ตอนที่ 81: สนามรบแห่งจักรกล!
ตอนที่ 81: สนามรบแห่งจักรกล!
ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ที่ทั้งสองพี่น้องต่างเริ่มหยุดนิ่ง!
เมื่อมานาของเขาเริ่มแห้ง ชุดเกราะเพลิงของจอห์นก็เริ่มเบาบางลง
อย่างไรก็ตาม ทางฝั่งมาร์ก็ไม่ดีไปกว่ากันมากนัก!
เนื่องจากขาดมานา เขาจึงไม่สามารถยิงกระสุนได้อีก และมันก็ยากสําหรับเขาที่จะสร้างมนุษย์น้ำเพิ่มอีกเพื่อมาปกป้องเขา
อย่างไรก็ตาม ความบาดหมางระหว่างสองพี่น้องนั้นรุนแรงเกินไป!
พวกเขาไม่ยอมขยับแม้แต่นิ้วเดียว!
เมื่อพวกเขามานาหมดแล้วจึงเรียกแบทเทิลบีสต์ของพวกเขากลับ จากนั้นพวกเขาก็เข้าต่อสู้ระยะประชิดกันอย่างดุเดือดทันที!
เมื่อปะทะกันด้วยร่างกาย เหล่าผู้ชมก็เริ่มสงสัยว่าพวกเขากําลังดูการแข่งขันชกมวยแทนอยู่หรือเปล่า!
“คุณชายอัลวา พ่อบ้านของคุณไม่น่าอายไปหน่อยเหรอ?”
“การต่อสู้โดยไม่ใช้แบทเทิลบีสต์ ถือเป็นการดูถูกสถานะของบีสต์มาสเตอร์เลยนะ!”
“ไม่ใช่เพียงแค่บีสต์มาสเตอร์เท่านั้น! มันยังถือเป็นความอับยศสําหรับเหล่าขุนนางเช่นกันด้วย!”
ขุนนางชั้นสูงบางคนไม่เห็นด้วยกับการกระทําของมาร์ ในสายตาของคนชั้นสูงเหล่านี้ สิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรีของขุนนาง นั้นมีความสําคัญมากกว่าผลของการต่อสู้ซะอีก!
พวกเขากดดันอัลวาอย่างต่อเนื่อง!
“ท่านทั้งหลาย โปรดใจเย็นๆ ก่อน ฉันจะจัดการกับสถานการณ์นี้เอง...”
เนื่องจากเหล่าขุนนางเหล่านี้จะเป็นพวกเดียวกันกับเขาในอนาคต แม้ว่าเขาจะอารมณ์เสีย อัลวายังคงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะอดทนต่อการแสดงความคิดเห็นของพวกเขา
เขาเหลือบมองกรรมการผู้ตัดสิน และอีกฝ่ายก็เข้าใจในทันที
“แมตช์นี้ได้ตัดสินแล้ว! ทั้งสองฝ่าย ถอนตัวจากสนามปะลองการต่อสู้!”
ด้วยเหตุนี้ เหล่ากรรมการผู้ช่วยตัดสินสองสามคนจึงขึ้นไปบนสนามปะลองและแยกทั้งสองพี่น้องที่เต็มไปด้วยเลือดออกจากกัน!
“การดวลครั้งนี้...เสมอกัน!”
ไม่มีข้อพิพาทระหว่างทั้งสองฝ่ายเกี่ยวกับผลลัพธ์นี้
ไม่มีฝ่ายใดได้เปรียบ และในขณะเดียวกันก็ไม่มีฝ่ายใดสูญเสียอะไรเลยเช่นกัน
มาร์กลับสู่พื้นที่เตรียมการ เขาหมดแรง และหอบเหมือนสุนัข
“การกระทําของคุณในช่วงท้ายของการต่อสู้นั้นน่าผิดหวังมาก!” อัลวาจ้องมองมาร์อย่างดุดันขณะที่เขาเดินออกไป
“โปรดยกโทษให้ฉันนายน้อย ในความคิดของฉัน ตราบใดที่เราสามารถกําจัดคู่ต่อสู้ของตระกูลไวท์ได้ กลยุทธ์ที่เราใช้ก็ไม่สําคัญอีกต่อไป...”
อย่างไรก็ตาม อัลวาไม่แสดงความเห็นใจต่อเลขาของพ่อเขาเลย
ในความคิดของเขาแล้ว มาร์นั้นไม่ได้ต่างจากสุนัขที่พ่อของเขารับเลี้ยงไว้เลย!
ทันทีที่มาร์นั้นหมดประโยชน์ไปแล้ว เขาจะทิ้งมาร์ไปโดยไม่คิดอะไรเลย!
อย่างไรก็ตาม ในทางกลับกันพ่อของเขานั้นได้คิดต่างออกไป และเขาได้แสดงความเคารพต่อมาร์อย่างมาก แม้กระทั่งส่งเสริมให้มาร์นั้นมีสถานะขุนนาง นี่คือสิ่งที่อัลวาไม่เคยเข้าใจเลย
ในอีกฝั่งหนึ่งโมโตะลูกชายคนที่สองไม่ได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับการกระทําของมาร์เลย เขาหลับในที่นั่งของเขาแทน
อย่างไรก็ตาม ไม่มีเวลามาวุ่นวายกับปัญหาเล็กน้อยเช่นนี้ หลังจากที่ถอดเสื้อคลุมตัวยาวออกแล้ว เผยให้เห็นร่างกายของเขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรง
ก่อนหน้านี้เขาดูแข็งแกร่งมาก แต่เมื่อท่อนบนของเขาตอนนี้เปลือยเปล่า เขาดูเหมือนเป็นเทพเจ้าแห่งสงครามที่น่าเกรงขามสำหรับพันธมิตรและข่มขู่คู่ต่อสู้ของเขา!
ภายใต้เสียงเชียร์จากเหล่าขุนนาง เขากระโจนและลงสู่สนามประลองการต่อสู้โดยตรง!
กระเบื้องใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ!
“โปรดส่งผู้เข้าร่วมการแข่งขันคนต่อไปของทีมสถาบันการศึกษาของสหพันธ์!” กรรมการผู้ตัดสินส่งสัญญาณ
ขณะที่ล็อคกําลังจะยืนขึ้น ทริสตันก็รั้งเขาไว้
“ฉันจะลงดวลในรอบนี้เอง ฉันตั้งตารอที่จะต่อสู้กับอัลวามาเป็นเวลานานแล้วล่ะ ช่วยดูแลจอห์นด้วยล่ะ...” หลังจากวางจอห์นไว้ในที่นั่งแล้ว ทริสตันก็เดินไปที่สนามปะลองการต่อสู้
ล๊อคไม่เคยเห็นอาจารย์ทริสตั้นนั้นลงมือต่อสู้มาก่อน เมื่อสังเกตเห็นความมุ่งมั่นในน้ำเสียงของเขาแล้ว ล๊อคจึงไม่ได้พยายามหยุดเขาอีกต่อไป
แต่ล็อคกลับหันศีรษะและโบกมือให้เพื่อนร่วมชั้นคลาสไดมอนด์ด้วยกัน ที่เป็นเจ้าของแบทเทิลบีสต์ทางการแพทย์แทน
“การดวลครั้งที่สองกําลังจะเริ่มต้นขึ้น! ทั้งสองฝ่าย โปรดเรียกแบทเทิลบีสต์ของคุณออกมาได้!”
อัลวาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ทริสตัน หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็พูดด้วยสีหน้าขบขันว่า “เป็นคุณเองงั้นเหรอ? ฉันจําคุณได้แล้วล่ะ คุณเองก็เคยเป็นนักเรียนในชั้นเรียนคลาสไดมอนด์เช่นกันใช่ไหมล่ะ?...”
ในขณะที่เขาพูด แสงสีส้มของแบทเทิลบีสต์ระดับมหากาพย์ ได้ปกคลุมสนามปะลองการต่อสู้ และก็มีรถถังสีดําก็ปรากฏขึ้น!
“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าบุคคลที่ทรงอิทธิพลอย่างคุณจะจําฉันได้นะเนี่ย...”
"บูมมมมมมมมมมมมม!"
ด้วยเสียงที่ดังสนั่น ก็มีเต่าดำปรากฏตัวขึ้นข้างหลังทริสตันเช่นกัน
"ว้าวววว! แบทเทิลบีสต์ของพวกเขาตัวใหญ่มาก!”
“ฉันได้ยินมาว่าเต่าดำนั่นก็เป็นประเภทจักรกลเช่นกันนะ อย่างไรก็ตาม หากไม่ได้เห็นนักเรียนเดินออกมาจากประตูนั่นก่อนหน้านี้ ฉันคงไม่มีทางเชื่อข่าวลือนั้นเช่นกันล่ะ…”
“ดูเหมือนว่า พวกเขาเป็นคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมกันมากเลยล่ะ...”
หลังได้ยินคำตอบของทริสตัน ทําให้อัลว่าตอบกลับในทันที “อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย เหตุผลเดียวที่ฉันจําได้ก็เพียงเพราะคุณเป็นบีสต์มาสเตอร์ประเภทจักรกลเช่นกัน แค่นั้นแหละ...”
ในขณะนี้ ดวงตาของอัลวาเป็นประกาย!
รถถังสีดําของเขาหมุนตัว และทันใดนั้นมันก็พุ่งเข้าหาทริสตัน!
อย่างไรก็ตามทริสตันได้คาดการณ์การเคลื่อนไหวของอัลวาไว้แล้ว เต่าดําขยับกระดองลงด้านล่างเพื่อป้องกันมาสเตอร์ของมัน!
ปั๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!
ทุกคนได้ยินเสียงของการปะทะกันดังมาก เมื่อแบทเทิลบีสต์ทั้งสองตัวนั้นเข้าปะทะกัน!
“มันแข็งแกร่งมาก...” อัลวากําลังทดสอบความสามารถในการป้องกันของเต่าดำเท่านั้น เมื่อเขายืนยันความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้แล้ว เขาก็นึกถึงรถถังทะลวงสวรรค์ของเขาทันที
อัลวากระโดดขึ้นไปบนรถถัง และในขณะที่พิงปากกระบอกปืนของรถถังนั้น อัลวาก็เหลือบมองทริสตันอย่างเยาะเย้ย
เต่าดํามีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในขณะนี้!
ลักษณะทางกายภาพเดิมทั้งหมดของมันเปลี่ยนไป และตอนนี้มันดูเหมือนอาวุธเครื่องกลอย่างแท้จริง!
แม้แต่หางที่เป็นเหมือนงูก่อนหน้านี้ ก็เปลี่ยนเป็นปืนใหญ่ที่หันมาข้างหน้า!
“ปืนใหญ่หาง!
ถึงคราวของทริสตันที่จะโจมตี
ลูกกระสุนปืนใหญ่ถูกยิงออกไปตามลำกล้องของปืนใหญ่หางของเต่าดำ และมันมุ่งตรงไปยังรถถังทะลวงสวรรค์โดยตรง!
อัลวาเข้าไปในรถถังของเขา หลังจากออกคําสั่งแล้ว รถถังของเขาก็ยิงปืนใหญ่ออกมาเช่นกัน!
"โบ๊มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!"
เสียงระเบิดดังขึ้นและเวทีประลองก็สั่นสะเทือน!
อย่างไรก็ตาม น่าแปลกที่ไม่มีเศษกระสุนแม้แต่ชิ้นเดียวกระเด็นออกมา
“ไม่ว่าแบทเทิลบีสต์จะเป็นประเภทไหน การเคลื่อนไหวทั้งหมดของพวกมันถูกสร้างขึ้นโดยใช้มานา ดังนั้นคุณไม่ต้องแปลกใจ…” จอห์นอธิบาย แม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายดี แต่ธรรมชาติของเขาในฐานะนักวิชาการ ได้บังคับให้เขาคลายความสับสนของล็อค
การต่อสู้อย่างเต็มรูปแบบได้เริ่มขึ้นแล้วระหว่างทั้งสองคนบนสนามปะลองการต่อสู้ แบทเทิลบีสต์ทั้งสองต่างแลกเปลี่ยนกันโจมตีอย่างต่อเนื่องในขณะที่ทำการหลบหลีกไปด้วย
กระสุนปืนใหญ่ของพวกเขาประสานกัน!
สําหรับผู้ชมแล้ว การดวลในครั้งนี้ ดูคล้ายกับการทำสงครามทางทหารมากกว่า
การโจมตีของอัลวาค่อนข้างรุนแรง พลังยิงของลูกปืนใหญ่ของเขานั้นสูงกว่าของคู่ต่อสู้อย่างเห็นได้ชัด!
ในทางกลับกันทริสตันต่อสู้อย่างระมัดระวัง เขายังคงตั้งรับและโจมตีทุกครั้งที่พบช่องว่างเท่านั้น!
เมื่อสังเกตเห็นว่าคู่ต่อสู้ระมัดระวังแค่ไหน อัลวาก็ตะคอก “น่าเบื่อ! มาสนุกกันให้เต็มที่เถอะ!”
ในฐานะสมาชิกตระกูลไวท์ที่กระหายการต่อสู้มากที่สุด เขาไม่สามารถทนต่อการต่อสู้อันจืดชืดที่กำลังดำเนินอยู่แบบนี้ได้อีกต่อไป!
เขากระโดดออกจากรถถังของเขา และรถถังทะลวงสวรรค์ของเขาก็เปลี่ยนรูปแบบ!
เสียงกลไกดังขึ้น และในไม่ช้า รถถังก็กลายเป็นหุ่นยนต์ที่มีปืนใหญ่ติดอยู่ที่ไหล่ขวา!
ในขณะที่ยืนอยู่บนไหล่ซ้าย อัลวาส่งกระแสจิตออกคำสั่งของเขา จากนั้นหุ่นยนต์ก็ยิงกระสุนออกมา!