ตอนที่ 86 กระบี่ทิวเขามรกต

เฉินเฟยงอดไม่ได้ที่จะยิ้ม หากมุ่งแต่เพิ่มความชำนาญพลังเข้าใจต้นกำเนิด เฉินเฟยสามารถฝึกให้ถึงจุดสูงสุดของขั้นสามภายในยี่สิบวัน

ฝึกให้เร็วกว่านี้ไม่ได้แล้ว เว้นแต่ว่าเฉินเฟยจะกินโอสถที่ปกป้องเส้นเลือด

“ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องโอสถเช่นนี้มาก่อน แต่ในเมืองเซียนเมฆาต้องมีแน่”

เฉินเฟยเกิดความคิดทันที เขาสามารถไปถามร้านขายโอสถเหล่านั้นได้ หากไม่มี ในสมาคมนักหลอมโอสถควรมีโอสถหรือสูตรโอสถที่คล้ายกันอยู่บ้าง

เฉินเฟยไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเพราะเวลาถูกบีบอัดด้วยการฝึกต่างๆ

ไม่มีการพูดจาตลอดทั้งคืน เฉินเฟยทำให้พลังเข้าใจต้นกำเนิดขั้นสามเป็นแบบง่ายและฝึกฝนอย่างจริงจัง

วันต่อมา ไม่มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น สำนักเพลิงเทพเหมือนจะล่าถอยไปจริง แต่ถึงอย่างนั้นสมาชิกสำนักกระบี่เริ่มดวงดาวไม่ได้ผ่อนคลายลง พวกเขายังคุ้มกันขบวนรถและปกป้องที่พักตามข้อตกลงก่อนหน้านี้

วันเวลาล่วงเลยผ่านไป หนึ่งวัน สองวัน สามวัน ปริมาณสมุนไพรที่รวบรวมได้มีเกินครึ่ง แม้ยังมีท่าทางระวังอยู่แต่ในใจทุกคนผ่อนคลายขึ้นบ้าง อย่างไรแล้วก็ยังมีกระบวนการอีกมากมาย

แม้แต่เฟิงซิวผู่และคนอื่นยังออกไปเดินสำรวจด้านนอกเพื่อดูว่ามีสัญญาณของสำนักเพลิงเทพหรือไม่ แต่สุดท้ายไม่พบอะไร

ตกลางคืน เฉินเฟยนั่งสมาธิจดจ่อกับการฝึกวิชา ความแข็งแกร่งของร่างกายเกิดผันผวนอย่างรวดเร็วทำให้กล้ามเนื้อโครงร่างเฉินเฟยสั่นสะท้ายและร้อนขึ้น การมองจากระยะไกลจะเห็นว่าอากาศเหมือนบิดเบี้ยว

ครึ่งชั่วยามต่อมา เฉินเฟยหายใจออกยาวลืมตาขึ้น

เส้นเลือดทั่วร่างบวมขึ้นเล็กน้อย เฉินเฟยจำเป็นต้องหยุดสักระยะหนึ่งก่อนจะฝึกฝนต่อ ไม่อย่างนั้นเขาคงได้รับบาดเจ็บภายใน

เฉินเฟยลุกขึ้นมองไปรอบค่าย คนส่วนใหญ่ล้วนนั่งสมาธิ ไม่เพียงเพื่อฝึกฝนแต่แทนการนอนหลับด้วย ในเวลาเดียวกันพวกเขายังตอบสนองต่อทุกสถานการณ์ได้ทันที

เฉินเฟยเพียงต้องการเดินก้าวสองก้าวเพื่อผ่อนคลาย แต่ทันใดนั้นมีร่างหนึ่งกระโดดเข้ามา เฉินเฟยมองด้วยความประหลาดใจ นั่นคืออาจารย์ของเขาเฟิงซิวผู่

“ติ้ง!”

เสียงดังมาจากกระบี่ยาวในมือเฟิงซิวผู่ ตอนแรกเสียงนี้เบามาก แต่เพียงครู่เดียวเสียงนี้ก็ดังกึกก้อง

ในเวลานี้ทุกคนเริ่มรู้สึกตัวและมองเฟิงซิวผู่อย่างสับสน

“มีบางอย่างเกิดขึ้น ทุกคนระวังตัวให้ดี!”

สีหน้าเฟิงซิวผู่เคร่งขรึม ดวงตาเขามองไปไกล คิ้วขมวดแน่น ในขณะนี้กระบี่ยาวสีเขียวในมือกำลังสั่นราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง

“เป็นสิ่งแปลกประหลาด!”

กัวหลินซานปรากฏตัวข้างเฉินเฟบ มองเฉินเฟยแล้วพูด “เนื้อเน่าติดกระดูกของเจ้าแสดงอาการหรือไม่?”

“สิ่งแปลกประหลาด?”

เฉินเฟยประหลาดใจเล็กน้อย เขากำลังจะส่ายหัวแต่ทันใดเกิดเย็นวาบที่แขน เฉินเฟยดึงแขนเสื้อขึ้นและเห็นว่าเนื้อเน่าติดกระดูกกำลังแสดงอาการ

กัวหลินซานรู้ผลลัพธ์ทันทีเมื่อเห็นท่าทางเฉินเฟย

“ศิษย์พี่กัวรู้ได้อย่างไร?”

เฉินเฟยประหลาดใจ เมื่อไม่กี่วันก่อนเฉินเฟยยังเป็นคนบอกกัวหลินซานอยู่เลย แต่วันนี้กัวหลินซานกลับรู้เรื่องเร็วกว่าเฉินเฟย

“ในมืออาจารย์คือกระบี่ทิวเขามรกต เมื่อเจอสิ่งแปลกประหลาดมันจะรับรู้ได้ทันที”

กัวหลินซานสีหน้าจริงจังพูดเสียงต่ำ “ไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดทั้งหมดที่ทำให้กระบี่เขามรกตอบสนอง แต่ตราบใดที่มีการตอบสนอง สิ่งแปลกประหลาดนั้นจะแข็งแกร่งมาก”

“ศิษย์ทุกคนจงรีบนำคนเก็บสมุนไพรลงไปจากเขา!”

เฉียนหลินตู้รับรู้ถึงความถี่ในการสั่นที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของกระบี่ทิวเขามรกต สีหน้าเขาเปลี่ยนไปอย่างช่วยไม่ได้ เขาตะโกนเสียงดังและร่างสั่นไหวมาอยู่ต่อหน้าทุกคน สายตาเขาจับจ้องตรงด้านหน้า

“ตรงนั่นเป็นที่ตั้งของหอเป๋ย์โต่ว!” เฉียนหลินตู้กับคนอื่นมาหาเฟิงซิวผู่และพูดเสียงทุ้ม

“สิ่งแปลกประหลาดมุ่งเป้ามาที่สำนักเรา แต่เปลี่ยนเป้าเป็นหอเป๋ย์โต่วก่อน”

เฟิงซิวผู่หายใจเข้าลึก “พวกเราจะอยู่ข้างหลังซื้อเวลาให้กับเหล่าศิษย์”

“ได้!”

เฉียนหลินตู้และคนอื่นพยักหน้า เมื่อเผชิญกับสิ่งแปลกประหลาดระดับนี้ โอกาสที่ศิษย์ทั่วไปและคนเก็บสมุนไพรจะเป็นตายมีมากเกินไป

สำหรับนักยุทธ์ขัดเกลาไขกระดูกอาจดีกว่า อย่างน้อยยังพอช่วยได้เล็กน้อย แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผู้ที่ต่ำกว่าระดับขัดเกลาไขกระดูกไม่สามารถทำร้ายสิ่งแปลกประหลาดได้

คนเก็บสมุนไพรวิ่งไปด้านล่างภูเขาอย่างลนลาน แม้เฟิงซิวผู่จะสั่งให้เหล่าศิษย์พาพวกเขาออกไป แต่คนเก็บสมุนไพรรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเมื่อพวกเขาตกอยู่ในอันตราย ศิษย์สำนักกระบี่เริ่มดวงดาวจะไม่ช่วยเหลือและวิ่งหนีไปก่อนแน่นอน

การที่สำนักกระบี่เริ่มดวงดาวไม่ละทิ้งพวกเขาตั้งแต่แรกถือว่าค่อนข้างมีความรับผิดชอบแล้ว

“ศิษยพี่กัว หากหลังจากนี้ตกอยู่ในอันรายท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้า ข้าวิ่งได้เร็วพอสมควร” เฉินเฟยมองกัวหลินซานด้านข้างแล้วพูดเสียงต่ำ

“อืม!” กัวหลินซานพยักหน้า แต่ไม่รู้ว่าเขาได้ฟังจริงหรือไม่

หลังวิ่งไปได้ไม่ถึงหนึ่งเค่อก็มีเสียงคำรามดังมาจากด้านหลัง เสียงนี้เหมือนทะลุแก้วหูของผู้คน แม้พวกเขาอยู่ห่างหลายลี้แต่ยังเกิดอาการวิงเวียน

ไม่จำเป็นต้องกระตุ้นพวกเขา เพียงได้ยินเสียงนี้คนเก็บสมุนไพรก็วิ่งเร็วขึ้น หลายคนถึงกับทิ้งเครื่องมือทั้งหมดเพื่อให้วิ่งเร็วขึ้น

เฉินเฟยหันกลับไปมอง รอยเลือดปรากฏบนท้องฟ้าในระยะไกล สีแดงนั้นดูน่าดึงดูดใจจนทำให้ผู้คนรู้สึกวิงเวียน

“กระบี่ทิวเขามรกตเป็นกระบี่วิญญาณ อาจารย์จะไม่ตกอยู่ในอันตราย!” กัวหลินซานพูดอย่างหนักแน่น

เฉินเฟยกำลังจะถามว่ากระบี่วิญญาณคืออะไร แต่ทันใดนั้นรอยประทับบนแขนของเขาแสดงอาการอย่ารุนแรง สีหน้าเฉินเฟยเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว เขามองไปรอบด้านและพบดวงตาสีแดงดวงหนึ่งทางด้านขวา

เขาพลันรู้สึกเวียนหัว แต่เคล็ดชำระใจต่อต้านไว้ได้ทันท่วงที

เมื่อรู้ว่าเป็นสิ่งแปลกประหลาดเฉินเฟยจึงใช้เคล็ดชำระใจตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นการล่าช้าเพียงนิดเดียวอาจต้องจ่ายด้วยชีวิต

“ศิษย์พี่ ระวัง!”

เงาสีดำปรากฏขึ้นเงียบๆหลังคนเก็บสมุนไพร ทันใดนั้นมันอ้าปากกว้างและกลืนคนเก็บสมุนไพรในคำเดียว เฉินเฟยทั้งสองไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดมัน

ในเวลานี้เฉินเฟยเห็นเงานั้นอย่างชัดเจน

ทั้งตัวปกคลุมด้วยหนังสีเขียว ผิวหนังซ้อนกันเป็นชั้น ลำตัวใหญ่โต มีดวงตาเพียงดวงเดียว ดวงตาโตจนเหมือนจะหลุดออกมา ท้องใหญ่ราวกับจะห้อยลงกับพื้น

“ตาย!”

กัวหลินซานตะโกนเสียงดัง พริบตาเดียวเขามาถึงตัวสิ่งแปลกประหลาดเขียวและฟันกระบี่ออกไป

สิ่งแปลกประหลาดเขียวมองกัวหลินซานอย่างนิ่งเฉย กัวหลินซานถึงกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ครู่ต่อมาสิ่งแปลกประหลาดเขียวอ้าปากกว้างและพ่นคนเก็บสมุนไพรที่เพิ่งกลืนลงไปเมื่อครู่ใส่กัวหลินซาน

“เคร้ง!”

เหมือนเสียงเหล็กกระทบกันดังขึ้น กรงเล็บคนเก็บสมุนไพรตบดาบกว้างและเกือบจะแทงเข้าหน้ากัวหลินซาน

เพียงครู่เดียวคนเก็บสมุนไพรได้กลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดและถูกควบคุมโดยสิ่งแปลกประหลาดเขียว

“ชุ่ย!”

ทันใดนั้นแขนกัวหลินซานขยายใหญ่ขึ้น ด้วยการฟันครั้งเดียวเขาได้ฟันสิ่งแปลกประหลาดคนเก็บสมุนไพรลอยไปในอากาศ จากนั้นพุ่งไปด้านหน้าสิ่งแปลกประหลาดเขียวแล้วฟันลงมา

“ชึก!”

แขนเขียวลอยขึ้นอากาศ ใบหน้าสิ่งแปลกประหลาดเขียวยังไม่แสดงอาการใดๆ แขนสิ่งแปลกประหลาดเขียวที่ขาดไปเริ่มฟื้นฟูกลับมา เพียงพริบตาเดียวแขนได้งอกออกมาใหม่

“ศิษย์พี่กัว รีบไปเถอะ!”

โล่กระบี่ปรากฏขึ้นตรงหน้ากัวหลินซานและปิดกั้นการโจมตีของสิ่งแปลกประหลาดเขียว

เฉินเฟยโอบไหล่ของกัวหลินซานแล้ววิ่งลงจากภูเขา เมื่อมาถึงจุดหนึ่งก็มีสิ่งแปลกประหลาดเขียวไม่ต่ำกว่าห้าตัวปรากฏรอบด้านพวกเขาทั้งสอง

หยุดเท้าไม่ได้เด็ดขาด!