพลิงไม่กี่อัน แสงสว่างยังสลัวมาก เมื่อมองจากล่างขึ้นบนพวกเขาไม่อาจเห็นหน้าตาของร่างนั้นได้ชัดเจน

รู้สึกว่าร่างนี้ดูคุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ถูก เหมือนเคยเจอที่ไหนสักแห่งแต่ก็จำไม่ได้

ฉู่หลันมองคนข้างบนอย่างว่างเปล่า ดวงตานางเริ่มเต็มไปด้วยน้ำตา คนอื่นจำเฉินเฟยไม่ได้ แต่จะเป็นไปได้อย่างไรที่ฉู่หลันจะจำคนที่คิดถึงทั้งวันทั้งคืนไม่ได้

“พี่ใหญ่เฉิน ท่านมาแล้ว!”

เสียงฉู่หลันแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน แต่เฉินเฟยได้ยินเสียงนั้นจากคุกน้ำจึงมองไปยังฉู่หลัน ดวงตาสดใสของเฉินเฟยทำให้น้ำตาในดวงตาฉู่หลันไม่อาจหยุดได้อีกและไหลท่วมหน้า

ฉู่เหวินเหนียนเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก ดวงตาเป็นประกายจำเฉินเฟยได้ในทันที มาช่วยแล้ว? ในที่สุดก็มาช่วย?

ฉู่หลันจะต้องไม่ตายอยู่ที่นี่ นางอายุยังน้อย ในที่สุดนางก็ไม่ต้องตาย!

“วูบ!”

เฉินเฟยยื่นมือขวาไปด้านหน้า รั้วเหล็กถูกยกออก พลังอ่อนเบาดึงฉู่หลันกับฉู่เหวินเหนียนในคุกน้ำด้านล่างขึ้นมา

เฉินเฟยขยับนิ้วฉีดพลังหยวนเข้าร่างกายฉู่เหวินเหนียนเพื่อรักษาลมปราณกำลังจะตายให้คงที่ หากเฉินเฟยมาช้ากว่านี้วันสองวัน ไม่ว่าฉู่เหวินเหนียนจะยื้อแค่ไหนก็ไม่สามารถทนอยู่ได้

ผิวซีดขาวของฉู่เหวินเหนียนเริ่มดีขึ้น การหายใจรวดเร็วสงบลง เมื่อเห็นสภาพของปู่ ดวงตาฉู่หลันก็เต็มไปด้วยความสุข

ท่านปู่จะไม่ทิ้งนางแล้ว นางไม่ต้องอยู่ในโลกนี้เพียงลำพัง

ฉู่หลันเงยหน้าขึ้นและสบตากับเฉินเฟย ขณะที่ฉู่หลันกำลังจะยิ้ม ทันใดนั้นก็นึกถึงแผลบนแก้มจึงก้มหน้าลง

ตอนที่ฉู่หลันใช้มีดเฉือนแก้มตัวเอง นางไม่มีเวลาคิดถึงความรุนแรงของแผลเป็น เพียงต้องการช่วยฉู่เหวินเหนียนและตัวเองเท่านั้น ไม่ได้พิจารณาถึงสิ่งอื่นใด

เพียงแค่ตอนนี้อยู่ต่อหน้าเฉินเฟย พอคิดถึงรอยแผลเป็นบนแก้ม หัวใจฉู่หลานก็เต็มไปด้วยความเศร้า

“ไม่เป็นไร อาการบาดเจ็บยังหายได้ รอยแผลเป็นรักษาให้หายได้เช่นกัน” เฉินเฟยพูดเสียงเบา

“ผู้อาวุโสเฉิน เราเป็นสมาชิกตระกูลหรวนเช่นกัน ท่านช่วยพวกเราด้วยเถอะ” เสียงดังมาจากคุกน้ำ

หากเมื่อครู่จำตัวตนของเฉินเฟยไม่ได้ เมื่อเห็นฉู่หลันกับฉู่เหวินเหนียนถูกพาขึ้นไปก่อน พวกเขาจึงเดาตัวตนของเฉินเฟยได้หลังจากคิดครั้งที่สอง

ตอนนี้เหมือนจะไม่มีใครกล้ามาที่คุกน้ำนอกจากเฉินเฟยซึ่งเป็นระดับขัดเกลาทวาร ท้ายที่สุดระดับขัดเกลาทวารคนอื่นที่ตระกูลหรวนติดต่อด้วยจะไม่เสี่ยงมาที่นี่เพื่อพวกเขา

สำหรับเฉินเฟยที่พาหรวนเฉียวจวินทั้งสามกลับมาเมืองฉินไห่ ความสัมพันธ์ย่อมไม่ธรรมดา

“ด้านนอกเป็นค่ายทหาร หากพวกเจ้าออกไปแบบนี้จะตายได้ง่ายๆ” เฉินเฟยพูดเสียงเบา

คนตระกูลหรวนที่กำลังแสดงสีหน้าดีใจถึงกับหน้าซีดเมื่อได้ยินแบบนั้น กองทัพหยาซานและทหารเดิมของเมืองฉินไห่มีจำนวนมาก

ระดับขัดเกลาทวารไม่กลัวทหารธรรมดา แต่อาจถูกรั้งไว้โดยระดับขัดเกลาทวารคนอื่น ในเวลานั้นจะไม่สามารถปกป้องสมาชิกตระกูลหรวนจำนวนมากได้แน่นอน เมื่อออกไปแล้วต้องเตรียมพร้อมโดนฆ่า

การอยู่ในคุกน้ำยังมีชีวิตรอด แต่ถ้ามีคนปล้นคุก คนที่เหลือจะถูกฆ่าระบายความโกรธหรือเปล่านั้นยังเป็นคำถาม ถ้าออกไปแล้วโชคดีก็จะหนีรอด แต่ถ้าโชคไม่ดีจะถูกฆ่า

“ผู้อาวุโสเฉิน ข้าอยากออกไปด้านนอก โปรดพาข้าไปด้วย!” มีคนตะโกนตอบ ซ้ายขวาตายเหมือนกัน ถ้างั้นเสี่ยงดวงดีกว่า

“ข้าด้วย ผู้อาวุโสเฉินโปรดเมตตา!” สมาชิกตระกูลหรวนส่วนใหญ่ยกมือขึ้น มีเพียงไม่กี่คนที่เงียบ

“ได้!”

เฉินเฟยไม่ปฏิเสธและโบกมือขวา คนที่เต็มใจออกไปถูกดึงตัวขึ้นมาจากคุกน้ำ แต่ละคนไม่ส่งเสียงใด เพียงรอการจัดเตรียมของเฉินเฟย

“หรวนเฉียวจวินอยู่ไหน ทำไมนางไม่อยู่ที่นี่?” เฉินเฟยหันไปมองฉู่เหวินเหนียน

คนตระกูลหรวนเกือบทั้งหมดที่เฉินเฟยจำได้อยู่ที่นี่ แต่หรวนเฉียวจวินซึ่งเป็นผู้นำตระกูลกลับไม่อยู่

“ผู้นำตระกูลโดนระดับขัดเกลาทวารของกองทัพหยาซานจับตัวไป นางไม่ได้ถูกขังรวมกับพวกเรา” ฉู่เหวินเหนียนพูดอย่างอ่อนแรง

ขังเดี่ยว?

เฉินเฟยขมวดคิ้ว มีความคิดบางอย่างแวบขึ้นมาในใจ เขามองตระกูลหรวนตรงหน้าแล้วพูด “ข้าจะส่งพวกเจ้าออกไปนอกเมือง หลังจากนั้นจะทำอย่างไรพวกเจ้าตัดสินใจเอง”

หลังเฉินเฟยพูดจบ เขาใช้พลังหยวนลากผู้คนหลายสิบตรงหน้าและหายตัวไปจากคุกน้ำ

เมื่อเห็นเฉินเฟยและคนอื่นในตระกูลหรวนหายไป ไม่กี่คนที่ไม่ยอมจากไปก็ตื่นตระหนก ก่อนหน้านี้พวกเขาลังเล แต่ตอนนี้พอเหลือแค่พวกเขาลำพัง พวกเขาจึงรู้สึกเสียใจอีกครั้ง

“ผู้อาวุโสเฉิน ผู้อาวุโสเฉิน ข้าอยากออกไปเช่นกัน ผู้อาวุโสเฉิน!” มีคนตะโกนเสียงดัง แต่มีเพียงเสียงสะท้อนดังก้องในคุกน้ำ

เฉินเฟยจากไปแล้ว แม้พวกเขาเสียใจก็ไม่อาจทำอะไรได้

บนพื้น เฉินเฟยรีบวิ่งออกจากค่ายทหารโดยมีผู้คนหลายสิบคนอยู่บนหลัง เฉินเฟยสังหารทหารลาดตระเวนทั้งหมดที่เห็นตลอดทาง ในไม่ช้าความผิดปกติที่นี่จะทำให้ทหารลาดตระเวนคนอื่นตื่นตระหนก

สิ่งนี้ต่างจากที่เฉินเฟยลอบเข้ามาคนเดียวโดยสิ้นเชิง ท้ายที่สุดแล้วเป้าหมายใหญ่เกินไป ไม่ว่าปกปิดแค่ไหนก็ไม่สามารถปกปิดได้ สิ่งที่ควรทำคือหนีออกไปให้เร็วที่สุด

เสียงแจ้งเตือนดังก้องไปทั่วค่ายทหาร ทหารรอบด้านเริ่มเข้ามาปิดล้อม ในขณะเดียวกันระดับขัดเกลาทวารสองคนในค่ายหลักรีบเข้ามาหยุดพวกเขา

แค่ลอบเข้ามาโดยไม่มีใครพบก็เสียหน้าเต็มทนแล้ว หากยังหนีออกจากคุกได้อย่างปลอดภัย กองทัพหยาซานจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

“คนที่เข้ามาหยุดให้ข้าซะ!”

จี้จั่วเหวินตะโกนด้วยความโกรธ ร่างวูบไหวไล่ตามเฉินเฟย ส่วนทหารรอบด้านเริ่มจัดขบวนทัพ

ขบวนทัพเป็นโอกาสเดียวที่นักยุทธ์ปรับแต่งร่างกายจะชนะระดับขัดเกลาทวาร แม้ระดับขัดเกลาทวารจะแข็งแกร่งกว่าระดับปรับแต่งร่างกาย แต่หากติดอยู่ในขบวนทัพนี้และเคลื่อนไหวไม่ได้ สุดท้ายจะเหนื่อยล้าจนตาย

ในเวลานี้ทหารรอบด้านอยู่ห่างจากเฉินเฟยเล็กน้อย สิ่งที่จี้จั่วเหวินต้องทำคือหยุดพวกเขาชั่วขณะหนึ่งแล้วขบวนทัพจะจับเฉินเฟยไว้อยู่กับที่

ในเวลานั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าจะตัดสินใจฆ่าทันทีหรือจับเป็น

ด้านหลังจี้จั่วเหวิน เฉิงเหิงจงติดตามอย่างใกล้ชิด ในขณะเดียวกันได้ส่งข้อมูลเรื่องนี้ไปยังคฤหาสน์เจ้าเมืองผ่านอาวุธวิญญาณ

“ข้าเพียงต้องการพาคนออกไป”

ด้วยผู้คนตระกูลหรวนหลายสิบ ความเร็วของเฉินเฟยจึงไม่สามารถเข้าถึงตอนปกติ จี้จั่วเหวินซึ่งเป็นระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางกำลังไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียวได้มาอยู่ด้านหลังเฉินเฟย

“พาคนออกไป? เจ้าคิดว่าที่นี่คือที่ไหน จะมาก็มาจะไปก็ไป?”

จี้จั่วเหวินหัวเราะเสียงดัง มองเหน็บแนมเฉินเฟยและพูดอย่างเฉียบขาด “ตอนนี้อย่าว่าแต่พวกมันเลย แม้แต่เจ้าก็ต้องอยู่ที่นี่!”

สมาชิกตระกูลหรวนรู้สึกหนาวสั่นในใจ จี้จั่วเหวินไม่ปิดบังเจตนาฆ่าในคำพูด ตราบใดที่พวกเขาหยุด พวกเขาทั้งหมดจะตาย ไม่มีความเป็นไปได้อื่น

ฉู่หลันจับแขนฉู่เหวินเหนียนไว้แน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล ฉู่เหวินเหนียนไม่พูดอะไร เพียงมองที่เฉินเฟย ตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงเชื่อในตัวเฉินเฟยเท่านั้น

ทั้งสองฝ่ายวิ่งผ่านไปหลายร้อยหมี่ จี้จั่วเหวินยังคงไล่ตามเฉินเฟย ในมือจี้จั่วเหวินปรากฎธนู เมื่อวางลูกธนูและง้างสาย ปราณหยวนรอบตัวพลันสั่นสะเทือน ลูกธนูพุ่งไปที่หลังของเฉินเฟยด้วยความเร็วน่าอัศจรรย์

จี้จั่วเหวินไม่คาดหวังให้ลูกธนูทำร้ายเฉินเฟย แต่ตราบใดที่เฉินเฟยตอบโต้หรือหลบหลีก มันจะส่งผลต่อความเร็วเฉินเฟยซึ่งเขาจะสามารถสกัดกั้นเฉินเฟยได้เร็วขึ้น

เมื่อทหารคนอื่นเข้ามาปิดล้อม ต่อให้เฉินเฟยสยายปีกก็ไม่สามารถออกจากค่ายทหารได้แม้แต่ครึ่งก้าว

“ปัง!”

ร่างหนึ่งปรากฏด้านหน้าลูกธนู ลูกธนูแตกเป็นเสี่ยง นั่นคือร่างจริงของเฉินเฟย ส่วนร่างแยกยังคงรีบออกจากค่ายทหารพร้อมกับสมาชิกตระกูลหรวนต่อไป

จี้จั่วเหวินขมวดคิ้วเมื่อเห็นเฉินเฟยปรากฏตัวอย่างกะทันหันโดยที่ทั้งสองมีรูปร่างเหมือนกัน หนึ่งในนั้นคือร่างแยก? ด้วยสายตาจี้จั่วเหวิน เขาไม่สามารถบอกได้ว่าอันไหนจริงอันไหนเท็จ

“ศิษย์น้องเฉิง ข้าจะหยุดมันไว้ เจ้าตามตระกูลหรวนไป!” จี้จั่วเหวินพูดเสียงทุ้ม หากบอกไม่ได้ว่าตัวไหนคือร่างแยก เช่นนั้นเพียงแค่นำมันมารวมกัน

“ได้ ศิษย์พี่ระวังตัวด้วย!” เฉิงเหิงจงตอบรับและกำลังจะหลีกเลี่ยงเฉินเฟยเพื่อไปต่อ

“ฟิ้ว!”

เสียงร่างกายพุ่งผ่านอากาศดังขั้น ทันใดนั้นเฉินเฟยปรากฏตัวต่อหน้าเฉิงเหิงจง ขยับมือเล็กน้อย กระบี่เฉียนหยวนเข้าโจมตีเฉิงหงจง

ขณะที่เฉิงเหิงจงกำลังจะเคลื่อนไหว ทันใดนั้นรับรู้ถึงพลังประหลาดกดทับตัวเอง ราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับยักษ์สูงตระหง่าน ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในใจโดยไม่ทันตั้งตัว

ในขณะนี้ความกล้าในการชักกระบี่ของเฉิงเหิงจงหายไปโดยตรง เขาทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงแขวนคอรอความตาย

“อ๊าก!”

เฉิงเหิงจงร้องคำรามแล้วดึงตัวเองออกจากสภาพจิตใจหวาดกลัว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะตอบโต้ แค่แรงกดดันอย่างเดียวยังปราบเขาได้แบบนี้ อีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าตัวเองมาก

สิ่งที่เฉิงเหิงจงทำได้คือป้องกันเพื่อรักษาชีวิตตัวเองจากกระบี่เฉินเฟย

ท่ากระบี่บรรจบเป็นวงกลม ทันใดนั้นพลังหยวนเฉิงเหิงจงโคจรไปตามเส้นที่กำหนด พลังในร่างกายกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียว กระบี่ในมือป้องกันร่างกายตั้งแต่บนลงล่าง

กระบี่คลุมภูเขาเป็นท่าป้องกันที่รู้จักกันดีของสำนักหยาซาน รวมพลังทั้งหมดในร่างกาย ไม่ใช่เพื่อโจมตีแต่เพื่อป้องกัน

เฉิงเหิงจงเคยใช้วิชานี้เพื่อป้องกันการโจมตีของนักยุทธ์ขัดเกลาทวารหลายคน ระดับขัดเกลาทวารขั้นต้นทำให้ก้าวถอยได้ยาก ส่วนระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางสามารถทำให้เฉิงเหิงจงถอยกลับได้อย่างสมบูรณ์และส่วนใหญ่ยังได้รับบาดเจ็บ

“เคร้ง!”

กระบี่เฉียนหยวนฟันเข้ากระบี่วิญญาณเฉิงเหิงจง เสียงโลหะบิดเบี้ยวดังก้อง สีหน้าเฉิงเหิงจงเปลี่ยนไปทันที ในอดีตกระบี่คลุมภูเขาปกป้องเขาได้อย่างครอบคลุม ในขณะนี้มันกำลังถูกบดขยี้ด้วยพลังมหาศาล