ตอนที่ 65: อะไรที่หายไปกัน?
ตอนที่ 65: อะไรที่หายไปกัน?
ล็อคจ้องไปที่บ้านหลังเล็ก ๆ ของเขาด้วยความสับสน
ชั้นสองของบ้านได้สึกกร่อนไปหมดแล้ว!
ใบหน้าของเขาแข็งทื่อและมีเหงื่อเม็ดใหญ่ปรากฏขึ้นที่หน้าผากของเขา!
“อย่าขัดขืนอีกต่อไปเลย ฉันรับประกันว่าก่อนที่แกจะตาย พวกแกทั้งสามคนจะได้เจอกันเป็นครั้งสุดท้าย!” ชายชุดดําขึ้นเสียงเมื่อเห็นถึงความตื่นตระหนกของล็อค
“ฉันสามารถแลกเปลี่ยนชีวิตของฉัน เพื่อความปลอดภัยของพ่อแม่ได้ใช่มั้ย?” เวลาเป็นสิ่งสําคัญ
ชายชุดคลุมดําทั้งสี่ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและพูดว่า “เราสัญญากับแก! ดังนั้นจงยอมแพ้ต่อการต่อต้านตอนนี้ซะ!”
ดวงตาของล็อคสูญเสียความมั่นใจที่เคยมีตามปกติไปแล้ว มือของเขาปล่อยลงและศีรษะของเขาก็ก้มลงเช่นกัน
แม้แต่ขาวน้อยก็กลายเป็นรูปแบบที่ตัวเล็กที่สุด มันหมอบอยู่ตรงนั้นและหดหัวของมัน
ทั้งมาสเตอร์และแบทเทิลบีสต์ดูเหมือนว่าพร้อมที่จะตายแล้ว
"หักขาเขาซะ!" ชายชุดคลุมดําหมกมุ่นอยู่กับเป้าหมายนี้มาก เพราะคําสั่งของเอเดรียน และอลิซ
นายน้อยคนนั้นต้องการให้ล็อคต้องทนทุกข์ทรมานมากกว่าที่เขาได้เคยทําไว้ร้อยเท่า!
ปลวกที่ได้รับคําสั่งรีบพุ่งไปที่ล็อคอีกครั้ง!
เขี้ยวปากคีบแหลมอ้าออกแล้ว!
ในขณะเดียวกัน นักเรียนในสถาบันการศึกษาทั้งหมดก็ปิดตา พวกเขาไม่กล้ามองไปมากกว่านี้
“มันจบแล้ว! คนเหล่านี้น่ารังเกียจเกินไป! เต่าดํา! ไปกันเถอะ!” ทริสตั้นไม่ต้องการให้สถาบันสูญเสียนักเรียนอัจฉริยะคนนี้ไป และเขาก็วิ่งไปที่ประตูห้องโดยสารของเต่าดำแล้ว
อย่างไรก็ตาม ไดอาน่ายิ้มให้เธอ เธอคว้าข้อมือของทริสตันแล้วถามว่า "ทําไม คุณยังไม่รู้ตัวอีกงั้นหรอ?"
“คุณรู้ไหมว่านี่มันเป็นเรื่องเร่งด่วนแค่ไหน! คุณ...” ก่อนที่เขาจะพูดจบ ทริสตันสังเกตเห็นรายละเอียดที่เขามองข้ามไป
“หืม! การแสดงของเด็กคนนี้ค่อนข้างดี...” ไดอาน่ากอดอกและจ้องมองล็อคบนหน้าจออย่างชื่นชม
เพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่เขี้ยวปากคีบของปลวกกําลังจะแตะถึงตัวล็อค!
จู่ๆ เพลิงอนันต์บนร่างของล็อคก็รวมตัวกันในมือของมาสเตอร์ของมัน!
ขวานแดงยาวปรากฏขึ้นทันที!
ล็อคคําราม และด้วยการแกว่งที่ทรงพลัง ปลวกจึงถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนในทันที!
"แก... !" ชายชุดคลุมดําทั้งสี่ไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาการตอบโต้นี้ของล็อคเลย!
พวกเขาพูดอะไรไม่ออก!
"กับดักงั้นหรอ!"
งูหยกขาวสองหัวขยายร่างกายทันที! มันใช้ Spatial Movement เพื่อปรากฏข้างทั้งสี่คน!
อาศัยความแข็งแกร่งอันทรงพลังของมัน มันใช้ร่างกายของมันโดยตรงเพื่อมัดทั้งสี่คนให้แน่น!
“แกบ้าไปแล้วเหรอ? แกไม่สนใจชีวิตของพ่อแม่ตัวเองงั้นเหรอ!” ชายชุดดําที่เป็นหัวหน้าไม่สามารถขยับร่างกายได้ แต่เขาก็ยังตะโกนเสียงดัง
ตาข่ายไฟฟ้าที่ปลวกสร้างไว้ได้หายไป แต่ของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนยังคงละลายบ้านหลังเล็ก ๆ ของครอบครัวล็อค
มันละลายไปจนถึงที่ชั้นหนึ่งแล้ว!
แม้หลังจากจะละลายเข้าไปในห้องใต้ดินแล้ว ชายในชุดดําทั้งสี่ก็ไม่สามารถมองเห็นร่องรอยของพ่อแม่ของล็อคได้!
“ไม่... เป็นไปไม่ได้! ฉันมัดพวกนั้นไว้เองกับมือ! เป็นไปไม่ได้ที่พวกนั้นจะหลุดรอดจาดเชือกนั้นไปได้!”
ล็อคมองไปที่คนโง่เหล่านี้และจงใจแสดงสีหน้าผิดหวัง เขายิ้มและพูดว่า "ตั้งแต่ที่พวกนายพบพ่อแม่ของฉัน ฉันพนันได้เลยว่า พวกนายคงได้ทําการสืบข้อมูลมาอย่างครบถ้วนดีแล้วก่อนที่จะมาที่นี่กันสินะ"
“ถูกต้อง! พ่อแม่ ครอบครัว และความแข็งแกร่งของแก ได้รับการตรวจสอบทั้งหมดแล้ว!”
“แล้วพวกนาย ไม่รู้หรือไงว่ามีบางอย่างที่แตกต่างออกไป เกี่ยวกับฉันนะ”
ในขณะนี้ล็อคเปิดเผยการแสดงออกที่เยาะเย้ยออกมา
“แกมีอะไรที่ต่างกันอย่างงั้นหรอ? งูหยกขาวสองหัวของแก เพลิงอนันต์...”
ก่อนที่จะพูดถึงแบทเทิลบีสต์ตัวที่สามของล็อคชายในชุดดําก็หยุดพูดทันที!
ในที่สุดเขาก็นึกขึ้นได้!
พวกเขาทั้งสี่คนทําผิดพลาดอย่างยกโทษให้ไม่ได้!
ตั้งแต่ต้นจนจบ ปีกแห่งนภาของล็อคไม่เคยปรากฏตัว! !
มันหายไปไหนกัน?!
“อย่าลืมสิว่านี่คือบ้านของฉันนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันคุ้นเคยกับมันมากกว่าพวกนาย เมื่อฉันแน่ใจว่าไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิดอื่นใดนอกจากพวกนายสี่คนแล้ว สายลมน้อยของฉันได้เข้าไปในหน้าต่างเพื่อช่วยพ่อแม่ของฉันเรียบร้อยแล้วล่ะ...”
ล็อคกล่าวด้วยรอยยิ้ม
นี่!
นี่คือสิ่งที่เขาวางแผนไว้ตั้งแต่แรก!
ความระมัดระวังและการวางแผนดังกล่าวนั้นน่ากลัวมาก!
“การแสดงของล็อคดีเกินไปใช่ไหมล่ะ”
“ฉันคิดว่าเขาไม่ปล่อยให้ปีกแห่งนภาปรากฏออกมา เพราะว่าเขาต้องการรักษามานาของเขาซะอีก!”
"เฮ้! แม้แต่เราก็ยังถูกเขาหลอกไปด้วยเลย!”
“นั่นเขาฉลาดมาก! ช่างเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการช่วยพ่อแม่ของเขาเลยล่ะ...”
นักเรียนพูดคุยกันทันทีด้วยความตื่นเต้น! ความชื่นชมของพวกเขาที่มีต่อล็อคมากยิ่งขึ้นไปอีก!
“เห้ออออออ! เด็กเหลือขอคนนี้ทําให้ฉันกลัวแทบตาย ฉันคิดว่าเขายอมแพ้ไปเพราะตาข่ายไฟฟ้า...”
ทริสตันคุกเข่าและถอนหายใจอย่างแรง
ในขณะนี้ล็อคมองไปในทิศทางของผู้สังเกตการณ์ทั่วโลกบนกิ่งไม้และตะโกนว่า “อาจารย์ทริสตั้นมารับผมด้วยนะครับ! มิฉะนั้น ในคืนนี้เราสามคนคงจะต้องนอนข้างถนนกันแล้วล่ะ!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า... รีบไปรับเขา เราต้องเตรียมที่ที่ปลอดภัยให้พ่อแม่ของเขาอยู่ด้วย...” ไดอาน่าปรับแว่นขอบดําและปิดปากขณะที่เธอหัวเราะ
ทริสตั้น พยักหน้าและออกเดินทางด้วยเต่าดํา
ด้วยเหตุนี้การออกอากาศจึงสิ้นสุดลง
เมื่อนกฮูกบินลงไปพัก ล็อคก็รู้ว่าในที่สุดก็ถึงเวลาที่เขาจะแก้แค้น
เขาหันกลับมา และทั้งสี่คนก็หน้าซีดด้วยความตกใจกลัวในทันที
ท้ายที่สุด การแสดงออกของล็อคสามารถอธิบายได้เพียงคำว่า น่ากลัว ได้เท่านั้น!
นี่เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสําหรับสายตาของเขา เนื่องจากมันเป็นการทะลวงวิญญาณ
ล็อคนํา เพลิงอนันต์ของเขาออกมาแล้วค่อยๆ เดินไปหาทั้งสี่คน
"แคร็ก...แคร็ก!"
เขากําหมัดแน่นจนมันโผล่ออกมา
พวกเขาทั้งสี่กลัวมากจนไม่สามารถพูดได้แม่แต่คำเดียว
ล็อคลากตัวผู้นํากลุ่มออกไป
ปังงง!
ล็อคต่อยหน้าผู้นํา และผู้นําก็ล้มลงกับพื้นในทันที
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบุคคลนั้นขู่ล็อคกับพ่อแม่ของเขา การชกก็ไม่ทําให้เขาพอใจได้!
เขานั่งบนร่างของผู้นําและต่อยหมัดลงบนใบหน้าของผู้นํา
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง...
"แก!? แกกล้าดียังไงที่ข่มขู่พ่อแม่ของฉันกัน!!!”
นี่เป็นครั้งแรกที่ล็อคเคยโกรธขนาดนี้!
เขาไม่ได้ให้โอกาสอีกฝ่ายได้ตอบ และยิ่งแม่นยํายิ่งขึ้น การชกที่ได้เสริมเทคนิคการทำให้ร่างกายแข็งแกร่ง ของล็อคทําให้ผู้นําไม่สามารถทนต่อไปได้อีก!
ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ผู้นําของชายชุดดําก็หมดลมหายใจภายใต้หมัดของล็อค
“อย่า อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันสามารถบอกคุณได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้!” ชายผู้หวาดกลัวพูดอย่างรวดเร็ว
“อย่านะ! ครอบครัวของเราอยู่กับพวกเขา! ตอนนี้ภารกิจล้มเหลวแล้ว ถ้าเราต้องมาตายที่นี่ ครอบครัวของเราจะ..”
เมื่อฟังคําพูดของอีกฝ่ายอยู่ คนที่เพิ่งร้องขอความเมตตาค่อยๆ ปิดปากลง