บทที่ 7: กังฟูจีนในต่างแดน?

บทที่ 7: กังฟูจีนในต่างแดน?

​"เฮ้ย นายจะไปไหน?" หวังอวี่ขมวดคิ้วมองเฉินหยางที่ลงจากรถ

​"ไปช่วยคน!" เฉินหยางตอบโดยไม่หันหัวกลับมามอง แล้ววิ่งตรงไปยังจุดเกิดเหตุ

​"ช่วยคน?" หวังอวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง

​พวกพี่สาวคนอื่นๆ ก็ทำหน้างุนงงเหมือนกัน

​ต่างบ้านต่างเมือง นายเป็นคนจีนจะเข้าไปมุงดูเรื่องชาวบ้านทำไม?

​กล้องถ่ายทอดสดของทีมงานรีบแพนตามเฉินหยางไปทันที

​ในห้องไลฟ์สดเริ่มเดือดขึ้นมา:

​"ช่วยคน? เขาไม่คุ้นสถานที่ ไม่รู้จักใคร จะไปช่วยยังไง?"

​"นั่นสิ ขนาดคนท้องถิ่นตั้งเยอะยังจนปัญญา หน่วยกู้ภัยก็ทำได้แค่ยืนร้อนใจอยู่ตรงนั้น เฉินหยางจะออกไปทำเท่เพื่อ?"

​"ฉันว่านะ เขาแค่อยากสร้างกระแส!"

​"ใช่ อยากดังจนตัวสั่น! กล้าเอาชีวิตคนมาล้อเล่นเพื่อสร้างกระแสเนี่ยนะ"

​......

​ณ จุดเกิดเหตุ

​คนกว่าสิบคนพยายามยกโครงเหล็กขนาดยักษ์ (Gantry) อีกครั้ง

​แต่โครงเหล็กนั้นไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

​คนผ่านทางกว่าสิบคนนั้นทำได้แค่ยอมแพ้ และรอรถลากมาถึง

​หมอฉุกเฉินกำลังปลอบใจผู้บาดเจ็บที่ติดอยู่ในรถเก๋งที่ถูกทับ

​"อดทนไว้นะ รถลากใกล้จะมาถึงแล้ว!"

​แต่อาการของผู้บาดเจ็บเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ

​ในขณะนั้นเอง

​เฉินหยางมาถึงข้างๆ โครงเหล็ก และตะโกนบอกทุกคนรอบๆ เป็นภาษาอังกฤษว่า:

​"ทุกคนมาช่วยกันหน่อย! ยกโครงเหล็กนี้ขึ้นมา!"

​......

​ทุกคนมองมาที่เฉินหยาง ราวกับมองคนบ้า

​ยกขึ้นเนี่ยนะ?

​พวกเขาเพิ่งลองกันไปตั้งหลายรอบ

​โครงเหล็กไม่ขยับเลยสักมิลลิเมตรเดียว

​ตอนนี้ทุกคนเหนื่อยจนหอบแฮ่กๆ กันหมดแล้ว

​จู่ๆ มีไอ้หนุ่มนี่โผล่มาแล้วบอกว่าจะยกโครงเหล็กขึ้น?

​เขาคิดว่าตัวเองแข็งแรงมาจากไหนกัน!

​สมาชิกแก๊ง 'ฮวาเส้า' (ท่องโลกกับเหล่าซุปตาร์) คนอื่นๆ ก็อึ้งไปเหมือนกัน

​นี่มันทำบ้าอะไรเนี่ย?

​หวังอวี่ยิ่งขมวดคิ้วหนัก ในใจคิดว่า: หมอนี่อยากดังจนเป็นบ้าไปแล้วมั้ง

​พวกพี่สาวกังวลมาก แต่พวกเธอก็รู้ว่า เฉินหยางจะไปมีปัญญายกโครงเหล็กนั่นได้ยังไง?

​โดยเฉพาะเมื่อกี้ชายฉกรรจ์ซาอุฯ ตั้งกี่คนลองกันแล้ว

​มันยกไม่ขึ้นเลย

​ในห้องไลฟ์สดเริ่มโวยวาย:

​"สมองหมอนี่มีปัญหาป่าววะ?"

​"เมื่อกี้คนตั้งเยอะยังยกไม่ขึ้น เขาคิดว่าเพิ่มเขาไปอีกคนจะยกขึ้นเหรอ?"

​"เขาคงไม่ได้คิดว่าแค่ยกกระเป๋าเดินทางที่สนามบินได้ไม่กี่ใบ ก็จะคิดว่าตัวเองแรงเยอะเหมือนวัวหรอกนะ?"

​"โครงเหล็กนั่น อย่างน้อยก็ 4-5 ตัน หนักพอๆ กับรถสองคันเลยนะ"

​"เขาคิดจะยกขึ้น?"

​......

​และในขณะที่ทุกคนกำลังดูแคลนอยู่นั้น

​เฉินหยางก้มเอวลง

​ยื่นมือออกไป

​ออกแรง!

​"ฮึบ!"

​เสียงคำรามดังลั่น

​วินาทีถัดมา

​ทุกคนต่างตกตะลึง!

​โครงเหล็กดันถูกเขายกขึ้นมาได้จริงๆ!

​5 เซนติเมตร!

​10 เซนติเมตร!

​20 เซนติเมตร!

​เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนใบหน้าของเฉินหยาง

​โครงเหล็กถูกเขายกสูงขึ้นทีละนิด

​สมาชิกแก๊ง ท่องโลกกับเหล่าซุปตาร์ บนรถต่างช็อกกันหมด!

​"เชี่ย!" หวังอวี่ตาถลนแทบหลุดจากเบ้า

​"นี่มัน..." หยางมี่ตกใจจนตาค้าง ปากเผยอเป็นรูปตัว O

​"ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม" ฉินหลานก็ตะลึงงัน

​"เฉินหยาง... ยกมันขึ้นมาได้จริงๆ..."

​"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!" จ้าวเจาอี๋ตะโกนด้วยความตกใจ

​"ยอดมนุษย์ชัดๆ!" ซินจือเหล่ยอึ้งกิมกี่

​ในห้องไลฟ์สด

​ชาวเน็ตต่างพากันแตกตื่น:

​"เชี่ย!!!"

​"เชี่ย เชี่ย เชี่ย!!!"

​"ตาฉันฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย!"

​"นั่นมันโครงเหล็กยักษ์นะเว้ย! เมื่อกี้ชายฉกรรจ์ซาอุฯ เป็นสิบคนยังขยับไม่ได้เลยสักนิด!"

​"เขาเล่นมายากลอยู่หรือเปล่าเนี่ย!"

​"โหดเกิ๊น! นี่คนหรือเปล่า?"

​"ผมผิดไปแล้ว! พี่หยาง ผมขอถอนคำพูดที่ดูถูกพี่เมื่อกี้"

​"พี่หยางคือตัวจริง ไม่ใช่แค่จิตใจดี แต่แรงเยอะอย่างกับช้างสาร!"

​......

​คนซาอุฯ รอบๆ ต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

​นี่มัน... เหลือเชื่อสุดๆ

​หลายคนคิดว่าตัวเองกำลังฝันไป

​ในขณะเดียวกัน เฉินหยางได้ยกโครงเหล็กขึ้นสูงกว่า 20 เซนติเมตรแล้ว

​เฉินหยางรีบตะโกนเป็นภาษาอังกฤษเสียงดังว่า:

​"Help, help, quickly (เร็ว เข้ามาช่วยคน!)"

​ถึงแม้เขาจะมี "รางวัลจอมพลัง" ที่ได้จากระบบ

​แต่โครงเหล็กหนักหลายตันนี้ ก็สูบแรงเขาไปจนเกือบหมดแล้ว

​น้ำหนักขนาดนี้ ตัวเขาเองก็รู้สึกว่าจะแบกรับไว้ได้อีกไม่นาน

​อาจจะอีกแค่สิบกว่าวินาที

​เขาก็คงจะต้านทานไม่ไหวแล้ว

​พอถูกเฉินหยางตะโกนเรียกสติ

​ตำรวจจราจรและผู้คนรอบๆ ก็รีบตอบสนองทันที

​ช่วยด้วย!

​หลายคนรีบเปิดประตูรถและดึงผู้บาดเจ็บออกมา

​คนอีกหลายคนรีบเข้าไปช่วยเฉินหยางแบกโครงเหล็กไว้

​ความเร็วคือชีวิต!

​ด้วยแรงของทุกคนรวมกัน

​สิบวินาทีต่อมา

​ผู้บาดเจ็บทั้งสามคนถูกช่วยออกมาได้สำเร็จ

​และวินาทีหลังจากที่ผู้บาดเจ็บออกมาได้

​ทุกคนก็ต้านทานไม่ไหวแล้ว

​"ตึง!"

​เสียงดังสนั่น

​โครงเหล็กกระแทกลงมาอีกครั้ง

​แต่โชคดีที่ผู้บาดเจ็บถูกช่วยออกมาแล้ว

​รถพยาบาลรีบนำตัวผู้บาดเจ็บส่งโรงพยาบาลทันที

​ตำรวจจราจรและชาวซาอุฯ ที่มาช่วยเมื่อกี้ ต่างมองเฉินหยางด้วยความอยากรู้อยากเห็น

​หัวหน้าตำรวจจราจรพูดกับเฉินหยางด้วยภาษาอังกฤษและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง:

​"ขอบคุณมากเพื่อนรัก! คุณช่วยผู้บาดเจ็บไว้ตั้งสามคน ขอถามหน่อยว่าคุณชื่ออะไร?"

​เฉินหยางยิ้มจางๆ แล้วตอบว่า

​"I come from China, My name is -- เฉินหยาง! (ผมมาจากประเทศจีน ชื่อของผมคือ... เฉินหยาง!)"

​"China! (ประเทศจีน!)" ตำรวจคนนั้นทำหน้าเคารพศรัทธาทันที "Chinese kongfu!!!! 666 (กังฟูจีน สุดยอด!)"

​คนซาอุฯ ให้ความเคารพคนจีนมาก!

​โดยเฉพาะคนจีนคนนี้ที่เพิ่งช่วยเพื่อนร่วมชาติของพวกเขาไว้!

​คนซาอุฯ ที่มุงดูอยู่รอบๆ ต่างมองเฉินหยางด้วยสายตาชื่นชม

​หลายคนถึงกับพูดว่า: "ฉันจะต้องไปเรียนกังฟูจีนให้ได้!"

​......

​เฉินหยางยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรต่อ

​เขาหันหลังเดินกลับไปที่รถของตัวเอง

​ทิ้งให้ตำรวจและไทยมุงมองแผ่นหลังของเขาด้วยความเคารพ

​ในห้องไลฟ์สด บรรยากาศคึกคักสุดขีด!

​"เชี่ย! หล่อโคตร!"

​"เท่ระเบิด!"

​"พี่หยาง นี่คือการปิดทองหลังพระใช่ไหมเนี่ย?"

​"ช่วยคนแล้วไม่ทิ้งชื่อไว้ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!!"

​"นี่แหละคือความเหนือชั้น!"

​"เมื่อกี้เขาพูดภาษาอังกฤษว่าอะไรนะ?"

​"เขาบอกว่า-- ฉันมาจากหัวเซี่ย (จีน) ชื่อของผมคือ-- เฉินหยาง!"

​"เชี่ย!"

​"โชว์พาวได้ใจมาก!"

​"การโชว์พาวแบบนี้แหละที่ฉันชอบ!"

​"ระดับความเท่ พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที!"

​"พวกนายเห็นตำรวจจราจรเมื่อกี้ไหม บอกว่าเฉินหยางคือกังฟูจีน!"

​"คุณตำรวจซาอุฯ พูดถูกแล้ว นี่แหละกังฟูจีน พวกเราก็มีกังฟูแบบนี้กันทั้งนั้น!"

​"เฉินหยางโปรโมทประเทศได้ 666 (สุดยอด) มาก!”