ตอนที่ 75: สถานการณ์กําลังทวีความรุนแรงขึ้น

ตูมมมมมมมมมมมม!!!

หลังจากเสียงระเบิดดังขึ้น ผมสีทองบางเส้นก็ปลิวไสวไปในอากาศ

แม้แต่ล็อคเองก็ไม่คาดคิดว่าพลังของระเบิดอากาศทั้งสองจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

พวกมันเป่าแอนดรูว์เป็นชิ้นๆ!

“ล็อค...ชนะ...” เสียงของกรรมการผู้ตัดสินนั้นเบามาก

อย่างไรก็ตามไดอาน่าก็ปรากฏตัว

เธอหันกลับมาและตะโกนบอกฝูงชนทั้งหมดว่า “ล็อคชนะการต่อสู้แล้ว!”

สิ่งที่ตามมาคือเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่ม!

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นนักเรียน แต่พวกเขาล้วนเป็นบีสต์มาสเตอร์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม!

พวกเขาตระหนักดีว่าพวกเขาสามารถเสียชีวิตได้ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ พวกเขาไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับการตายของแอนดรูว์ แต่พวกเขาส่งเสียงเชียร์ว่า “ล็อคนายยอดเยี่ยมมาก!”

“คุณมีคุณสมบัติที่จะสลักชื่อของคุณบนหอคอยแห่งความรุ่งโรจน์!”

"ทําได้ดีมาก!"

จอห์นช่วยอาจารย์ใหญ่ฮอบริกลุกขึ้นและพูดว่า "เงื่อนไขสําเร็จไปหนึ่งข้อแล้วล่ะนะ..."

ฮอบริกไม่ตอบกลับ แต่เขามองไปที่เงาของล็อคและพยักหน้า

...

เพียงครึ่งชั่วโมงต่อมา ข่าวการเสียชีวิตของแอนดรูว์ได้มาถึงผู้เฒ่าไวท์ ซึ่งกําลังทํางานการกุศลในหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียงอยู่

เขาสบสายตากับอัลวาลูกชายคนโตของเขาราวกับจะพูดว่า "เป็นไปได้อย่างไรกัน"

เลขามาร์ขอให้นักข่าวที่มาด้วยกันปิดกล้องทั้งหมดและพาคนที่อยู่ออกไปในทันที

ผลลัพธ์ของแอนดรูว์นั้น ทําให้ผู้เฒ่าไวท์รู้สึกสับสน เขาไม่สามารถยอมรับความเป็นจริงเรื่องนี้ได้

"อ๊ากกกกกกก!!” อัลวาตอบโต้ข่าวด้วยความโกรธแทน

เขาทุบกําปั้นผสานนพลังธาตุของเขาเข้าไปในกําแพงข้างๆ เขา!

“แกกล้าดียังไงมาฆ่าคนในตระกูลไวท์! ฉันจะบดแกให้เละเป็นโคลนเลย คอยดูเถอะ!!” พูดจบอัลวาก็เดินออกจากประตูไป และผลักฝูงชนที่อยู่รอบๆ ออกไป!

เขาทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บไปหลายคน!

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเขา คนเหล่านี้ไม่ได้เป็นมากกว่าแมลงวันเท่านั้น!

เมื่อตระหนักว่าสถานการณ์กลับเลวร้ายลง และอัลวาจะต้องได้รับความโกรธเกรี้ยวจากสาธารณชน เขาจึงรีบรุดหน้าไปหยุดอัลวา และพยายามเกลี้ยกล่อมไม่ให้เขาทำอะไรวู่วาม

หลังจากนั้นเขาให้ผู้ใต้บังคับบัญชาแจกเงินจํานวนมากเพื่อเอาใจชาวบ้านชั่วคราว

“มันฆ่าน้องชายของฉัน! ฉันต้องกําจัดมันและแก้แค้นให้แอนดรูว์!”

“ยังไม่ใช่ตอนนี้! นายน้อย คุณต้องใจเย็นๆ ก่อน! รอจนกว่าการหาเสียงของนายท่านจะประสบความสําเร็จก่อน!” มาร์ลากอัลวากลับไปที่ด้านข้างของผู้เฒ่าไวท์

แอนดรูว์ไปศาลเพียงลำพังเพื่อรับสัญญาดวล แต่เขาล้มเหลวและถูกฆ่าตายแทน นี่เป็นเรื่องที่น่าหัวเราะอยู่แล้ว และพวกเขาไม่มีพื้นที่ ที่จะระบายได้

ทั้งหมดที่พวกเขาทําได้ คือทนทุกข์ทรมานอย่างเงียบๆ ไปก่อนเพียงเท่านั้น

ผู้เฒ่าไวท์รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี หลังจากไว้ทุกข์ในใจ เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระงับความเศร้าและความโกรธ

เขาต้องสงบสติอารมณ์

ท้ายที่สุด ผลการเลือกตั้งจะออกในหนึ่งสัปดาห์ และเขานําหน้าคู่ต่อสู้ไม่ถึงสิบคะแนนเท่านั้น หากมีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นอีก เขาจะสูญเสียความได้เปรียบนี้

พวกเขาทั้งสามยังคงนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนที่ผู้เฒ่าไวท์จะพูดในที่สุด “มาร์ คุณพูดถูกจริงๆ เรา... เราต้องสงบสติอารมณ์ก่อน...”

“ตราบใดที่ไม่มีอะไรสําคัญเกิดขึ้นในตอนนี้ ฉันจะได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าราชการเมืองนี้อย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น ไม่เพียงแต่ฉันจะฆ่าเจ้าล็อคนั่นได้เท่านั้น แต่ฉันจะกวาดล้างสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์ไปด้วยเลยล่ะ!”

“นี่คือวิธีการชดใช้สําหรับลูกหลานที่เสียสละตัวเองเพื่อตระกูลไวท์ของฉัน...”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ในที่สุดมาร์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ความเป็นผู้นําของผู้เฒ่าไวท์เป็นสาเหตุหลักที่มาร์ตัดสินใจติดตามเขา ด้วยเหตุนี้ มาร์จึงโล่งใจเมื่อเขากลับมาเป็นเหมือนเช่นในอดีตที่ผ่านมา

หลังจากที่ลูบหน้าของอัลวาที่กำลังโศกเศร้าอยู่นั้น ผู้เฒ่าไวท์กล่าวว่า “พ่อสัญญากับลูกว่า เมื่อเรื่องนี้จบลง พ่อจะอนุญาตให้ลูกไปเอาหัวของไอ้เจ้าล็อคด้วยตัวเองเลย...”

แม้ว่าอัลวาจะเป็นคนที่ใจร้อน แต่จากคําสอนหลายปีของพ่อของเขา ก็ทำให้เขาสงบลงเช่นกัน

“ครับ...พ่อ. หลังจากที่พ่อได้รับเลือก ทั้งศาลากลางจะอยู่ภายใต้การควบคุมของเรา เมื่อถึงเวลานั้น ตราบใดที่ยังอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ เราจะสามารถทําอะไรก็ได้ที่เราต้องการ...”

เมื่อเห็นว่าลูกชายของเขาได้ข้อสรุปเช่นเดียวกับเขา ผู้เฒ่าไวท์ก็พยักหน้าด้วยความโล่งอก...

...

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ของแอนดรูว์ได้ปลุกระดมกระแสการซุบซิบนินทาไปทั่วทั้งเมือง

ตระกูลไวท์ครองเมืองศักดิ์สิทธิ์มาหลายปีแล้ว และไม่มีใครกล้าแสดงความโกรธออกมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อตอนนี้มีบีสต์มาสเตอร์ธรรมดาได้กําจัดหนึ่งในสมาชิกของพวกเขาแล้ว บีสต์มาสเตอร์ธรรมดาบางคนก็เริ่มมีความคิดที่ต่างออกไปแล้ว

“ฮึ่มมม! คิดไว้อยู่แล้ว ว่าวันดังกล่าวจะต้องเกิดขึ้นกับตระกูลไวท์!”

“นี่คือผลกรรมที่พวกนั้นรังแก ข่มเหงพวกเรามาหลายปี!”

“ฉันได้ยินมาว่าแม้แต่ศพของลูกชายคนที่สามก็ไม่เหลืออยู่เลย ผู้ชายคนนั้นเหี้ยมโหดจริงๆ ฉันชอบเขาแล้วล่ะ!”

“สมน้ำหน้าแล้วล่ะ! แอนดรูว์สมรู้ร่วมคิดกับศาลรัฐบาลกลางเพื่อฆ่าใครบางคน แต่สุดท้ายเขากลับถูกฆ่าแทน ช่างน่าอับอายจริงๆ...”

“ฉันได้ยินมาว่าฆาตกรยังคงเป็นนักเรียนอยู่เลยล่ะ

“ฉันตัดสินใจแล้ว ที่จะเอาคะแนนโหวตที่ฉันถูกบังคับให้ลงคะแนนกลับคืนมา ตอนนี้ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถต่อสู้กับพวกเขาได้แน่!”

ความสำคัญของชัยชนะของล็อคที่มีต่อแอนดรูว์นั้นไม่เคยมีมาก่อน

ภาพที่ดูเหมือนอยู่ยงคงกระพันของตระกูลไวท์ค่อยๆ สลายตัวอยู่ในใจของสาธารณชนและบีสต์มาสเตอร์หลายคน

โดยธรรมชาติแล้วสื่อมักให้ความสนใจในเรื่องแบบนี้อย่างมาก

สถานีโทรทัศน์หลักทุกช่องแย่งกันสัมภาษณ์ล็อค พวกเขามารุมกันที่ทางเข้าสถาบัน เพื่อที่พวกเขาจะได้สัมภาษณ์ล็อค!

เมื่อเห็นว่าเรื่องนี้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ไดอาน่าจึงไปที่สํานักงานของอาจารย์ใหญ่เพื่อขออนุญาตให้ไล่สื่อออกไป

อย่างไรก็ตาม เมื่ออาจารย์ใหญ่ฮอบริกทราบข่าวนี้ เขาก็เปิดเผยรอยยิ้มที่มีเลศนัย และระบุว่าเขาเต็มใจที่จะรับการสัมภาษณ์จากสื่อทั้งหมด

“แต่ล็อคมีนิสัยที่ไม่ค่อยชอบการเปิดเผย แม้ว่าคุณจะตกลง แต่ฉันเกรงว่าเขาจะไม่เต็มใจปรากฏตัว…” ไดอาน่าไม่รู้ว่าความตั้งใจของอาจารย์ใหญ่คืออะไรกันแน่

ฮอบริกวางปากกาในมือแล้วยิ้ม “งั้นให้ฉันไปแทน ขอให้สื่อมวลชนทุกท่านไปรอที่สนามนะ...”

ไดอาน่ารู้สึกสับสนกับเรื่องนี้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม!

ท้ายที่สุด อาจารย์ใหญ่ของพวกเขานั้นอยู่อย่างสันโดษมาโดยตลอด แม้แต่ผู้ว่าราชการก็แทบไม่เห็นเขา

ทัศนคติที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขาทําให้เธอสับสนอย่างมาก

“อย่ายืนเฉยๆ สิ มาเร็วเข้า นอกจากนี้ คุณควรมากับฉันและนํา Global Sentinel(ผู้สังเกตการณ์ทั่วโลก) ของคุณไปด้วยล่ะ”

ทริสตั้นซึ่งยืนอยู่ด้านข้างดูเหมือนจะเข้าใจความตั้งใจของอาจารย์ใหญ่

ระหว่างทางไปสนาม เขามองไปที่แจ๊คและไดอาน่าซึ่งยังคงจินตนาการถึงแรงจูงใจของอาจารย์ใหญ่อยู่นั้น เขาอธิบายว่า “ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสําคัญของการหาเสียงเลือกตั้งของตระกูลไวท์ อาจารย์ใหญ่ซึ่งเป็นบุคคลสําคัญ และเขาได้ออกมาบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมด คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นกันล่ะ”

ทั้งสองคนเชื่อมโยงจุดต่างๆ เข้ากันทันที

ไดอาน่าปรับแว่นขอบดําของเธอและเผยให้เห็นรอยยิ้มที่สดใส เธอพูดกับอาจารย์ใหญ่ว่า “ไม่ต้องกังวล! ฉันมีนิสัยที่ไม่ชอบลบบันทึกวิดีโอค่ะ...”