ตอนที่ 208 ตัวแทนความประหลาด

“วันนี้กลับไปที่เมืองเซียนเมฆากัน ข้าจะไปพบผู้เฒ่าซือ” เฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

หนึ่งก้านธูปต่อมา เฉินเฟยกับฉือเต๋อเฟิงออกจากประตูภูเขาของสำนักกระบี่เริ่มดวงดาว รีบมุ่งหน้าไปยังเมืองเซียนเมฆา หนึ่งชั่วยามต่อมา เฉินเฟยมาพบซือหยวนไห่และซืออี้หนานที่บ้านหลังเล็กในเมืองเซียนเมฆา

“พี่เฉิน!”

ซืออี้หนานดูมีความสุขมากที่ได้พบเฉินเฟยอีกครั้ง หลังจากไม่ได้เจอกันสองสามเดือน เฉินเฟยพบว่าซืออี้หนานโตขึ้นและมีรูปร่างของหญิงสาวบ้างแล้ว

เฉินเฟยลูบหัวซืออี้หนาน มองซือหยวนไห่แล้วกุมมือ “ผู้เฒ่าซือ!”

“เชิญนั่งๆ”

หลังไม่ได้เจอกันหลายเดือน ซือหยวนไห่พบว่าลมปราณของเฉินเฟยแข็งแกร่งขึ้น และช่างน่าประหลาดใจนักที่บ่มเพาะถึงระดับขัดเกลาอวัยวะภายในแล้ว

ตอนที่พบกันครั้งแรกเฉินเฟยอยู่ในระดับหลอมกระดูกเท่านั้น และซือหยวนไห่ได้ช่วยเฉินเฟยฆ่าซือเสวี่ยชินจากสำนักเพลิงเทพ การต่อสู้ครั้งนั้นลำบากยิ่งนักเพราะซือเสวี่ยชินในตอนนั้นมีระดับขัดเกลาอวัยวะภายใน

แต่นี่เพิ่งผ่านมาไม่กี่เดือน เฉินเฟยทะลวงจากระดับหลอมกระดูกสู่ระดับขัดเกลาอวัยวะภายในซึ่งเป็นระดับที่ใครหลายคนใฝ่ฝันถึง

ระดับขัดเกลาอวัยวะภายในถือเป็นระดับสูงสุดสำหรับเมืองเล็กหลายแห่งซึ่งเกินพอสำหรับการพัฒนาตระกูล

“ผู้เฒ่าซือจะออกจากเมืองเซียนเมฆาหรือ?”

เฉินเฟยนั่งลง รับชาจากซือหยวนไห่ด้วยมือทั้งสองและถาม

“ใช่ ข้าอยากลองไปเที่ยวชมที่อื่นบ้าง”

ซือหยวนไห่ถอนหายใจ เงยหน้ามองเฉินเฟยแล้วพูด “นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าขอให้น้องฉือเรียกเจ้ามา ข้าจะมอบวิธีเข้าออกโลกหัวใจประหลาดก่อนจากไป”

ซือหยวนไห่พูดพร้อมกับหยิบหยกความประหลาดจากมือซืออี้หนานมอบให้เฉินเฟย

นอกจากหยกความประหลาดแล้ว ซือหยวนไห่ยังหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งมีข้อความอยู่หนาแน่น

“นี่เป็นวิธีสร้างเทียนจิต หากไม่ได้รับการคุ้มครองจากเทียนจิต การเข้าโลกหัวใจประหลาดจะอันตรายเกินไป”

ซือหยวนไห่ชี้แผ่นกระดาษ จากนั้นจับหยกความประหลาดแล้วพูด “เพราะเจ้าเป็นนักยุทธ์และไม่มีความสามารถควบคุมความประหลาด หากต้องการโลกหัวใจประหลาดจึงต้องใช้หยกความประหลาดอันนี้”

ซือหยวนไห่หยุดครู่หนึ่ง พอเห็นเฉินเฟยไม่สงสัยเลยจึงพูดต่อ “หยกชิ้นนี้มีพลังความประหลาดอยู่ เมื่อเจ้าเข้าสู่โลกหัวใจประหลาดหนึ่งครั้ง พลังของหยกความประหลาดจะหมดลง แต่รออีกหนึ่งเดือนก็จะใช้ได้อีก”

“แล้วข้าจะใช้หยกความประหลาดได้อย่างไร?”

เฉินเฟยพูดด้วยความอยากรู้ ตอนที่เห็นซืออี้หนานใช้หยกความประหลาดครั้งแรกนึกว่าต้องใช้ลายนิ้วมือ แต่ดูแล้วน่าจะต้องใช้วิธีลับมากกว่า

“การสืบทอดของสายเลือดควบคุมความประหลาดไม่ได้เขียนลงบนกระดาษ แต่ส่งต่อด้วยปากเปล่า ข้าจะบอกให้เจ้าฟัง หากมีข้อสงสัยสามารถถามได้ตลอด”

ซือหยวนไห่พูดและอธิบายวิธีลับให้เฉินเฟยฟัง

มันต่างจากวิชายุทธ์ที่นักยุทธ์ฝึกฝนโดยสิ้นเชิง ตอนแรกเฉินเฟยค่อนข้างสับสน แต่ในไม่ช้าเขาก็จมอยู่กับมัน สิ่งนี้ค่อนข้างคล้ายกับการใช้พลังจิตแต่ต่างกันมาก

หนึ่งก้านธูปต่อมา ซือหยวนไห่หยุดพูด เฉินเฟยเหลือบมองแผงระบบซึ่งบันทึกวิธีลับนี้ไว้แล้ว

“ขอบคุณผู้เฒ่าซือ!” เฉินเฟยกุมมือพูด

ซือหยวนไห่บอกวิธีลับแก่เฉินเฟยซึ่งไม่ได้สืบทอดสายเลือดควบคุมความประหลาด

สิ่งเหล่านี้ทำให้เฉินเฟยสามารถเข้าสู่โลกหัวใจประหลาดได้ด้วยตัวเอง แม้จะทำได้เพียงเดือนละครั้ง แต่ก็ช่วยขัดเกลาพลังจิตใจได้อย่างมากซึ่งเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการก้าวหน้าสู่ระดับขัดเกลาทวารในอนาคต

“เกรงว่าหลังจากนี้อาจไม่ง่ายที่จะได้พบกันอีก ดูแลตัวเองด้วยสหายน้อย!” ซือหยวนไห่พูดพร้อมกุมมือ

“พี่เฉิน ลาก่อน!”

ซืออี้หนานโบกมือลาเฉินเฟย ดวงตาของนางแดงก่ำเพราะรู้ว่านี่คือการจากลา โลกนี้กว้างใหญ่นัก พวกเขาอาจไม่ได้พบกันอีกแล้ว สิ่งที่เรียกว่าการจากลาคือการพบเจอกันครั้งสุดท้าย

“ผู้เฒ่าซือมีอะไรให้ช่วยหรือไม่?”

เฉินเฟยมองซือหยวนไห่ ตอนแรกที่พูดคุยกันซือหยวนไห่บอกว่าต้องการออกไปเที่ยวชมข้างนอกบ้าง แต่ตอนนี้ด้านนอกเต็มไปด้วยสงครามและความโกลาหล มันย่อมไม่มีอะไรให้ชมดู

เพียงแค่เขาไม่ต้องการสร้างปัญหาให้เฉินเฟย อย่างไรแล้วการต่อสู้มีความเสี่ยงเสมอ ทั้งสองฝ่ายไม่ได้เกี่ยวข้องกันอะไรกัน และครั้งก่อนเฉินเฟยช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้

ซือหยวนไห่รู้สึกไม่ดีที่จะขอความช่วยเหลือจากเฉินเฟยอีก ท้ายที่สุดแล้วเยี่ยนเต๋อฉวนก็เป็นเรื่องของเขาเอง

“เจ้าช่วยมามากพอแล้ว” ซือหยวนไห่ส่ายหัว

เฉินเฟยมองซืออี้หนานที่กัดริมฝีปากแล้วไม่พูดอะไรอีก

“ท่านจะไปเมื่อไหร่? ข้าจะได้ไปส่งพวกท่าน” เฉินเฟยไม่ถามอะไรต่อ

“อีกไม่กี่วันก็ไปแล้ว ข้าจะบอกเรื่องนี้อีกทีแล้วกันสหายน้อย” ซือหยวนไห่พูดด้วยรอยยิ้ม แต่เขาตัดสินใจในใจว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่จะพบกัน

หลังพูดคุยกันสักพัก เฉินเฟยเห็นว่าซือหยวนไห่รู้สึกเหนื่อยจึงกล่าวลาและจากไป

ซืออี้หนานมองแผ่นหลังเฉินเฟยหายไปและหันไปมองปู่ พอเห็นแบบนั้นซือหยวนไห่ก็ส่ายหัว พวกเขาต้องแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง

แม้เฉินเฟยจะทะลวงระดับขัดเกลาอวัยวะภายในแล้ว แต่เยี่ยนเต๋อฉวนแข็งแกร่งไม่น้อยเลย ซือหยวนไม่คิดว่า เฉินเฟยจะฆ่าเยี่ยนเต๋อฉวนได้ และอาจเกิดผลตรงข้ามด้วย

แม้เยี่ยนเต๋อฉวนจะถูกบังคับให้ถอยกลับเหมือนครั้งก่อน แต่เฉินเฟยไม่อาจปกป้องพวกเขาได้ตลอดเวลา

เฉินเฟยออกจากบ้าน เดินไปรอบเมืองเซียนเมฆาสองสามครั้งและกลับไปยังบ้านเช่าหลังเดิม

เฉินเฟยนั่งสมาธิ หยิบกระดาษบันทึกวิธีสร้างเทียนจิตออกมาแล้วอ่านอย่างละเอียด หลังเทียนจิตปรากฏบนแผงระบบ เฉินเฟยก็ทำลายกระดาษนั้นทิ้ง

เฉินเฟยหยิบหยกความประหลาดออกมาแล้วใช้นิ้วสัมผัส ความรู้สึกเย็นเข้าสู่ผิวหนัง การเข้าโลกหัวใจประหลาดสามารถทำได้เดือนละครั้ง

เฉินเฟยไม่มีความสามารถของสายเลือดควบคุมความประหลาด แต่ตราบใดผู้คนสายเลือดควบคุมความประหลาดยังอยู่ในเมืองเซียนเมฆา การฟื้นฟูพลังของหยกความประหลาดย่อมเป็นเรื่องง่าย

บางครั้งการช่วยเหลือผู้อื่นก็เป็นประโยชน์กับตัวเองเช่นกัน!

เฉินเฟยยิ้มและใช้วิธีลับของสายเลือดควบคุมความประหลาดที่เพิ่งเรียนรู้ หยกความประหลาดปล่อยความผันผวนออกมา

ความผันผวนมีเพียงเล็กน้อย ขั้นต่อไปคือการให้ความผันผวนของหยกความประหลาดซึมเข้าสู่ร่างกาย ในเวลานั้นจะสามารถเข้าสู่โลกหัวใจประหลาดด้วยจิตใจ

แต่เฉินเฟยยังไม่ต้องการเข้าโลกหัวใจประหลาด เพียงปบ่อยให้ความผันผวนของหยกความประหลาดกระจายไปทุกทาง

คนทั่วไปไม่สามารถสัมผัสความผันผวนอันของสายเลือดควบคุมความประหลาดได้ แม้แต่นักยุทธ์ก็ไม่รู้สึกไวต่อความผันผวนนี้ พวกเขาจะเพิกเฉยหรือไม่สนใจด้วยซ้ำ

มีเพียงสายเลือดควบคุมควาประหลาดที่จับความผันผวนได้อย่างง่ายดาย นี่คือตอนที่ซือหยวนไห่บอกให้เฉินเฟยสนใจเรื่องนี้

ดังนั้นเขาไม่ได้ต้องการเข้าโลกหัวใจประหลาด แต่ต้องการหย่อนเหยื่อเพื่อลองดูว่าจะล่อเยี่ยนเต๋อฉวนออกมาได้หรือไม่

ห่างออกไปไม่กี่ลี้ ซือหยวนไห่บนเก้าอี้ไม้มองซืออี้หนานที่กำลังรีบเก็บสัมภาระ ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดูและเต็มไปด้วยความทุกข์

ให้หลานสาวติดตามตัวเองในการเดินทางไกล แต่ซือหยวนไห่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปที่ไหน

ในเวลานี้กลุ่มกบฏกำลังอาละวาดอยู่ข้างนอก ผู้คนล้วนตกอยู่ในสภาพที่เลวร้าย เมืองมั่นคงเช่นเมืองเซียนฆามีไม่มากนัก เว้นแต่จะเดินทางออกไปหลายพันลี้ถึงจะมีเมืองใหญ่ซึ่งมีการป้องกัน

แต่ด้วยสภาพแวดล้อมปัจจุบัน การเดินทางหลายพันลี้เป็นเรื่องยากยิ่ง แม้ว่าซือหยวนไห่จะไม่อ่อนแอแต่เขาก็ไม่กล้าเสี่ยง

เพราะไม่รู้ว่าศิษย์น้องจะมาตามทันหรือไม่

“เฮ้อ!”

ซือหยวนไห่ถอนหายใจหนัก บางครั้งเขาก็ต้องการมอบมรดกของสายเลือดควบคุมประหลาดให้เลยจริงๆ แม้มันจะขัดต่อคำสั่งของอาจารย์ก็ตาม

แต่ซือหยวนไห่รู้จักศิษย์น้องเป็นอย่างดี แม้จะมอบมรดกของสายเลือดควบคุมประหลาดให้ แต่สุดท้ายเยี่ยนเต๋อฉวนจะไม่ปล่อยเขาไปอยู่ดี

เยี่ยนเต๋อฉวยเกลียดสายเลือดนี้มากจนอยากให้ทุกคนในสายเลือดนี้ตาย

“ท่านปู่ ข้าเก็บหมดแล้ว” ซืออี้หนานเดินไปหาซือหยวนไห่

“เอาล่ะ ปู่จองรถม้าแล้ว เราจะ…”

ซือหยวนไห่หยุดชะงักเพราะสัมผัสได้ถึงความผันผวนอันคุ้นเคยซึ่งกำลังตอบรับมือประหลาดของเขา

นี่คือความผันผวนของสายเลือดควบคุมความประหลาดซึ่งถือได้ว่าเป็นการสื่อสารหากัน แต่นอกจากเขาและเยี่ยนเต๋อฉวนก็ไม่มีใครอีกแล้ว

“ไม่ดีแล้ว!”

ซือหยวนไห่นึกถึงเฉินเฟยทันที หยกความประหลาดสามารถปล่อยความผันผวนนี้ได้ แต่ความผันผวนของหยกความประหลาดควรหายไปอย่างรวดเร็ว แล้วทำไมมันถึงอยู่นานนัก?

“มีอะไรหรือท่านปู่?” ซืออี้หนานถามด้วยความสับสน

“เฉินเฟยตกอยู่ในอันตราย รออยู่ที่นี่อย่าไปไหน เดี๋ยวข้าจะกลับมา!”

หลังจากซือหยวนไห่พูดจบ เขาก็รีบไปยังจุดที่สัมผัสความผันผวนได้ แต่ผ่านไปได้ครึ่งทางความผันผวนก็หายไป ซือหยวนไห่จึงหยุดท้าลง

ซือหยวนไห่ขมวดคิ้ว ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและรีบวิ่งไปตามตำแหน่งที่เพิ่งสัมผัสได้ แม้ตำแหน่งนี้อาจไม่แม่นยำแต่ก็ยังมีความหวังที่จะเจอ

ภายในบ้านที่อยู่ห่างไปหลายลี้

เฉินเฟยหยุดความผันผวนของหยกความประหลาด มองคนที่ปรากฏตัวในบ้านแล้วอดยิ้มไม่ได้ ปลากินเหยื่อแล้ว

“ข้ากำลังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมถึงมีความผันผวนของสายเลือดเรา นึกว่าศิษย์พี่อยากจะพูดคุยกับข้าเสียอีก คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้า!”

เยี่ยนเต๋อฉวนมองเฉินเฟยอย่างเย็นชา

เยี่ยนเต๋อฉวนจำเฉินเฟยได้เป็นอย่างดี หากเฉินเฟยไม่เข้ามาขวาง เยี่ยนเต๋อฉวนคงจับซือหยวนไห่และได้รับมรดกสายเลือดนานแล้ว

แต่เพราะเฉินเฟยเข้ามายุ่งเขาจึงทำไม่ทำเสร็จ

และเยี่ยนเต๋อฉวนได้ตรวจสอบตัวตนของเฉินเฟยและพบว่าเฉินเฟยไม่ได้มาจากสำนักกระบี่เซียนเมฆาแต่เป็นสำนักกระบี่เริ่มดวงดาว

สำนักกระบี่เซียนเมฆากับสำนักกระบี่เริ่มดวงดาว ทั้งสองสำนักนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

เดิมทีเยี่ยนเต๋อฉวนต้องการจบเรื่องซือหยวนไห่ก่อน จากนั้นจึงหาโอกาสจบเรื่องเฉินเฟย ไม่คิดว่าวันนี้จะได้เจอเฉินเฟยเช่นนี้

“ข้าล่อเจ้ามาที่นี่เอง และเจ้าก็มาเสียด้วย ดียิ่งนัก!” เฉินเฟยชักกระบี่ออกมาแล้วชี้ทแยงลงพื้น

“ครั้งก่อนข้าไว้ชีวิตเจ้า เจ้าคิดจริงหรือว่าข้าสังหารเจ้าไม่ได้?”

เยี่ยนเต๋อฉวนโกรธจัด ครั้งก่อนคิดว่าเป็นเรื่องเลวร้าย ท้ายที่สุดแล้วสำนักกระบี่เซียนเมฆาเป็นกองกำลังใหญ่ซึ่งทำให้ข่นเคืองไม่ได้จริงๆ

แต่สำนักกระบี่เริ่มดวงดาวเพียงแค่ใช้เงินก็เข้าได้แล้ว เป็นแค่ศิษย์ภายใน เพียงมือเท้าว่องไวก็ฆ่าได้อย่างง่ายดาย!

เยี่ยนเต๋อฉวนรู้สึกว่าลมปราณของเฉินเฟยแข็งแกร่งขึ้น แต่ระดับขัดเกลาทอวัยวะภายในที่ตายด้วยน้ำมือเขามีน้อยหรือ?

“ตก!”

เยี่ยนเต๋อฉวนตะโกน มือประหลาดนับร้อยปรากฏขึ้นด้านหลังเยี่ยนเต๋อฉวน ช่วงเวลาต่อมามือประหลาดเหล่านี้วูบวาบไปอยู่รอบด้านเฉินเฟย ความเย็นแพร่ไปทุกทิศทาง

รอบตัวเฉินเฟยเกิดน้ำแข็งและพยายามผนึกเฉินเฟยไว้ตรงนี้!

แต่ก่อนที่ความเย็นจะปกคลุมเฉินเฟย ทันใดนั้นสนามพลังก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา มือประหลาดแต่ละอันที่โดนพลังนี้ต่างตกอยู่ในความวุ่นวาย ความเย็นก็ลดลงอย่างมาก

ร่างเฉินเฟยวูบไหวมาหาเยี่ยนเต๋อฉวน

สีหน้าเยี่ยนเต๋อฉวนแข็งค้าง เขาไม่เข้าใจว่าสนามพลังนี้คืออะไร แต่เยี่ยนเต๋อฉวนไม่อาจปล่อยให้เฉินเฟยเข้ามาประชิดตัวได้

เยี่ยนเต๋อเฉียนขยับปาก มือประหลาดยักษ์ปรากฏขึ้นและชี้ใส่เฉินเฟย

ไม่กี่เดือนก่อนที่เผชิญกับมือประหลาดยักษ์นี้ เฉินเฟยทำได้เพียงหลบมันเท่านั้น

จ้งหยวน!

กระบี่ยาวในมือเฉินเฟยกลายเป็นสีดำสนิท ครู่ต่อมากระบี่ดำฟันใส่มือประหลาดยักษ์นั้น

“ปัง!”

มือประหลาดยักษ์สั่นไหวและระเบิดออก ขณะที่เยี่ยนเต๋อฉวนมองด้วยความตกตะลึง เฉินเฟยก็เดินเข้าหาแล้วฟันใส่

“ตู้ม!”

ทั้งสนามสั่นสะเทือน บนพื้นเกิดหลุมลึก ในหลุมมีศพสีซีดแต่ไม่ใช่เยี่ยนเต๋อฉวน

ในเวลานี้เยี่ยนเต๋อฉวนปรากฏตัวอยู่นอกตรอกและกำลังวิ่งหนีสุดชีวิต