ตอนที่ 124 พรสวรรค์อภินิหาริย์

เฉินเฟยไม่รู้ว่าในอนาคตจะมีสิ่งที่คล้ายกับช่องมิติหรือไม่เมื่อศิลปะการต่อสู้พัฒนาขึ้น แต่ในเมื่อมันใช้ผ่านการทดสอบได้ แน่นอนว่าเฉินเฟยย่อมใช้มัน

“ไต้ซือโปรดดู!”

พูดจบเฉินเฟยก็ใช้มือขวาคว้าไปด้านหน้า ในมือเฉินเฟยปรากฏซี่โครงหมูผัดซอสขนาดใหญ่

ดวงตาหลวงจีนเป็นประกาย ตอนนี้เขายังคงวิเคราะห์รายละเอียดการกระทำของเฉินเฟย แต่ไม่ว่าหลวงจีนจะวิเคราะห์อย่างไรเขาก็มองไม่ออกว่าซี่โครงหมูออกมาจากมือของเฉินเฟยได้อย่างไร

สิ่งนี้ค่อนข้างคล้ายกับฟ้าดินอยู่ในแขนเสื้อที่หลวงจีนรู้จัก แต่มันแตกต่างกันมากเช่นกัน

“ไต้ซือ?” เมื่อเห็นว่าหลวงจีนกำลังจะหายไปอีกครั้ง เฉินเฟยจึงรีบเรียกด้วยเสียงต่ำ

“ประสกรอนานแล้ว ประสกผ่านการทดสอบนี้”

หลวงจีนประสานมือ ลูกปัดจิตใจลอยมาหาเฉินเฟย เฉินเฟยยื่นมือไปรับเอาไว้

“ขอบคุณไต้ซือ!” เฉินเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม

หลวงจีนโค้งคำนับโดยไม่พูดอะไร พื้นที่รอบด้านแตกเป็นเสี่ยง เฉินเฟยปรากฏตัวอยู่ที่เดิม

เฉินเฟยมองลูกปัดจิตใจในมือ ก่อนอื่นหลีกเลี่ยงจุดดำเหล่านั้นออกมาให้ไกลและมายังสถานที่ปลอดภัย

เช่นเดียวกับลูกปัดจิตใจเม็ดแรก เฉินเฟยพบว่าลูกปัดจิตใจเม็ดนี้เต็มไปด้วยรอยร้าวราวกับลูกปัดจิตใจกำลังจะแตกในอีกไม่นาน

เฉินเฟยไม่รอช้าและเริ่มลูบเส้นต่างๆบนลูกปัดจิตใจ หนึ่งเค่อต่อมา ระบบของเฉินเฟยเกิดการเปลี่ยนแปลงใหม่ ความรู้ค่ายกลจิตใจมากมายเพิ่มเข้ามา

“ไปที่ลูกปัดจิตใจเม็ดสาม!”

เฉินเฟยคิดอยู่หนึ่ง อย่างไรแล้วฟางชิ่งหงก็บอกไว้ว่ามีเวลาหนึ่งชั่วยามสำหรับลูกปัดจิตใจแต่ละเม็ด แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เฉินเฟยมีเหตุผลทุกประการที่จะไปหาลูกปัดจิตใจเม็ดที่สาม

แน่นอนว่าสิ่งสำคัญคือเฉินเฟยไม่กล้าไปพบฟางชิ่งหงตอนนี้

ฟางชิ่งหงบอกอย่างชัดเจนว่าหลังจบเรื่องนี้เขาจะปรับแต่งเฉินเฟยให้เป็นหุ่นเชิด เมื่อเฉินเฟยกลับไปครั้งนี้มีโอกาสสูงมากที่อีกฝ่ายจะตรวจสอบร่างกายเฉินเฟยอย่างละเอียดและใส่พลังประหลาดมากขึ้นเพื่อให้ฟางชิ่งหงสามารถควบคุมได้ในภายหลัง

พลังประหลาดอันเดิมถูกสยบมังกรคชสารดูดซับไปเกือบหมด การตรวจสอบนี้ย่อมทำให้เกิดปัญหา

เฉินเฟยต้องไปหาลูกปัดจิตใจเม็ดที่สามให้ได้ก่อนเพื่อดูว่ามีวิธีอื่นในการตอบโต้ฟางชิ่งหงหรือไม่ ไม่อย่างนั้นเขาจะโดนจูงจมูกเช่นนี้และไม่ช้าก็เร็วจะถูกเล่นงานจนตาย

เฉินเฟยเก็บลูกปัดจิตใจเสร็จก็รีบวิ่งไปตำแห่งลูกปัดจิตใจเม็ดสุดท้าย ตำแหน่งของมันอยู่ใกล้มากจึงไปถึงจุดนั้นในเวลาครู่เดียว

ค่ายพักนอกดินแดนประหลาด

“ต้องใช้เวลาแค่ไหนถึงจะเปิดทางเข้าดินแดนประหลาดได้?” ซุนชวนขมวดคิ้วขณะมองทางเข้าดินแดนประหลาดซึ่งไม่มีทีท่าจะเปิด

“ผู้อาวุโส ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในดินแดนประหลาด ผนึกทางเข้าถึงได้แข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้ และดูเหมือนว่าราชาประหลาดจะสู้จนตัวตาย!” ศิษย์ที่ปลดผนึกเช็ดเหงื่อจากหน้าผากและพูดอย่างหมดหนทาง

“ต้องใช้เวลาเท่าใดถึงจะปลดมันได้?”

ซุนชวนขมวดคิ้วมากขึ้น เขาไม่รู้เรื่องค่ายกลจึงได้แต่พึ่งศิษย์สำนัก การใช้กำลังโจมตีดินแดนประหลาดสามารถทำได้เช่นกัน แต่มันต้องใช้เวลานานกว่าเพราะดินแดนประหลาดจะใช้พลังทั้งหมดต่อต้านการโจมตีนี้

“อย่างน้อยสามชั่วยาม” ลูกศิษย์ตอบเสียงต่ำ

“ข้าจะให้ผู้อาวุโสฉินมาเฝ้าประตู เจ้าทำต่อไป”

ซุนชวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง สามยามานเกินไป ศิษย์ที่อยู่ข้างในอาจถูกำจัดไปหมดแล้ว ตอนนี้เขาต้องไปขอการสนับสนุนจากสำนักก่อน

ในดินแดนประหลาด

ฟางชิ่งหงเล่นกับลูกปัดจิตใจในมือ วิธีควบคุมค่ายกลที่บันทึกไว้บนลูกปัดจิตใจยังคงวันเวียนอยู่ในใจฟางชิ่งหง

ในระดับขัดเกลาทวาร หากต้องการเรียนรู้วิธีการค่ายกลรูปแบบนี้ยังไม่ถึงกับสิ้นหวัง แต่มันต้องใช้เวลานานมาก

ดังนั้นฟางชิ่งหงจึงไม่มีความกังวล ต่อให้เฉินเฟยเรียนรู้วิธีควบคุมค่ายกลแล้วจะทำอะไรเขาได้

นอกจากความยากในการเรียนรู้วิธีควบคุมค่ายกล ยังจำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญในการกระตุ้นค่ายกลจิตใจ นั่นจึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้ได้และเชี่ยวชาญในตอนนี้ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้

“หืม? ลูกปัดจิตใจเม็ดที่สองมีการเคลื่อนไหว”

มือฟางชิ่งหงหยุดนิ่ง ในฐานะผู้ถูกกักขังฟางชิ่งหงจึงมีความรู้สึกบางอย่างกับค่ายกลจิตใจ นั่นเป็นเพียงการเหนี่ยวนำที่เบาบางมากและจะเกิดขึ้นเมื่อค่ายกลจิตใจได้รับความเสียหาย

หากค่ายกลจิตใจไม่เสียหาย อย่าว่าแต่ฟางชิ่งหงจะจับกุมคนได้เลย แม้แต่เคลื่อนไหวเขาก็ทำไม่ได้

ตามความเร็วที่ลูกปัดจิตใจพังทลาย อย่างมากสุดฟางชิ่งหงจะติดอยู่ในค่ายกลจิตใจอีกสิบปี

แต่ตอนนี้มีโอกาสที่จะทำให้ค่ายกลจิตใจพังทลายได้ก่อนเวลา ฟางชิ่งหงยอมไม่รอให้ถึงสิบปี

ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา แม้แต่ร่างกายเฉินเฟยก็ทำให้ฟางชิงหงประหลาดใจ ระดับต่ำไปหน่อย หลังจากปรับแต่งหุ่นเชิดแล้ว หุ่นเชิดตัวนี้อาจยกระดับไปถึงระดับขัดเกลาทวาร

ตอนนี้เขาเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งความประหลาด และระดับบ่มเพาะยังเสียหายมากเนื่องจากค่ายกลจิตใจ แต่ถ้าเขามีโอกาสกลืนกินราชาประหลาดในดินแดนประหลาด อาการบาดเจ็บของเขาอาจหายดีและก้าวหน้าไปอีกขั้น

เนื่องจากราชาประหลาดของดินแดนประหลาดทำให้เขากลายเป็นแบบนี้ ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ฟางชิ่งหงควบคุมส่วนหนึ่งของดินแดนลับได้ แต่หลังจากฟางชิ่งหงหลุดพ้นจากปัญหานี้ เขาจะไม่ไปสู้กับราชาประหลาดอย่างประมาท

จากการคำนวณของฟางชิ่งหง ในอีกไม่กี่ชั่วโมงทางเข้าดินแดนลับจะเปิดออก เมื่อถึงเวลาที่คนของสำนักกระบี่เริ่มดวงดาวสู้กับราชาประหลาด ฟางชิ่งหงก็จะไปลอบโจมตีซึ่งโอกาสที่จะทำสำเร็จนั้นมีสูงมาก

ตอนนี้เขาเพียงรอให้ได้ลูกปัดจิตใจครบสามเม็ดเพื่อฝึกวิธีควบคุมค่ายกลจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นราชาประหลาดหรือคนของสำนักกระบี่เริ่มดวงดาวล้วนไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเขา

สำหรับมู่หลางเทาทั้งสองที่เพิ่งปล่อยไป  พวกเขาโดนฟางชิ่งหงจับกลับมาอีกครั้ง

เขาสัญญาว่าจะปล่อยไป แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่จับกลับมาอีก! เพียงแค่สองคนนี้ถูกฟางชิ่งหงผนึกไว้ที่อื่น

ในที่แห่งหนึ่งของดินแดนประหลาด เฉินเฟยยืนอยู่ในตรอกซึ่งอยู่ห่างออกไปร้อยหมี่จากตำแหน่งลูกปัดจิตใจเม็ดที่สาม แต่เฉินเฟยไม่กล้าเดินต่อไป

การมีจุดดำมากมายรอบลูกปัดจิตใจแต่ละเม็ดเป็นสิ่งที่เฉินเฟยมองว่าแปลก แต่ในที่แห่งนี้ เฉินเฟยไม่รู้ว่าเป็นเพราะราชาประหลาดสัมผัสได้ถึงบางอย่างหรือเป็นเพราะเหตุผลอื่น

ในที่แห่งนี้มีสิ่งแปลกประหลาดมากจนผิดปกติ หากสองที่ก่อนมีหลายสิบ ที่นี่ก็มีอย่างน้อยหลายร้อย เมื่อเวลาผ่านไปจำนวนสิ่งแปลกประหลาดก็มีมากขึ้น

เฉินเฟยกระตุ้นพลังประหลาดในใจแต่ไม่มีระลอกคลื่นปรากฏตรงหน้า เห็นได้ชัดว่าระยะห่างนั้นไกลเกินไปจึงไม่อาจทำตามเงื่อนไขในการเข้าไปได้

เมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกประหลาดที่เคลื่อนผ่านมา เฉินเฟยจึงรีบก้าวถอยหลังไปหลายสิบหมี่อย่างระมัดระวังและออกไปให้ห่าง

พลังที่ฟางชิ่งหงทิ้งไว้ในตัวเฉินเฟยมีผลปิดบังที่แข็งแกร่งทำให้สิ่งแปลกประหลาดไม่สนใจเฉินเฟย ซึ่งเฉินเฟยดึ้นพบเรื่องนี้แล้ว

แต่ถ้ามันไม่สนใจแล้วเฉินเฟยบุกเข้าไปโดยตรง สิ่งแปลกประหลาดทั้งหมดจะเข้ามารุมทันที และสิ่งที่รอเฉินเฟยอยู่คือการเป็นเศษเล็กเศษน้อย

“ไต้ซือ ไต้ซืออยู่หรือไม่?”

เฉินเฟยหยิบลูกปัดจิตใจออกมาและพยายามตะโกนเรียกด้วยเสียงต่ำ แต่รออยู่สักพักก็ไม่มีการตอบสนอง

เฉินเฟยขมวดคิ้ว เดินไปมาสองก้าวแล้วหยิบเทียนขาวออกมาจากอก

เฉินเฟยต้องได้ลูกปัดจิตใจเม็ดที่สาม มีเพียงรวบรวมลูกปัดจิตใจได้สามเม็ดเท่านั้นเฉินเฟยถึงจะเรียนรู้วิธีควบคุมค่ายกลจิตใจได้อย่างสมบูรณ์

ฟางชิ่งหงวางแผนนี้ไว้นานแล้ว มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายแบบนั้น หลังจากดูเศษเสี้ยวความทรงจำของฟางชิ่งหงจึงได้รู้ว่าเขาวางแผนนี้ไว้ก่อนลงมือ

แม้รู้ว่าทางเข้าดินแดนประหลาดไม่อาจปิดกั้นได้เป็นเวลานานแต่ยังเลือกที่จะปิดมัน หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ต่อให้ผู้อาวุโสสำนักเข้ามาได้ฟางชิ่งหงย่อมมีวิธีจัดการอยู่ดี

เฉินเฟยอาจปกป้องตัวเองได้ แต่เก่อหงเจี๋ยคนอื่นอาจตาย

“จะเอาเปรียบข้ามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!”

เฉินเฟยพึมพำกับตัวเอง วิ่งออกไปกว่าร้อยหมี่และหยุดลง วางเทียนขาวไว้บนกำแพงลานบ้านจากนั้นวิ่งกลับไปตำแหน่งเดิม มองดูเทียนขาวในระยะไกลแล้วจุดไฟใส่ลูกธนู

เฉินเฟยใส่ลูกธนูจำนวนมากลงในช่องมิติ เป็นธรรมดาที่จะเตรียมของเหล่านี้ไว้เยอะ

ใส่ลูกธนูแล้วง้างธนู เฉินเฟยหรี่ตาลงเล็กน้อย ตำแหน่งที่อยู่ห่างออกไปกว่าร้อยหมี่ข้างหน้าเหมือนจะขยายเข้าใกล้จะเฉินเฟยมองเห็นได้ชัน

ครู่ต่อมาลูกธนูพุ่งไปยังตำแหน่งของไส้เทียนขาว

เปลวไฟเทียนขาวถูกจุดขึ้น ในขณะที่เปลวไฟกำลังลุกโชน สิ่งแปลกประหลาดในระยะหลายร้อยหมี่ก็เงียบลงทันใด ความหดหู่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ครู่ต่อมาสิ่งแปลกประหลาดตัวสั่นเทิ้มอย่างรุนแรงและรีบพุ่งไปยังเทียนขาว

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของสิ่งแปลกประหลาดหนังหัวเฉินเฟยถึงกับชาวาบ แต่เขายังคงรีบไปที่ตำแหน่งของลูกปัดจิตใจเม็ดที่สาม

เพียงพริบตาเฉินเฟยวิ่งไปหลายร้อยหมี่และมาถึงที่หมาย ระลอกคลื่นปรากฏต่อหน้า เฉินเฟยขึฃเดินเข้าไป

“เฮ้อ!”

เฉินเฟยถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นหอคอยหินตรงหน้า เมื่อครู่นี้ค่อนข้างเสี่ยง แต่โชคดีที่ทุกอย่างราบรื่น

“ไต้ซือ?”

เฉินเฟยมองไปรอบด้านแล้วเรียกด้วยเสียงต่ำ

เมื่อเฉินเฟยพูดจบสภาพแวดล้อมโดยรอบก็เปลี่ยนไปทันที หลวงจีนปรากฏตัวต่อหน้าเฉินเฟยอีกครั้ง

“ประสก!” หลวงจีนพนมมือแล้วยิ้ม

“ไต้ซือ การทดสอบครั้งนี้ต้องทำอย่างไร?” เฉินเฟยกุมมือ

“อาตมายังต้องการเห็นวิธีการของประสก แต่อาตมายังคงไม่เข้าใจ”

หลวงจีนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูด “ประสก เรามาทำข้อตกลงกันดีหรือไม่?”

“ข้อตกลงอะไร?”

“ประสกสอนวิธีการนั้น ส่วนอาตมาจะสอนวิธีควบคุมค่ายกลจิตใจ ว่าอย่างไร?” หลวงจีนเสนอ

เฉินเฟยขมวดคิ้ว เขาไม่คิดเลยว่าจะได้รับข้อตกลงแบบนี้ หากเป็นคนอื่นคงมีโอกาสสูงที่จะตอบตกลง

อย่างไรแล้วแม้ว่าวิธีควบคุมค่ายกลจิตใจจะอยู่บนลูกปัดจิตใจแต่มันเรียนรู้ยากเกินไป ตอนนี้ในใจเฉินเฟยมีวิธีควบคุมค่ายกลจิตใจแล้ว แต่เฉินเฟยลืมไปเกือบทุกอย่างแล้วเช่นกัน

หากไม่มีระบบเฉินเฟยคงตอบตกลง

แต่เพราะระบบเฉินเฟยจึงไม่อาจสอนวิธีสร้างบางสิ่งจากความว่างเปล่าได้ ช่องมิติเป็นสิ่งที่ไม่อาจแสดงให้เห็นหรือแลกเปลี่ยนได้

“ไต้ซือ แม้ว่าข้าต้องการสอนท่าน แต่เทคนิคนี้เป็นความสามารถโดยกำเนิดจึงไม่สามารถสอนได้” เฉินเฟยพูดจากใจ

“อภินิหาริย์โดยกำเนิด?”

หลวงจีนมองเข้าไปในดวงตาเฉินเฟยและสัมผัสได้ว่าเฉินเฟยไม่ได้โกหก หากไม่ได้โกหก ความสามารถนี้จึงยิ่งลึกลับกว่าเดิม

“ดูเหมือนว่าอาตมาจะไม่มีโอกาสนี้” หลวงจีนส่ายหน้าอย่างเสียดาย